Deformacja pęcherzyka żółciowego

Pytania

Jeśli podczas badania USG deformacji pęcherzyka żółciowego obawiasz się nieprzyjemnych objawów związanych z przyjmowaniem pokarmu i obserwuje się wzrost poziomu bilirubiny, konieczna jest konsultacja i obserwacja gastroenterologa w celu leczenia, aby zapobiec możliwym powikłaniom.

Jeśli w badaniu ultrasonograficznym zostanie wykryta deformacja pęcherzyka żółciowego, ale nic Ci nie przeszkadza, żadne specjalne leczenie nie jest konieczne. Wystarczy raz w roku wykonać badanie USG i udać się do lekarza. Konieczne może być przyjmowanie zapobiegawczych leków żółciopędnych dwa razy w roku, które zostaną przepisane przez lekarza.

W przypadku wrodzonej deformacji pęcherzyka żółciowego leczenie może być wymagane tylko w przypadku poważnych zaburzeń, ponieważ liczne zgięcia mogą przyczynić się do zatrzymania żółci w pęcherzyku żółciowym.

Odkształcenie pęcherzyka żółciowego nabyte w wyniku zapalenia pęcherzyka żółciowego lub kamicy żółciowej, któremu towarzyszy naruszenie jego funkcji kurczliwej, zmiana jakości i ilości żółci oraz niestrawność, wymaga obowiązkowego leczenia.

W wyniku leczenia pacjent otrzyma

  1. Brak objawów i lepsza jakość życia.
  2. Przywrócenie funkcji pęcherzyka żółciowego.
  3. Zapobieganie powikłaniom i wydłużanie remisji.
  4. Eliminacja czynników ryzyka.

Porady & Triki

Aby zapobiec i poprawić samopoczucie, pomoże delikatna dieta i dieta. Wskazane jest, aby jeść w tym samym czasie, aby nie przejadać się ani nie głodować. Z diety należy wykluczyć potrawy smażone, tłuste, pikantne i wędzone, czekoladę, grzyby.

informacje referencyjne

Deformacja pęcherzyka żółciowego jest powszechną patologią wrodzoną lub nabytą przez całe życie. Woreczek żółciowy to mały, pusty organ, który przechowuje żółć. Jest to podłużna torebka, która po wypełnieniu żółcią ma kształt gruszki. W woreczku żółciowym wyróżnia się górną zwężoną część - szyję, z której odchodzi przewód torbielowaty, środek - ciało i dolne dno. Najczęstsze deformacje to załamania, skręcenia i zwężenie pęcherzyka żółciowego w okolicy szyi.

informacje referencyjne

Główne objawy

Jeśli deformacja pęcherzyka żółciowego nie wpływa na przepływ żółci do dwunastnicy, może nie objawiać się w żaden sposób i jest wykrywana tylko w USG. Jeśli deformacja zakłóca normalny odpływ żółci, obserwuje się następujące objawy:

  • ciężkość w żołądku po jedzeniu;
  • gorzki smak w ustach;
  • nudności i wymioty po spożyciu tłustych potraw;
  • ból w prawym podżebrzu, aw badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost poziomu bilirubiny.

Mechanizm rozwoju choroby

Wrodzona deformacja pęcherzyka żółciowego występuje pod wpływem różnych czynników podczas rozwoju wewnątrzmacicznego, zwykle nie objawia się w żaden sposób i jest wykrywana dopiero w badaniu USG.

Nabyta deformacja pęcherzyka żółciowego ma wiele przyczyn, wśród nich są:

  • choroby przewodu żołądkowo-jelitowego. Na przykład długotrwałe zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego lub kamica żółciowa może prowadzić do zapalenia zewnętrznej ściany pęcherzyka żółciowego - zapalenia pęcherzyka żółciowego i tworzenia zrostów;
  • nagłe ruchy i podnoszenie ciężarów mogą spowodować krótkotrwałe niepełne skręcenie pęcherzyka żółciowego wokół własnej osi. Ta deformacja przebiega bezobjawowo i zwykle ustępuje bez leczenia;
  • wyraźne wypadanie narządów wewnętrznych u osób starszych, rozciąganie i zwiotczenie pęcherzyka żółciowego wraz z jego wzrostem i obecnością w nim kamieni;
  • zaburzenia odżywiania, tłuste i ciężkie pokarmy pobudzają wydzielanie dużej ilości żółci i prowadzą do rozciągania i deformacji pęcherzyka żółciowego.

Kiedy iść do lekarza

  • jeśli obawiasz się niezbyt intensywnego bólu w prawym podżebrzu, nudności, odbijania, ciężkości w żołądku i gorzkiego posmaku w ustach;
  • do badania profilaktycznego w przypadku stwierdzonej deformacji w USG;
  • w przypadku silnego bólu konieczna jest pilna pomoc lekarska.

Komplikacje

Najbardziej niebezpieczne jest rzadkie odkształcenie, w którym pęcherzyk żółciowy skręca się kilka razy wokół swojej osi podłużnej. Takie skręcenie prowadzi do upośledzenia krążenia krwi w ścianie pęcherza, martwicy i perforacji ściany, żółć dostaje się do jamy brzusznej i rozwija się żółciowe zapalenie otrzewnej. Występuje ostry ból po prawej stronie brzucha, wymioty, wzdęcia, pocenie się i osłabienie. Ten stan zagraża życiu, może pomóc tylko pilna operacja, dlatego należy natychmiast wezwać karetkę.

Odkształcenie pęcherzyka żółciowego u dziecka: objawy i terapia

Główne powody

Odkształcenie pęcherzyka żółciowego u dziecka: objawy i leczenie

Przyczynom deformacji pęcherzyka żółciowego w dzieciństwie przypisuje się kilka czynników. Z reguły wszystkie przypadki patologii mogą być dziedziczne lub nabyte. Wpływa to na objawy kliniczne i podejście do terapii. Wrodzone anomalie występują w czasie ciąży. W ich występowaniu ważną rolę odgrywają negatywne skutki dla organizmu matki i płodu: złe nawyki, przyjmowanie leków, ekspozycja na energię promieniowania itp..

Nabyte czynniki znalezione u dzieci są następujące:

  • nadwaga, w tym otyłość. Wzrost ilości tkanki tłuszczowej wokół narządów prowadzi do zmiany położenia pęcherzyka żółciowego, co może być skomplikowane przez jego deformację;
  • ciężka lub długotrwała aktywność fizyczna. Jeśli dziecko jest zaangażowane w sekcję sportową, podnoszenie ciężarów może spowodować zejście narządów do jamy brzusznej;
  • anomalie w lokalizacji pęcherzyka żółciowego, które na tle dyskinez dróg żółciowych lub chorób wątroby prowadzą do deformacji narządu.

Ustalenie konkretnych przyczyn rozwoju choroby jest niezbędne do doboru środków terapeutycznych. Dziecko z objawami patologii jest badane przez pediatrę i lekarzy pokrewnych specjalności, co umożliwia wyjaśnienie diagnozy i rozpoczęcie leczenia w odpowiednim czasie.

Klasyfikacja patologii

U 25-30% dzieci występują nieprawidłowości w budowie pęcherzyka żółciowego. Istnieje kilka typów zmian narządowych zgodnie z klasyfikacją kliniczną:

  • zmiany w układzie ścian w wyniku zmian zapalnych;
  • załamanie szyi narządu;
  • obrót dna pęcherzyka żółciowego względem ciała;
  • z wrodzoną postacią choroby często wykrywa się deformację w kształcie litery S;
  • zwężenie narządu ciała.

