Badanie bakteriologiczne kału

Rodzaje

Cel: badanie mikroflory jelitowej.

Wskazanie: podejrzenie infekcji jelitowej.

Wyposażenie: sterylna pętla druciana w probówce z konserwantem, kieszeń na czyste rękawiczki, statyw.

1. Umyj ręce, załóż rękawiczki.

2. Poproś pacjenta, aby położył się na boku z nogami ugiętymi w stawach biodrowych i kolanowych..

3. Ostrożnie wyjmij pętlę z probówki, umieść probówkę w stojaku.

4. Lewą ręką rozłóż pośladki i wsuń pętlę ruchami obrotowymi w odbytnicę na głębokość 9-10 cm, próbując usunąć jej zawartość ze ściany, usuń pętlę.

5. Ostrożnie, nie dotykając otaczających przedmiotów i zewnętrznej ścianki tuby, włóż pętlę do tuby ze środkiem konserwującym.

6. Ustal kierunek na probówce i dostarcz probówkę do laboratorium bakteriologicznego.

7. Wklej wynik testu do dokumentacji medycznej.

Uwaga: odchody na zbiornik. badanie można wykonać natychmiast po wypróżnieniu z naczynia, również zapętlonego w sterylnej probówce.

Kultura bakteriologiczna (kultura w zbiorniku) odchody: esencja, przygotowanie i analiza

Kultura bakteriologiczna kału (kultura w zbiorniku) to biologiczne badanie kału, które określa skład i przybliżoną liczbę mikroorganizmów żyjących w jelicie człowieka. W tym celu stosuje się wprowadzanie cząstek kału do różnych pożywek, na których rosną 3 grupy mikroorganizmów: normalne (niezbędne do trawienia pokarmu), oportunistyczne (zmieniają swoje normalne właściwości) i patogenne (chorobotwórcze). Jednocześnie można ustalić wrażliwość bakterii chorobotwórczych na antybiotyki i bakteriofagi.

Grupy mikroorganizmów jelitowych:

  • Normalne bakterie to bifidobacteria, bakterie kwasu mlekowego (pałeczki kwasu mlekowego) i Escherichia coli, która ma typowe właściwości, bakteroidy;
  • Bakterie warunkowo chorobotwórcze - enterobakterie, clostridia, bakterie beztlenowe i niefermentujące;
  • Bakterie chorobotwórcze - atypowe E. coli o właściwościach hemolitycznych lub enzymatycznych, gronkowce, grzyby z rodzaju Candida (drożdże), Shigella, patogenna salmonella, Proteus, Pseudomonas aeruginosa.

Co pokazuje analiza?

Kał bakteryjny determinuje skład i ilość mikroflory jelitowej. Inna nazwa badania to odchody dla dysbiozy lub odchody dla grupy jelitowej.

Analiza składa się z dwóch etapów. Najpierw pod mikroskopem bada się specjalnie przygotowany rozmaz i wykrywane są bakterie. Umieszczane są w pożywkach, które są standaryzowane (innymi słowy, od dawna wiadomo, które mikroorganizmy najlepiej rozwijają się w jakich pożywkach).

Naczynia laboratoryjne z pożywką i inokulum umieszczane są w termostacie, który symuluje temperaturę i wilgotność ludzkiego ciała. Środowisko jest utrzymywane w termostacie do 7 dni. Potrzebny jest czas, aby wszystkie wprowadzone bakterie miały czas na rozmnażanie się i tworzenie kolonii (kolonia to potomkowie jednej bakterii). Po tym okresie liczy się liczbę wyhodowanych bakterii i kolonii.

Niektóre podłoża zawierają początkowo antybiotyki lub bakteriofagi. Porównując liczbę kolonii wyhodowanych na konwencjonalnych pożywkach hodowlanych i zawierających antybiotyki, można dowiedzieć się, które leki mogą znacznie zmniejszyć wzrost bakterii. W ten sposób określa się wrażliwość na antybiotyki..

Na podstawie wyniku można ocenić, które bakterie z jakiej grupy przeważają w jelitach danej osoby i jak bardzo zmieniła się normalna mikroflora.

Jak poprawnie przejść testy?

Wiarygodność analizy zależy od jakości zebranego materiału, dlatego należy dokładnie przestrzegać wszystkich punktów. Sens wszystkich działań to sterylność, aby bakterie, które zawsze znajdują się w środowisku zewnętrznym i nie mają żadnego związku z człowiekiem, nie dostały się do materiału.

Przygotowanie do dostarczenia badania

Przygotowując się, musisz spełnić następujące warunki:

  • Przez 2 dni przestań brać leki zawierające bizmut (De-nol, Vikair, Vikalin, Ventrisol, Bismofalk i tym podobne) i żelazo (Tardiferon, Ferroplekt, Ferrum-lek);
  • poczekać na naturalny akt wypróżnienia, jeśli to konieczne, odkładając termin dostawy materiału;
  • jeśli konieczne jest codzienne przyjmowanie leków, należy poinformować o tym lekarza i asystenta laboratoryjnego.

Co robić w żadnym wypadku:

  • używaj środków przeczyszczających, ich użycie zniekształca wynik;
  • używaj świec, nawet gliceryny;
  • umieścić lewatywę, mikroklystry (Mikrolax, Norgalax) w tym.

Przygotowanie pojemnika

Do zbierania kału w aptekach służą jednorazowe sterylne pojemniki z łyżeczką. Najdroższy kosztuje do 10 rubli, jest też dużo tańszy. Pojemnik nie powinien zawierać żadnych płynów ani konserwantów (wystarczy powiedzieć farmaceucie, co ma zbadać na dysbiozę). Dobre laboratoria wystawiają takie pojemniki w obiegu, dodając koszt do ceny analizy.

Niepożądane jest używanie innych potraw - słoików z jedzeniem dla niemowląt itp. - ponieważ nawet gotowanie nie zapewnia sterylności. Niemożliwe jest osiągnięcie sterylności wymaganej dla szkła laboratoryjnego w domu..

Zbiór materiału

  1. Aby zebrać materiał, użyj czystego, suchego naczynia - do leżenia. W przypadku spacerowiczów umieść nową plastikową torbę w toalecie, tak aby worek pokrył całą powierzchnię. Dla dzieci - załóż czystą pieluchę, nie możesz jej zdjąć z pieluchy (pieluszka i tym bardziej pieluszka wchłania płyn).
  2. Po wypróżnieniu otwórz pojemnik, wyjmij łyżkę (przymocowaną do wieczka), nie dotykając niczego wewnątrz pojemnika.
  3. Łyżką materiał od środka, nie dotykając krawędzi.
  4. Napełnij pojemnik nie więcej niż jedną trzecią.
  5. Przykręcić wieczko.
  6. Wyraźnie oznakuj pojemnik: imię i nazwisko oraz inicjały, rok urodzenia, data i godzina pobrania (niektóre laboratoria wymagają numeru referencyjnego).

