Przerost żołądka

Odżywianie

Ciało ludzkie jest stale narażone na różne patologie. Częściej uderza ogniskową hiperplazją żołądka. Kiedy pojawią się pierwsze oznaki, musisz skontaktować się z placówką medyczną w celu zbadania. W przypadku potwierdzenia hiperplazji natychmiast rozpocząć leczenie, terapia uzależniona jest od rodzaju patologii i stopnia uszkodzenia.

Przyczyny choroby

Etiologia choroby nie została wystarczająco zbadana. Do rozwoju tego procesu prowadzą różne czynniki. Najczęstsze to:

  • dziedziczność;
  • Helicobacter pylori;
  • naruszenie funkcji wydzielniczej;
  • zaburzenia hormonalne;
  • substancje rakotwórcze.
Powrót do spisu treści

Klasyfikacja, objawy

Zarejestrowano wiele typów. Różnią się indywidualnymi cechami, uszkadzają pewną część żołądka. Główne rodzaje patologii obejmują:

  • antral;
  • ogniskowy;
  • dołkowy;
  • gruczołowy;
  • polipoid;
  • limfofoliczny;
  • nabłonek dna powłokowego żołądka;
  • limfoidalny.

Oznaki zmian patologicznych, z powodu braku bólu żołądka, są trudne do ustalenia, co nie pozwala na szybkie rozpoznanie choroby i rozpoczęcie leczenia.

Dopóki nie pojawią się bolesne objawy, osoba nie zakłada rozwoju choroby, w wyniku czego choroba przekształca się w postać zaniedbaną lub przewlekłą, która ma wyraźny charakter. Po jedzeniu występuje silny ból, nudności, wymioty, osłabienie, niestrawność, bóle nocne przy pustym żołądku. Konieczna jest wizyta u lekarza w celu zbadania, jeśli w tym samym czasie obserwuje się jeden lub więcej objawów.

Hiperplazja antrum żołądka

Ze względu na liczne obciążenia choroba występuje właśnie w tym obszarze. Chorobie towarzyszy tworzenie wielu narośli. Na początkowym etapie objawy nie pojawiają się. Hiperplazja antrum żołądka lub antrum występuje w miejscach wrzodów, nieżytu żołądka, wywoływana przez aktywne bakterie Helicobacter pylori.

Ogniskowa forma

Choroba jest zlokalizowana na niewielkim obszarze, tworząc ognisko. Jest wizualizowany jako narośl lub na nodze. Eksperci uważają ten rodzaj patologii za podstawową formę powstawania polipów wszystkich typów. Różne czynniki uszkodzenia prowadzą do pojawienia się tej choroby. Częściej zmiany zachodzą w miejscach erozji, zaniki uszkodzonej błony, dlatego podczas gastroskopii ogniska są dobrze rozróżniane i łatwo diagnozowane.

Rozrost dołkowy błony śluzowej żołądka

Trwałe procesy o charakterze zapalnym, którym towarzyszy powstawanie krzywizny, wzrost długości i gęstości fałdów, charakteryzują ten typ zmian patologicznych. Podczas rutynowego badania przez specjalistę jest wykrywany przypadkowo. Uważa się, że hiperplazja dołków oka jest wczesnym etapem rozwoju regeneracyjnego polipa..

Forma gruczołowa

Patologia zgrubienia i zgrubienia narządu powstaje w wyniku wzrostu odpowiedniego nabłonka. Ta anomalia powoduje uszkodzenie gruczołów błony śluzowej żołądka. Charakteryzuje się tworzeniem narośli składających się z tkanki łącznej. Nie wyklucza się powstawania torbielowatej jamy. Ten typ choroby jest rzadko diagnozowany. Patologia nabłonka gruczołowego zależy od wielkości ogniska i ma następujące typy:

  • ziarnisty;
  • gruboziarnisty.
Powrót do spisu treści

Rozrost polipoidów

Procesy zapalne błony śluzowej, prowadzące do wzrostu nabłonka, przyczyniają się do pojawienia się polipów. Anomalia dotyczy dowolnej części narządu. Polipy mogą mieć zmiany strukturalne, które tworzą złośliwe obrzęki. Forma polipoidalna powstaje w wyniku działania na ściany żołądka środowiska zasadowego. Chirurgiczne usunięcie polipów.

Postać limfatyczno-pęcherzykowa

Charakterystyczne cechy to tworzenie się pęcherzyków, gromadzenie się limfocytów w błonie. Etiologia procesu polega na niekonsekwentnej pracy narządów wydzielania wewnętrznego, niewydolności procesów hormonalnych. Anomalia, której towarzyszy wzrost warstwy pęcherzykowej żołądka, jest spowodowana nadmiernym spożyciem pokarmów zawierających czynniki rakotwórcze, aktywną aktywnością mikroorganizmu Helicobacter pylori, który uszkadza błony śluzowe. Rozrost pęcherzyków w połączeniu z zapaleniem błony śluzowej żołądka może wywołać tworzenie się złośliwego guza.

Hiperplazja nabłonka błony śluzowej dna powłokowego żołądka

Środki diagnostyczne mogą wykazać obecność zmian w narządzie śluzowym. Komórka nabłonka powłoki ulega mutacjom, zmienia się jej struktura i właściwości funkcjonalne. Zwiększa się zawartość mucyny, która wypycha jądra komórkowe do podstawy i jest zastępowana przez chore i zakażone tkanki. Proliferacja nabłonka powłokowego dołu żołądka jest zwiastunem złośliwych nowotworów. Wymagana jest konsultacja z onkologiem.

Forma limfoidalna

Procesom o charakterze zapalnym wywołanym infekcjami i drobnoustrojami towarzyszy nadmierne tworzenie się limfocytów, co powoduje przerost węzłów chłonnych. To nie jest choroba, ale objaw kliniczny, patologiczny proces, w którym następuje proliferacja tkanki limfatycznej. Czasami jest to patologia samego węzła chłonnego.

Nowotwory przewodu pokarmowego mogą być następstwem reaktywnej postaci choroby.

Reaktywnej hiperplazji towarzyszy tworzenie się nowotworów. Nieprawidłowe procesy węzła chłonnego zlokalizowanego pod nabłonkiem przyczyniają się do niekontrolowanego wzrostu i modyfikacji komórek. Patologia powstaje z powodu infekcji układu pokarmowego lub wrzodu. Charakterystyczna dla tej choroby jest inna lokalizacja. Trudno jest określić przerost limfoidalny.

Diagnoza choroby

Aby ustalić diagnozę patologii, wykonuje się gastroskopię. Badanie pomaga wykryć problemy żołądkowe, pobrać próbkę (biopsję) tkanki do dalszych badań. Wykonanie tych czynności pomaga postawić diagnozę, określić rodzaj i poznać przyczyny. Podczas badania specjalista dostrzega nowotwory, anomalię w błonie i tkankach. Radiografia kontrastowa określa obecność polipów, ich kształt i rozmiar nóg. Aby zidentyfikować przyczyny choroby, przeprowadza się testy na obecność Helicobacter pylori, polegające na wykonaniu testu oddechowego z mocznikiem zawierającym wyznakowane atomy węgla.

Leczenie choroby

Po ustaleniu diagnozy zaleca się terapię w połączeniu z odżywianiem dietetycznym. Polega na wyeliminowaniu źródła, które spowodowało anomalię. Umiarkowaną zdolność komórki do rozmnażania się przywracają leki hormonalne. Jeśli choroba jest wywoływana przez Helicobacter pylori, przepisywane są leki przeciwwirusowe. Leczenie środkami ludowymi jest stosowane wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. W niektórych zaawansowanych przypadkach uciekają się do interwencji chirurgicznej.

Co to jest podśluzowa formacja przełyku?

Etiologia choroby

Hiperplazja dołkówkowa nie pojawia się sama. Ułatwia to wpływ szeregu niekorzystnych czynników. Najczęściej patologia rozwija się z powodu niewłaściwego odżywiania i stosowania żywności zawierającej czynniki rakotwórcze..

Ponadto następujące czynniki mogą prowadzić do rozwoju hiperplazji:

  • przewlekłe choroby żołądka - zapalenie błony śluzowej żołądka i wrzody;
  • brak równowagi hormonalnej w ciele;
  • czynniki dziedziczne;
  • zaburzona mikroflora żołądka, obecność bakterii Helicobacter Pylori;
  • nadmierne spożycie alkoholu;
  • częste stresujące sytuacje;
  • problemy w funkcjonowaniu układu nerwowego;
  • długotrwałe stosowanie NLPZ w leczeniu innych chorób.


