Analiza biochemiczna dysbiozy jelit

Kliniki

Określenie zawartości w kale niektórych krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, które są produktami przemiany materii drobnoustrojów żyjących w jelicie, których stosunek zmienia się w przypadku naruszenia składu jakościowego i ilościowego mikroflory jelitowej, wywołanych różnymi chorobami czynnościowymi i immunozapalnymi przewodu pokarmowego.

Analiza biochemiczna kału pod kątem dysbiozy, biochemiczne badanie mikroflory jelitowej.

Krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA) w kale.

Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

Jak prawidłowo przygotować się do badania?

  • Wyklucz przyjmowanie środków przeczyszczających, wprowadzanie czopków doodbytniczych, olejków, ogranicz (w porozumieniu z lekarzem) przyjmowanie leków wpływających na motorykę jelit (belladonna, pilokarpina itp.) Oraz leki wpływające na kolor kału (żelazo, bizmut, siarczan baru), w ciągu 72 godzin przed pobraniem kału.

Ogólne informacje o badaniu

Ogromna liczba mikroorganizmów żyje w różnych częściach ludzkiego ciała, ponad połowa z nich zamieszkuje różne części przewodu pokarmowego. Około 90% mikrobioty jelitowej to rezydentne gatunki bakterii, nieco mniej niż 10% to dodatkowe lub opcjonalne mikroorganizmy, a mniej niż 1% to gatunki przejściowe, które przypadkowo dostały się do jelita. Jednym z głównych aspektów „wzajemnie korzystnego” współistnienia człowieka i bakterii żyjących w jego jelitach jest ich udział w procesach trawienia. W szczególności podczas przetwarzania związków zawierających cukier niektóre rodzaje bakterii zamieszkujących jelito grube są zdolne do wytwarzania tzw. Krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych. Jest to uogólniona nazwa związków organicznych zawierających stosunkowo niewielką liczbę atomów węgla i uważanych za biochemiczne markery symbiozy organizmu ludzkiego i mikroflory zasiedlającej jelita. Większość krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych powstających w jelicie jest wchłaniana, około 5% ich całkowitej ilości wydalane jest z kałem.

W pracy określono zawartość krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych w kale, wytwarzanych głównie przez mikroflorę beztlenową, do których należą:

octowy - C2 (oznaczenie wskazuje, że cząsteczka kwasu zawiera dwa atomy węgla);

propionowy - C3;

olej - C4;

izo-masłowy - iC4 (izomery charakteryzują się tym samym składem atomowym, ale różnią się budową przestrzenną, a co za tym idzie niektórymi właściwościami fizycznymi i chemicznymi);

izowalerowy - iC5;

isocapron - iC6.

Oprócz obliczonych wskaźników:

isoCn / Cn jest stosunkiem całkowitej zawartości kwasów rozgałęzionych (izomerów) do kwasów o łańcuchach prostych;

AI - wskaźnik beztlenowy - stosunek sumy kwasów propionowego i masłowego do kwasu octowego.

Zgodnie z wynikami licznych badań potwierdzono, że poprzez udział produktów przemiany materii mikroflory jelitowej, w szczególności krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, w różnych procesach biologicznych organizmu człowieka, spełnia szereg ważnych funkcji, w tym metabolizm i energię, stymulację układu odpornościowego oraz blokowanie aktywacji patogennej flory, regulację jelitowa aktywność motoryczna.

Różne typy mikroorganizmów mają zdolność do preferencyjnej syntezy jednego lub drugiego krótkołańcuchowego kwasu tłuszczowego. Zmiany patologiczne zachodzące w przewodzie pokarmowym, a według wyników niektórych obserwacji patologia nawet niezwiązana nawet z przewodem pokarmowym, prowadzą do zmiany składu jakościowego i ilościowego mikroflory jelitowej, co objawia się m.in. zmianą stężenia niektórych kwasów. Jednocześnie wynikające z tego zaburzenia mikrobioty jelitowej przyczyniają się do dalszego zachowania i progresji zmian patologicznych..

Ostatnio coraz częściej do praktyki diagnostycznej włącza się pośrednie badanie składu mikroflory jelitowej poprzez oznaczanie zawartości różnych krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych w kale. Na podstawie licznych obserwacji klinicznych proponuje się rodzaje zmian w składzie SCFA, które są parametrami doboru środków korekcji farmakologicznej. Technika ta pozwoliła zindywidualizować podejście do leczenia, a co za tym idzie, zwiększyć jego skuteczność. Dodatkowo w oparciu o dynamikę zmian składu krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych monitorowana jest skuteczność terapii - przy skutecznym leczeniu normalizuje się skład ilościowy i jakościowy krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych.

Do czego służą badania?

Ocena stanu mikroflory jelitowej;

badania przesiewowe i diagnostyka różnicowa chorób jelit, w tym jako badanie wyjaśniające zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego;

diagnostyka aktywności i rozpowszechnienia procesu patologicznego w nieswoistych zapaleniach jelit;

dobór indywidualnego leczenia dla pacjentów z patologią przewodu pokarmowego i późniejsza ocena jego skuteczności;

diagnostyka niewydolności zewnątrzwydzielniczej trzustki w przebiegu przewlekłego zapalenia trzustki.

Kiedy zaplanowano badanie?

  • Z objawami zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, a także objawami chorób zapalnych jelit (na przykład zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego): biegunka, zaparcie, bóle brzucha, wzdęcia itp..

Co oznaczają wyniki?

Bezwzględna zawartość kwasu octowego (C2)

Stosunek kwasu octowego (C2)

Bezwzględna zawartość kwasu propionowego (C3)

Stosunek kwasu propionowego (C3)

Bezwzględna zawartość kwasu masłowego (C4)

Względna zawartość kwasu masłowego (C4)

Absolutna zawartość IsoCn (isoC4 + isoC5 + isoC6)

Względna zawartość IsoCn (isoC4 + isoC5 + isoC6)

Całkowita zawartość (C2 +. C6)

Indeks beztlenowy (C2-C4)

Stosunek poziomów różnych krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych odzwierciedla przewagę niektórych typów bakterii w mikroflorze jelitowej. Mikroorganizmy beztlenowe wytwarzające SCFA:

octowy - Bifidobacterium, Lactobacillus, Actinomyces, Ruminococcus;

propionic - Veillonella, Propionibacterium, Anaerovibrio;

olej - Acidaminococcus, Bacteroides, Clostridium, Eubacterium, Fusobacterium, Lachnospira, Butyrivibrio, Gemmiger, Coprococcus;

izokwasy - Bacteroides, Megasphaera.

Całkowita zawartość krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych służy do oceny aktywności metabolicznej mikroflory jelitowej. Niska całkowita zawartość krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych wskazuje na spadek aktywności metabolicznej prawidłowej mikroflory, możliwy spadek ruchliwości okrężnicy, a także niedobór substratów pokarmowych. Wzrost całkowitego poziomu SCFA można zaobserwować przy nadmiernej kolonizacji jelita grubego przez poszczególnych przedstawicieli mikroflory beztlenowej, wzroście jej aktywności metabolicznej, a także przy niewydolności enzymatycznej i złym wchłanianiu.

Indeks beztlenowy - odzwierciedla stosunek beztlenowców ścisłych do beztlenowców i beztlenowców fakultatywnych. Jej wzrost jest związany z tłumieniem populacji ścisłej mikroflory beztlenowej.