Jak długo można przechowywać zebrany materiał?

Pojemnik z materiałem należy dostarczyć do laboratorium w ciągu 3 godzin. Jeśli przyniesiesz go później, laboratorium po prostu go nie zaakceptuje, ponieważ analiza nie może być wiarygodna.

Wskazane jest unikanie bezpośredniego nasłonecznienia i przegrzania po drodze. Pojemnik zawinięty w plastikową torbę najlepiej umieścić w torbie lub teczce. Nie kładź go na przednim panelu samochodu, nie trzymaj przy kuchence ani nie zakładaj pod futro. Zimą wystarczy temperatura w torbie czy teczce, nie trzeba jej zawijać.

Niektóre laboratoria przyjmują materiał po 8 godzinach, jeśli był przechowywany w lodówce. Należy to wyjaśnić w laboratorium.

Wskaźniki dekodowania

Pełna ocena jest wystawiana przez lekarza, poniższe dane mają charakter orientacyjny.

Formularz każdego laboratorium zawiera normalne średnie lub wartości odniesienia, uzyskane wyniki są z nimi porównywane.

Wartości referencyjne mieszczą się w granicach:

  • typowa E. coli - od 10 7 do 10 8;
  • sztyfty bez laktozy - mniej niż 10 5;
  • E. coli hemolityczna - nieobecna;
  • proteus - mniej niż 10 2;
  • enterobakterie oportunistyczne - mniej niż 10 4;
  • bakterie niefermentujące - do 10 4;
  • enterokoki - do 10 8;
  • gronkowiec hemolityczny - nieobecny;
  • inne gronkowce (saprofityczne) - do 10 4;
  • bifidobacteria - do 10 10;
  • pałeczki kwasu mlekowego - do 10 7;
  • bakteroidy (normalni mieszkańcy) - do 10 7;
  • clostridia - nie więcej niż 10 5;
  • drożdże - mniej niż 10 3.

Gastroenterolodzy rozróżniają 3 stopnie ciężkości dysbiozy:

  • Pierwszy stopień. Zmniejszenie liczby lakto- i bifidobakterii o 1-2 rzędy wielkości w połączeniu z pojawieniem się E. coli w zmienionych formach (hemolitycznych, laktozo-ujemnych);
  • Drugi stopień. Znaczący wzrost liczby bakterii oportunistycznych (do 105 bakterii tworzących kolonie na gram);
  • Trzeci stopień. Wysoka zawartość bakterii oportunistycznych i chorobotwórczych.

Zasady leczenia zaburzeń mikroflory jelitowej

W zależności od obrazu klinicznego i wyników badania lekarz przepisuje określone leczenie. Ogólne zasady to:

  • usunięcie przyczyny, która spowodowała dysbiozę - zniesienie antybiotyków lub zniszczenie czynnika zakaźnego;
  • ułamkowe odżywianie z gotowanym puree;
  • wykluczenie alkoholu, tłustych i smażonych potraw, wędzonek i marynat;
  • codzienne stosowanie sfermentowanych produktów mlecznych;
  • przepisywanie leków przywracających prawidłową mikroflorę: probiotyki (suche lub sorbowane szczepy bakterii), prebiotyki (składniki odżywcze dla prawidłowej mikroflory) i synbiotyki (zawierają oba składniki).

Kultura kału szybko daje odpowiedź na pytanie, dlaczego trawienie jest upośledzone i jak to naprawić.

Preparat do badania bakteriologicznego kału

Uwaga! Czas potrzebny na dostarczenie stolca po pobraniu ma kluczowe znaczenie dla uzyskania wiarygodnych wyników testów. Jeśli nie ma możliwości opróżnienia jelit rano, materiał jest zbierany wieczorem. *

Uwaga! Aby uzyskać miarodajny wynik, materiał do badań pobierany jest przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub w przerwach między cyklami kuracji, jednak nie wcześniej niż dwa tygodnie po jej zakończeniu..

* Przestrzegaj zasad przechowywania i transportu w każdym konkretnym przypadku (patrz opis analizy). W razie potrzeby skonsultuj się ze specjalistami Citylab.

Zbiornik do hodowli kału: co przedstawia i jak się poddać testom?

6 minut Autor: Lyubov Dobretsova 1577

Osoby, które chodzą do klinik z dolegliwościami i bólem brzucha, trudnościami z wypróżnianiem i ciągłymi nudnościami, otrzymują standardowe badania w celu postawienia wiarygodnej diagnozy, z których jednym jest analiza kału na posiew.

Za pomocą tego typu badania bakteriologicznego można określić skład, typy i przybliżoną liczbę mikroorganizmów żyjących w jelicie. Ta metoda badania jest niezastąpiona, ponieważ pomaga zidentyfikować ostre patologie jelitowe i czynniki wywołujące różne niebezpieczne dolegliwości.

Wskazania do

W większości przypadków zbiornik do analizy kału jest przepisywany, jeśli pacjent ma objawy charakterystyczne dla chorób jelit. Musisz skontaktować się z kliniką w celu przeprowadzenia badania z następującymi objawami:

  • nieuzasadniony wzrost temperatury (częściej obserwowany późnym popołudniem);
  • nudności i wymioty;
  • bębnica;
  • dyskomfort i bolesność w jamie brzusznej;
  • częsta biegunka;
  • brak apetytu.

Ponieważ każdy z tych objawów jest charakterystyczny dla chorób jelit, niemożliwe jest postawienie wiarygodnej diagnozy wyłącznie na podstawie skarg pacjenta. Aby potwierdzić lub zaprzeczyć domniemanej chorobie, wymagane jest przeprowadzenie pełnej diagnozy, która pomoże zidentyfikować, co spowodowało patologię i wybrać właściwy schemat leczenia.

Konieczne jest również okresowe przekazywanie takiej uprawy na mikroflorę osobom, których działalność wiąże się z:

  • produkcja, pakowanie i transport żywności;
  • cięcie i pakowanie mięsa i ryb;
  • sprzątanie kawiarni, restauracji, stołówek.