Na charakter objawów klinicznych wpływa stopień nasilenia deformacji. Jeśli narząd nie jest znacznie zmieniony, choroba przebiega utajona - dziecko nie ma objawów patologii lub pojawiają się na tle błędów w diecie. Przy wyraźnych zmianach w strukturze narządu stale obserwuje się objawy kliniczne.

Objawy kliniczne

Przyczyny deformacji i objawy są ze sobą ściśle powiązane

Manifestacje deformacji pęcherzyka żółciowego w dzieciństwie są różne u każdego pacjenta. Wynika to z faktu, że nasilenie zmian patologicznych u pacjentów jest inne. Główne objawy patologii to:

  • ból w prawym podżebrzu, który ma charakter ostrego ataku. Podobny typ choroby nadciśnieniowo-hiperkinetycznej występuje najczęściej. W przypadku typu hipotoniczno-hipokinetycznego ból jest słaby i występuje stale;
  • nudności i wymioty nasilają się po spożyciu tłustych potraw. Jeśli występują częściej niż 2 razy na godzinę, mogą wskazywać na rozwój negatywnych konsekwencji choroby;
  • zaburzenia stolca w postaci zaparć. Wynika to z braku dopływu żółci do jelita cienkiego i naruszenia procesów trawiennych;
  • zgaga spowodowana refluksem żołądkowo-przełykowym. Dziecko odczuwa dyskomfort za mostkiem, który nasila się po posiłku. Jednocześnie w jamie ustnej pojawia się uczucie goryczy;
  • wzdęcia, które pojawiają się, gdy alkaliczna zawartość dwunastnicy dostanie się do żołądka;
  • ogólne osłabienie i wzmożona potliwość związana z niestrawnością i niedostatecznym wchłanianiem składników odżywczych z pożywienia.

Pacjenci różnią się stopniem nasilenia. Z reguły dzieci mogą długo ukrywać swój dyskomfort i nie narzekać na rodziców. Przyjęcie do szpitala często wiąże się z ostrym bólem w prawym podżebrzu, co prowadzi do zmian w zachowaniu dziecka.

Negatywne konsekwencje

Woreczek żółciowy jest ważnym narządem trawiennym, który wydziela żółć do dwunastnicy. Jeśli jego struktura zostanie zakłócona w wyniku odkształcenia, może to prowadzić do powikłań o różnym nasileniu. Najpoważniejsze są następujące:

  • zgięcie narządu, któremu towarzyszy upośledzenie krążenia krwi i martwica. W tym przypadku ściana pęcherzyka żółciowego pęka, a jej zawartość dostaje się do jamy brzusznej, powodując zapalenie otrzewnej;
  • naruszenie odpływu żółci prowadzi do jej zgrubienia i stwarza przesłankę do rozwoju kamicy żółciowej.

Aby zapobiec negatywnym konsekwencjom deformacji narządów, rodzice powinni zwrócić się o pomoc lekarską, gdy pojawią się pierwsze objawy. Samoleczenie i stosowanie metod ludowych są niedopuszczalne.

Diagnostyka

Wady wrodzone i stany nabyte są wykrywane za pomocą ultradźwięków

Diagnozę choroby przeprowadza pediatra lub gastroenterolog. Specjalista przeprowadza badanie według następującego algorytmu:

  1. Gromadzenie reklamacji i ograniczenie ich obecności. Lekarz rozmawia z dzieckiem i rodzicami. Ten ostatni poznaje informacje o odżywianiu, aktywności fizycznej i przebytych chorobach.
  2. Badanie zewnętrzne ocenia miękkość i bezbolesność brzucha. Wykonuje się badanie palpacyjne krawędzi wątroby. Powinien być elastyczny i bezbolesny
  3. W analizie biochemicznej krwi możliwy jest wzrost bilirubiny i enzymów wątrobowych: AST, ALAT i fosfatazy alkalicznej. W analizie klinicznej niewielka liczba pacjentów wykazuje wzrost liczby leukocytów..
  4. Badanie USG pęcherzyka żółciowego to „złoty standard” diagnostyki. W trakcie badania lekarz jest w stanie ustalić wielkość narządu i zidentyfikować występowanie w nim wad: deformacji ścian, obecności zwężeń, zgięć itp. USG zaleca się wykonywać na czczo.
  5. W ciężkich przypadkach diagnostycznych badanie przewodów pęcherzyka żółciowego można przeprowadzić metodami endoskopowymi. Jednocześnie można usunąć kamienie i inne patologiczne formacje, które powodują stagnację żółci..
  6. W przypadku współistniejących chorób narządów wewnętrznych przeprowadza się konsultacje z pokrewnymi lekarzami i dodatkowe badania.

Tylko lekarz powinien interpretować wyniki badania. Nieprawidłowa diagnoza i próby samoleczenia przyczyniają się do postępu patologii i rozwoju powikłań.

Podejście do terapii

Głównym celem leczenia jest wyeliminowanie bólu i normalizacja odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego. Można to osiągnąć za pomocą leków. Najczęściej stosowane leki z następujących grup:

  • leki przeciwskurczowe, które rozluźniają mięśnie gładkie pęcherzyka żółciowego i zapewniają normalny przepływ żółci z narządu. Środki przeciwskurczowe stosuje się w postaci tabletek, a także zastrzyków, co zależy od obrazu klinicznego patologii;
  • leki żółciopędne na bazie kwasu ursodeoksycholowego. Zapewniają normalizację odpływu żółci, a także chronią komórki wątroby przed uszkodzeniem;
  • probiotyki zawierające żywe mikroorganizmy i eubiotyki sprzyjające rozwojowi prawidłowej mikroflory jelita grubego są wskazane dla dzieci z deformacjami pęcherzyka żółciowego. Leki poprawiają proces trawienia i rokowanie dla dziecka;
  • witaminy i kompleksy mineralne;
  • jeśli pierwotne uszkodzenie pęcherzyka żółciowego jest związane z infekcją bakteryjną, wówczas pacjent jest wybierany antybiotykami o szerokim spektrum działania.

Przy ciężkiej deformacji pęcherzyka żółciowego skuteczność leczenia zachowawczego jest ograniczona. W takim przypadku dziecko może przejść operację, aby wyeliminować załamanie lub skręcenie narządu. Częstość operacji u pacjentów nie przekracza 5%.

Leki są przepisywane wyłącznie przez lekarza. Mają przeciwwskazania związane z wiekiem i współistniejącymi chorobami, które należy wziąć pod uwagę stosując je..

Zmiany diety

Leczenie choroby zawsze obejmuje terapię dietetyczną. Eksperci zauważają, że prawidłowe odżywianie może zmniejszyć nasilenie objawów patologii i zmniejszyć częstotliwość ich występowania. W związku z tym zaleca się dzieciom i ich rodzicom przestrzeganie następujących zasad:

  • frakcyjne spożycie pokarmu w małych porcjach 5-6 razy dziennie. W tym przypadku 4 posiłki to podstawowe, a dwa to przekąski;
  • z diety wyłączone są potrawy smażone, wędzone, pikantne i tłuste, a także rośliny strączkowe i przyprawy. Podobne ograniczenie dotyczy fast foodów i dań gotowych;
  • wśród napojów należy ograniczyć kakao, czarną herbatę i kawę;
  • z codziennej diety wyłączone są również wyroby cukiernicze zawierające dużą ilość węglowodanów - słodycze, dżemy, czekolada itp..