Częste stresujące sytuacje - możliwa przyczyna przerostu dołka żołądka
Co to jest ogniskowy przerost dołkowy żołądka? Jest to patologia, w której obserwuje się nadmierny podział komórek żołądka. Może ucierpieć cała błona śluzowa, nabłonek lub tkanki narządów lub tylko pojedyncze ogniska. Jeśli choroba nie jest leczona na czas, mogą wystąpić zmiany w strukturze komórek, staną się nietypowe. W rezultacie mogą rozwinąć się nowotwory złośliwe..

Co to jest nabłonek?

Nabłonek żołądka to zbiór cylindrycznych komórek. Nazywa się je jednowarstwowym nabłonkiem kolumnowym. Na tle długotrwałego podrażnienia błony śluzowej przełyku sokiem żołądkowym, na przykład z refluksem żołądkowo-przełykowym, gdy zawartość żołądka jest wrzucana do przełyku, zwiększa się ryzyko wystąpienia żołądkowej odmiany metaplazji przełyku.

Istota choroby polega na zastąpieniu wielowarstwowego nabłonka płaskiego przełyku na jednowarstwowy, cylindryczny, charakterystyczny dla żołądka. Przede wszystkim wymiana tkanki to ta część przełyku, w której błona śluzowa narządu przechodzi do żołądka. To w okolicy skrzyżowania dwóch narządów najbardziej intensywne podrażnienie kwasem solnym występuje na tle refluksu żołądkowo-przełykowego.

Mechanizm rozwoju patologii

Rozwój choroby następuje w wyniku nadmiernego podziału komórek. Zwykle proces ich podziału jest niezbędny do normalnego funkcjonowania organizmu. Jednak pod wpływem pewnych czynników zaczynają się dzielić w sposób niekontrolowany, co prowadzi do proliferacji błony śluzowej żołądka..

Podczas wizualizacji narządu układu pokarmowego zauważalne są deformacje fałdów i wzrost ich długości. Również zmiany zewnętrzne dotyczą jam żołądkowych. Zwykle na początkowych etapach patologia jest odkrywana przypadkowo podczas rutynowego badania endoskopowego..

Hiperplastyczne antralne zapalenie żołądka: jak niebezpieczna jest patologiczna proliferacja błony śluzowej

Hiperplastyczne zapalenie błony śluzowej żołądka to uszkodzenie żołądka, w którym występuje zwiększona proliferacja nabłonka błony śluzowej, powstają grube fałdy i polipy. Częściej dotyczy to antrum. Patologia ma charakter drugorzędny i rozwija się na tle innych procesów. Antralne zapalenie błony śluzowej żołądka z przerostem błon wyściółkowych zajmuje około 5% ogólnej liczby chorób żołądkowo-jelitowych.

Struktura żołądka i lokalizacja antrum

Objawy kliniczne

Rozrost dołków błony śluzowej żołądka jest niebezpieczny, ponieważ w początkowych stadiach przebiega bezobjawowo i nie daje się w żaden sposób odczuć. A pierwsze oznaki choroby pojawiają się zbyt późno, proces onkologiczny może już się rozpocząć.

Ponadto nie ma konkretnych objawów hiperplazji. Postępuje tak samo, jak wiele innych chorób żołądka. Następujące objawy mogą wskazywać na hiperplazję:

  • Silny ból brzucha. Może być tymczasowy, pojawiać się okresowo, ale nie przeszkadza pacjentowi przez resztę czasu. Ale niektórych pacjentów dręczy ciągły nieznośny ból, w którym dochodzi do mimowolnego skurczu mięśni brzucha.
  • Niestrawność. Proces trawienia i przyswajania pokarmu może zostać zakłócony, z tego powodu żywność zaczyna fermentować. Może to zmienić konsystencję kału, pojawią się wzdęcia. Możliwy jest również słaby apetyt i odbijanie z ropnym zapachem..
  • Nudności, które często przechodzą w wymioty.
  • Bladość skóry.
  • Ogólne pogorszenie stanu zdrowia. Możliwe osłabienie, bóle głowy, bóle stawów.
  • Wzrost temperatury ciała do wartości podgorączkowych.

Jednym z pierwszych objawów choroby może być ból w nocy. W szczególności może być silna, jeśli dana osoba nie przestrzega schematu przyjmowania pokarmu i je przed snem..

Objawy

Wraz z lokalizacją formacji wewnątrz ściany przełyku w dolnej części objawy nie mogą się ujawniać przez długi czas. Tylko przy silnym zwężeniu ścian, gdy światło narządu jest zatkane, objawy mogą być:

  • dysfagia - trudności w połykaniu pokarmu, utrudniony ruch pokarmu z przełyku do żołądka, osoba może poczuć guzek w gardle;
  • zaburzenia apetytu, utrata masy ciała, niedokrwistość;
  • regularna niedomykalność, wymioty (pojawiają się natychmiast po jedzeniu);
  • ogólne złe samopoczucie, osłabienie;
  • charakteryzuje się bólem w klatce piersiowej, pieczeniem. Ten znak wskazuje na proliferację edukacji poza granice ściany przełyku, charakterystyczną dla ostatniego stadium raka.

Przy znacznym guzie przełyku z powodu ucisku narządów śródpiersia może wystąpić duszność, osłabiający kaszel, szybkie bicie serca, sinica. Złośliwa transformacja zmian łagodnych jest stosunkowo rzadka..

Diagnostyka

Jeśli pojawią się powyższe objawy, musisz udać się na wizytę u gastroenterologa. Lekarz zbada pacjenta, zakwestionuje jego dolegliwości i przepisze niezbędne metody diagnostyczne. Dopiero po ustaleniu dokładnej diagnozy zostanie wybrany najbardziej odpowiedni schemat leczenia.

Ale w większości przypadków patologia jest wykrywana przypadkowo. Jest prawie bezobjawowy, dlatego jest wykrywany podczas rutynowego badania lub w przypadku podejrzenia innych chorób. Aby dokonać prawidłowej diagnozy, zaleca się następujące metody diagnostyczne:

  • FGDS. Jest to najskuteczniejszy sposób wykrywania procesu patologicznego. Polega na wprowadzeniu do żołądka specjalnego urządzenia zakończonego kamerą. Pozwala to specjalistom wizualnie zobaczyć ściany narządu, aby określić stopień jego uszkodzenia. Za pomocą FGDS można ocenić stopień rozprzestrzeniania się procesu patologicznego, ponieważ rozrost dołka śródstopia może wpływać na przedramię żołądka, a także obszary związane z wpustem, ciałem i dnem narządu trawiennego. Biopsję można również wykonać podczas EGD. Lekarz wychwytuje część tkanki błony śluzowej żołądka, którą następnie przesyła do analizy histologicznej. Ta procedura pozwala określić, czy w żołądku rozpoczął się złośliwy proces..
  • RTG. Pacjent wypija specjalny środek kontrastowy. Po kilku minutach robione jest zdjęcie żołądka. Podczas tej procedury można określić stopień deformacji fałdów żołądka. Jeśli są polipy, określa się ich kształt i rozmiar..
  • Ultradźwięk. Niemożliwe jest bezpośrednie określenie przerostu żołądka tą metodą. Jednak ultradźwięki są przepisywane jako dodatkowa metoda diagnostyczna w celu określenia pierwotnej przyczyny procesu patologicznego..


Ultradźwięki - metoda diagnostyki przerostu dołka żołądka
Dodatkowo można przepisać inne środki diagnostyczne - ogólną analizę krwi, moczu, kału.

Odmiany

Choroba dzieli się na łagodną, ​​złośliwą formację, która powstaje w różnych warstwach ścian narządu, głównie w środkowej trzeciej części przełyku. Każdy z nich ma indywidualną klasyfikację histologiczną..

Główne typy guzów są następujące:

  1. Nabłonek - powstają z komórek nabłonka, skóry, błon śluzowych. Ten typ charakteryzuje się pojawieniem się łagodnego nowotworu (gruczolak, brodawczak), złośliwego (gruczolakorak, rak płaskonabłonkowy itp.).
  2. Nienabłonkowe - są najbardziej rozległe. Guzy mogą mieć zróżnicowany charakter: naczyniak krwionośny, tłuszczak, chrzęstniakomięsak, mięśniak gładkokomórkowy i inne.
  3. Mieszane - ten typ uszkadza wszystkie warstwy ścian narządu, ulega natychmiastowemu rozpadowi z wymianą wrzodów w tym miejscu. Ten typ implikuje powstawanie rakowiaka, złośliwego chłoniaka, raka mięsaka.