Wyniki testu na salmonellozę

Jeśli istnieją przesłanki do salmonellozy, konieczne jest zdanie testów. Lekarz podpowie, jak długo należy czekać na wyniki, aw wyznaczonym dniu wyjaśni transkrypcję otrzymaną w dłoniach. Jeśli testy na salmonellozę wykazują brak przeciwciał, oznacza to, że nie ma żadnego problemu zdrowotnego. Dla większej pewności wykonanie drugiego wymazu, na przykład po kolejnym tygodniu, nie zaszkodzi. To jedyny sposób, aby mieć pewność, że nie ma salmonellozy..

Jeśli odpowiedź brzmi tak, dorosły pacjent i dziecko będą potrzebować natychmiastowego leczenia. Ostremu atakowi zatrucia towarzyszy odurzenie organizmu, dlatego należy wyeliminować nieprzyjemne objawy, a resztki zakażonego pokarmu należy wyeliminować jako główny czynnik prowokujący. Wykonane badanie krwi zapewnia następujące zmiany w składzie płynu biologicznego:

  • zwiększa się liczba leukocytów
  • następuje przesunięcie wzoru w lewo;
  • zwiększona ESR;
  • erytrocytoza;
  • miano diagnostyczne dla RPHA - 1: 200;
  • wzrost miana przeciwciał w sparowanych surowicach;
  • obecność salmonelli O i H - monodiagnostyka.

Konieczne jest, aby dziecko przeprowadziło analizę ściśle według wskazań, ale nie wyklucza się również konieczności wykonywania badań laboratoryjnych przy wejściu do przedszkola, innej placówki edukacyjnej. Ważne jest, aby mieć rozmaz salmonellozy, aby zabrać bilet na obóz lub leczenie szpitalne. Ta metoda ankiety może być używana w innych przypadkach. Na przykład dorośli powinni być poddawani testom na tyfus dla celów książki, gdy starają się o nową pracę. Częściej określone badania są realizowane odpłatnie..

Co pokazuje badanie

Za pomocą takiego badania laboratoryjnego można zidentyfikować następujące dolegliwości:

  • salmonelloza. Choroba, w której szkodliwe mikroorganizmy infekują jelito cienkie. Pacjenci cierpiący na salmonellozę mają te same objawy, które są charakterystyczne dla ciężkiego zatrucia. Salmonelloza jest szczególnie niebezpieczna dla dzieci, ponieważ często prowadzi do rozwoju sepsy, zapalenia płuc i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Zakażenie chorobą występuje, gdy ignoruje się zasady higieny osobistej, spożywanie niemytych warzyw i owoców;
  • czerwonka. Choroba rozwija się pod wpływem patogenu Shigella i dotyka głównie jelita grubego i żołądka. Przenikanie patogenu jest również możliwe tylko przez niemyte produkty;
  • coli. Ta grupa obejmuje choroby wywoływane przez E. coli. Najczęściej dzieci w wieku przedszkolnym cierpią na tego typu infekcje. Infekcja jest możliwa tylko wtedy, gdy osoba zdrowa ma kontakt z nosicielem. A także dzieci mogą zostać zarażone, jeśli rodzice nie przestrzegają zasad norm sanitarnych i higienicznych..

Rodzaje analiz bakterioskopowych

Bakterioskopia testów kału

Do badania bakterioskopowego analizy stolca wymagana jest próbka pacjenta. Jeśli konieczne jest przeanalizowanie mikroflory jelitowej, której naruszenia w składzie wskazują na obecność dysbiozy lub chorób zakaźnych układu pokarmowego, próbkę pobiera się za pomocą pętli wprowadzanej do odbytu na głębokość około 10 centymetrów.

Podczas badania próbki kału można wykryć następujące niebezpieczne mikroorganizmy:

  • Staphylococci.
  • Klebsiella, której obecność wskazuje na porażkę okrężnicy.
  • Pseudomonas aeruginosa, który wydziela niezwykle niebezpieczne dla ludzi toksyny.

Polecamy lekturę! Kliknij link: Biopsja płuc z powodu gruźlicy

Obecność Pseudomonas aeruginosa w organizmie człowieka może prowadzić do zatrucia krwi i zapalenia opon mózgowych - chorób, które mogą być śmiertelne.

Bakterioskopia testów moczu

Analizę moczu do badania bakterioskopowego przeprowadza się, jeśli istnieje podejrzenie zapalenia układu moczowego i obecności chorób, takich jak odmiedniczkowe zapalenie nerek i zapalenie pęcherza, których przyczyną są odpowiednio E. coli i niektóre czynniki wywołujące choroby przenoszone drogą płciową. Do takiego badania potrzeba od 50 do 100 ml moczu, a mocz należy przechowywać w sterylnym pojemniku. Przed przystąpieniem do analizy należy się dobrze umyć, aby w moczu było mniej obcych zanieczyszczeń. Nie zaleca się oddawania moczu podczas miesiączki.

Analiza bakterioskopowa moczu jest niezbędna do wykrywania chorób układu moczowego u niemowląt. W takim przypadku mocz jest zbierany przez cewnik do sterylnego pojemnika. Badanie próbki moczu należy przeprowadzić jak najszybciej, w przeciwnym razie wykrycie patogenów będzie trudne.

Przygotowanie do analizy i prowadzenie badań

Aby odchody bakteryjne wykazały wiarygodny wynik, musisz odpowiednio się do tego przygotować. Również zbieranie biomateriałów odgrywa ważną rolę w badaniach. Eksperci zalecają przygotowanie się do analizy, przestrzegając następujących zasad:

  • 5 dni przed pobraniem biomateriału należy wykluczyć z diety produkty mięsne i dania rybne. W tym okresie podstawą diety powinny być dania ziemniaczane, zboża, produkty mleczne i makaron;
  • zabronione jest spożywanie napojów alkoholowych na tydzień przed badaniem;
  • Na 3 dni przed pobraniem biomateriału pacjent musi zaprzestać spożywania jakichkolwiek leków. Jeśli dana osoba jest przepisana na ciągłe przyjmowanie leków, konieczne jest powiadomienie o tym lekarza prowadzącego..

Pobieranie próbek biomateriału często odbywa się w domu. Pacjent musi najpierw zakupić w aptece sterylny pojemnik ze szczelną, hermetyczną pokrywką. Jeśli nie można kupić takiego pojemnika, możesz użyć małego szklanego słoika. Przed użyciem należy go dokładnie wypłukać, wysterylizować i wysuszyć..