Dieta zwiększa ilość chudego mięsa i ryb. Można je gotować na parze z warzywami. Pozytywny efekt obserwuje się przy stosowaniu niekwaśnych warzyw, olejów roślinnych z wielonienasyconymi kwasami tłuszczowymi, warzyw i produktów mlecznych o niskiej zawartości tłuszczu.

Rodzice powinni pamiętać, że poza ostrym okresem choroby, kiedy objawy ustąpią, powinni nadal przestrzegać prawidłowego odżywiania. Dziecko nie powinno kupować słodyczy, odwiedzać restauracji typu fast food itp. Może to doprowadzić do zaostrzenia choroby i spowodować rozwój powikłań.

Prognozy dotyczące deformacji pęcherzyka żółciowego u dzieci są korzystne. Choroba, wykrywana w odpowiednim czasie, dobrze nadaje się do leczenia i nie towarzyszą jej nawroty, jeśli dieta jest przestrzegana. W przypadkach, w których zwrócenie się o pomoc medyczną było opóźnione, leki mają niską skuteczność. Interwencja chirurgiczna pozwala wyeliminować zmiany w woreczku żółciowym i znormalizować odpływ żółci i proces trawienia.

Deformacje pęcherzyka żółciowego

Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy ze specjalnej budowy woreczka żółciowego. Naruszenie anatomii narządu jest niebezpieczne tylko wtedy, gdy trawienie jest poważnie zaburzone, odczuwany jest dyskomfort i ból.

Woreczek żółciowy to narząd, który kurczy się przy każdym posiłku. Jego zadaniem jest dostarczenie zagęszczonej żółci do dwunastnicy, gdzie następuje jeden z etapów trawienia bryłki pokarmu. W przypadku naruszenia struktury pęcherzyka żółciowego istnieje ryzyko zmniejszenia lub nawet zakończenia jego pracy.

PĘCHERZ GALOWY MA CZĘSTO KSZTAŁTOWANY

Zwykła forma bańki ma kształt gruszki, w kształcie lejka. Jeśli pęcherzyk jest skurczony, podczas badania może przybrać nietypowy wygląd. Ponadto pozycja ciała wpływa na stan narządu. Dlatego problematyczne jest znalezienie prawdziwych anomalii anatomicznych w strukturze pęcherzyka żółciowego..

Zdecydowanie nie warto bać się deformacji pęcherzyka żółciowego przypadkowo odkrytej podczas USG. Jeśli chodzi o małe dzieci, ich organ jest jeszcze bardziej mobilny, z czasem rośnie, prostuje się, zmienia.

Tylko pewna diagnoza po wielokrotnych badaniach daje podstawy do stwierdzenia, że ​​Twój woreczek żółciowy jest wyjątkowy.

Klasyfikacja deformacji pęcherzyka żółciowego

Ze względu na występowanie wad pęcherzyka żółciowego dzieli się je na:

Patologie, które powstają nawet wtedy, gdy narządy wewnętrzne dziecka są złożone w macicy, nazywane są wrodzonymi. Dzieje się to 4-5 tygodni po zapłodnieniu: w wyniku wzrostu pęcherzyk żółciowy jest uwalniany z komórek wątroby na jego powierzchnię. Przyczyną wad może być spożywanie alkoholu, narkotyków, palenie tytoniu, przewlekłe choroby przyszłej matki.

Nabyte deformacje pęcherzyka żółciowego mogą powstawać w dowolnym momencie życia. Często zdarza się to na przykład u kobiet w ciąży: płód ściska narządy wewnętrzne w ostatnim trymestrze, a pęcherz może zginać się w dowolnym z jego oddziałów.

Kamienie w pęcherzyku żółciowym powodują zgięcie pęcherza - będzie to również nabyta deformacja.

W starszym wieku, z pominięciem niektórych narządów wewnętrznych, woreczek żółciowy może również ulec deformacji.

Nabyte deformacje pęcherzyka żółciowego mogą być wynikiem niedożywienia, przejadania się i długiego postu. Niedostateczna aktywność fizyczna (podnoszenie ciężarów), przewlekłe choroby przewodu pokarmowego mogą być również przyczyną nabytych nieprawidłowości woreczka żółciowego.

W zależności od czasu wystąpienia anomalii w strukturze pęcherzyka żółciowego dzieli się je na:

Tymczasowe zmiany narządowe są najczęściej nabywane w przyrodzie. W dzieciństwie często występują skręty pęcherzyka żółciowego, które same znikają w okresie dojrzewania. Trwałe deformacje - zwykle wrodzone.

W zależności od kształtu deformacji pęcherzyka żółciowego dzielą się na:

Skręt to obrót wokół własnej osi. Deformacja narządu jest spowodowana silnym wysiłkiem fizycznym związanym ze zwiększonym naciskiem na narządy wewnętrzne. W kilku częściach bańki możliwe jest skręcenie.

Po zwężeniu, złożeniu lub przyklejeniu woreczek żółciowy nie obraca się o 180 stopni. Zrosty w narządzie są końcowym wynikiem zgięcia, zwężenia. Jednocześnie bańka może przypominać kształtem ślimaka, z elementami mocującymi - zrostami. Sprzężenie zachodzi zarówno w narządzie, jak iw jelitach.

Zwężenie zwęża pęcherzyk na całej jego średnicy, a zakręt, zakręt przechyla organ na jedną stronę.

W miejscu lokalizacji deformacji pęcherzyka żółciowego możliwe są:

BĄBELKOWA SZYJA

Najczęstszą deformacją są zmiany szyjki pęcherzyka żółciowego, jest to najbardziej mobilne miejsce w tzw. Worku.

Istnieją opcje nieprawidłowego położenia pęcherzyka żółciowego w ludzkim ciele. Pęcherz może znajdować się nad wątrobą, w jej wnętrzu, przed lub za wątrobą.

Istnieją takie anomalie w rozwoju narządu, jak podwojenie pęcherzyka żółciowego lub jego całkowity brak (agenezja). W przypadku braku pęcherza jego rolę pełni rozszerzony wspólny przewód żółciowy.

Ze względu na wielkość pęcherzyka żółciowego rozróżnia się następujące deformacje: gigantyczny pęcherz i niedorozwinięty, nadmiernie mały (karłowaty) pęcherzyk żółciowy.

Zatem woreczek żółciowy ma ogromną liczbę odmian w swojej strukturze. Te nieprawidłowości nie zawsze prowadzą do zaburzeń czynnościowych. Jednak w większości przypadków wraz z upływem czasu i czynnikom prowokującym (uraz, niedożywienie, nieracjonalna aktywność fizyczna) następują trwałe zmiany w ruchliwości narządów.

MedGlav.com

Medyczny katalog chorób

Skręt pęcherzyka żółciowego. Przyczyny, rodzaje i leczenie załamań pęcherzyka żółciowego.


ZGIĘCIE SZYI PĘCHERZA GALLA.


Załamanie pęcherzyka żółciowego rozwija się w wyniku deformacji narządu z różnych przyczyn.
Anatomicznie zdrowy pęcherzyk żółciowy to worek w kształcie gruszki i składa się z trzech części: szyi, spodu, tułowia.
Czasami na ścianach narządu mogą pojawić się jastrychy, które przyczyniają się do zmiany kształtu narządu. W zależności od miejsca, w którym pojawiają się przegrody, zgięcie pęcherzyka żółciowego może rozwijać się w różnych miejscach..


Przyczyny załamania pęcherzyka żółciowego.