Według danych niektórych prac badawczych ujawniono następujące wzorce zmian w składzie SCFA w różnych patologiach jelit:

zespół jelita drażliwego z przewagą zaparć charakteryzuje się wzrostem zawartości kwasu octowego, wzrostem stosunku całkowitej zawartości izokwasów do kwasów o prostym łańcuchu oraz przesunięciem wskaźnika beztlenowego w kierunku wartości lekko ujemnych;

w IBS z biegunką i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego występuje wzrost stężenia kwasu propionowego i masłowego (jednak wzrost kwasu masłowego w NUC jest bardziej wyraźny), wskaźnik beztlenowy przesuwa się w kierunku wartości ostro ujemnych; ponadto w IBS z zaparciami stosunek IsoCn / Cn jest obniżony;

ujawniono również wzorce zmian zawartości SCFA w zależności od lokalizacji procesu w nieswoistym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego: przy zmianach dystalnych poziomy kwasu propionowego i masłowego zmieniają się w jednym kierunku, przy zmianach lewostronnych i całkowitych, ich zmiany są wielokierunkowe, z lewostronnymi - wzrasta poziom kwasu masłowego, a przy zmianach całkowitych - poziom kwasu propionowego..

Co może wpłynąć na wynik?

  • Wcześniejsza terapia lekami przeciwdrobnoustrojowymi zmienia skład mikroflory przewodu pokarmowego, dlatego wskazane jest przeprowadzenie badania co najmniej 14 dni po zakończeniu antybiotykoterapii. W takim przypadku wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem w sprawie stosowności i optymalnego terminu tego badania..
  • Test ten wykrywa głównie krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, które są produktami przemiany materii mikroorganizmów beztlenowych (żyjących pod nieobecność tlenu), które najczęściej nie są wykrywane podczas rutynowych badań mikrobiologicznych ze względu na złożoną technologię hodowli..
  • Niewłaściwe jest prowadzenie tego badania do diagnostyki zmian zakaźnych przewodu pokarmowego.
  • Coprogram
  • Dysbioza jelitowa
  • Wysiew odchodów dla flory oportunistycznej z określeniem wrażliwości na antybiotyki
  • Wysiew kału dla flory patogennej (grupa diz. I grupa duru brzusznego) z określeniem wrażliwości na antybiotyki.
  • Oznaczanie toksyn Clostridium difficile A i B
  • Połączone badanie w kierunku chorób zapalnych jelit
  • Kalprotektyna w kale

Kto zamawia badanie?

Gastroenterolog, terapeuta, lekarz rodzinny, pediatra.

Literatura

  • Per G. Farup, Knut Rudi i Knut Hestad. Krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe w kale - biomarker diagnostyczny zespołu jelita drażliwego? / BMC Gastroenterology (2016) 16:51.
  • Alexandra L. McOrist, Guy C. J. Abell, Caroline Cooke i Kerry Nyland. Dynamika populacji bakterii i stężenia krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA) w kale u zdrowych ludzi. British Journal of Nutrition (2008), 100, 138-146.
  • Ardatskaya M.D., Minushkin O.N. Nowoczesne zasady diagnostyki i korekcji farmakologicznej / Gastroenterologia, dodatek do czasopisma Consilium Medicum. - 2006 r. - T. 8. - nr 2.
  • Ardatskaya M. D. Kliniczne znaczenie krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych w patologii przewodu pokarmowego. Streszczenie rozprawy doktorskiej na stopień doktora nauk medycznych. Moskwa, 2003.

Wszystko o analizie kału na dysbiozy

Analiza biochemiczna kału pod kątem dysbakteriozy - metoda badania mikroflory jelitowej, mająca na celu ustalenie poziomu parametrów biochemicznych.
Analiza biochemiczna informuje o przewadze w jelicie niektórych rodzajów bakterii (E. coli, bifidobacteria, pałeczki kwasu mlekowego, grzyby itp.).

Polega na ustaleniu spektrum kwasów tłuszczowych, które są produktem życiowej aktywności bakterii jelitowych.

Jak wiesz, ludzkie jelito jest praktycznie bezpłodne dopiero w momencie urodzenia. Już w pierwszych godzinach życia narząd ten jest kolonizowany przez całe kolonie różnych bakterii. Większość bakterii jelitowych wykonuje pożyteczną pracę: wspomagają trawienie pokarmu, neutralizują szkodliwe toksyny. Ale są też przedstawiciele mikroflory bakteryjnej, która może powodować problemy zdrowotne - od wzdęć po zapalenie wyrostka robaczkowego..

Z reguły normalna liczba pożytecznych bakterii w jelitach osoby dorosłej wynosi około 85% ich całkowitej liczby, a drobnoustrojów chorobotwórczych - 15%. Jeśli ta równowaga zostanie zaburzona, może wystąpić stan taki jak dysbioza..

Objawy dysbiozy jelitowej są dość zróżnicowane: są to wzdęcia, biegunka i wiele innych zaburzeń przewodu pokarmowego..

Wady analizy biochemicznej kału

Analiza biochemiczna stolca jest najbardziej pouczająca i jest stosowana powszechnie. Wśród wad, których nie ma tak wiele, można wyróżnić:

  1. Badania długoterminowe - do dwóch tygodni. Ta wada jest szczególnie niewygodna dla tych, którzy chcą uzyskać wyniki w krótkim czasie..
  2. Wymagania dotyczące pobierania biomateriału są dość rygorystyczne - odmowa niektórych leków, w tym środków przeczyszczających, czopków doodbytniczych, maści, olejków wpływających na kolor kału, kilka dni (około 72 godzin) przed pobraniem kału. W przypadku niektórych pacjentów w tym celu konieczne jest odmówienie przebiegu leczenia lub odłożenie pobrania kału na późniejszy termin, co również wpłynie na czas uzyskania wyników.

Wskazania do

Analizę biochemiczną kału na dysbiozy można przepisać w następujących przypadkach:

  • niestabilne stolce (zaparcia, biegunka) przez długi czas;
  • ból brzucha;
  • ciągłe wzdęcia;
  • nietolerancja na wiele produktów spożywczych;
  • wysypki skórne;
  • alergia pokarmowa;
  • po długotrwałej (ponad siedem dni) terapii antybiotykami, lekami przeciwzapalnymi lub hormonami;
  • obecność innych chorób gastroenterologicznych (zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, choroby jelit).

Jak przygotować?

Aby wyniki analizy były jak najbardziej obiektywne, należy zwrócić uwagę na następujące wymagania:

  1. zaprzestać przyjmowania jakichkolwiek środków przeczyszczających na trzy do czterech dni przed badaniem;
  2. analiza jest przepisywana nie wcześniej niż 10-14 dni po zniesieniu antybiotyków (w przypadku ich wcześniejszej wizyty);
  3. wypróżnianie powinno następować naturalnie, a nie podczas lewatywy;
  4. aby zebrać kał, musisz najpierw kupić specjalny pojemnik z szczelną pokrywką w aptece lub placówce medycznej;
  5. krople moczu lub wydzieliny nie powinny dostać się do kału (u kobiet);
  6. objętość materiału do analizy - co najmniej 10 ml;
  7. wskazane jest pobranie materiału do badań z różnych części kału za pomocą specjalnych łyżek przymocowanych do pojemnika. Jeśli śluz lub krew są widoczne w kale, który dostał się do niego z jelit, są one również zbierane wraz z większością materiału;
  8. próbka musi zostać dostarczona do laboratorium nie później niż trzy godziny po pobraniu. W przypadku braku możliwości dostarczenia materiału w wyznaczonym terminie, dopuszcza się zamrożenie próbki w zamrażarce z dostawą następnego dnia..