Jak poprawnie przejść testy?

Wiarygodność analizy zależy od jakości zebranego materiału, dlatego należy dokładnie przestrzegać wszystkich punktów. Sens wszystkich działań to sterylność, aby bakterie, które zawsze znajdują się w środowisku zewnętrznym i nie mają żadnego związku z człowiekiem, nie dostały się do materiału.

Probiotyki i prebiotyki: definicja i lista leków

Przygotowanie do dostarczenia badania

Przygotowując się, musisz spełnić następujące warunki:

  • Przez 2 dni przestań brać leki zawierające bizmut (De-nol, Vikair, Vikalin, Ventrisol, Bismofalk i tym podobne) i żelazo (Tardiferon, Ferroplekt, Ferrum-lek);
  • poczekać na naturalny akt wypróżnienia, jeśli to konieczne, odkładając termin dostawy materiału;
  • jeśli konieczne jest codzienne przyjmowanie leków, należy poinformować o tym lekarza i asystenta laboratoryjnego.

Co robić w żadnym wypadku:

  • używaj środków przeczyszczających, ich użycie zniekształca wynik;
  • używaj świec, nawet gliceryny;
  • umieścić lewatywę, mikroklystry (Mikrolax, Norgalax) w tym.

Przygotowanie pojemnika

Do zbierania kału w aptekach służą jednorazowe sterylne pojemniki z łyżeczką. Najdroższy kosztuje do 10 rubli, jest też dużo tańszy. Pojemnik nie powinien zawierać żadnych płynów ani konserwantów (wystarczy powiedzieć farmaceucie, co ma zbadać na dysbiozę). Dobre laboratoria wystawiają takie pojemniki w obiegu, dodając koszt do ceny analizy.

Niepożądane jest używanie innych potraw - słoików z jedzeniem dla niemowląt itp. - ponieważ nawet gotowanie nie zapewnia sterylności. Niemożliwe jest osiągnięcie sterylności wymaganej dla szkła laboratoryjnego w domu..

Zbiór materiału

  1. Aby zebrać materiał, użyj czystego, suchego naczynia - do leżenia. W przypadku spacerowiczów umieść nową plastikową torbę w toalecie, tak aby worek pokrył całą powierzchnię. Dla dzieci - załóż czystą pieluchę, nie możesz jej zdjąć z pieluchy (pieluszka i tym bardziej pieluszka wchłania płyn).
  2. Po wypróżnieniu otwórz pojemnik, wyjmij łyżkę (przymocowaną do wieczka), nie dotykając niczego wewnątrz pojemnika.
  3. Łyżką materiał od środka, nie dotykając krawędzi.
  4. Napełnij pojemnik nie więcej niż jedną trzecią.
  5. Przykręcić wieczko.
  6. Wyraźnie oznakuj pojemnik: imię i nazwisko oraz inicjały, rok urodzenia, data i godzina pobrania (niektóre laboratoria wymagają numeru referencyjnego).

Kandydoza jelit: przyczyny, objawy i leczenie

Jak długo można przechowywać zebrany materiał?

Pojemnik z materiałem należy dostarczyć do laboratorium w ciągu 3 godzin. Jeśli przyniesiesz go później, laboratorium po prostu go nie zaakceptuje, ponieważ analiza nie może być wiarygodna.

Wskazane jest unikanie bezpośredniego nasłonecznienia i przegrzania po drodze. Pojemnik zawinięty w plastikową torbę najlepiej umieścić w torbie lub teczce. Nie kładź go na przednim panelu samochodu, nie trzymaj przy kuchence ani nie zakładaj pod futro. Zimą wystarczy temperatura w torbie czy teczce, nie trzeba jej zawijać.

Niektóre laboratoria przyjmują materiał po 8 godzinach, jeśli był przechowywany w lodówce. Należy to wyjaśnić w laboratorium.

Zasady zbierania biomateriałów

Jeśli dana osoba chce samodzielnie pobrać biomateriał do analizy i zabrać go do laboratorium, konieczne jest przestrzeganie poniższych zasad. Stolec nie powinien zawierać obcych zanieczyszczeń, takich jak śluz lub mocz. Jeśli do przechowywania używany jest szklany słoik z domu, zabrania się używania środków dezynfekujących podczas jego sterylizacji. Słoik należy dokładnie wypłukać i wysterylizować wrzącą wodą.

Jeśli chcesz zebrać kał od dziecka, doniczkę należy przygotować w taki sam sposób, jak szklany słoik. Pobrany materiał należy jak najszybciej dostarczyć do laboratorium, najlepiej w ciągu 2–3 godzin. Należy rozumieć, że im później biomateriał zostanie dostarczony do placówki medycznej, tym mniej dokładne będą wyniki badań..

Funkcje

Aby zidentyfikować ogólny obraz kliniczny i patologię, z którą spotkał się pacjent, asystent laboratoryjny umieszcza kał w specjalnej pożywce. Po 5 dniach powinny wyrosnąć w nich kolonie mikroorganizmów, z których specjalistom udaje się przygotować wymaz z grupy jelitowej.

Nawet jeśli liczba bakterii jest znikoma, technicy laboratoryjni mogą nadal przeprowadzić analizę. Materiał biologiczny umieszczany jest pod mikroskopem, gdzie asystent laboratoryjny na podstawie typu zewnętrznego i ruchliwości będzie mógł określić rodzaj mikroorganizmów żyjących w kale. Następnie przeprowadza się badanie patogenu E. coli..

Jak przeprowadzane są badania

Aby uzyskać bardziej prawdopodobny wynik, do badań pobierane są trzy próbki kału. Wszystkie stosowane techniki są typu „invitro”, co oznacza „na szkle”. Inna możliwość „in vivo”, przeprowadzana przez zakażenie zwierząt, nie jest w tym przypadku potrzebna..
Zebrany materiał w niewielkiej ilości umieszcza się na pożywce na 4–5 dni. Rosną tu kolonie, z których można przygotować wymaz dla grupy jelitowej, nawet przy bardzo małej liczbie mikroorganizmów.

Wykwalifikowani bakteriolodzy są w stanie zidentyfikować patogeny patologiczne, koncentrując się na wyglądzie, mobilności pod mikroskopem. Metoda nazywa się bakterioskopią.

Metodzie mikrobiologicznej towarzyszy obowiązkowy wysiew kału na specjalnych pożywkach (na przykład każda uniwersalna pożywka jest odpowiednia dla patogenu czerwonki, salmonella dobrze rośnie w bulionie żółciowym). Jeśli nie jest możliwe wykonanie pilnego siewu, próbki materiału konserwuje się w roztworze z gliceryną lub solami kwasu fosforowego.