Rosnące łagodne nowotwory są wewnątrz światła, śródścienne. Do pierwszych zaliczamy polipy, gruczolaki, brodawczaki, do drugich mięśniaki gładkokomórkowe, torbiele przełyku. Inne typy są niezwykle rzadkie.

Terapie

Leczenie dołkowego przerostu żołądka powinno być kompleksowe. Koniecznie przepisane leki, które można łączyć z tradycyjnymi metodami. Konieczne jest również dostosowanie diety. A jeśli są polipy, być może trzeba je usunąć chirurgicznie. Cechy leczenia zależą od ciężkości deformacji fałdów żołądka.

Lek

Sposób leczenia przerostu dołka żołądka określa lekarz prowadzący. W czasie terapii pacjent powinien odmówić przyjęcia innych leków. W szczególności hiperplazja jest często spowodowana przyjmowaniem NLPZ. Dlatego takie leki należy wykluczyć..

Jeśli choroba rozwinęła się z powodu Helicobacter pylori, przepisuje się następujące leki, aby ją zniszczyć:

  • Antybiotyki Zniszcz szkodliwe bakterie. Ale jednocześnie mogą negatywnie wpływać na mikroflorę przewodu żołądkowo-jelitowego. Dlatego po kursie antybiotyków konieczne jest picie probiotyków i prebiotyków..
  • Leki zmniejszające wytwarzanie kwasu żołądkowego. Kwasowość może być również jedną z przyczyn problemów żołądkowych..
  • Produkty z bizmutem. Działają przeciwwrzodowo i bakteriobójczo na Helicobacter Pylori.

W przypadku stwierdzenia narośli lekarz przeprowadza dodatkowe testy na złośliwość. Jeśli nie ma onkologii, a nowotwory są małe, interwencja chirurgiczna nie jest zalecana. Jednak pacjent będzie musiał regularnie wykonywać EGD, aby kontrolować nagromadzenie. Jeśli jego rozmiar z czasem się zwiększy, można zaplanować operację..

Interwencja chirurgiczna może być również konieczna w przypadku nieskuteczności prowadzonej farmakoterapii. Operacja może być otwarta lub endoskopowa, w zależności od charakterystyki przebiegu choroby.

Tradycyjne metody leczenia

W przypadku przerostu nabłonka żołądka typu dołkowego można również zastosować tradycyjną medycynę. Ale możesz ich używać tylko po wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Następujące środki są przydatne w przypadku tkanki nabłonkowej żołądka:

  • Odwar z rumianku i mięty pieprzowej. Musisz wziąć 1 łyżeczkę. surowce zalać 500 ml wrzącej wody. Gotować przez 15 minut na małym ogniu. Następnie odcedź. Weź, wcześniej rozcieńczony wodą 1: 3. Nie zaleca się dodawania cukru i innych substancji słodzących.
  • Herbata imbirowa. Aby go przygotować, musisz zagotować 0,5 litra wody. Dodaj korzeń imbiru o długości 4 cm, gotuj przez 1 minutę, zdejmij z ognia. Dodać sok z połowy cytryny i strąk kardamonu. Najlepiej bez cukru. Aby poprawić smak herbaty, możesz dodać trochę miodu, ale już w schłodzonym napoju.
  • Napar z korzeni pietruszki. Aby go ugotować, potrzebujesz 1 łyżki. Rozdrobniony surowiec zalać 200 ml wrzącej wody. Nalegaj, aż ostygnie, a następnie odcedź. Weź 1 łyżkę. trzy razy dziennie przed posiłkami.


Odwar z rumianku i mięty pieprzowej - ludowy środek na leczenie przerostu dołka żołądka
Konsultacja z lekarzem jest obowiązkowa. Faktem jest, że niektóre rośliny mogą wywoływać reakcje alergiczne i mieć wiele przeciwwskazań. Dlatego ich stosowanie może nie być zalecane dla niektórych pacjentów..

Rola żywienia w leczeniu patologii

W przypadku przerostu żołądka szczególną rolę należy przypisać żywieniu. W większości przypadków choroba rozwija się w wyniku złego odżywiania. Konieczne jest dostosowanie diety, w przeciwnym razie trwająca terapia może nie przynieść efektu.

Pacjenci z jakąkolwiek postacią hiperplazji, w tym ogniskowej, muszą przestrzegać następujących zasad przyjmowania pokarmu:

  • Musisz przyjmować jedzenie w małych porcjach - nie więcej niż 200 g na raz. Jedz często - do 5-6 razy dziennie.
  • Jedz tylko pokarmy, które nie podrażniają wyściółki żołądka. Przydatne jest włączenie do diety wszelkich zbóż, chudego mięsa i ryb, owoców i warzyw..
  • Wskazane jest parowanie potraw, pieczenie w piekarniku, gotowanie lub gotowanie na wolnym ogniu.
  • Możesz jeść tylko ciepłe jedzenie. Jedzenie, które jest zbyt zimne lub gorące, może negatywnie wpłynąć na stan błony śluzowej..
  • Wyklucz z diety potrawy smażone, pikantne, wędzone, marynowane. Takie naczynia podrażniają wyściółkę żołądka, dzięki czemu mogą spowalniać powrót do zdrowia..

Jeśli dana osoba zostanie zdiagnozowana z hiperplazją, powinna być przygotowana na to, że w kolejnym życiu będzie musiała przestrzegać diety zgodnej z powyższymi zasadami. Pomoże to zapobiec przyszłym nawrotom..

Możliwe powikłania i rokowanie

Jeśli przerost żołądka nie jest leczony na czas, komórki mogą degenerować się i stać się nietypowe. W rezultacie może rozpocząć się proces onkologiczny. We wczesnych stadiach można go wyleczyć, co zapewni pacjentowi pięcioletnie przeżycie. A jeśli rak żołądka zostanie wykryty na 3-4 etapach, będzie wysokie prawdopodobieństwo śmierci w ciągu 1 roku..

Ale rozrost dołka bardzo rzadko przeradza się w raka. Inne powikłania choroby są bardziej powszechne. W szczególności na błonie śluzowej mogą tworzyć się polipy. Proces trawienia może również zostać zakłócony, przez co w przyszłości mogą rozwinąć się inne choroby układu pokarmowego..

Hiperplazja jest dobrze leczona nawet w przypadku uruchomionych procesów. Ale na wczesnych etapach leczyć jest łatwiej i szybciej..

Środki zapobiegawcze

Aby zapobiec rozwojowi hiperplazji, musisz monitorować swoją dietę. Konieczne jest przestrzeganie schematu przyjmowania pokarmu, jedzenie w tym samym czasie. Dieta powinna być bogata i zbilansowana. Pij alkohol i napoje gazowane do minimum.

Konieczne jest również leczenie wszelkich innych chorób żołądka, ściśle według schematu leczenia przepisanego przez lekarza. Nie pozwól im stać się przewlekłymi, ponieważ przewlekłe patologie mogą również powodować hiperplazję. Również w profilaktyce choroby konieczne jest prowadzenie aktywnego trybu życia i unikanie stresujących sytuacji..

Ogniskowa hiperplazja błony śluzowej antrum

Czasami hiperplazja prowadzi nie tylko do wzrostu liczby komórek, ale także do zmian strukturalnych w nich, co jest początkiem powstawania złośliwego guza. W tym samym czasie podział komórek z hiperplazją nie różni się od normalnego podziału, ich liczba po prostu gwałtownie wzrasta. Strukturalne zmiany w komórkach obserwuje się już w zaawansowanych stadiach choroby.

W wyniku hiperplazji dochodzi do proliferacji błony śluzowej, może być zarówno rozproszona, jak i ogniskowa.

Istnieje wiele rodzajów przerostu żołądka. Klasyfikacja opiera się na lokalizacji ogniska patologii w narządzie, a także na rodzaju komórek zaangażowanych w proces patologiczny.

Pojęcie patologii

Choroba opiera się na naturalnym procesie podziału komórek, którego organizm normalnie potrzebuje. Jednak pod wpływem pewnych czynników proces staje się nadmierny, co jest obarczone rozwojem onkologii. Najczęściej zmiany zachodzą na poziomie zewnętrznym - przerost błony śluzowej żołądka. W wyniku podziału komórkowego staje się gęstszy, pojawiają się polipy. Dlaczego ludzie nazywają to zjawisko „ognistym polipem”.