Zgodnie z czynnikiem etiologicznym załamania pęcherzyka żółciowego mogą być:

  • Wrodzony
  • Nabyty

Wrodzone załamania pęcherzyka żółciowego rozwijać się z powodu upośledzonego rozwoju wewnątrzmacicznego. W przypadku wrodzonej patologii w okresie rozwoju zarodkowego dochodzi do niedorozwoju narządu, który występuje w piątym tygodniu ciąży (jednocześnie z tworzeniem wątroby, dróg żółciowych i dwunastnicy). Ta choroba nazywana jest „wrodzonym zgięciem pęcherzyka żółciowego”.

Wrodzone załamania są najczęściej trwałe, definiowane jako Trwałe załamanie pęcherzyka żółciowego lub Naprawione załamanie pęcherzyka żółciowego.
Jednak odkształcenie może zmienić jego położenie i kształt. W tym przypadku postawiono diagnozę: „Chwiejne zgięcie pęcherzyka żółciowego”.

Nabyte załamanie pęcherzyka żółciowego u osoby dorosłej mogą być spowodowane takimi przyczynami, jak:

  • przewlekłe zapalenie (zapalenie pęcherzyka żółciowego), które może prowadzić do powiększenia pęcherzyka żółciowego,
  • kamica żółciowa,
  • ciągłe naruszenie diety (przejadanie się po długotrwałym poście, nawyk jedzenia przed snem),
  • powiększenie wątroby, prawa nerka;
  • zwiększona ruchliwość pęcherzyka żółciowego (ze względu na jego nietypowe pozawątrobowe położenie),
  • podnosić ciężary,
  • wypadanie narządów wewnętrznych z powodu nagłej utraty wagi lub w podeszłym wieku,
  • pasywny styl życia,
  • kontuzje, stres podczas uprawiania sportu,
  • otyłość.
  • ciąża

Rodzaje załamań pęcherzyka żółciowego.

Według rodzaju rozwoju ekscesy to:

  • Tymczasowe (funkcjonalne),
  • Trwałe (trwałe, stałe).

W miejscu lokalizacji łuki to:

  • Zagięcie szyi pęcherzyka żółciowego,
  • Załamanie dołu,
  • Skręt ciała
  • Załamany przewód pęcherzyka żółciowego

Kink rozwija się najczęściej szyja pęcherzyka żółciowego, między jego ciałem a pupą.
Załamanie dołu i korpusu występuje rzadziej, ale są najbardziej niebezpieczne, istnieje niebezpieczeństwo pęknięcia ściany pęcherzyka żółciowego.

Zagięcie może przybrać kształt haczyka, łuku lub klepsydry. Występuje również podwójna fałda pęcherzyka żółciowego, tzw Załamanie pęcherzyka żółciowego w kształcie litery S. Bardzo rzadko mogą powstać więcej niż dwa fałdy. Wśród anomalii wrodzonych pęcherzyk żółciowy ma kształt spirali, gdy zgięcie jest wykrywane w kilku miejscach.

Kliniczne objawy załamania pęcherzyka żółciowego.

Wrodzona patologia może przebiegać bezobjawowo lub z określonymi objawami klinicznymi, w zależności od stopnia i miejsca przegięcia pęcherza.
W pediatrii podobną anomalię często wykrywa się przypadkowo podczas badania ultrasonograficznego narządów jamy brzusznej..

Przy wyraźnych anomaliach - podwójnych załamaniach, objawy upośledzonej czynności pęcherzyka żółciowego pojawiają się od urodzenia. Jeśli nie ma znaczących odchyleń w strukturze i lokalizacji, nie wpływa to na wydzielanie żółci i ogólne samopoczucie dziecka..
Przy bezobjawowych objawach wrodzonych zgięć pęcherzyka żółciowego leczenie nie jest wymagane, chociaż wraz z wiekiem objawy choroby mogą się stopniowo pojawiać wraz z upośledzeniem wydzielania żółci.
Dzieci po 2-3 latach, a także dorośli mogą uskarżać się na dyskomfort lub bóle brzucha czy nudności po jedzeniu, mogą wystąpić wymioty lub biegunka. Woreczek żółciowy może być powiększony.


Nabyte załamania pęcherzyka żółciowego również początkowo mogą przebiegać bezobjawowo, ale wraz z rozwojem dyskinez dróg żółciowych i niestrawności u pacjenta pojawiają się różne dolegliwości.

Pacjenci skarżą się na ogólne osłabienie, zmęczenie, gorycz w jamie ustnej (z powodu wrzucania żółci do żołądka), nudności, wymioty, zgagę, odbijanie powietrza, ciągły dyskomfort w nadbrzuszu, wzdęcia, zaparcia i biegunkę.
W prawym podżebrzu występuje ciągła ciężkość, okresowy lub ciągły tępy, bolesny lub pękający ból, promieniujący do łopatki, kręgosłupa.
Cera zmienia się, pojawia się żółtaczkowy odcień, znacznie spada waga, zwiększa się potliwość.

Diagnostyka załamanie pęcherzyka żółciowego.

Rozpoznanie ustala się w wyniku badania ultrasonograficznego. Ultradźwięki pozwalają określić lokalizację deformacji, określić stopień i rodzaj upośledzenia ruchliwości pęcherzyka żółciowego: dyskinezy typu hipokinetycznego (hipotensyjnego) lub hiperkinetycznego (hipermotorycznego).

Aby dokładnie określić rodzaj przegięcia pęcherzyka żółciowego, USG wykonuje się najpierw na czczo, a następnie 30 minut po spożyciu śniadania żółciopędnego (np. Żółtka jaja, śmietana). Przy wrodzonym przegięciu kształt pęcherzyka żółciowego nie zmienia się po śniadaniu.
A wraz z nabytym przegięciem po posiłku rozmiar pęcherzyka żółciowego zmniejsza się po ewakuacji żółci do światła jelita z pęcherzyka żółciowego. Zwykle po śniadaniu objętość pęcherzyka żółciowego zmniejsza się o 40%. W zależności od stopnia rozwoju dyskinez objętość pęcherzyka żółciowego zmniejsza się na różne sposoby
.

LECZENIE ZAPIĘCIA PĘCHERZA OLEJOWEGO.

Nie jest wymagane żadne leczenie w przypadku bezobjawowego wrodzonego załamania pęcherzyka żółciowego.
Kiedy pojawiają się objawy, przeprowadza się kompleksowe leczenie z przestrzeganiem diety i przepisywaniem leków.

Organizm ludzki wytwarza dziennie około 800-1000 ml żółci. Żółć jest wytwarzana w sposób ciągły i dostaje się do dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego. A do dwunastnicy jest wyrzucany porcjami tylko podczas jedzenia, gdy w procesach trawienia bierze udział żółć, głównie tłuszcze.

Podczas przejadania się po długotrwałym poście w ciągu dnia, rozdęty żołądek uciska pęcherzyk żółciowy przelewający się w ciągu dnia i utrudnia wyjście żółci do dwunastnicy, dochodzi do deformacji, zginania narządów i zastoju żółci.
Dlatego przede wszystkim potrzebna jest oszczędna dieta, częste, ułamkowe odżywianie, aby pobudzić ewakuację żółci do dwunastnicy w małych porcjach i zapobiec zastojowi żółci w pęcherzu..

Dieta ze zgiętym woreczkiem żółciowym.

Zaleca się przyjmować co najmniej 4 razy dziennie, najlepiej 5 razy dziennie w niewielkich ilościach.

W chorobach wątroby i dróg żółciowych zalecana jest dieta nr 5..