Wartości testu

Podczas przetwarzania wyników analizy biochemicznej określa się bezwzględną zawartość kwasów (jednostka miary - mg / g) i ich względną zawartość (jednostka miary - jednostka)..

Dopuszczalne wartości badanych wskaźników to:

Zawartość bezwzględna, mg / g

Względna treść, jednostki.

Całkowita zawartość (C2 +... C6)

Indeks beztlenowy (C2-C4)

-0,686 do -0,466

Co można znaleźć?

Za pomocą analizy biochemicznej kału można zdiagnozować następujące choroby i zaburzenia:

  • zespół jelita drażliwego;
  • niespecyficzne wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • guzy jelit;
  • naruszenia w wątrobie (zapalenie wątroby, marskość wątroby);
  • niewydolność trzustki;
  • inne patologie żołądka i jelit.

Ale w sytuacji, gdy konieczne jest znalezienie przyczyny dysbiozy, lepiej jest dać pierwszeństwo analizie biochemicznej, ponieważ ta metoda jest najdokładniejsza i najszybsza. Należy również wziąć pod uwagę, że tylko lekarz powinien rozszyfrować wyniki badania, ponieważ jest mało prawdopodobne, aby niespecjalista był w stanie zrozumieć przyczyny odchyleń od normy niektórych parametrów. Dlatego jeśli lekarz zaleci powyższą metodę, nie należy odmawiać oferty, ponieważ z jej pomocą można uzyskać ważne wyniki dla diagnozy choroby..

Analiza kału pod kątem dysbiozy u niemowląt

Dysbakterioza u niemowląt jest rzadko diagnozowana. W porównaniu ze starszymi dziećmi stolec u noworodków jest płynny, szczególnie u tych karmionych piersią, ma też specyficzny kolor, piankę i inne objawy podobne do dysbiozy. Dlatego lekarze, aby się zabezpieczyć i przywrócić rodzicom pewność, że ich dziecko jest zdrowe, przepisują analizę kału na dysbiozy. Zbiór biomateriału, warunki i rodzaje diagnostyki nie odbiegają od wszystkiego opisanego powyżej.

Co pokazuje analiza kału pod kątem dysbiozy u niemowląt? Analiza stolca może ujawnić niedrożność jelit, obecność i aktywność patogenów, procesy zapalne, obecność możliwych patologii i chorób.

Objawy, które są przyczyną ukierunkowania dziecka na poród kału do jego analizy pod kątem dysbiozy, są następujące:

  1. regularna biegunka, która nie ustępuje w ciągu 2 lub 3 dni;
  2. zielonkawe stolce;
  3. kał zawiera śluz, krwawe wydzieliny, pianę, cząsteczki niestrawionego pokarmu (dla starszych dzieci).

Gdzie przejść i kosztuje

Analizę biochemiczną kału pod kątem dysbiozy można przeprowadzić w dowolnej płatnej klinice w dowolnym mieście. Koszt badań zwykle nie przekracza 2500 rubli.

  • W Moskwie biochemię stolca można podjąć w klinikach takich jak Khromolab (1850 rubli), ekspresowa kolekcja testów w domu (1450 rubli), MedCenterService (1650 rubli), On Clinic (1650 rubli) itp.
  • W Petersburgu analizę biochemiczną kału można wykonać w następujących klinikach: Centrum MRI - klinika "Ririt" (2200 rubli), Klinika "Matka i Dziecko" (2500 rubli), "LabStory" (1607 rubli), centrum medyczne "Sogaz "W Kolpinie (900 rubli)", "Lekarz rodzinny" (1510 rubli) itp..

Analiza biochemiczna kału w różnych klinikach jest wykonywana w różnym czasie - w niektórych przygotowuje się ją w ciągu 7 dni, w innych czas trwania badania sięga dwóch tygodni.

Inne rodzaje diagnostyki dysbiozy

Oprócz analizy biochemicznej kału, która jest obecnie objęta praktyką kliniczną i jest stosowana wszędzie, istnieją inne rodzaje badań kału pod kątem dysbiozy. Pomiędzy nimi:

  • badanie bakteriologiczne;
  • metoda ekspresowa;
  • koproskopia;
  • chromatografia-spektrometria mas;
  • Diagnostyka PCR;
  • test oddechu.

Badanie bakteriologiczne

W procesie analizy kału pod kątem dysbakteriozy przeprowadza się hodowlę bakterii. Taki test kału jest zwykle nazywany bakteriologicznym. Celem metody jest określenie składu kału, przybliżonej liczby patogenów chorobotwórczych, które znajdują się w jelitach podmiotu. Termin umieszczenia kału do „wysiewu” waha się około 4 dni, czasem dłużej. Po określonym czasie obliczana jest całkowita liczba wyhodowanych grup mikroorganizmów.

Hodowla bakteryjna polega na umieszczeniu cząstek kału w różnych pożywkach, w których rosną trzy grupy mikroorganizmów:

  1. Normalny - mikroorganizmy, które są niezbędne i aktywnie uczestniczą w trawieniu pokarmu. Należą do nich bifidobakterie, bakterie kwasu mlekowego, E. coli, bakteroidy.
  2. Warunkowo patogenne - mikroorganizmy, które wpływają na pierwsze, to znaczy normalne i są w stanie zmienić swoje właściwości. Obejmuje to enterobacteriaceae, bakterie niefermentujące, bakterie beztlenowe i Clostridia..
  3. Patogenne - mikroorganizmy niszczące normalną mikroflorę są chorobotwórcze. Należą do nich wszystkie atypowe Escherichia coli, Staphylococcus, Candida, Shigella, Salmonella patogenna, Pseudomonas aeruginosa, Protea.

Przeprowadzając bakteryjną hodowlę kału, oprócz powyższych grup bakterii, ludzki stolec można również przebadać pod kątem wrażliwości na antybiotyki.

W wynikach badań kultur bakteryjnych powinny przeważać normalne lub obligatoryjne grupy bakterii, które stanowią około 95% lub więcej całkowitej mikroflory jelitowej.

Wynik mierzony jest w takiej wartości warunkowej jak CFU, która pokazuje liczbę mikroorganizmów w mikroflorze. Jednak można go określić jako CFU / ml lub CFU / cm², w zależności od metody obliczania.

Nazwa mikroorganizmuWskaźniki normy
Noworodki (do 1 roku życia)DzieciDorośli ludzie
Bifidobacteria10 * 10-10 * 1110 * 9-10 * 1010 * 8-10 * 10
Lactobacillus10 * 6-10 * 710 * 7-10 * 810 * 6-10 * 8
Esherichia10 * 6-10 * 710 * 7-10 * 810 * 6-10 * 8
Bakteroidy10 * 7-10 * 8 (od 8-9 miesięcy)10 * 7-10 * 810 * 7-10 * 8
Peptostreptococci10 * 3-10 * 510 * 5-10 * 610 * 5-10 * 6
Enterococci10 * 5-10 * 710 * 5-10 * 810 * 5-10 * 8
Clostridia≤103≤105≤105
Grzyby Candida≤103≤104≤104
Salmonella, chorobotwórcze gronkowce, shigellanie powinny zostać wykryte

Metoda ekspresowa

Ta metoda jest jednym z rodzajów analizy biochemicznej dysbakteriozy, ale uważa się ją za prostszą i zawiera więcej informacji. Metoda ekspresowa jest również nazywana chromatografią gazowo-cieczową. Polega na oznaczeniu kwasów tłuszczowych w kale, które są wynikiem żywotnej aktywności mikroorganizmów obecnych w jelitach i żołądku..