To jedna z najczęstszych chorób żołądka. We wczesnych stadiach jest łatwy do wyleczenia. Chociaż zaniedbane formy mogą stać się chroniczne, nie można się ich pozbyć. Na tym tle dochodzi do rozrostu dołków błony śluzowej żołądka (zniszczenie endometrium). Ponadto choroba może wpływać na okolice antrum i serca, ciało i dno narządu..

Możliwe komplikacje

Ponieważ hiperplazja jest patologicznym wzrostem tkanek, zawsze istnieje ryzyko złośliwości, to znaczy pojawienia się zmienionych komórek. A wzrost atypowych komórek oznacza pojawienie się złośliwego guza..

Często polipowata postać hiperplazji powoduje komplikacje, ponieważ polipy mogą zostać uszkodzone, co prowadzi do rozwoju krwawienia z żołądka. Proliferację komórek można zauważyć nie tylko w żołądku, ale także w innych narządach trawiennych z błoną śluzową.

Rozrost błony śluzowej żołądka nie jest osobną chorobą, ale konsekwencją innych procesów patologicznych. Często przyczyną jego rozwoju staje się zapalenie żołądka. Dlatego nie ma sensu próbować pozbyć się hiperplazji bez leczenia podstawowej patologii. Dieta i zdrowy tryb dnia odgrywają dużą rolę w powrocie do zdrowia..

Rokowanie w chorobie jest korzystne, jeśli leczenie rozpocznie się w odpowiednim czasie. W przypadku zaniedbania pojawiają się różne komplikacje..

Istnieją dwa główne powikłania patologii: nowotworowe narośle jelita i nawrót.

Przyczyny rozwoju

Głównym powodem jest długotrwałe podrażnienie błony śluzowej, prowadzące do urazów i ran. Powody są następujące:

  • Choroby przewlekłe (zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzody i inne stany zapalne) oraz zaawansowane infekcje (jelita, rotawirus). Nadmierne podziały to reakcja obronna na agresora. Na przykład na tle przewlekłego limfoidalnego zapalenia żołądka (ogniskowa akumulacja limfocytów w nabłonku w postaci pęcherzyków) może rozwinąć się limfatyczny przerost pęcherzykowy żołądka o 1 stopień. Należy zauważyć, że zaczyna się objawiać dopiero od etapu 3, zanim będzie można go wykryć przypadkowo za pomocą FGS.

Różne procesy zapalne w żołądku mogą prowadzić do hiperplazji.

  • Genetyczne predyspozycje.
  • Brak równowagi lub formacja hormonalna, która wpływa na hormony. Na przykład guz trzustki wywołuje nadmierną produkcję kwasu w żołądku, na co organ reaguje dodatkową proliferacją komórek.
  • Pasożyt Helicobacter pylori to bakteria, która zanieczyszcza organizm produktami przemiany materii, osłabiając jego mechanizmy obronne i niszcząc górną warstwę żołądka, stopniowo wnikając głębiej. Jest obarczony rozwojem najniebezpieczniejszego typu - przerostu nabłonka błony śluzowej dołu żołądka. Występują zmiany strukturalne i wydzielnicze, może rozwinąć się rak.
  • Zła dieta, w której dominują dodatki, konserwanty, czynniki rakotwórcze (dodatki z grupy E), nadmierne uzależnienie od alkoholu.
  • Długi cykl przyjmowania leków niesteroidowych.
  • Stres, regularne przeciążenie.
  • Upośledzona praca przywspółczulnego układu nerwowego i funkcja wydzielnicza narządów. Zmiany w pracy dwunastnicy powodują wydzielanie gastryny, podrażnia błonę śluzową. Na tle którego może rozwinąć się hiperplazja limfolikularna antrum żołądka.

Stres może również wywołać tę chorobę.

Etiologia choroby

Hiperplazja dołkówkowa nie pojawia się sama. Ułatwia to wpływ szeregu niekorzystnych czynników. Najczęściej patologia rozwija się z powodu niewłaściwego odżywiania i stosowania żywności zawierającej czynniki rakotwórcze..

Ponadto następujące czynniki mogą prowadzić do rozwoju hiperplazji:

  • przewlekłe choroby żołądka - zapalenie błony śluzowej żołądka i wrzody;
  • brak równowagi hormonalnej w ciele;
  • czynniki dziedziczne;
  • zaburzona mikroflora żołądka, obecność bakterii Helicobacter Pylori;
  • nadmierne spożycie alkoholu;
  • częste stresujące sytuacje;
  • problemy w funkcjonowaniu układu nerwowego;
  • długotrwałe stosowanie NLPZ w leczeniu innych chorób.


Częste stresujące sytuacje - możliwa przyczyna przerostu dołka żołądka
Co to jest ogniskowy przerost dołkowy żołądka? Jest to patologia, w której obserwuje się nadmierny podział komórek żołądka. Może ucierpieć cała błona śluzowa, nabłonek lub tkanki narządów lub tylko pojedyncze ogniska. Jeśli choroba nie jest leczona na czas, mogą wystąpić zmiany w strukturze komórek, staną się nietypowe. W rezultacie mogą rozwinąć się nowotwory złośliwe..

Rodzaje i formy przepływu

W zależności od tego, które części żołądka i tkanek są dotknięte chorobą, rozróżnia się kilka rodzajów i postaci choroby. Wszystkie z nich są odzwierciedlone w tabeli..

WidokOpis
Rozrost dołkowy żołądkaWystępuje deformacja fałdów żołądka (wzrost długości i skrzywienia), jam żołądkowych i ich nabłonka. Najczęstszy i najmniej niebezpieczny typ. Częściej spowodowane stosowaniem leków niesteroidowych.
Dział AntralPrzerost tkanek w miejscu styku żołądka z dwunastnicą (antrum). Zewnętrznie wyrażone wieloma małymi wzrostami. Powodem są niedobory żywieniowe, ponieważ ten dział odpowiada za większość pracy trawienia.
LympofollicularW mieszkach włosowych gromadzi się wiele limfocytów, tkanka gęstnieje i rośnie. Jest to spowodowane wszystkimi omówionymi wcześniej przyczynami, zapalenie żołądka jest szczególnie niebezpieczne. Ponieważ ta kombinacja może zakończyć się onkologią.
Limfoidalny ze zmianami błon śluzowychZwiększone limfocyty, zgrubienie błony śluzowej i jej hiperplazja. Powodują infekcje i wrzody.
Przerost limfoidalny antrumReprodukcja tkanki węzłów chłonnych. Jeśli chodzi o konsekwencje, jest podobny do dołu powłokowego i limfofolikularnego. Spowodowane infekcją i wrzodem.
GruczołowyNabłonek gruczołowy rośnie, powstają okrągłe i owalne polipy. Spowodowane zwiększeniem rozmiaru żołądka. Najrzadszy typ.
PolipoidPowstawanie wielu polipów w dowolnej części żołądka.
Nabłonek okołopokładowyRosną komórki odpowiedzialne za produkcję ochronnego śluzu.
DrobnoziarnistyScharakteryzuj wielkość zmiany.
Gruboziarnisty
RozproszonyProliferacja wszystkich typów tkanek na całej powierzchni i jamie. Często w połączeniu z przewlekłym przebiegiem.
Ogniskowa hiperplazja błony śluzowej żołądka („brodawka”)Tworzenie dodatkowej tkanki w jednym lub kilku miejscach. Typowe dla pierwszych stadiów choroby formacje są łagodne.

Objawy

We wczesnych stadiach rozwoju choroba nie daje się odczuć, dlatego wymienione poniżej objawy odnoszą się do momentu, w którym hiperplazja znacznie się rozwinęła na poziomie wewnętrznym. Niektóre gatunki są szczególnie niebezpieczne. Na przykład hiperplazja pęcherzykowo-limfatyczna błony śluzowej żołądka, będąca zwiastunem onkologii, wymaga szczególnej uwagi i szybkiego leczenia..

Silne bóle brzucha mogą być oznaką hiperplazji.