Wyłączony:

  • smażenie, tłuste, ostre potrawy, napoje gazowane, alkohol, rośliny strączkowe, surowe warzywa (np. kapusta), przyprawy, przyprawy.

Można jeść nabiał, zwłaszcza twarożek, a także warzywa, owoce, olej roślinny, zboża (najlepiej płatki owsiane), makaron.
Dieta ogranicza się do jajek, mięs, bulionów rybno-grzybowych, sosów i zup, czekolady, kawy, kakao, miodu, cukru, dżemu, tłuszczów zwierzęcych, z wyjątkiem niewielkiej ilości masła.

Żywność jest gotowana, gotowana lub pieczona; mięso i ryby można piec po ugotowaniu. Należy unikać bardzo zimnych potraw. W przypadku zaostrzenia sól jest ograniczona.
W przypadku zaostrzenia chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego, którym towarzyszy zapalenie żołądka, dietę nr 5 przygotowuje się w postaci puree, surowe warzywa i owoce, czarny chleb jest wykluczony z diety, wszystkie potrawy są gotowane na parze lub w wodzie (nie pieczone).

Po jedzeniu nie możesz wykonywać pracy fizycznej, niepożądane jest położenie się. Musisz jeść co najmniej 4 godziny przed snem. Chodzenie po posiłku jest pomocne.

Terapia lekowa.

Leki choleretyczne: choleretyka i cholekinetyka,
Środki przeciwskurczowe,
Preparaty enzymatyczne,
Środki uspokajające.

Leczenie jest skierowane przede wszystkim na chorobę podstawową, która spowodowała przegięcie..
Konieczne jest wyeliminowanie dyskinezy dróg żółciowych. W przypadku współistniejącego zapalenia błony śluzowej żołądka lub innych chorób lekarz musi wybrać leczenie zgodnie z indywidualnym schematem.


W przypadku dyskinezy hipotonicznej przepisuje się choleretyki.

Choleretyki -- leki stymulujące tworzenie żółci, zwiększające wydzielanie żółci i tworzenie kwasów żółciowych. Choleretyki mogą zawierać kwasy żółciowe (prawdziwe choleretyki), syntetyczne, pochodzenia roślinnego.

  • Preparaty zawierające kwasy żółciowe: Cholenzym, Allochol, Lyobil, Dehydrocholic acid (Hologon).
  • Preparaty pochodzenia syntetycznego: Nikodin, Cyclovalon
  • Preparaty ziołowe: Ziflan, Flamin (kwiaty nieśmiertelnika), Hofitol (liście karczocha), Tanacekhol (wrotycz pospolity), Holosas (owoc róży),
  • Wody mineralne mają również właściwości żółciopędne.

Aby poprawić pracę autonomicznego układu nerwowego, Leki tonizujące:

  • Ekstrakt z Eleutherococcus, 20-30 kropli doustnie na pół godziny przed posiłkiem rano. Kurs - 25-30 dni
  • Nalewka z żeń-szenia, 15-25 kropli doustnie trzy razy dziennie na pół godziny przed posiłkiem. Kurs - 30-40 dni.

W przypadku dyskinezy nadciśnieniowej przepisuje się cholekinetykę.

Cholekinetyka - leki żółciopędne, które stymulują funkcję kurczliwą pęcherzyka żółciowego i jednocześnie zmniejszają ciśnienie i napięcie dróg żółciowych zwieracza Oddiego, działają przeciwskurczowo.

  • Gimecromon (Odeston), Siarczan Magnezu, Ksylitol, Gepabene, Flakumin (liście scumpia), Konvaflavin (ziele konwalii dalekowschodniej).

Środki przeciwskurczowe - leki rozluźniające mięśnie dróg żółciowych i zwieraczy, obniżające ciśnienie w drogach żółciowych, zmniejszające ból.

  • Platifilin, Papaverin, No-shpa, Duspatalin (Mebeverin) są stosowane na kursach w celu zapobiegania rozwojowi napadów.

Środki uspokajające: Nalewka z Motherwort, Waleriana.

Enzymy: Festal, Digestal, Mezim-forte, Creon-10, itp. Enzymy poprawiają trawienie. Przebieg leczenia trwa 10-20 dni.


Podczas remisji bez zaostrzeń.

Poza zaostrzeniami możesz Bezproblemowy tubazh według Demyanova ze słabą wodą żółciową lub mineralną o średniej mineralizacji.

Tubazh należy przygotować z podgrzaną wodą mineralną bez gazu, wodą mineralną z miodem. Rury powtarza się co 7-10 dni. Kurs - do 8-10 zabiegów.


Fizjoterapia.

Bardzo pomocne są ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia fizjoterapeutyczne wzmacniające ściany brzucha oraz przeponę. Zestaw ćwiczeń musi zostać wybrany przez specjalistę.
Regularne ćwiczenia i ćwiczenia oddechowe wyeliminują uporczywy zastój żółci.
Zbyt duża aktywność fizyczna i energiczny ruch mogą pogorszyć stan.


Prognoza załamań pęcherzyka żółciowego.

Terminowe leczenie i eliminacja dyskinez dróg żółciowych, przestrzeganie diety i diety, gimnastyka lecznicza i oddechowa mogą znacznie poprawić stan pacjenta i nie prowadzić do żadnych poważnych konsekwencji.

W przypadku podwójnych zgięć, które nie podlegają leczeniu zachowawczemu, przechodzą z utrzymującymi się objawami klinicznymi, należy usunąć chirurgicznie woreczek żółciowy.
Najbardziej niebezpieczne konsekwencje to załamanie pęcherzyka żółciowego na dnie i ciała, zakręty w kształcie litery S. Gdy przy podwójnych zagięciach odpływ żółci jest całkowicie zablokowany, może dojść do pęknięcia błony mięśniowej z wypływem treści do jamy brzusznej i doprowadzić do rozwoju zapalenia otrzewnej.

Skręcony pęcherzyk żółciowy

Informacje ogólne

Zwykle pęcherzyk żółciowy ma kształt gruszki, wyróżnia się w nim dno (szeroki koniec narządu), ciało i szyję (najwęższa część). Narząd ten jest rezerwuarem żółci (o pojemności 40-60 ml), która dostaje się do dwunastnicy po wejściu do niej pokarmu. Przy normalnej strukturze nie ma przeszkód w wydostaniu się żółci do dwunastnicy, a układ żółciowy działa prawidłowo, nie powodując dyskomfortu u osoby.

Różne anomalie w kształcie pęcherza mogą powodować dysfunkcję dróg żółciowych, co objawia się w klinice różnymi objawami. Anomalie kształtu pęcherzyka żółciowego obejmują zwężenia, skrzywienie, przegrodę strzałkową, załamania, kształty haczyka i litery S, podwójny pęcherz.

Wrodzone załamanie pęcherzyka żółciowego nie jest chorobą, ale stabilnym odchyleniem od normy, można by rzec, cechą narządu. Najczęściej wykrywanie załamań jest zbiegiem okoliczności, ponieważ pacjent nie ma żadnych dolegliwości. Ale musisz wiedzieć o takiej patologii i, aby uniknąć komplikacji, przestrzegaj pewnych zaleceń dietetycznych, a także monitoruj swoją aktywność fizyczną. Zwykle zgięcie występuje w obszarze przejścia ciała i na dnie bańki. Czasami jest kilka załamań, które nadają bańce różne kształty: klepsydra, bumerang, w kształcie litery S.