  1. szybkość badań - wyniki są gotowe w ciągu godziny po dostarczeniu kału;
  2. metoda pozwala określić stan mikroflory ciemieniowej, która nie nadaje się do badań przy zastosowaniu metody siewu bakteryjnego;
  3. biomateriał po pobraniu można oddać następnego dnia, w przeciwieństwie do badania na hodowlę bakteryjną, w którym kał po wypróżnieniu należy przesłać do diagnozy w ciągu 2 godzin.

Coprogram jako jeden z rodzajów badania kału na dysbiozy

Koprogram, czyli inaczej koproskopia stolca, to jedna z najprostszych metod badawczych, w której stolec bada się pod mikroskopem w celu zbadania fizykochemicznego.

Koproskopia pozwala zidentyfikować różne zaburzenia czynności narządów przewodu pokarmowego, trzustki, wątroby, procesów zapalnych, określić stopień drożności jelit, obecność robaków w jelicie.

Dzięki temu badaniu szacuje się:

  1. Kolor biomateriału. W przypadku dysbiozy kolor stolca staje się zielonkawy.
  2. Obecność nieczystości. Śluz w kale, plamienie może również służyć jako pośredni objaw dysbiozy jelitowej.

Pomimo tego, że coprogram jest tylko dodatkową metodą w badaniu jelit, konieczne jest wykrycie wielu innych chorób, które mogą powodować dysbiozę.

Spektrometria chromatograficzna

Chromato-mass spektrometria, czyli CMS, jest stosunkowo nową autorską techniką diagnostyczną, która opiera się na dwóch metodach - chromatografii i spektrometrii mas. Służy do określenia czynników wywołujących infekcję i obecności dysbakteriozy. Metoda ta różni się tym, że ma na celu ilościowe oznaczenie substancji markerowych mikroorganizmów bezpośrednio w kale.

  1. nie ma potrzeby siewu materiału, uprawiania, badanie przeprowadza się bezpośrednio w kale;
  2. potrafi zidentyfikować do 57 mikroorganizmów w jednej analizie;
  3. krótki czas analizy - około dwóch godzin.

Diagnostyka PCR

Diagnostyka PCR, czyli metoda reakcji łańcuchowej polimerazy. Podstawą takiej diagnostyki były prawa biologii molekularnej. W diagnostyce stosuje się specjalne enzymy. Substancje te są w stanie wielokrotnie kopiować części DNA i RNA patogenów w kale. Otrzymane dane diagnostyczne są porównywane z dostępną bazą danych, dzięki czemu specjaliści laboratorium identyfikują czynniki wywołujące chorobę, a także ich liczbę. W przeciwieństwie do poprzedniej metody diagnozowania dysbiozy kałowej, PCR przeprowadza się w specjalnym urządzeniu, które chłodzi lub podgrzewa probówki z kałem.

Zalety tej metody:

  1. super silna czułość - ta metoda pozwala wykryć nawet ukrytą patologię;
  2. umiejętność pracy z dowolnymi biomateriałami, w tym z kałem;
  3. identyfikacja kilku patogenów w jednej analizie;
  4. wydajność - wynik jest gotowy w około 6-7 godzin;
  5. dokładność badań;
  6. niska cena.

Metoda reakcji łańcuchowej polimerazy wymaga ścisłego przestrzegania technologii prowadzenia, profesjonalizmu personelu laboratorium. Na przykład, jeśli zanieczyszczone lub obce substancje dostaną się do próbki biomateriału, analiza da fałszywy wynik..

Test oddechu

Testy oddechowe mogą również określić obecność różnych patogenów. Podstawą analizy jest powietrze wydychane przez osobę dorosłą. W powietrzu znajduje się kilka substancji, które powstają w wyniku metabolizmu mikroorganizmów w jelicie cienkim i są wydzielane przez płuca. W normalnym stanie substancje te są skoncentrowane w jelicie grubym, ale w obecności patologii, to znaczy, jeśli substancje te zostały metabolizowane przed wejściem do jelita grubego, można je znaleźć w wydychanym powietrzu. Wykrycie substancji chorobotwórczych w wydychanym powietrzu wskazuje, że w jelicie cienkim koncentruje się wiele bakterii chorobotwórczych..

Chociaż testy oddechowe są szybkie i łatwe, istnieje duże prawdopodobieństwo fałszywych wyników.

Analiza kału na dysbiozy: interpretacja wyników

W jelitach osoby dorosłej żyje średnio od 2,5 do 3,5 kg różnych bakterii. Połączenie tych mikroorganizmów nazywa się mikroflorą, a nasze zdrowie i dobre samopoczucie zależy bezpośrednio od stosunku liczby jej poszczególnych przedstawicieli. Brak równowagi w mikroflorze jelitowej lub po prostu dysbioza to bardzo powszechny problem we współczesnym świecie, ale błędem jest uważanie tego za niezależną chorobę. Z punktu widzenia środowiska lekarskiego dysbioza jest tylko stanem (najczęściej - przejściowym), przeciwko któremu może rozwinąć się choroba. Aby temu zapobiec, przy pierwszych charakterystycznych oznakach kłopotów w jelicie zaleca się przeprowadzenie analizy kału pod kątem dysbiozy, której odkodowanie wyników pozwoli lekarzowi zdecydować o dalszej taktyce diagnostycznej i terapeutycznej.

Sukces w dużej mierze zależy od tego, jak starannie pacjent przygotował się do analizy kału i czy prawidłowo zebrał materiał. Jeśli chodzi o diagnozowanie dysbiozy jelit u niemowląt i małych dzieci, konieczne staje się omówienie niektórych subtelności. Dziś powiemy Ci, jakie oznaki i objawy są wskazaniami do przeprowadzenia takiego badania, o czym świadczy analiza kału na dysbiozy (dekodowanie wyników i norm w tabeli), w jaki sposób ustalane są naruszenia równowagi mikroflory jelitowej, dlaczego powstają i jakie konsekwencje mogą prowadzić.

Zwracamy uwagę na fakt, że podane informacje mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępują konieczności korzystania z wykwalifikowanej opieki medycznej. Dysbakterioza to poważny stan patologiczny, który ma szkodliwy wpływ na trawienie, metabolizm, stan odporności i wiele innych aspektów zdrowia człowieka, dlatego wymaga wizyty u lekarza!

Po co robić test kału na dysbiozę?

Biliony bakterii żyjących w naszym organizmie pozostają z nami w relacji symbiotycznej, to znaczy czerpią korzyści od gospodarza, jednocześnie przynosząc mu korzyści. Ale to stwierdzenie jest prawdziwe w różnym stopniu dla wszystkich mikroorganizmów: niektóre z nich są bardziej pożądanymi gośćmi dla człowieka, inne mniej, a niektóre są „persona non grata”. Analiza kału pod kątem dysbiozy jest precyzyjnie przeprowadzana w celu ustalenia liczbowego stosunku między koloniami bakterii zasiedlających jelita.

Wskazania do badania:

Nasilenie, dyskomfort, wzdęcia, ból brzucha;

Podejrzenie infekcji jelitowej;

Nagła utrata wagi bez wyraźnego powodu;

Nietolerancja niektórych pokarmów;

Reakcje alergiczne, wysypki skórne;

Widoczne patologiczne zanieczyszczenia w kale (śluz, krew, ropa).

Bardzo pożądane jest zdanie testu kału na dysbiozy po długotrwałej terapii środkami przeciwbakteryjnymi lub hormonalnymi - rozszyfrowanie wyników badania pozwoli ustalić, w jakim stopniu leczenie wpłynęło na skład mikroflory jelitowej, czy wymagana jest jej korekta.