Badania bakteriologiczne pozwalają nie tylko zidentyfikować czynnik zakaźny, ale także przeanalizować jego wrażliwość na antybiotyki

Jest to szczególnie ważne przy wyborze leczenia dla nosicieli

Testy biochemiczne - pozwalają obliczyć ilość kwasów tłuszczowych wydzielanych przez mikroorganizmy w treści jelitowej. Na podstawie ich zawartości wyciąga się wnioski dotyczące składu ilościowego i jakościowego grupy jelitowej..

Dekodowanie wyników

Diagnoza jest postawiona tylko przez wykwalifikowanego lekarza. Lekarz ocenia stan pacjenta na podstawie informacji uzyskanych podczas badań. Niezależnie od rodzaju instytucji, w której przeprowadzono badanie, wartości normy zostaną wyszczególnione w formularzu wraz z wynikami. Musisz porównać z nimi wskaźniki.

Wartości odniesienia powinny mieścić się w następujących granicach:

  • typowe e-coli - 10 7–10 8;
  • E. coli - bakterie tego typu powinny być całkowicie nieobecne w badanym biomateriale;
  • pałeczki laktozo-ujemne - mniej niż 10 5;
  • drobnoustroje, takie jak proteus - mniej niż 10 2;
  • inne oportunistyczne Enterobacteriaceae - mniej niż 10 4;
  • bakterie niefermentujące - mniej niż 10 4;
  • enterococci - mniej niż 10 8;
  • gronkowiec hemolityczny - bakterie tego typu powinny być całkowicie nieobecne;
  • bifidobacteria - 10 10;
  • pałeczki kwasu mlekowego - 10 7;
  • bakteriidy - 10 7;
  • clostridia - mniej niż 10 5;
  • drożdże - mniej niż 10 3.

Nawet jeśli wyniki znacznie odbiegają od normy, nie należy panikować, ponieważ w niektórych przypadkach takie odchylenia mogą być wywołane przez czynniki zewnętrzne. W dekodowaniu analizy i postawieniu diagnozy powinien być zaangażowany tylko doświadczony specjalista..

Ze względu na stopień wzrostu badany biomateriał dzieli się na 4 stopnie:

  • 1 stopień. Rozwój bakterii na płynnym podłożu jest słabo wyrażony, a na stałym jest całkowicie nieobecny;
  • II stopień. Wzrost jednego typu osiąga 10 kolonii na gęstej pożywce;
  • 3 stopnie. Wzrost bakterii sięga liczby od 10 do 100;
  • 4 stopnie. Znaczny wzrost kolonii (ponad 100).

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano stopień 1 lub 2, oznacza to, że choroba nie jest spowodowana obecnymi mikroorganizmami, ale innymi przyczynami. 3 i 4 wskazują, że symptomatologia jest spowodowana obecnymi mikroorganizmami.

Testy salmonellozy u dzieci

Ponieważ młodsze pokolenie jest zagrożone, należy systematycznie stosować środki zapobiegawcze. Przy pierwszych podejrzeniach choroby postępującej wymagana jest kompleksowa diagnoza salmonellozy u dzieci, co przyspiesza proces postawienia diagnozy, ustalenia reżimu intensywnej terapii. Są to wyjątkowo następujące techniki:

  1. Metoda serologiczna. Stosuje się 7 dni po chorobie, a następnie powtórzone po kolejnym tygodniu skutecznego leczenia.
  2. Metoda bakteriologiczna, która daje pacjentowi miarodajny wniosek już po 3-4 dniach.
  3. Szybka diagnostyka salmonellozy, prezentowana w praktyce lekarskiej poprzez wdrożenie metody immunofluorescencji.

Co pokazuje analiza?

Kał bakteryjny determinuje skład i ilość mikroflory jelitowej. Inna nazwa badania to odchody dla dysbiozy lub odchody dla grupy jelitowej.

Analiza składa się z dwóch etapów. Najpierw pod mikroskopem bada się specjalnie przygotowany rozmaz i wykrywane są bakterie. Umieszczane są w pożywkach, które są standaryzowane (innymi słowy, od dawna wiadomo, które mikroorganizmy najlepiej rozwijają się w jakich pożywkach).

Naczynia laboratoryjne z pożywką i inokulum umieszczane są w termostacie, który symuluje temperaturę i wilgotność ludzkiego ciała. Środowisko jest utrzymywane w termostacie do 7 dni. Potrzebny jest czas, aby wszystkie wprowadzone bakterie miały czas na rozmnażanie się i tworzenie kolonii (kolonia to potomkowie jednej bakterii). Po tym okresie liczy się liczbę wyhodowanych bakterii i kolonii.

Niektóre podłoża zawierają początkowo antybiotyki lub bakteriofagi. Porównując liczbę kolonii wyhodowanych na konwencjonalnych pożywkach hodowlanych i zawierających antybiotyki, można dowiedzieć się, które leki mogą znacznie zmniejszyć wzrost bakterii. W ten sposób określa się wrażliwość na antybiotyki..

Na podstawie wyniku można ocenić, które bakterie z jakiej grupy przeważają w jelitach danej osoby i jak bardzo zmieniła się normalna mikroflora.

Poziome zakładki

Jest to laboratoryjne badanie kału ludzkiego, które przeprowadza się poprzez umieszczenie biomateriału w pożywce w celu określenia zawartości zestawu patogennych mikroorganizmów w jelicie. Analiza kału pod kątem „hańby” implikuje wykrycie następujących patogenów: Salmonella, Shigella spp., Yersinia spp. I biegunkowe E. coli 4. Te patogeny mogą nie tylko powodować zaburzenia jelitowe, ale także być bezobjawowe, przez co człowiek staje się źródłem zakażenia które mogą zarazić ludzi w pobliżu. Przed pobraniem próbki należy przestrzegać zasad przygotowania: 1. Pobrać próbkę kału bezpośrednio po wypróżnieniu z uprzednio zdezynfekowanego, dokładnie umytego, opłukanego wrzącą wodą i chłodzonego powietrzem naczynia lub garnka; 2. Wyeliminuj zbieranie się odchodów za pomocą papieru toaletowego, ponieważ obecność soli baru na powierzchni papieru toaletowego hamuje rozwój niektórych patogenów jelitowych; 3. Wyeliminować możliwość zanieczyszczenia (mieszania) próbek kału z moczem, ponieważ możliwe jest uzyskanie niewiarygodnych wyników; 4. Próbkę kału pobiera się natychmiast po wypróżnieniu za pomocą łyżki-łopatki umieszczonej w wieczku sterylnego pojemnika. W przypadku obecności patologicznych zanieczyszczeń wybierz obszary zawierające śluz, ropę, płatki, ale wolne od krwi. Zbierz płynny kał za pomocą jednorazowej pipety Pasteura;