Znaczenie tego problemu polega na tym, że różne warianty deformacji tego narządu w różnym stopniu zaburzają przepływ żółci, sprzyjają rozwojowi cholestazy (zastoju żółci) w układzie wydalniczym żółci, hiperkoncentracji żółci i powodują możliwość tworzenia się kamieni. Nawet dobra funkcja kurczliwości pęcherza nie wyklucza opóźnionego opróżniania. Zatory powodują procesy dystroficzne w ścianie pęcherza i proces zapalny, co prowadzi do naruszenia jego funkcji skurczowej i zdolności motorycznych - występują różnego rodzaju dyskinezy (hipomotoryczne i hipermotoryczne).

Największy odsetek zaburzeń motorycznych obserwuje się przy skurczach w okolicy szyi pęcherza moczowego, nieco rzadziej jest to spowodowane załamaniami w tej strefie. Istnieje zależność zaburzeń ruchowych pęcherza od lokalizacji deformacji. Najczęściej dyskineza hipotoniczna rozwija się z deformacjami, które powstały w szyjnym pęcherzyku żółciowym. Dyskinezy hiperkinetyczne występują rzadko w okolicy szyjki macicy. Dysfunkcje pęcherza z deformacjami w okolicy jego dna są rzadkie (15-20% przypadków). Przy długotrwałym zapaleniu pęcherzyka żółciowego łączy się zapalenie okołopęcherzyka (zapalenie błony surowiczej pokrywającej pęcherzyk żółciowy na zewnątrz), które angażuje pobliskie narządy (najczęściej dwunastnicę) w proces zrostu. To pogarsza chorobę..

Patogeneza

W rozwoju wad wrodzonych odgrywa rolę kilka czynników:

  • Genetyczny.
  • Zakaźny w okresie przedporodowym i poporodowym.

Najczęściej zwężenia i zagięcia mają charakter wrodzony i jest to spowodowane naruszeniem ontogenezy. Powstawanie dwunastnicy, przewodów i pęcherza, wątroby następuje w piątym tygodniu ciąży. Wpływ różnych niekorzystnych czynników, z których wiele jest nieznanych, zakłóca proces układania, powoduje rozwój wad wrodzonych. Charakterystyczną cechą wrodzonych wad pęcherza moczowego jest ich jednorodność u różnych pacjentów. Jednocześnie ujawniają się również cechy konstytucyjne u pacjentów - objawy dysplazji tkanki łącznej, do których należą: stan asteniczny, deformacje kręgosłupa i klatki piersiowej, wypadanie płatka zastawki mitralnej.

Nabyte deformacje pęcherzyka żółciowego są najczęściej związane z zapaleniem okołopęcherzyka. Jest to proces zapalny zewnętrznej błony surowiczej pęcherzyka żółciowego. W tej chorobie sąsiednie narządy biorą udział w procesie zapalnym, powstają zrosty i zrosty, które deformują woreczek żółciowy i wiążą go z sąsiednimi narządami. Te same zrosty, które deformują pęcherz, powstają po operacjach w jamie brzusznej. Nabyte deformacje mają zróżnicowany i dziwaczny kształt. Kontury pęcherza stają się nierówne, nie porusza się on dobrze z powodu mocowania zrostów i zwężeń.

Klasyfikacja

Wyróżnia się anomalie formy:

  • Wrodzony.
  • Nabyty.

Wrodzone załamania są uważane za cechę struktury pęcherza. Ponieważ wrodzone załamania powstają w macicy, to wraz z rozwojem innych narządów przewodu pokarmowego dostosowują się do tego konkretnego kształtu i funkcji. Te anomalie nie mogą być leczone, chyba że oczywiście powodują patologiczne objawy ze strony przewodu pokarmowego..


Nabyte załamania są wtórne - to znaczy powstają na tle patologii narządów (ten sam pęcherzyk żółciowy lub dwunastnica), dlatego pacjent może być zaburzony i konieczne będzie leczenie objawowe. Spośród anomalii pęcherza zgięcia są częstsze (50-70% wszystkich anomalii narządowych). Kink to deformacja bańki wzdłuż jednej z jej stron. Zwężenie to zwężenie pęcherzyka na całym jego obwodzie. Podczas zginania naruszana jest oś podłużna narządu, fałduje się, a ponadto można ją przymocować za pomocą zrostów do poprzecznej okrężnicy lub dwunastnicy.

Kinks można zlokalizować:

  • W okolicy szyjki macicy (u 30% pacjentek).
  • W ciele pęcherzyka żółciowego (44%).
  • W obszarze dna (15-20%).

Załamania i zwężenia w różnych częściach pęcherza występują z różnymi częstotliwościami. Załamania pęcherza najczęściej występują na szyi i tułowiu, a skurcze na dole i szyi..

Załamanie szyi pęcherzyka żółciowego znacząco wpływa na sprawność funkcjonalną, ponieważ szyja jest ujściem i drogą odpływu żółci. Na etapie kompensacji odnotowuje się normalną kurczliwość pęcherza lub jego hiperkinezję. Z biegiem czasu rezerwy pęcherza wyczerpują się, staje się zwiotczały i pojawiają się zaburzenia hipokinetyczne. Wygięcie w okolicy szyi znacznie zmniejsza kurczliwość pęcherzyka żółciowego i znacznie zwiększa litogenne właściwości żółci (zwiększa się skłonność do tworzenia się kamieni).

Załamanie ciała pęcherzyka żółciowego nie wpływa tak bardzo na jego opróżnianie jak w poprzedniej wersji, ale istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia pęcherzyka żółciowego. W miejscu zakrętów może dojść do uszkodzenia ścian. Zgięcie w ciele pęcherzyka żółciowego występuje z powodu nadmiernego zaciśnięcia naczyń lub zrostów i powoduje hiperkinezję pęcherzyka żółciowego. Śledzony jest wzór: im dalej od szyi występuje deformacja, tym częściej obserwuje się hiperkinezję. Hiperkinezji towarzyszą bardziej wyraźne bolesne ataki, szczególnie po błędzie w żywieniu.

Fleksja labilna (lub niestabilna) jest nazywana tak, ponieważ jej kształt i lokalizacja mogą się zmieniać. Występuje u dzieci i znika z wiekiem. Nietrwałe zgięcie u dorosłych może pojawić się przy ciągłym dużym wysiłku fizycznym iw ten sam sposób przechodzi samoistnie i nie jest wykrywane podczas następnego badania ultrasonograficznego.

Stałe załamanie (trwałe) jest obecne przez cały czas i zachowuje pierwotny kształt bez zmian. Naprawione załamania powstają, gdy woreczek żółciowy łączy się z więzadłem wątrobowo-dwunastniczym lub okrężnicą poprzeczną i dwunastnicą. Oczywiście takie ciasne zrosty nie zanikają, są przyczyną trwałego odkształcenia pęcherza iz czasem mogą objawiać się klinicznie.

U niektórych pacjentów, zwłaszcza w podeszłym wieku, nagłe ruchy lub nadwyrężenie podczas podnoszenia ciężarów mogą powodować przemijające skręcenie pęcherza wokół osi podłużnej. W takim przypadku nieprzyjemne odczucia mogą pojawić się w prawym podżebrzu. U osób starszych stan ten występuje, gdy narządy wewnętrzne są obniżone, szyja wydłuża się, a także w przypadku zwiotczenia pęcherza w obecności kamieni.

Kilkukrotne skręcenie pęcherzyka wokół osi podłużnej jest niezwykle rzadkie. Tak liczne skręcenia nie ustępują samoistnie, a ponadto powodują martwicę narządów, która wymaga natychmiastowej operacji.