Istnieją trzy metody:

Koproskopia to rodzaj „pełnej analizy stolca”, pierwszy krok w diagnozowaniu zaburzeń jelit. Rezultatem badań jest coprogram - forma zawierająca wskaźniki, w tym kolor, kształt, konsystencję i zapach kału, informacje o obecności lub braku ukrytej krwi, ropy, śluzu, pasożytów i ich jaj, niestrawione resztki pokarmu, nietypowe komórki i fragmenty tkanek. Jeśli wynik jest niepokojący, lekarz przepisze dodatkowe procedury diagnostyczne;

Analiza bakteriologiczna kału - czyli wysiew na pożywkę. Po 4-5 dniach bakterie rozmnażają się, a asystent laboratoryjny będzie mógł wyciągnąć wniosek o liczbie głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej w 1 gramie materiału (jtk / g). Chodzi o to badanie, o którym dziś mówimy - jest proste i niedrogie, jest wykonywane w każdym szpitalu i nadal służy jako wiodąca metoda określania dysbiozy u dzieci i dorosłych. Jednak taka analiza wymaga bardzo ścisłego przestrzegania zasad przygotowania i zbierania materiału, a także zajmuje zbyt dużo czasu, dlatego wymyślono metodę alternatywną;

Analiza biochemiczna stolca to nowoczesna procedura diagnostyczna oparta na widmowej chromatografii gazowo-cieczowej kwasów tłuszczowych. Rozszyfrowanie wyników badania staje się możliwe w ciągu kilku godzin, odzwierciedla między innymi równowagę mikroflory ciemieniowej jelit. Biochemia stolca jest metodą bardziej czułą i dokładną, nadaje się do niej nawet próbka z wczoraj, ponieważ kwasy tłuszczowe wydzielane przez bakterie podczas ich życiowej aktywności pozostają niezmienione przez długi czas. Analiza biochemiczna kału pod kątem dysbiozy pozwala nawet na ustalenie określonej części jelita, w której wystąpiła awaria. Metoda ma tylko jedną wadę - nie w każdym laboratorium.

Normy analizy biochemicznej kału przedstawiono w tabeli:

Wartość bezwzględna (mg / g)

Względna wartość (jednostki)

Kwas octowy (C2)

Kwas propionowy (C3)

Kwas masłowy (C4)

Całkowita zawartość kwasu

-0,686 do -0,466

-0,576 do -0,578

Przygotowanie do badań i zebranie materiału

Bardzo ważne jest nie tylko prawidłowe zebranie kału do analizy pod kątem dysbiozy, ale także dostarczenie próbki na czas, a także przestrzeganie wszystkich szczegółów przygotowania.

Zacznijmy w kolejności:

Jeśli przeszedłeś kurację antybiotykową, pamiętaj, że warto wykonać badanie kału w celu stwierdzenia zaburzeń równowagi mikroflory jelitowej nie wcześniej niż dwa tygodnie po zakończeniu terapii;

Na trzy dni przed badaniem należy odstawić środki przeczyszczające, przeciwbiegunkowe i przeciwrobacze, NLPZ, pro i prebiotyki, olej rycynowy i wazelinowy, preparaty z baru i bizmutu;

Konieczne jest zakupienie sterylnego plastikowego pojemnika z łyżeczką i szczelnie dopasowaną pokrywką, specjalnie zaprojektowanego do zbierania i transportu kału do analizy, wcześniej w aptece lub do uzyskania w laboratorium;

Defekacja powinna odbywać się w sposób naturalny, bez użycia lewatywy lub innych środków pomocniczych;

Nie pobieraj próbki do analizy z toalety. W tym celu należy przygotować dowolny wygodny pojemnik, który należy dokładnie umyć, polać wrzącą wodą, wysuszyć i wypróżnić;

Przed rozpoczęciem procesu musisz oddać mocz, a następnie umyć się i wysuszyć. W żadnym przypadku do pobranej próbki nie powinien dostać się mocz ani wydzielina z dróg rodnych. Jeśli kobieta miesiączkuje, należy użyć tamponu;

Po wypróżnieniu należy otworzyć przygotowany pojemnik, wziąć łyżkę i zebrać trochę materiału z różnych części kału: od środka, z powierzchni. Jeśli zauważysz podejrzany obszar zawierający śluz lub krew, który różni się konsystencją lub kolorem od otaczającego kału, umieść go w pojemniku! W sumie do analizy potrzeba 6-8 łyżek kału;

Zamknij szczelnie pojemnik i przenieś próbkę do laboratorium nie później niż 2 godziny po pobraniu.

Większość bakterii wchodzących w skład mikroflory jelitowej jest beztlenowa, dlatego pod wpływem otwartego powietrza stopniowo giną. Dlatego tak ważne jest terminowe przekazanie analizy kału pod kątem dysbiozy - tylko wtedy dekodowanie wyników będzie wiarygodne.

Jeśli przechodzisz badania biochemiczne, pilność nie jest tak duża - możesz nawet zamrozić próbkę i przynieść ją do laboratorium następnego dnia. Jest to szczególnie wygodne dla rodziców niemowląt i małych dzieci, ponieważ nie wiadomo, czy będzie można pobrać kał od dziecka do analizy wcześnie rano - być może po prostu nie będzie chciał korzystać z toalety.

Analiza kału pod kątem dysbiozy u niemowląt

Normy badania bakteriologicznego kału u noworodków, niemowląt i starszych dzieci różnią się nieco od tych samych wskaźników u dorosłych, a im młodsze dziecko, tym wyraźniejsze są te różnice. Są związane ze stopniową kolonizacją organizmu dziecka bakteriami. A ten proces z kolei przebiega w różny sposób u niemowląt karmionych naturalnie lub sztucznie. Porozmawiamy o tym bardziej szczegółowo podczas dekodowania wyników analizy kału na dysbiozy w tabeli.

Skład mikroflory jelitowej niemowląt może ulegać niepożądanym zmianom w wyniku zakażenia infekcjami szpitalnymi: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, grzybami drożdżopodobnymi i tak dalej. W najlepszym przypadku doprowadzi to do przejściowych i drobnych problemów zdrowotnych, aw najgorszym - do poważnej choroby. Dlatego rodzice muszą uważnie monitorować zachowanie i samopoczucie dziecka, stan jego skóry i błon śluzowych, częstotliwość i wygląd wypróżnień, zwłaszcza jeśli niedawno miałaś okazję poddać się leczeniu szpitalnemu..

Konieczne jest przekazanie niemowlęciu analizy kału pod kątem dysbiozy, jeśli występują następujące objawy:

Częste i gwałtowne odbijanie po karmieniu, bardziej przypominające wymioty;

Wzdęcia i kolki w jamie brzusznej, wzdęcia;

Trudność we wprowadzaniu żywności uzupełniającej;

Oznaki nietolerancji niektórych produktów;

Wysypki, plamy na skórze i / lub błonach śluzowych;

Niedawna terapia antybiotykowa lub hormonalna;

Wszelkie problemy z stolcem - nieprawidłowa częstotliwość, nieprawidłowy wygląd lub zapach stolca, obecność patologicznych zanieczyszczeń (krew, śluz, ropa).