Diagnostyka ostrych infekcji jelitowych: gorączka, bóle ciała; wymioty; ból brzucha; biegunka; bębnica; brak apetytu; Środki zapobiegawcze: Badania lekarskie Hospitalizacja dzieci poniżej drugiego roku życia (oraz dorosłych hospitalizowanych w szpitalu dziecięcym); Pacjenci poradni neuropsychiatrycznych w trakcie hospitalizacji; Dzieci przyjmowane do internatów, domów dziecka. Osoby niepełnosprawne i emeryci wchodzący do wyspecjalizowanych instytucji

Izolacja drobnoustrojów chorobotwórczych wskazuje na potrzebę antybiotykoterapii. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Wybór leków należy przeprowadzić na podstawie wrażliwości mikroorganizmów. „S” jest wrażliwe, „i” jest wrażliwością „zależną od dawki”, „R” jest oporne (niewrażliwe na ten lek)

Badanie mikrobiologiczne, które umożliwia jakościowe i ilościowe scharakteryzowanie warunkowo patogennej flory jelita, a także określenie wrażliwości na antybiotyki poszczególnych jej przedstawicieli.

Mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze, bakterie oportunistyczne, drobnoustroje oportunistyczne, patogeny oportunistyczne, analiza dysbiozy, analiza UPF.

Angielskie synonimy

Patogeny oportunistyczne, flora oportunistyczna, organizmy oportunistyczne, wrażliwość na antybiotyki.

Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

Jak prawidłowo przygotować się do badania?

  • Badanie jest zalecane przed rozpoczęciem stosowania antybiotyków i innych leków przeciwbakteryjnych w chemioterapii.
  • Wyeliminuj przyjmowanie środków przeczyszczających, wprowadzanie doodbytniczych czopków, olejków, ogranicz przyjmowanie leków wpływających na ruchliwość jelit (wilcza jagoda, pilokarpina itp.) I kolor kału (żelazo, bizmut, siarczan baru) w ciągu 72 godzin przed pobraniem kału.

Ogólne informacje o badaniu

Warunkowo patogenna flora to mikroorganizmy obecne u ludzi z umiarem. Jednak w pewnych warunkach ich liczba wzrasta i przekracza dopuszczalną normę, co prowadzi do odpowiednich chorób. Do najczęstszych przedstawicieli oportunistycznej flory jelitowej należą: Staphylococcus aureus (S. aureus), Klebsiella (Klebsiella), Escherichia, Enterobacter, Citrobacter i Acinetobacter (Proteus), Proteus (Clostridia), Serratia (Serratia), Pseudomonas (Pseudomonas), grzyby drożdżopodobne (Candida itp.) I inne patogeny. Te mikroorganizmy mogą powodować zakaźne uszkodzenie przewodu pokarmowego z rozwojem zapalenia żołądka i jelit, zapalenia jelit i zapalenia jelit..

Wskaźniki dekodowania

Pełna ocena jest wystawiana przez lekarza, poniższe dane mają charakter orientacyjny.

Formularz każdego laboratorium zawiera normalne średnie lub wartości odniesienia, uzyskane wyniki są z nimi porównywane.

Wartości referencyjne mieszczą się w granicach:

  • typowa E. coli - od 10 7 do 10 8;
  • sztyfty bez laktozy - mniej niż 10 5;
  • E. coli hemolityczna - nieobecna;
  • proteus - mniej niż 10 2;
  • enterobakterie oportunistyczne - mniej niż 10 4;
  • bakterie niefermentujące - do 10 4;
  • enterokoki - do 10 8;
  • gronkowiec hemolityczny - nieobecny;
  • inne gronkowce (saprofityczne) - do 10 4;
  • bifidobacteria - do 10 10;
  • pałeczki kwasu mlekowego - do 10 7;
  • bakteroidy (normalni mieszkańcy) - do 10 7;
  • clostridia - nie więcej niż 10 5;
  • drożdże - mniej niż 10 3.

Gastroenterolodzy rozróżniają 3 stopnie ciężkości dysbiozy:

  • Pierwszy stopień. Zmniejszenie liczby lakto- i bifidobakterii o 1-2 rzędy wielkości w połączeniu z pojawieniem się E. coli w zmienionych formach (hemolitycznych, laktozo-ujemnych);
  • Drugi stopień. Znaczący wzrost liczby bakterii oportunistycznych (do 105 bakterii tworzących kolonie na gram);
  • Trzeci stopień. Wysoka zawartość bakterii oportunistycznych i chorobotwórczych.

Zasady leczenia zaburzeń mikroflory jelitowej

W zależności od obrazu klinicznego i wyników badania lekarz przepisuje określone leczenie. Ogólne zasady to:

  • usunięcie przyczyny, która spowodowała dysbiozę - zniesienie antybiotyków lub zniszczenie czynnika zakaźnego;
  • ułamkowe odżywianie z gotowanym puree;
  • wykluczenie alkoholu, tłustych i smażonych potraw, wędzonek i marynat;
  • codzienne stosowanie sfermentowanych produktów mlecznych;
  • przepisywanie leków przywracających prawidłową mikroflorę: probiotyki (suche lub sorbowane szczepy bakterii), prebiotyki (składniki odżywcze dla prawidłowej mikroflory) i synbiotyki (zawierają oba składniki).

Kultura kału szybko daje odpowiedź na pytanie, dlaczego trawienie jest upośledzone i jak to naprawić.

Diagnostyka laboratoryjna jest stosowana w przypadku różnych chorób. Takie metody pozwalają zidentyfikować czynnik sprawczy procesów zakaźnych, a także określić jego wrażliwość na leki przeciwbakteryjne. Do badań zwykle wykorzystuje się różne materiały biologiczne, a nasze informacje uwzględniają cechy przeprowadzania posiewów kałowych.

Wysiew bakterii dla mikroflory

Kultura bakteryjna dla mikroflory - co to jest? Dziś metodę tę stosuje się wszędzie tam, gdzie przyczyną choroby są drobnoustroje chorobotwórcze - w chirurgii, urologii, ginekologii, dermatologii, gastroenterologii, otorynolaryngologii itp..