Przyczyny załamania pęcherzyka żółciowego

Można wyróżnić następujące przyczyny zgięcia pęcherzyka żółciowego o wrodzonej genezie:

  • Zaburzenia tworzenia się wewnątrzmacicznego.
  • Choroby wirusowe kobiety w ciąży.
  • Przyjmowanie leków.
  • Picie i palenie.
  • Niekorzystna sytuacja ekologiczna.
  • Dziedziczność.

Jeśli kobieta w ciąży jest narażona na kilka z tych czynników w pierwszym trymestrze ciąży, ryzyko wystąpienia nieprawidłowości w układzie żółciowym jest znacznie zwiększone..

Przyczyny nabytej odmiany są dość zróżnicowane. Przede wszystkim choroby narządów wewnętrznych i stany patologiczne:

  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego).
  • Plastikowe i ropne zapalenie okołopęcherzyka. Pierwszy rozwija się jako powikłanie wrzodu trawiennego, zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia wyrostka robaczkowego podczas przejścia zapalenia do surowiczej błony pęcherzyka żółciowego. Ropny rozwija się w wyniku perforacji ściany pęcherza ropniakiem.
  • Kamica żółciowa.
  • Zrosty pooperacyjne i zrosty, które przyczepiają pęcherzyk żółciowy do innych narządów.
  • Złośliwe i łagodne nowotwory pęcherza.
  • Choroby układu pokarmowego sąsiadujące z woreczkiem żółciowym.
  • Zwiększenie wielkości wątroby z zapaleniem wątroby, tłuszczową hepatozą, początkową fazą marskości.
  • Powiększenie prawej nerki.
  • Zwiększona mobilność pęcherza.

Inne powody to:

  • Wypadanie narządów wewnętrznych (u wycieńczonych pacjentów, asteników, chorych na raka iw podeszłym wieku).
  • Ciężka praca fizyczna i niektóre sporty związane z podnoszeniem ciężarów.
  • Długotrwały post, po którym następuje obfity posiłek.
  • Otyłość.
  • Siedzący tryb pracy i siedzący tryb życia.
  • Ciąża (ważne są przyrost masy ciała i ciśnienie rosnącego płodu na pęcherzu i wątrobie).

Objawy zagiętego pęcherzyka żółciowego

Jeśli skrzywienie pęcherzyka żółciowego nie powoduje stagnacji żółci, objawy mogą nie być obserwowane. Jeśli odpływ żółci jest zaburzony, u pacjentów pojawiają się bóle o różnym nasileniu, gorycz w jamie ustnej, nudności, odbijanie, zgaga, wzdęcia, rozstrój stolca (na przemian zaparcia i biegunka). Nasilenie objawów zależy od tempa, w jakim rozwija się przegięcie. Jeśli zgięcie lub skręcenie z jakiegokolwiek powodu nastąpiło szybko, wówczas objawy kliniczne będą wyraźne: ostry ból, nudności, wymioty, osłabienie, pocenie się, przyspieszone tętno. Jest to stan pilny i pacjent musi być hospitalizowany.

Wraz ze stopniowym rozwojem fleksji objawy powoli narastają, może następować poprawa stanu i okresowe pogorszenie. We wszystkich lokalizacjach załamań objawy są prawie takie same. Ale ze wszystkich lokalizacji załamań, więzi i skrętów najbardziej niebezpieczna jest lokalizacja w okolicy szyjki macicy, ponieważ przepływ żółci jest znacznie zakłócony. Objawy załamania szyi pęcherzyka żółciowego obejmują ostry ból, który jest zlokalizowany nie tylko w prawym podżebrzu, ale także między łopatkami, napady nudności, wymioty, przebarwienia kału z powodu zatrzymania przepływu żółci do jelit oraz zażółcenie skóry. Wielokrotne zgięcia pęcherza są rzadsze i trudniejsze z objawami silnego bólu i niestrawności i są wskazaniem do pilnej hospitalizacji.

Na tle załamania pęcherza prędzej czy później pojawia się dysfunkcja dróg żółciowych, która ma różne objawy kliniczne. Kiedy szyja pęcherza jest zgięta, pojawia się hipokinezja, a gdy ciało pęcherzyka żółciowego jest zgięte, pojawia się hiperkinetyczny wariant dyskinezy..

W wariancie hiperkinetycznym bóle kolkowe pojawiają się w prawym podżebrzu, promieniując do pleców między łopatkami i do lewej połowy brzucha. Istnieje związek między pojawieniem się napadów padaczkowych a przeciążeniem psychoemocjonalnym, a znacznie rzadziej pojawiają się one po jedzeniu i po wysiłku fizycznym. W większości przypadków ból ustępuje samoistnie.

W wariancie hipokinetycznym pacjentowi przeszkadzają prawie stałe tępe, pękające bóle w prawym podżebrzu. Zwiększają się wraz ze zmianą pozycji ciała, ponieważ wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej po jedzeniu lub aktywności fizycznej. Wspólne dla obu postaci są: wzdęcia, gorycz, niestabilny stolec, co wiąże się z naruszeniem przepływu żółci do jelit.

Analizy i diagnostyka

  • Diagnostyka ultrasonograficzna jest główną i pouczającą metodą badawczą dla tej choroby. Odkształcenie pęcherza może zniknąć wraz ze zmianą pozycji ciała lub wystawaniem brzucha. Aby zbadać funkcję pęcherzyka żółciowego, USG często wykonuje się w dwóch etapach - na czczo i po śniadaniu żółciopędnym.
  • W razie potrzeby wykonuje się hepatobiliscintigraphy. Hepatobiliscintigraphy to rentgenowska metoda radiologiczna do badania czynności wątroby (dróg żółciowych i żółciowych) z wprowadzeniem radiofarmaceutyku (izotopów). Badanie przeprowadzane jest w kamerze gamma, gdzie zdjęcia wykonywane są co 2-5 minut. Badanie określa stopień deformacji oraz ocenia stan dróg żółciowych.
  • tomografia komputerowa.
  • Ogólne badania kliniczne i biochemiczne (testy czynności wątroby).

Leczenie załamanego pęcherzyka żółciowego

Uważa się, że w przypadku braku dolegliwości wrodzone i nabyte wady w postaci załamań nie wymagają leczenia. Pacjenci otrzymują zalecenia dotyczące odżywiania i stylu życia (unikaj nadmiernego wysiłku, monitoruj swoją wagę). Leczenie jest zalecane, jeśli u pacjenta wystąpi dysfunkcja układu żółciowego..

Główne kierunki leczenia:

  • eliminacja zespołu bólowego;
  • przywrócenie wydalania żółci;
  • ulga w stanach zapalnych.

W kompleksowym leczeniu pacjentów przepisuje się:

  • leki normalizujące ruchliwość pęcherzyka żółciowego;
  • leki żółciopędne;
  • leki przeciwskurczowe (na ból spowodowany nadmiernym napięciem pęcherza).

Leczenie załamanej szyi pęcherzyka żółciowego

Zgięciu w okolicy szyi towarzyszy ból i reakcja zapalna, dlatego pacjentowi w ostrym okresie przepisuje się:

  • Odpoczynek w łóżku.
  • Dieta.
  • Picie wystarczającej ilości płynów.
  • Leki przeciwskurczowe i przeciwbólowe. Potrzeba ich pojawia się przy dyskinezy hiperkinetycznej. W przypadku silnego bólu stosuje się zastrzyk (No-shpa, Baralgin, Platyphyllin, Atropine sulfate). Na kolkę - Tramadol.
  • W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego i przewodów - leki przeciwbakteryjne. Najwyższe stężenie w żółci występuje w ampicylinie, oksacylinie, oksampie, erytromycynie i ryfampicynie, które mają wpływ na większość czynników wywołujących zapalenie pęcherzyka żółciowego..
  • Leki żółciowe.
  • Terapia ruchowa jest zalecana po usunięciu zjawisk zaostrzeń.