Aby dekodowanie wyników badań dało obiektywne wyniki, należy odpowiednio przygotować się do analizy:

Odmówić wprowadzenia nowej żywności uzupełniającej co najmniej 3-4 dni przed wizytą w laboratorium;

Dzień wcześniej nie podawaj dziecku warzyw ani owoców, które mogą zmienić kolor stolca (puree z marchwi, czerwone i czarne jagody, sok z buraków itp.);

Na kilka dni przed badaniem zaprzestań przyjmowania jakichkolwiek leków, w tym środków przeczyszczających i witamin. Wskazane jest zakończenie antybiotykoterapii na 2 tygodnie przed badaniem. Lepiej jest poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko i skonsultować się z terminem analizy kału pod kątem dysbiozy;

Kup sterylny plastikowy pojemnik z łyżeczką. Próbkę kału dziecka można pobrać z powierzchni pieluchy, ale tylko wtedy, gdy wypełniacz nie jest żelem. Najlepiej jest użyć czystej bawełnianej pieluchy i wyprasować ją gorącym żelazkiem. Aby przeprowadzić badanie, wystarczy zebrać 2 łyżki materiału.

Tabela norm dla analizy bakteriologicznej kału

Dzieci powyżej 1 roku życia

Dekodowanie wyników badań

Całą mikroflorę jelitową można podzielić na trzy grupy:

Pożyteczne bakterie - pełnią niezwykle pozytywną rolę w życiu organizmu człowieka, dlatego bardzo ważne jest, aby było ich wystarczająco dużo. Mówimy o bifidobakteriach i pałeczkach kwasu mlekowego;

Bakterie warunkowo chorobotwórcze - niektóre z nich, będąc w równowadze z innymi członkami mikroflory, przynoszą nawet określone korzyści. Ale jeśli ich kolonie rozmnażają się zbyt mocno, a kolonie antagonistów przerzedzają się, bakterie te zmieniają się z konwencjonalnych wrogów w prawdziwych wrogów. Dzieje się tak szczególnie często na tle spadku obrony immunologicznej. Mówimy na przykład o kandydozie, enterokokach czy clostridia;

Bakterie chorobotwórcze - nie powinny znajdować się w organizmie zdrowej osoby. Nie ma z nich żadnej korzyści, są tylko problemy. Jeśli układ odpornościowy nie poradzi sobie z atakiem takich mikroorganizmów, doprowadzi to do rozwoju poważnej choroby. Mowa o Staphylococcus aureus, Salmonella, Shigella i innych „niechcianych gościach” jelita.

Teraz rozważymy bardziej szczegółowo głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej. W formularzu z wynikami analizy kału pod kątem dysbiozy może brakować niektórych z poniższych bakterii - w laboratoriach obowiązują inne zasady, zwłaszcza prywatne. Dlatego lepiej powierzyć dekodowanie wskaźników wykwalifikowanemu lekarzowi, a tutaj podajemy tylko ustalone normy i wskazujemy przyczyny możliwych odchyleń.

Bifidobacteria

Nazwa tego mikroorganizmu pochodzi od łacińskich słów „bakteria” i „bifidus”, czyli „podzielony na dwie części”. Rzeczywiście, bifidobacterium wygląda jak zakrzywiony pręt o długości 2-5 mikronów, rozwidlony na końcach. Należy do klasy beztlenowców Gram-dodatnich. Mikroflora jelitowa zdrowej osoby składa się w około 95% z bifidobakterii. Normy dla niemowląt do roku - 10 jtk w dziesiątym lub jedenastym stopniu / g, a dla dzieci starszych i dorosłych - 10 jtk w dziewiątym lub dziesiątym stopniu / g.

Niedobór tych pożytecznych bakterii jest głównym powodem zgłaszania się do lekarza z dolegliwościami jelitowymi i skierowań na badanie stolca pod kątem dysbiozy - interpretacja wyników prawie zawsze wskazuje na spadek ich liczby. Bez wystarczającej liczby bifidobakterii wchłanianie witamin i mikroelementów jest zaburzone, cierpi na tym metabolizm węglowodanów, miejscowa odporność spada, zwiększa się toksyczne obciążenie wątroby i nerek. Poprawienie mikroflory jelitowej i uzupełnienie niedoboru bifidobakterii jest dość proste - istnieje wiele specjalistycznych leków na to.

Bifidobakterie w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia antybiotykami, hormonami, NLPZ, środkami przeczyszczającymi, przeciw robakom;

Złe odżywianie - nadmiar węglowodanów lub tłuszczów w diecie, na czczo, sztywne monodiety;

Sztuczne karmienie niemowląt, zbyt wczesne wprowadzanie pokarmów uzupełniających;

Wrodzone fermentopatie - nietolerancja laktozy, fruktozy, glutenu i innych składników żywności;

Stany niedoboru odporności, alergie;

Infekcje jelitowe - czerwonka, salmonelloza, jersinioza;

Inwazje pasożytnicze - glistnica, enterobioza, lamblioza;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe - zapalenie jelit, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, wrzód żołądka;

Nagła zmiana klimatu.

Lactobacillus

Nazwa tych pożytecznych członków mikroflory jelitowej pochodzi od łacińskiego słowa „lakier”, co oznacza „mleko”. Jest ich wiele gatunków zasiedlających między innymi inne narządy wewnętrzne, np. Żeńskie narządy płciowe. Lactobacilli należą do gram-dodatnich fakultatywnych beztlenowych mikroorganizmów, wyglądają jak cienkie pręciki i stanowią około 3% całkowitej masy wszystkich bakterii żyjących w jelicie. Zgodnie z dekodowaniem analizy kału pod kątem dysbiozy, wskaźnik ich zawartości u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u dorosłych pacjentów - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g.

Lactobacilli wytwarzają kwasy organiczne, utrzymując w ten sposób prawidłową równowagę pH w jelitach. Ponadto biorą udział w trawieniu błonowym, czyli rozkładają cukier mlekowy, zapobiegając wystąpieniu niedoboru laktazy. Normalna przyswajalność mleka jest w zasadzie niemożliwa bez wystarczającej liczby pałeczek kwasu mlekowego. Człowiek potrzebuje ich także jako stymulatorów odporności miejscowej, ponieważ będąc obcymi elementami pobudzają aktywność immunokompetentnych komórek, zasiedlających strefę ciemieniową jelita. Lactobacilli biorą również udział w metabolizmie kwasów żółciowych, przyczyniają się do prawidłowej perystaltyki jelit, zapobiegają zbytniej twardości kału, a tym samym pośrednio zapobiegają rozwojowi zaparć.

Lactobacilli w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia pre- i probiotyków, niekontrolowane przyjmowanie NLPZ (aspiryna, analgin, ibuprofen), stosowanie środków przeczyszczających lub przeciwrobaczych;

Niezbilansowana dieta, post, diety mono;

Sztuczne karmienie lub zbyt wczesne wprowadzenie pokarmów uzupełniających u niemowląt;

Ostre infekcje jelitowe;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Peptostreptococci

Bakterie te należą do flory warunkowo patogennej, są małymi zaokrąglonymi komórkami, związanymi w krótkie łańcuchy i zdolnymi do poruszania się za pomocą organelli ruchu - rzęsek. Peptostreptococci to Gram-dodatnie beztlenowce, które nie tworzą przetrwalników; żyją w jamie ustnej, pochwie, jelitach i na skórze i stanowią do 18% wszystkich Gram-dodatnich ziarniaków beztlenowych żyjących w ludzkim ciele. Podczas rozszyfrowywania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy norma zawartości peptostreptokoków u dzieci poniżej pierwszego roku życia wynosi maksymalnie 10 do piątego stopnia CFU / g, au dorosłych - maksymalnie 10 do szóstego stopnia CFU / g.