W zdecydowanej większości przypadków hodowla bakteryjna na mikroflorze pozwala przepisać odpowiednie leczenie chorób wywoływanych przez nieswoiste mikroorganizmy odpowiedzialne za dany proces infekcyjno-zapalny.

Każdy biologiczny płyn ustrojowy zawierający maksymalną liczbę badanych mikroorganizmów jest pobierany jako materiał do zbiornika wysiewu flory - wydzielina prostaty, kał, mocz, krew, zawartość cewki moczowej, wydzielina z pochwy, plwocina, ropa itp..

Dekodowanie wysiewu bakterii na mikroflorę przeprowadzają asystenci laboratoryjni laboratorium, w którym przekazano materiał. Ponadto lekarz szczegółowo poinformuje pacjenta, jak ma być i co zrobić w celu późniejszego leczenia wykrytej choroby..

Pojęcie

Badanie kału bakteryjnego pozwala na uzyskanie danych dotyczących składu i objętości mikroflory jelitowej. Wszystkie mikroorganizmy zamieszkujące jamę jelitową można podzielić na trzy grupy.

Skład mikroflory:

  • Pożyteczne mikroorganizmy, które zapewniają stabilną pracę jelit, a także biorą udział w tworzeniu odporności. Są to lakto- i bifidobakterie.
  • Mikroorganizmy warunkowo chorobotwórcze. Mogą żyć w jelitach i nie stanowią zagrożenia, jeśli ich objętość jest niewielka. Kiedy pojawiają się sprzyjające warunki: spadek odporności, zaostrzenie choroby przewlekłej, takie bakterie są aktywowane i wypierają korzystną mikroflorę jelitową. Takie „ukryte szkodniki” obejmują grzyby, Enterobacteriaceae, E. coli, Staphylococcus aureus i Clostridia.
  • Flora chorobotwórcza powoduje problemy po spożyciu. Infekcja staje się przyczyną procesu zapalnego i zakaźnego, a także prowadzi do zatrucia produktami życiowej aktywności bakterii. Bakterie te obejmują salmonellę, shigellę i niektóre rodzaje gronkowców.

Kał do wysiewu w zbiorniku na grupę jelitową

Ludzkie jelito, które nie ma żadnych patologii, zawiera około pięciuset gatunków mikroorganizmów, które są bardzo aktywnie zaangażowane w proces przetwarzania żywności.

Współczesna medycyna klasyfikuje je następująco:

Rodzaje mikroorganizmów

Jakie bakterie uzupełnia grupę

Przydatny

Biorą udział w procesach trawiennych, pomagają wzmocnić lokalną odporność, wytwarzają witaminy. Grupę pożytecznych mikroorganizmów należy uzupełnić grzybami, escherichiami, pałeczkami kwasu mlekowego, bakteroidami, bifidobakteriami.

Warunkowo chorobotwórcze

W ludzkim jelicie występuje piętnaście rodzajów warunkowo patogennych mikroorganizmów. Nie powodują żadnych szkód, o ile w organizmie nie zachodzą żadne patologiczne procesy. Gdy tylko nastąpi osłabienie odporności, takie bakterie mogą wywołać poważne problemy. Tę grupę należy uzupełnić: grzyby Candida, Clostridia, coli, enterokoki, gronkowce.

Patogenny

U zdrowej osoby patogenna mikroflora nie powinna być obecna w jelicie. Ale niektóre bakterie są w stanie bardzo skutecznie kamuflować się i utrzymywać żywotną aktywność w narządzie w postaci cyst. Jednocześnie ludzie nie będą nawet podejrzewać, że są nosicielami infekcji. Tę grupę należy uzupełnić: cholera vibrio, balantidia; jelitowe Trichomonas, czerwonka ameba, Shigella, Salmonella.

Co pokazuje kultura bakteryjna kału?

Podczas badania materiału sprawdza się wiele wskaźników. Zwykle wskazaniami do analizy są dolegliwości związane z dysbiozy, dysfunkcją układu pokarmowego, a także podejrzenie zatrucia pokarmowego.

Podczas badania sprawdza się obecność mikroorganizmów chorobotwórczych w pobranym materiale, a biomateriał jest wprowadzany do pożywki (stałej i płynnej). Odbywa się to w celu określenia szybkości rozmnażania się mikroorganizmów, a nie tylko początkowo patologicznej (lub warunkowo patogennej), ale także użytecznej.

Cena testu na salmonellozę

Jeśli podejrzewa się ognisko patologii, pacjent udaje się do lekarza prowadzącego lub dzwoni po karetkę. W przypadku książki sanitarnej lepiej skontaktować się z płatnym centrum medycznym, zwłaszcza, że ​​cena analizy jest dostępna dla wszystkich. W Moskwie znajduje się wiele laboratoriów, które prowadzą badania laboratoryjne z maksymalną dokładnością i dostarczają informacji. Oto przybliżone ceny płatnych usług w różnych placówkach medycznych stolicy.

Nazwa ośrodka medycznego

Nazwa testu laboratoryjnego na salmonellozę

Zasady zbierania

Wyniki badań bakteriologicznych w dużej mierze zależą od jakości pobranego materiału. Dlatego konieczne jest wcześniejsze przygotowanie się do analizy..

Obowiązkowe warunki odbioru materiału:

  • Używany jest wyłącznie sterylny pojemnik.
  • Opróżnianie powinno nastąpić naturalnie, bez użycia lewatyw i środków przeczyszczających.
  • Kał powinien być możliwie świeży i musi zostać dostarczony do laboratorium w ciągu kilku godzin.
  • Nie używaj czopków doodbytniczych.
  • Przed pójściem do toalety należy koniecznie przeprowadzić higieniczne płukanie okolicy odbytu bez użycia chemicznych detergentów.
  • W okresie menstruacji u kobiet nie zbiera się materiału do badań.
  • Podczas zbierania stolca należy uważać, aby żadna obca substancja nie dostała się do pojemnika..

Warunkowo chorobotwórcze mikroorganizmy, które mogą powodować infekcję jelitową

Coraz częściej bakterie stale żyjące w jelicie grubym człowieka powodują infekcje o różnej lokalizacji - przewodu pokarmowego, układu oddechowego czy moczowo-płciowego. Wynika to z pogarszającej się sytuacji środowiskowej, niekontrolowanego przyjmowania antybiotyków i innych leków, stałej obecności bakterii w środowisku człowieka. Z reguły noworodki i dzieci w pierwszych 6 miesiącach życia chorują.