Typowe funkcje obejmują:

  • Ciągłe bóle o innym charakterze: bolące, cięte, kłujące, palące, „głodne”.
  • Utrata apetytu, odbijanie się (krwawe w zaawansowanych stadiach), czkawka.
  • W późniejszych etapach nudności i wymioty.
  • Wzdęcia i wzdęcia.
  • Zaburzenia stolca (zwykle biegunka spowodowana mimowolnymi skurczami mięśni narządów trawiennych).
  • Ogólne osłabienie, oznaki zatrucia (gorączka, bóle, bóle głowy i zawroty głowy).
  • Bladość skóry spowodowana zaburzeniem krążenia krwi.
  • Uczucie napięcia lub skurczów mięśni, spłaszczenie.

Ogólne złe samopoczucie, osłabienie i zmęczenie są powszechne

Jak widać, objawy nie są specyficzne, są podobne do objawów zapalenia błony śluzowej żołądka, wrzodów, częstych zaburzeń jelit i szeregu innych stanów zapalnych. Jednocześnie im bardziej zaniedbana sytuacja, tym więcej pojawia się zewnętrznych objawów, a ich nasilenie wzrasta. Dlatego dużą wagę przywiązuje się do etapu diagnostycznego, który pozwala określić konkretny rodzaj i charakter choroby. W ten sposób można w odpowiednim czasie zidentyfikować i przepisać skuteczne leczenie przerostu nabłonka błony śluzowej dołu żołądka - najczęstszego i podatnego na wpływ terapii, ale nie mniej niebezpiecznego niż inne..

Obraz kliniczny przerostu żołądka

Jeśli pacjent ma początkowy etap rozwoju choroby, jej zidentyfikowanie będzie prawie niemożliwe. Ta patologia najczęściej przebiega bezobjawowo. Nawet jeśli na ścianach pojawią się polipy o charakterze hiperplastycznym, jedyne, co będzie przeszkadzać pacjentowi, to dyskomfort po jedzeniu. Zjawisko to wiąże się z tym, że formacje utrudniają przejście pokarmu..

Wraz z dalszym postępem patologii zaburzona jest funkcjonalność narządu i całego przewodu pokarmowego jako całości. Następnie zaczynają pojawiać się nieprzyjemne objawy w postaci:

  • bolesne odczucia o charakterze przejściowym lub trwałym, po jedzeniu lub przy długotrwałym poście;
  • zgaga;
  • wzdęcia i przewlekłe zaparcia;
  • wybrzuszenia o kwaśnym smaku;
  • nudności i wymioty;
  • brak apetytu;
  • osłabienie, bóle ciała, zawroty głowy.

Obraz kliniczny jest podobny do przewlekłego zapalenia żołądka. Ale w niektórych przypadkach znaki różnią się swoją specyfiką..

W przypadku braku szybkiego leczenia może wystąpić krwawienie wewnętrzne. Wtedy pacjent będzie uskarżał się na krew w stolcu, anemię, zawroty głowy i osłabienie..

Diagnostyka

Ze względu na bezobjawowy początek choroba jest trudna do zdiagnozowania w czasie, często jej obecność jest odkrywana przypadkowo podczas rutynowego badania. Dlatego zaleca się przekazywanie ich co sześć miesięcy, zwłaszcza jeśli dana osoba wie o swoich predyspozycjach i ryzyku rozwoju hiperplazji.

Konieczne jest skontaktowanie się z gastroenterologiem i, jeśli to konieczne, onkologiem.

Główną metodą diagnostyczną jest fibrogastroduodenoskopia

Badanie w gabinecie lekarskim rozpoczyna się od zebrania wywiadu (przebieg choroby według pacjenta, opowieść o zwyczajowym sposobie życia i rodzinie). Główną metodą diagnostyczną jest FGDS (fibrogastroduodenoskopia). Pozwala na zbadanie żołądka od wewnątrz i ocenę zmian chorobowych, ich skali, charakteru i specyfiki. To podczas tej procedury staje się zauważalna ogniskowa przerost ogniskowy żołądka.

Czasami EGD uzupełnia się biopsją (pobranie obcej tkanki), która w badaniu histologicznym pomaga określić obecność bakterii i charakter nowotworu (łagodny, złośliwy).

Natomiast zdjęcie rentgenowskie ma charakter orientacyjny - pacjent pije bar, po czym przeprowadza się badanie. Pozwala określić wielkość polipów, ich kształty i kontury. Ponieważ przyczyną źródłową może być kolejne zaburzenie pracy organizmu, dla kompletności pobiera się badanie krwi (ogólne i chemiczne), kał i mocz, a czasami sok żołądkowy. Pomagają również w identyfikacji Helicobacter pylori, którą można zdiagnozować na podstawie obecności przeciwciał we krwi, antygenów w kale, samych bakterii w biopsji, dodatniego wyniku testu oddechowego z mocznikiem. Ponadto w celu ustalenia pierwotnej przyczyny można wykonać USG narządów wewnętrznych (trzustka, wątroba).

Dodatkowo zalecane USG narządów wewnętrznych

Rozrost pęcherzykowy żołądka rozwija się i przebiega bezobjawowo, z wyjątkiem ogólnego pogorszenia samopoczucia. Można go wykryć tylko podczas specjalnego badania.!

Leczenie

Leczenie przerostu żołądka zależy od wyników kompleksowych badań, przede wszystkim od zidentyfikowanej przyczyny źródłowej.

Prawie wszystkie rodzaje hiperplazji charakteryzują się tworzeniem polipów, które są różnego typu. Dlatego zabieg ma swoją specyfikę. Duże polipy (powyżej 1 cm) są usuwane wyłącznie endoskopowo. Dziedziczne polipy z większym prawdopodobieństwem są złośliwe. W efekcie wymagają usunięcia: endoskopowego lub otwartego. Polipy gruczołowe mają ten sam charakter i ten sam los..

Polipy usuwa się za pomocą operacji endoskopowej

Małe polipy innego pochodzenia nie wymagają usuwania (chyba że nowotwór został zidentyfikowany indywidualnie). Często nie są dotykane, ponieważ nie szkodzą. Ale w tym przypadku zaleca się monitorowanie ich rozwoju (badanie co sześć miesięcy) i, jeśli to konieczne (zwiększenie rozmiaru, przejście na nowotwór złośliwy), natychmiast usunąć.

Leczenie dołkowej hiperplazji żołądka rozpoczyna się od wycofania leków, które ją spowodowały. Ze względu na to, że sprowokowana jest utratą zdolności komórek do regeneracji (wrzody i nadżerki), przebieg terapii ma na celu wyeliminowanie stanu zapalnego (podrażnienia) błony śluzowej oraz pierwotnej choroby. Kurs dobierany jest indywidualnie. Z reguły są to antybiotyki, leki powlekające i regenerujące..

Jeśli jest to bakteria (pasożyt), przewlekła infekcja, wówczas przeprowadza się terapię w celu jej wyeliminowania: antybiotyki (tetracyklina), bizmuty (de-nol) i inhibitory (omeprazol). Przybliżony kurs - 1-2 tygodnie.

Tetracyklina jest przepisywana w celu wyeliminowania infekcji

Jeśli biopsja ujawni stan przedrakowy, który charakteryzuje się nie tylko nadmierną proliferacją komórek, ale także zmianami strukturalnymi, konieczne jest pilne leczenie proliferacji nabłonka pokrywającego dna żołądka. Złośliwe formacje są usuwane, a przyczyna pierwotna (bakterie, wrzody, zapalenie żołądka) jest leczona zgodnie z klasycznym schematem: antybiotyki, gastroprotektory, środki obniżające lub zwiększające kwasowość. Jeśli kurs się rozpocznie, dodaje się ogólne procedury wzmacniające, wraz z rozwojem raka - chemioterapii. W rzadkich przypadkach stosuje się leczenie chirurgiczne i usuwa się część narządu.

Tradycyjna medycyna jest dopuszczalna wyłącznie za zgodą lekarza, ponieważ może dać odwrotny skutek, jeśli podejście jest nieprawidłowe.!

Skuteczne są napary i wywary: pietruszka, herbata ivan, imbir, mięta, rokitnik. Pij 3 razy dziennie po łyżce stołowej. Mieszanka chrzanu i miodu (po 1 łyżeczce) trzy razy dziennie przed posiłkami. Zalecenia żywieniowe takie same jak przy wrzodach, zapaleniu błony śluzowej żołądka i wszelkich problemach trawiennych: zbilansowane porcje posiłków pięć razy dziennie w temperaturze około 37-38 stopni.

Napar z korzenia imbiru jest bardzo przydatny w tej chorobie.