Leki żółciowe do zginania pęcherzyka żółciowego są przepisywane po wyeliminowaniu objawu bólu. Leki choleretyki dzielą się na choleretyki (stymulują powstawanie żółci - to są prawdziwe choleretyki) i cholekinetykę (zwiększają skurcz pęcherzyka żółciowego i przyczyniają się do jego lepszego opróżniania). Prawdziwe środki żółciopędne nie tylko zwiększają wydzielanie żółci, ale także zwiększają w niej zawartość kwasów żółciowych.

Choleretyki obejmują ziołowe preparaty - kwiaty nieśmiertelnika, znamiona kukurydzy, mięta pieprzowa, pietruszka, dzika róża. Istnieją również preparaty lecznicze na bazie surowców ziołowych: Flamin i Arenarin (jako część nieśmiertelnika), Hofitol (ekstrakt z liści karczocha), Indasol (jedwab kukurydziany), Tanacehol (preparat na bazie wrotyczu), a także Holagol, Holagogum, nalewka z polifitolu, płynny ekstrakt Phytohalenika, opłaty Choleretic nr 1 i 2.

Działanie żółciopędne mają również preparaty na bazie kwasów żółciowych: Lyobil, Allochol, Cholenzym, Vigeratin, Hologon, Decholin. A syntetyczne choleretyki łączą kilka efektów: oksafenamid, (przeciwskurczowy + żółciopędny), Tsikvalon (przeciwzapalny + żółciopędny), Odeston (żółciopędny + przeciwskurczowy), Nikodin (żółciopędny + przeciwbakteryjny + przeciwzapalny), Cholestonertone (żółciopędny) + spazmolityczny żółciopędny + przeciwskurczowy). To połączone działanie umożliwia lekarzowi przepisanie leku, biorąc pod uwagę objawy kliniczne każdego pacjenta..

W grupie choleretyków wyróżnia się hydrocholeretyki - są to wody mineralne. Zwiększają zawartość wody w żółci, a tym samym zwiększają ilość wydzielanej żółci. Lecznicze wody mineralne zmniejszają lepkość żółci. Pacjentom przypisuje się „Essentuki” nr 17 i nr 4, „Izhevskaya”, „Slavyanovskaya”, „Jermuk”, „Naftusya”. O działaniu wody decyduje zawartość siarczanu sodu, który ma działanie żółciopędne i siarczanu magnezu, który ma działanie cholekinetyczne. Sposób picia wody zależy od funkcji wydzielniczej żołądka: przy zwiększonym wydzielaniu piją wodę 1,5 godziny przed posiłkiem, a przy zmniejszonym wydzielaniu - 30 minut przed posiłkami..

Cholekinetyka jednocześnie podnosi napięcie pęcherza i zmniejsza napięcie dróg żółciowych. Leki z tej grupy to: pankreozymina, siarczan magnezu, wodorosiarczan berberyny, sorbitol, ksylitol, domperidon, oleje roślinne (oliwkowy i słonecznikowy, olej z pestek dyni).

Stosowanie Tykveolu (zawiera olej z pestek dyni) 4 kapsułki 3 razy dziennie w kompleksowej terapii przez miesiąc eliminuje zastój w drogach żółciowych i zmniejsza litogenność żółci.

Stosowanie Tykveolu w deformacji pęcherza nie daje długotrwałego efektu, dlatego comiesięczne kuracje powtarzane są 3 razy w roku. Cholekinetyka jest przeciwwskazana w przypadku kamieni w pęcherzyku żółciowym, zaostrzeń zapalenia żołądka i choroby wrzodowej, ostrej choroby wątroby. W przypadku stagnacji żółci w przyszłości leki żółciopędne są przepisywane przez powtarzane dwa tygodnie raz w miesiącu przez 3 miesiące, a następnie raz na kwartał.

Leczenie skrzywienia pęcherzyka żółciowego środkami ludowymi

W kompleksowym leczeniu chorób dróg żółciowych szeroko stosuje się środki ludowe, które obejmują głównie wywary i napary ziołowe o działaniu żółciopędnym, przeciwskurczowym i przeciwzapalnym. Fitoterapia powinna być długotrwała (co najmniej trzy tygodnie) i przez dwa do trzech miesięcy z rzędu.

Stosuje się następujące rośliny: jedwab kukurydziany, rumianek, mięta, nagietek, mniszek lekarski, nieśmiertelnik piaskowy, dziurawiec, kminek, korzeń goryczki, rokitnik zwyczajny (z tendencją do zaparć). Przepisy na napary i wywary można znaleźć w Internecie. Niektórzy autorzy zalecają stosowanie pyłku 0,5 dess. l. trzy razy dziennie 30 minut przed posiłkami. Aby lepiej przyswoić ten naturalny produkt, należy go zmielić lub zmielić w moździerzu. Pod względem zawartości substancji biologicznie czynnych żaden produkt nie może się równać z pyłkiem. Oprócz działania żółciopędnego działa przeciwzapalnie, przeciwutleniająco, przeciwnowotworowo, tonizująco oraz pozytywnie wpływa na metabolizm..

Leczenie przegięcia pęcherzyka żółciowego u dziecka

W przypadku wykrycia wrodzonej anomalii pęcherzyka żółciowego, przy braku objawów klinicznych i dobrego rozwoju dziecka, nie przeprowadza się leczenia farmakologicznego. Podano zalecenia dotyczące prawidłowego i zdrowego odżywiania.

Komarovsky uważa, że ​​kształt pęcherza może być inny i praktycznie nie wpływa na trawienie. U dzieci choroby pęcherzyka żółciowego mają charakter czynnościowy (dyskinezy) i wymagają normalizacji diety. Najważniejsze w przypadku dyskinez pęcherzyka żółciowego jest przestrzeganie zaleceń dietetycznych, polegających na ułamkowym i naturalnym odżywianiu zgodnie z wiekiem. Ponadto, jeśli występują deformacje pęcherza, należy zorganizować dziecku ułamkowe i częste posiłki, które poprawią odpływ żółci.

Nie wolno uczyć dziecka fast foodów, frytek, suchych przekąsek, smażonych ciast. Najważniejsze to nie karmić dziecka na siłę, jeśli nie chce, i nie przekarmiać go. Jeśli po jedzeniu w prawym podżebrzu i nudnościach pojawia się ból, należy zwrócić na to uwagę.

Przy silnym bólu przepisywane są leki przeciwskurczowe. Po złagodzeniu bólu przechodzą na kurację lekami żółciopędnymi. Wskazane jest, aby dzieci wybierały preparaty ziołowe: Hofitol, Tykveol, Hepabene, Olimetin, Kholasas, Holagol, Galstena, Hepel.

W przypadku zaburzeń czynności dróg żółciowych leczenie trwa 14-20 dni. Następnie zaleca się ziołolecznictwo w celu utrwalenia efektu. W jej skład wchodzą głównie zioła o działaniu żółciopędnym: tatarak, karczoch, berberys, szałwia, nieśmiertelnik, mniszek lekarski, mięta, suszona rzeżucha, jedwab kukurydziany. Przebieg ziołolecznictwa wynosi 1 miesiąc.