Peptostreptococci odgrywają niewielką rolę w metabolizmie białek i węglowodanów, a także wytwarzają wodór, który jest potrzebny do utrzymania zdrowej równowagi kwasowo-zasadowej w jelitach. Jednak ich liczba powinna być ściśle kontrolowana przez układ odpornościowy i innych członków mikroflory. Nadmiernie namnożone kolonie peptostreptokoków mogą powodować mieszane infekcje jamy brzusznej razem z innymi oportunistycznymi i patogennymi szczepami bakterii. Na przykład w 20% przypadków zapalenia otrzewnej pojawiają się peptostreptococci. Wysiewa się je również przy ginekologicznych chorobach zapalnych, a także przy ropnych ropniach w jamie ustnej..

Peptostreptococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Ostra infekcja jelitowa;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Nadmiar cukrów w diecie.

Escherichia typowa

E. coli (Escherichia coli, typowa Escherichia) to gram-ujemna fakultatywna beztlenowa bakteria nie tworząca przetrwalników, z których większość to oportunistyczne szczepy patogenne i są naturalnym uczestnikiem mikroflory narządów wewnętrznych. Już w ciągu pierwszych czterdziestu godzin po urodzeniu jelita dziecka są skolonizowane przez Escherichia. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy, norma E. coli u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u starszych dzieci i dorosłych - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g. W porównaniu z innymi mikroorganizmami E. coli stanowi do 1% całkowitej masy bakterii żyjących w jelicie.

Typowa Escherichia przynosi korzyści człowiekowi: bierze udział w syntezie witamin B i K, w metabolizmie cholesterolu, bilirubiny i choliny, we wchłanianiu żelaza i wapnia. Escherichia coli produkuje szereg niezbędnych kwasów (octowy, mlekowy, bursztynowy, mrówkowy), kolicyny, które są szkodliwe dla bakterii chorobotwórczych, a także pobiera z jelit nadmiar tlenu, który jest szkodliwy dla pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii. Dlatego pomimo oportunistycznego statusu E. coli, jej niedobór jest wysoce niepożądany..

Escherichia w kale są obniżone - przyczyny:

Długotrwała terapia lekami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Sztuczne karmienie niemowląt.

Escherichia laktozo-ujemna

Obecność tego szczepu w interpretacji wyników analizy kału na dysbiozy jest do zaakceptowania. Norma zawartości laktozo-ujemnej Escherichia coli w jelicie u dzieci i dorosłych wynosi nie więcej niż 10 jtk / g.

Przekroczenie tego wskaźnika jest alarmującym znakiem, szczególnie w połączeniu z niedoborem pełnoprawnej Escherichii. Szczep laktozo-ujemny nie spełnia funkcji przypisywanych E. coli, ale po prostu działa bezużytecznie. W warunkach obniżonej odporności E. coli - „pasożyt” będzie działać po stronie szkodliwych bakterii i pogorszyć przebieg procesu zapalnego, jeśli się on rozpocznie. U małych dzieci zwiększona zawartość laktozo-ujemnej Escherichia w kale pośrednio wskazuje na inwazję robaków, dlatego taki wynik analizy wymaga dalszych badań..

Fusobacteria

Należą do beztlenowców Gram-ujemnych, są polimorficzne, przy czym nie posiadają organelli ruchu, nie tworzą zarodników i kapsułek. Z wyglądu fusobakterie są cienkimi pręcikami o długości 2-3 mikronów ze spiczastymi końcami. Są naturalnymi członkami mikroflory jamy ustnej, górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i narządów płciowych. Zgodnie ze standardami analizy kału pod kątem dysbiozy, w jelitach niemowląt dopuszcza się zawartość fusobakterii do 10 w szóstym stopniu jtk / g, u dorosłych pacjentów - do 10 w ósmym stopniu jtk / g.

Fusobakterie są warunkowo patogenne, podczas gdy nie pełnią żadnej użytecznej funkcji w organizmie człowieka, chyba że wchodzą w konkurencyjne interakcje z innymi, bardziej potencjalnie niebezpiecznymi mikroorganizmami. Niektóre rodzaje fusobakterii w stanach niedoboru odporności mogą wywoływać ropne zapalenie septyczne. Osłabione dzieci i osoby starsze z ciężką dławicą mogą rozwinąć groźne powikłanie - fusospirocetozę. Jest to proces martwicze, który atakuje błony śluzowe jamy ustnej i gardła..

Bakteroidy

Są to warunkowo patogenne beztlenowce w kształcie pałeczek Gram-ujemnych. Są drugim co do wielkości uczestnikiem naturalnej mikroflory jelitowej po bifidobakteriach. Rozszyfrowanie wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy implikuje następujące normy dla bakteroidów: u dzieci poniżej pierwszego roku życia - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g, u dorosłych - 10 w dziewiątym lub 10 w dziesiątym stopniu CFU / g. Warto zauważyć, że u niemowląt w wieku do 6-8 miesięcy bakterie te nie są zasiane, zwłaszcza jeśli dziecko jest karmione piersią i nie otrzymuje wczesnej żywności uzupełniającej..

Bakteroidy w normalnym stężeniu są przydatne - biorą udział w metabolizmie tłuszczów. Ale jeśli nadmiernie się rozmnażają, zaczną konkurować z E. coli o tlen, a to grozi zaburzeniami trawienia, niedoborem witamin i pierwiastków śladowych, obniżeniem odporności miejscowej i innymi problemami (mówiliśmy o użytecznej roli typowej Escherichii powyżej). Ich bezpośredni antagoniści, pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie, hamują wzrost populacji bakteroidów. Dlatego jeśli wyniki analizy kału pod kątem dysbakteriozy wskazują na nadmierne stężenie bakteroidów w jelicie, zaleca się wypicie kursu odpowiednich leków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory.

Bakteroidy w kale są podwyższone - przyczyny:

Nadmierne spożycie tłuszczu;

Niedobór bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego.

Bakteroidy w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia środkami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Eubacteria

Beztlenowce Gram-dodatnie mają kształt grubych, krótkich kolumn lub spłaszczonych kulek, mają sztywne ściany komórkowe i nie tworzą zarodników. Eubakterie należą do przedstawicieli naturalnej mikroflory jelitowej, są jednak warunkowo patogenne, ponieważ niektóre ich szczepy mogą wywoływać procesy zapalne w jamie ustnej, układzie oddechowym, narządach płciowych, stawach, sercu, mózgu, a także mogą powodować powikłania pooperacyjne. Normy dotyczące zawartości eubakterii w jelicie przy dekodowaniu wyników analizy kału pod kątem dysbiozy są następujące: dla niemowląt - 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, dla starszych dzieci, dorosłych i osób starszych - 10 w dziewiątym lub dziesiątym stopniu CFU / g.

Z tych danych wynika, że ​​eubakterie są dość licznymi przedstawicielami mikroflory jelitowej. Warto zauważyć, że u dzieci poniżej pierwszego roku życia, które są karmione piersią, bakterie te są wysiewane niezwykle rzadko, podczas gdy u sztucznych dzieci są prawie zawsze obecne. Eubakterie w odpowiednim stężeniu są korzystne dla organizmu - uczestniczą w metabolizmie cholesterolu i metabolizmie hormonalnym, syntetyzują ważne kwasy organiczne, fermentują węglowodany, wytwarzają witaminy, rozkładają celulozę. Jednak ich nadmierne ilości, zwłaszcza w warunkach obniżonej odporności immunologicznej, mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia..