Zabronione są produkty drażniące błony śluzowe: przyprawy i sól, alkohol, pokarmy stałe, dodatki chemiczne, kawa i mocna herbata, tłuszcze, napoje gazowane, desery i świeże wypieki. Mile widziane są dietetyczne potrawy gotowane na parze, zboża, niskotłuszczowe produkty mleczne, przetworzone warzywa i owoce. Dieta na przerost żołądka polega na przestrzeganiu tabeli medycznej nr 5. Wskazania różnią się w zależności od indywidualnego przypadku.

Ten film przedstawia proces usuwania ogniska przerostu żołądka:

Hiperplastyczny polip żołądka

Jedna z odmian polipów żołądka jest hiperplastyczna, są również metaplastyczne. Są to najczęstsze gatunki, określane w 70-80% epizodów.

Ich istota polega na nieprawidłowym rozwoju błony śluzowej żołądka, powodując proliferację własnych komórek nabłonka. Komórki śluzówki przestają pełnić swoje podstawowe funkcje i zaczynają się silniej dzielić, dlaczego tak się dzieje nie jest dokładnie znane. Ta cecha określa, że ​​takie polipy mają bardzo małą szansę na odrodzenie się w złośliwym guzie, ponieważ nadal pozostają natywnymi komórkami żołądka. Zwykle prawdopodobieństwo nie przekracza jednego procenta.

Hiperplastyczny polip ma dość charakterystyczną manifestację histologiczną i makroskopową, przez co trudno je pomylić z innymi podczas diagnozy. Na tle błony śluzowej mają białawy kolor, kulisty kształt i gładką powierzchnię, często bez nogi. Rozmiar waha się od 5 do 60 milimetrów.

Pod względem rozpowszechnienia mogą być zarówno pojedyncze, jak i zlokalizowane w grupach. W przypadku wielu zmian mówią o chorobie polipowatej (około 2-3% przypadków).

Według statystyk mężczyźni częściej cierpią na tę patologię. Po 40 roku życia wzrasta ryzyko wykrycia dolegliwości, najprawdopodobniej z powodu obniżenia odporności i rozwoju chorób towarzyszących. Chociaż czasami występuje u nastolatków.

Przyczyny występowania

Istnieje wiele czynników, które wpływają na szanse rozwoju polipów, większość z nich jest podobna do innych łagodnych nowotworów:

  • Czynnik genetyczny. Tendencję do występowania można odziedziczyć. Jeśli bezpośredni krewni mieli różne nowotwory przewodu żołądkowo-jelitowego, zwiększa się prawdopodobieństwo możliwego wystąpienia polipów.
  • Bakteria Helicobacter pylori jest tradycyjnie uważana za główny czynnik zakaźny. Z powodu infekcji na błonie śluzowej pojawiają się procesy erozyjne, które przyczyniają się do wzrostu guzów. Pacjenci z zapaleniem błony śluzowej żołądka i wrzodami żołądka mają większą szansę na rozwój polipów.
  • Niektóre substancje chemiczne i leki, takie jak aspiryna, ibuprofen, diklofenak i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, mogą powodować wzrost polipów żołądka, gdy są stosowane w sposób niekontrolowany.
  • Osoby nadużywające alkoholu i palacze są również zagrożone, ponieważ alkohol etylowy i nikotyna podrażniają wyściółkę żołądka..
  • Wiek powyżej 40 lat to jeden z czynników.
  • Zmniejszona odporność.
  • Niekorzystna ekologia, wysoki poziom radioaktywnego tła, złe odżywianie i inne negatywne zjawiska.

Objawy

Ta choroba nie ma określonych objawów i różnią się one znacznie w zależności od wielkości i lokalizacji uszkodzenia. Nieuchronnie wiąże się to z pewnym niebezpieczeństwem i trudnością w diagnostyce..

Często może nie być żadnych oznak, a polipy są wykrywane przypadkowo podczas badania lekarskiego żołądka pod kątem innych zaburzeń.

  • Najczęstsze są objawy dyspeptyczne (nudności, wymioty, zgaga, niestabilne stolce, uczucie ciężkości w żołądku, wzdęcia)
  • Utrata apetytu, utrata wagi.
  • Krwawienie z żołądka występuje, ale rzadziej niż w przypadku innych typów polipów. W ciężkich przypadkach możliwa jest niedokrwistość.
  • Ból żołądka jest głównie skurczowy. Może być zaostrzony przez obecność stanu zapalnego błony śluzowej w przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka lub szczypanie ciała polipa.
  • Problemy z ewakuacją jedzenia. Polip antrum żołądka, jeśli jest wystarczająco duży, może dotykać odźwiernika lub nawet poważnie przeszkadzać w dalszym przechodzeniu pokarmu przez przewód pokarmowy. W rezultacie stale obserwuje się gnicie, fermentację, nieświeży oddech.

Czasami objawy nasilają się, gdy proces zapalny aktywnie rozprzestrzenia się na sąsiednie komórki z formacją.

Diagnostyka

Określenie obecności polipa na podstawie objawów zewnętrznych jest prawie niemożliwe, w rzadkich przypadkach dochodzi do zmian w pigmentacji warg i błony śluzowej jamy ustnej. Dlatego przeprowadzana jest różna diagnostyka.

Należy pamiętać, że wiele rodzajów diagnostyki żołądka przeprowadza się wyłącznie na czczo..

  • Endoskopia

Metoda wizualna, która pozwala zajrzeć do wnętrza wydrążonego organu bez wykonywania nacięć. Polega na połknięciu specjalnej rurki aparatem. Najskuteczniejsza metoda diagnozowania polipów żołądka. Główną zaletą, oprócz kontroli wizualnej, jest możliwość natychmiastowego pobrania biopsji do dalszych badań.

  • RTG żołądka z barem

Lekarz poprosi Cię o wypicie płynu zawierającego kontrastowy środek kontrastowy, a następnie szybko zrobi kilka zdjęć pacjenta w różnych widokach. Podczas badania radiolog obserwuje przejście siarczanu baru. Po zabiegu lekarz na zdjęciu rentgenowskim obejrzy kształt narządu, odciążenie błony śluzowej, a także oceni skuteczność żołądka w jego funkcjach. W ten sposób będzie mógł ustalić obecność polipów, ich lokalizację i rozmiar. Wady obejmują małą szansę na wykrycie szczególnie małych formacji.

Chociaż ta metoda ma kilka zalet i pozwala zobaczyć strukturę błony śluzowej, jest bardzo rzadko wybierana, ponieważ uważa się ją za nieskuteczną w wykrywaniu polipów. Nawet jeśli lekarz zauważy anomalię podobną do wzrostu, konieczne jest zastosowanie endoskopii i innych metod w celu wyjaśnienia ich morfologii..

  • Analiza laboratoryjna kału na krew

Ta analiza nie jest metodą bezpośredniego określania samych polipów, ale czasami jest zalecana, jeśli są podejrzane. Jeśli wynik jest pozytywny, badania są kontynuowane.

Leczenie

Często lekarze proponują „taktykę wyczekiwania”, w której zalecana jest dość ścisła dieta i wspomagająca terapia lekowa ukierunkowana na przewlekłe zapalenie żołądka i wrzody, a także bakterię Helicobacter pylori. Pacjent musi dwa razy w roku wykonywać badania, podczas których lekarz monitoruje wzrost polipów, a jeśli nie rosną, nie zaleca się innego leczenia.

Leczenie polipa żołądka lekami nie jest skuteczne i może być niezwykle wspomagające..

Usuwanie

Często lekarze uważają za najlepszy środek do usunięcia wszelkiego rodzaju formacji, ale częściej usuwają wzrosty większe niż 1,5-3 cm, ponieważ mają największe prawdopodobieństwo złośliwości (wyrosną na złośliwy guz).

Jeśli specjalista zdecyduje się przepisać operację, musi najpierw wysłać pacjenta na badania towarzyszące. Zwykle obejmują pobranie krwi do ogólnej analizy i koagulogramu, elektrokardiogramu, fluorografii i kilku innych.

Usunięcie polipów w żołądku nazywa się polipektomią żołądka. Może być kilku typów:

  • Endoskopowa polipektomia.