Nadmiar wskaźników zawartości eubakterii w kale jest swoistym markerem obecności polipów w jelicie grubym, dlatego koniecznie wymaga dodatkowego badania (sigmoidoskopia, kolonoskopia).

Enterococci

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarenkowce, zwykle łączące się w pary lub łańcuchy, które nie tworzą zarodników. Enterokoki należą do flory oportunistycznej, są obecne w jelitach ludzi w każdym wieku i stanowią do 25% wszystkich występujących tam form kokosowych. Normalne wskaźniki zawartości enterokoków w dekodowaniu analizy kału pod kątem dysbiozy: u niemowląt - od 10 do piątego stopnia do 10 do siódmego stopnia CFU / g, u starszych dzieci i dorosłych pacjentów - od 10 do piątego stopnia do 10 do ósmego stopnia CFU / g.

Enterococci pełnią kilka przydatnych funkcji: biorą udział w metabolizmie węglowodanów, syntezie witamin i utrzymywaniu lokalnej odporności. Jednak populacja enterokoków nie powinna przewyższać liczebnie populacji E. coli, w przeciwnym razie te ostatnie zaczną umierać w konfrontacji konkurencyjnej. Opinia lekarzy dotycząca nieszkodliwości enterokoków straciła ostatnio na znaczeniu. Pojawiły się zmutowane szczepy, które są oporne na działanie najsilniejszych antybiotyków: penicylin beta-laktamowych, cefalosporyn, aminoglikozydów, a nawet wankomycyny. Znane są przypadki zakażeń szpitalnych, powikłań pooperacyjnych i chorób zapalnych wywołanych przez enterokoki, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia.

Enterococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Długotrwała antybiotykoterapia;

Staphylococcus saprofityczny i naskórkowy

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarniaki o średnicy do 1,2 mikrona, nie tworzące przetrwalników, nieruchome, łączące się w grupy jak kiście winogron. Staphylococcus saprofityczny żyje głównie w drogach moczowo-płciowych i naskórku, jak sama nazwa wskazuje, na powierzchni skóry i błon śluzowych. Oba te gatunki należą do warunkowo patogennej mikroflory i mogą normalnie występować w interpretacji wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy: do 10 jtk / g w IV stopniu u dzieci i dorosłych.

Chociaż te gronkowce są kontrolowane przez układ odpornościowy, nie mogą powodować znaczących szkód dla zdrowia ludzkiego. Ale nie ma też z nich żadnej korzyści. Kolonie gronkowców saprofitycznych, które namnażały się w jelicie, mogą powodować ostre zapalenie pęcherza moczowego lub cewki moczowej, jeśli zostaną nieprawidłowo wytarte po skorzystaniu z toalety, i naskórka - na przykład zapalenie spojówek w wyniku pocierania oczu brudnymi rękami. Nadmiar wskaźnika zawartości tego typu gronkowców w kale jest jednoznacznie niekorzystnym objawem, a jeśli jest znaczący, to pacjent może wymagać antybiotykoterapii.

Waylonella

Gram-ujemne ziarniaki beztlenowe, bardzo małe, nieruchome i nie tworzące przetrwalników, zwykle grupujące się w nieregularne plamki. Veilonella należą do mikroorganizmów oportunistycznych i pokojowo współistnieją z ludźmi, jednak niektóre z ich szczepów mogą wywoływać ropno-septyczne procesy zapalne. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbakteriozy stosuje się następujące normy: dla dzieci poniżej pierwszego roku życia - mniej niż lub równe 10 do piątego stopnia CFU / g, dla starszych dzieci i dorosłych - 10 do piątego lub szóstego stopnia CFU / g. Warto zauważyć, że w warunkach naturalnego żywienia Veilonella jest zasiewana u mniej niż połowy niemowląt..

Bakterie te pełnią pożyteczną funkcję - rozkładają kwas mlekowy. Ponadto istnieją badania naukowe wskazujące na pośredni związek między niedoborem Veilonella a ryzykiem astmy u dzieci. Ale są rodzaje tych bakterii, które mają wyraźne właściwości paradontogenne - drobnoustroje gromadzą się w płytkach nazębnych, powodują zapalenie dziąseł i utratę zębów. I na przykład Veillonella parvula wywołuje zapalenie okrężnicy u ludzi. Ponadto nawet korzystne szczepy Veilonella, w stanach nadmiaru w jelicie, prowadzą do zwiększonej produkcji gazów, niestrawności i biegunki..

Clostridia

Gram-dodatnie bezwzględnie beztlenowe bakterie w kształcie pałeczek zdolne do rozmnażania przez przetrwalniki. Nazwa „clostridia” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „wrzeciono” i nie jest to przypadek: znajdujący się w środku zarodnik ma z reguły większą średnicę niż sama komórka, przez co pęcznieje i wygląda jak wrzeciono. Rodzaj Clostridia jest bardzo liczny - są wśród nich zarówno przedstawiciele flory oportunistycznej, jak i czynniki wywołujące groźne choroby (tężec, botulizm, zgorzel gazowa). Norma zawartości Clostridia w kale przy dekodowaniu analizy pod kątem dysbiozy jest następująca: u niemowląt - nie więcej niż 10 w trzecim stopniu CFU / g, u dorosłych - nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g.

Clostridia pełnią pożyteczną funkcję - biorą udział w metabolizmie białek. Produkty przemiany materii to substancje zwane indolem i skatolem. W rzeczywistości są to trucizny, ale w niewielkich ilościach pobudzają perystaltykę jelit, promując wydzielanie kału i zapobiegając rozwojowi zaparć. Jeśli stężenie Clostridia w jelicie jest zbyt wysokie, doprowadzi to do zgniłej dyspepsji, której żywymi objawami są wodnista biegunka o nieprzyjemnym zapachu, nudności, wzdęcia, wzdęcia, kolki, a czasami wzrost temperatury ciała. Na tle osłabionej odporności iw połączeniu z innymi chorobotwórczymi bakteriami Clostridia może powodować martwicze zapalenie jelit, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pochwy, zapalenie gruczołu krokowego i wiele innych chorób zapalnych.

Candida

Grzyby drożdżopodobne-deuteromycetes, jednokomórkowe mikroorganizmy o okrągłym lub owalnym kształcie, tworzące pseudomycelium, czyli długie cienkie włókna. Najpopularniejszymi gatunkami są Candida albicans i Candida tropicalis. Zasiedlają organizm ludzki w pierwszym roku życia, żyją na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, a także w jelitach. Candida jest jasnym przedstawicielem oportunistycznej flory. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy zwykle przestrzega się następujących norm: nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g dla pacjentów w każdym wieku.

Candida bierze udział w regulacji poziomu pH, więc jeśli ich liczba mieści się w dopuszczalnych granicach, są one korzystne dla ludzi. Ale jeśli grzyby drożdżopodobne namnażają się zbyt mocno, doprowadzi to do rozwoju miejscowej lub nawet ogólnoustrojowej kandydozy. Grzyby atakują jamę ustną (drożdżakowe zapalenie jamy ustnej), odbytnicę (drożdżakowe zapalenie odbytnicy), pochwę (pleśniawki) i tak dalej. Wszystkie te choroby, oprócz tego, że są wyjątkowo nieprzyjemne, którym towarzyszy świąd, ból i wydzielina, są również trudne do wyleczenia. W końcu grzyby drożdżopodobne są jednymi z najbardziej wytrzymałych i szybko rozmnażających się mikroorganizmów..

Candida w kale jest zwiększona - przyczyny:

Nadużywanie węglowodanów, miłość do słodyczy;

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia przeciwgrzybiczego;

Stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;