Wykonywany jest za pomocą endoskopu. Wychwytują ciało polipa i odcinają go pętlą diatermiczną, dzieje się to tak bezboleśnie, jak to tylko możliwe. Gdy rozmiar nie przekracza 5 mm, można zastosować metodę kauteryzacji lub specjalne kleszcze. Po usunięciu pobiera się biopsję z nienaruszonych obszarów błony śluzowej w celu uzyskania pełnej informacji o nasileniu towarzyszącego zapalenia.

  • Chirurgiczna polipektomia.

W przypadku rozległego wzrostu operację brzucha wykonuje się w szpitalu w trakcie snu lekarskiego, czasami usuwając dotkniętą część żołądka. Po wysłaniu polipów do analizy histologicznej i jeśli nie zostanie zidentyfikowane zagrożenie rakiem, pacjent może wrócić do domu. Są chwile, kiedy trzeba wykonać kilka takich operacji w odstępie miesiąca..

Pod koniec operacji zawsze przeprowadza się analizę na obecność bakterii Helicobacter pylori. W przypadku pozytywnego wyniku konieczne jest całkowite jej wyeliminowanie (farmakoterapia), a następnie weryfikacja po sześciu miesiącach, gdyż jest to fundamentalny czynnik dalszego rozwoju choroby.

Nie wahajcie się razem zrozumieć interesującego was problemu. Zadaj pytanie >>>

Endoskopowe usuwanie polipów jest zabiegiem bezbolesnym z minimalnym ryzykiem powikłań.

Przeciwwskazaniami do zabiegu może być duże ryzyko krwawienia wewnętrznego, ze względu na stosowanie niektórych leków lub zaburzenia krzepnięcia. A także poważny stan pacjenta.

Wskazania do interwencji:

  • Oznaki złośliwości
  • Niedrożność żołądka
  • Uciśnięty nerw
  • Krwawienie z żołądka
  • Stan martwicze
  • Szybki rozwój edukacji

Po usunięciu ważne jest, aby regularnie badać ponownie.

To, czy konieczne jest usunięcie hiperplastycznego polipa żołądka, może odpowiedzieć tylko wykwalifikowany specjalista po przeprowadzeniu odpowiednich badań.

Pacjenci, którzy przeszli polipektomię, muszą szczególnie uważnie monitorować swoje zdrowie, przestrzegać ścisłej diety, ponieważ pozostają głównymi zagrożonymi. Wzrosty prawdopodobnie się powtórzą..

Zapobieganie

W tej chwili medycyna nie ma skutecznych metod zapobiegania polipom żołądka. Główne działania związane są z utrzymaniem zdrowego stylu życia, unikaniem alkoholu i eliminacją innych złych nawyków. Ważne jest, aby zorganizować prawidłowe odżywianie: wyklucz wszystko, co ostre, tłuste, słone, marynowane. Należy prowadzić skuteczne leczenie zapalenia błony śluzowej żołądka i wrzodów, ustabilizować poziom kwasowości żołądka.

Ogólnie rokowanie na całe życie, jeśli nie ma powikłań, jest korzystne. Ważne jest, aby w odpowiednim czasie zidentyfikować i, jeśli to konieczne, usunąć polipy, nie czekając na ich możliwą degenerację do złośliwego guza. Po wykryciu nowotworu rokowanie znacznie się pogarsza.

Przyczyny przerostu błony śluzowej żołądka, jej rodzaje i metody leczenia

Słysząc słowo „hiperplazja” nie panikuje. Oczywiście w takiej diagnozie nie ma nic przyjemnego, ale terminowe kompetentne leczenie pomoże poradzić sobie z patologią. Przede wszystkim warto zrozumieć terminy. Hiperplazja to przerost tkanki.

Jeśli jest to przerost żołądka, mówimy o wzroście komórek warstwy śluzowej tego narządu. Jednocześnie komórki pozostają zdrowe, nie mutują, jak to ma miejsce w przypadku chorób onkologicznych. Więc ta patologia nie dotyczy guzów, chociaż warstwy błony śluzowej stają się znacznie większe niż normalnie..

  1. Powody
  2. Objawy
  3. Diagnostyka
  4. Rodzaje hiperplazji
  5. Ogniskowy
  6. Limfoidalny
  7. Pęcherzykowy
  8. Wgłębienie międzyskórne
  9. Dział Antral
  10. Foveolar
  11. Polipoid
  12. Leczenie
  13. Leki
  14. Środki ludowe
  15. Interwencja chirurgiczna
  16. Dieta
  17. Możliwe komplikacje

Powody

Jakie są przyczyny przerostu nabłonka gruczołowego. W większości przypadków hiperplazja żołądka jest wywoływana przez przedłużające się zapalenie. Jeśli pacjent nie leczył przewlekłego zapalenia błony śluzowej wywołanego przez bakterię helicobacter pylori, czyli nieżyt żołądka czy wrzód trawienny, to może on również spotkać się z tak nieprzyjemnym zjawiskiem jak hiperplazja.

Czasami następujące czynniki odgrywają rolę w pojawieniu się hiperplazji:

  • naruszenie procesów hormonalnych;
  • długi cykl przyjmowania leków niesteroidowych bez zalecenia specjalisty;
  • dziedziczność, predyspozycja do hiperplazji jest często przenoszona przez linię żeńską;
  • zwiększona produkcja gastryny prowadzi do tego, że zachodzą zmiany strukturalne w błonie śluzowej. Zwiększoną produkcję hormonów obserwuje się w zespole Zollingera-Ellisona i innych patologiach związanych z guzami wytwarzającymi hormony.

Objawy

We wczesnych stadiach proliferacji tkanki nabłonkowej osoba nie odczuwa dyskomfortu, dlatego chorobę można wykryć tylko przypadkowo. Małe polipy również nie powodują niepokoju u pacjenta. Ale kiedy polipy osiągną imponujący rozmiar, mogą zakłócać normalne przejście pokarmu..

Znaczne pogrubienie warstwy nabłonkowej prowadzi również do zaburzeń w funkcjonowaniu narządu, objawy zależą od wielkości zmiany. Główne przejawy procesu patologicznego:

  • ból jest stały lub pojawia się sporadycznie w związku z przyjmowaniem pokarmu. Niektórzy pacjenci odczuwają ból przy długotrwałej abstynencji od jedzenia, a u niektórych dyskomfort pojawia się natychmiast po jedzeniu;
  • zgaga, wzdęcia;
  • zaburzenie jelit, pacjent cierpi z powodu zaparć;
  • odbijanie o kwaśnym smaku;
  • nudności, utrata apetytu;
  • często występują typowe objawy - osłabienie, zawroty głowy.

Rada! Nie można zdiagnozować samych objawów. Jeśli pojawi się dyskomfort w jamie brzusznej, konieczne jest wykonanie badania.

Diagnostyka

Możliwe jest zdiagnozowanie i wykluczenie innych patologii wraz ze wzrostem warstwy nabłonka dopiero po histologii, dlatego konieczne jest wykonanie biopsji błony śluzowej z dalszym badaniem mikroskopowym uzyskanego materiału.

Aby uzyskać próbki do badań, zalecana jest gastroskopia. Jest to manipulacja, podczas której do żołądka wprowadza się giętką rurkę wyposażoną w kamerę wideo i oświetlenie..

Podczas tego badania specjalista ma możliwość wizualnej oceny stanu błony śluzowej (obraz jest wyświetlany na ekranie). W przypadku hiperplazji zauważalne będzie zgrubienie błony śluzowej, a także obecność głębokich fałd na jej powierzchni. Podczas gastroskopii wykonywana jest również biopsja.

Materiał uzyskany w wyniku biopsji kierowany jest do badania histologicznego. Jest to najbardziej pouczające badanie, które pozwala nie tylko w 100% potwierdzić rozpoznanie hiperplazji, ale także określić jego rodzaj. Pozwala to przepisać najskuteczniejsze leczenie.

Czasami podczas badania fluoroskopia jest przepisywana przy użyciu roztworu baru. Na zdjęciach widać pogrubienie błony śluzowej i pojawienie się polipów o znacznej wielkości. Jednak pod względem zawartości informacji rentgen jest znacznie gorszy od gastroskopii..

Niemal zawsze, jeśli podejrzewasz chorobę żołądka, są wysyłane na testy w celu wykrycia infekcji Helicobacter pylori. Ponieważ to właśnie te mikroorganizmy często wywołują rozwój procesów zapalnych. Testy infekcji są następujące:

  • badanie krwi na obecność przeciwciał przeciwko Helicobacter;
  • specjalna analiza układu oddechowego: pacjent pije roztwór z mocznikiem z oznaczonymi atomami węgla. Jeśli obecne są bakterie, mocznik rozkłada się, tworząc dwutlenek węgla, który jest wydalany przez układ oddechowy. Podczas analizy wydychanego powietrza znajdują się oznaczone atomy. W przypadku braku infekcji atomy te nie będą znajdować się w wydychanym powietrzu;
  • analiza kału w celu wykrycia przeciwciał przeciwko Helicobacter;
  • badanie materiałów z biopsji pod kątem infekcji.

Rada! Ponadto prawie wszyscy pacjenci są kierowani na badanie USG w celu wykrycia współistniejących chorób wątroby lub trzustki. Czasami tomografia komputerowa jest zalecana, aby wykluczyć inne diagnozy..

Rodzaje hiperplazji

Istnieje wiele rodzajów przerostu żołądka. Podział przeprowadza się z uwzględnieniem lokalizacji zmiany, a także rodzaju patologii.

Ogniskowy

Cechą ogniskowego przerostu żołądka jest ograniczony obszar uszkodzenia. Ogniska mają jasno określone granice. W przypadku ogniskowej hiperplazji błony śluzowej żołądka miejsce zmiany wygląda jak wystający wzrost. Ten wzrost może mieć różne kształty i rozmiary..

Powierzchnia wypukłości różni się kolorem od zdrowych tkanek, więc patologię można łatwo wykryć podczas procesu gastroskopii. Zmiana może być pojedyncza, ale może ich być kilka. W takim przypadku gruczoły wydzielnicze w zmianach zaczynają działać gorzej..

Rada! Ogniskowa hiperplazja często rozwija się w miejscu, w którym pacjent miał wcześniej zmianę nadżerkową.

Limfoidalny

Charakterystyczną cechą przerostu limfoidalnego żołądka jest nieprawidłowe działanie węzłów chłonnych, w których wzrasta stężenie limfocytów. W przypadku tego typu choroby cierpi nie tylko żołądek, ale także węzły chłonne. Oznacza to, że ich wzrost nie jest tylko reakcją na obecność procesu zapalnego..

Ten rodzaj patologii często rozwija się na tle przewlekle występującego wrzodu trawiennego. Charakteryzuje się sękatym charakterem nowotworów. Jednocześnie w formacjach nie ma nietypowych komórek..

Pęcherzykowy

Powszechną patologią jest hiperplazja pęcherzykowa lub limfofolikularna błony śluzowej żołądka. Charakteryzuje się zwiększonym podziałem komórek układu limfatycznego, które występują w niewielkich ilościach w błonie śluzowej układu pokarmowego..

Ten rodzaj choroby często rozwija się w wyniku częstego spożywania pokarmów klasyfikowanych jako rakotwórcze. Przyczyną może być brak równowagi hormonalnej lub regularny stres. Wizualnie z tą patologią na błonie śluzowej widoczne są obszary akumulacji komórek, zwane pęcherzykami..

Wgłębienie międzyskórne

W przypadku przerostu nabłonka błony śluzowej dna powłokowego żołądka na powierzchni błony śluzowej powstają charakterystyczne zagłębienia o kulistym kształcie. Ten typ patologii jest najbardziej niebezpieczny, ponieważ komórki nabłonka nie tylko rosną, ale także zmieniają się, a zmiany w strukturze komórek mogą wywołać proces złośliwości i rozwój złośliwego guza..

Dział Antral

W przypadku przerostu antrum żołądka obszar zmiany jest najniższą częścią narządu w okolicy zwieracza jelita górnego. Ta część żołądka jest najbardziej wrażliwa, najczęściej tam rozwijają się stany zapalne i inne procesy patologiczne.

W przypadku hiperplazji w antrum żołądka pojawiają się małe, ale liczne narośla, rozgałęzione i wydłużone wypukłości.

Foveolar

Cechą hiperplazji dołków żołądka jest to, że w wyniku wzrostu liczby komórek błony śluzowej żołądka zwiększa się głębokość i krzywizna fałdów..

Główną przyczyną patologii jest długotrwały proces zapalny. Czasami jego pojawienie się wywołuje długi cykl leczenia, w szczególności niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Polipoid

Z nazwy patologii jasno wynika, że ​​przy tego rodzaju chorobie na błonie śluzowej powstają polipy - małe formacje podobne do guza. Polipy mają szerokie lub smukłe łodygi, są pojedyncze lub wielokrotne.

Polipy mogą tworzyć się w dowolnej części narządu. Najczęściej ten rodzaj hiperplazji obserwuje się u osób w starszej grupie wiekowej, jednak ostatnio patologia ta jest zauważalnie „młodsza”.

Leczenie

W przypadku przerostu żołądka leczenie powinien przepisać specjalista - gastroenterolog. W razie potrzeby skieruje pacjenta do innych specjalistów, w szczególności do chirurga. Aby wyleczyć przerost żołądka, wymagany jest zestaw środków.

Najczęściej stosuje się leczenie zachowawcze, w wyjątkowych przypadkach stosuje się operacje. Przy przepisywaniu terapii brane są pod uwagę indywidualne wskazania, a mianowicie:

  • lokalizacja dotkniętych obszarów;
  • zmiany są zlokalizowane w jednym miejscu lub rozmieszczone w błonie śluzowej;
  • rodzaj patologii;
  • obecność współistniejących chorób;
  • ogólny stan pacjenta.

Leki

Ponieważ hiperplazja jest najczęściej wywoływana przez przewlekłe choroby żołądka, pacjent musi przyjmować leki w celu leczenia podstawowej patologii. Jeśli podczas procesu diagnostycznego zostanie wykryta infekcja Helicobacter pylori, przepisywane są leki przeciwbakteryjne. Między innymi przepisywane są gastroprotektory, które chronią błonę śluzową.

Jeśli to konieczne, wyreguluj poziom kwasowości, musisz wziąć blokery pompy protonowej i leki zobojętniające sok żołądkowy. W przypadku, gdy hiperplazja jest spowodowana zaburzeniami hormonalnymi, konieczne jest stosowanie leków normalizujących poziom hormonów.

Środki ludowe

Zaleca się stosowanie środków ludowej na rozrost w porozumieniu z gastroenterologiem. Lekarze zalecają picie herbaty rumiankowej lub miętowej, napoje te łagodzą zgagę, działają kojąco na podrażnione błony śluzowe.

Przydaje się wywar z herbaty wierzbowej, wodny napar z korzeni pietruszki. Musisz je przyjmować przed każdym posiłkiem w łyżce stołowej..

Interwencja chirurgiczna

W najcięższych przypadkach stosuje się leczenie chirurgiczne. Z reguły operacja wykonywana jest w postaci polipowatości choroby. W większości przypadków usuwanie polipów odbywa się metodą endoskopową. Pozwala to pacjentowi jak najszybciej dojść do siebie po operacji..

Konieczne jest uciekanie się do operacji poprzez przecięcie ściany brzucha i uzyskanie otwartego dostępu do żołądka w ostateczności, gdy część narządu trawiennego musi zostać usunięta.

Dieta

Dieta na przerost żołądka jest obowiązkowa. Ta choroba wymaga delikatnego odżywiania. Dozwolone jest spożywanie pokarmów, które nie podrażniają układu pokarmowego.

Posiłki powinny być ułamkowe, z wyłączeniem spożycia bardzo gorącego jedzenia. Wykluczone są napoje gazowane i alkoholowe, a także stosowanie ostrych przypraw i dużych ilości tłuszczu.

Możliwe komplikacje

Ponieważ hiperplazja jest patologicznym wzrostem tkanek, zawsze istnieje ryzyko złośliwości, to znaczy pojawienia się zmienionych komórek. A wzrost atypowych komórek oznacza pojawienie się złośliwego guza..

Często polipowata postać hiperplazji powoduje komplikacje, ponieważ polipy mogą zostać uszkodzone, co prowadzi do rozwoju krwawienia z żołądka. Proliferację komórek można zauważyć nie tylko w żołądku, ale także w innych narządach trawiennych z błoną śluzową.

Rozrost błony śluzowej żołądka nie jest osobną chorobą, ale konsekwencją innych procesów patologicznych. Często przyczyną jego rozwoju staje się zapalenie żołądka. Dlatego nie ma sensu próbować pozbyć się hiperplazji bez leczenia podstawowej patologii. Dieta i zdrowy tryb dnia odgrywają dużą rolę w powrocie do zdrowia..