W programie „Invitro” można przeprowadzić analizę bakteriologiczną kału. Jest to sieć laboratoriów posiadających oddziały we wszystkich większych miastach. Pacjentom podoba się to, że wyniki badań można uzyskać online, to znaczy nie muszą po nie iść do laboratorium.

Ile analiz jest wykonywanych?

Kultura kału to niezwykle pouczająca analiza, która pozwala określić wszystkie niezbędne dane dotyczące czynnika wywołującego chorobę: rodzaju bakterii, szybkości rozmnażania, a także wrażliwości na rodzaj zastosowanych środków przeciwbakteryjnych.

Jedną z wad tej metody jest stosunkowo długi okres oczekiwania..

Pomimo tego, że bakterie umieszczane w pożywce mają najkorzystniejsze warunki do rozmnażania, okres obserwacji wynosi kilka dni. Ostateczny wynik można uzyskać od pięciu do siedmiu dni po dostarczeniu materiału.

Etapy analizy bakteriologicznej kału

1 dzień. Wysiew materiału na różnicowe podłoża diagnostyczne.

Są to specjalne pożywki używane do identyfikacji grup bakterii, które różnią się zdolnością do wykorzystania danej substancji. Na przykład laktoza jest często dodawana do pożywki hodowlanej w celu wyhodowania czynników wywołujących infekcje jelitowe. Niektóre bakterie (E. coli) go rozkładają. Następnie na powierzchni podłoża rosną kolorowe kolonie mikroorganizmów. Niektóre mikroorganizmy nie rozkładają laktozy (salmonelli). Następnie rosną niepomalowane kolonie.

2 dzień. Wyrosłe kolonie są badane pod mikroskopem i opisywane. Są barwione metodą Grama i przenoszone do innych określonych pożywek w celu gromadzenia czystej kultury patogenu.

3 dzień. Reakcje aglutynacji przeprowadza się na bakteriach z czystych kultur. Kultury subkulturowe na innych podłożach (Gissa) w celu określenia aktywności enzymatycznej.

4 dzień. Oceń wyniki reakcji aglutynacji, wzrost na pożywce Giss. Na podstawie otrzymanych informacji udzielają ostatecznej odpowiedzi na temat rodzaju patogenu obecnego w kale.

Analiza kału na dysbiozy

Diagnoza „dysbiozy” wciąż pojawia się w dokumentacji medycznej dorosłych i dzieci. Stałe reklamy telewizyjne oferują magiczne środki na wyleczenie jelit, a pracownicy służby zdrowia oferują testy kału na dysbiozy. Dowiedzmy się, czy istnieje taka choroba, którą faktycznie pokazuje badanie kału.

Kto mieszka w domu?

Każdy z nas nosi w sobie 2-3 kg mikroorganizmów. Hordy bakterii są mieszkańcami naszych jelit. Kolonizacja przewodu pokarmowego rozpoczyna się, gdy noworodek przechodzi przez kanał rodny. Chociaż istnieją dowody na to, że pierwsze drobnoustroje osiedlają się w macicy, docierając do dziecka z płynu owodniowego. Skład gatunkowy mikrobioty jelitowej (nazwa naukowa dla drobnych mieszkańców) zależy od sposobu urodzenia, udanego lub niezbyt pierwszego przywiązania do piersi, stawu lub oddzielnego umieszczenia w szpitalu. Karmienie piersią przyczynia się do dominacji bifidobakterii u noworodka. Odżywianie mieszanką zbliża wskaźniki flory jelitowej dziecka do wskaźników dorosłych. Dodanie do diety pokarmów stałych po 6 miesiącach zmienia obraz mikrobiologiczny. Mikrobiota dziecka zmienia się w ciągu pierwszego półtora roku. Jest znajomość nowej żywności, warunków środowiskowych. Ostateczny skład jest zatwierdzony przez około 3 lata.

Rola bakterii jelitowych

Zdanie sobie sprawy, że w środku żyją niezliczone kolonie mikroskopijnych bakterii, jest niesamowite. Wielu jest przyzwyczajonych do tego, że drobnoustroje są obcymi agentami, z którymi toczy się nieustanna walka. Okazuje się, że ludzkość nie przetrwałaby, gdyby nie takie niewidzialne stworzenia.

Wymieńmy funkcje mikrobioty jelitowej:

  • są „drugim żołądkiem” - biorą udział w trawieniu napływającego pokarmu;
  • brać udział w wymianie żółci;
  • syntetyzuje substancje biologicznie czynne, witaminy;
  • chronią wewnętrzną powierzchnię przewodu pokarmowego wytwarzając śluz;
  • regulują ruchliwość żołądka i jelit;
  • zapobiegają przenikaniu oczywiście niebezpiecznych bakterii, wirusów, grzybów;
  • oczyścić jelita z uwięzionych toksyn.

Prowadzone są zakrojone na szeroką skalę badania potwierdzające niezwykłą rolę bakterii jelitowych w ochronie organizmu przed cukrzycą, miażdżycą tętnic i chorobami autoimmunologicznymi. Zdrowa mikroflora zapobiega rozwojowi alergii, onkopatologii.

Co to jest dysbioza

Dysbioza lub dysbioza jest zwykle nazywana naruszeniem składu lub zmniejszeniem liczby mikroorganizmów w przewodzie pokarmowym. Diagnoza stała się popularna 30 lat temu i istnieje do dziś. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób nie traktuje dysbiozy jelitowej jako odrębnej patologii. Nigdzie na świecie standardy i protokoły diagnostyczne nie obejmują analizy pod kątem dysbiozy jelitowej w schemacie w postaci akceptowanej przez laboratoria na obszarze poradzieckim..

Flora jelitowa jest niezwykle wrażliwa na wpływy zewnętrzne, reaguje na wszelkie czynniki. Zmiana składu i stosunku ilościowego bakterii jest zawsze konsekwencją, a nie przyczyną choroby. Błędem jest obwinianie dysbiozy za wszystkie problemy, od kataru po infekcje skóry. Konieczne jest poszukiwanie prawdziwego powodu i nie zajmowanie się rozszyfrowywaniem analizy kału pod kątem dysbiozy.

Wydawać by się mogło, że skoro wiadomo, jaką ważną rolę odgrywają drobnoustroje, konieczne jest zidentyfikowanie wszystkich, usunięcie nadmiaru i dodanie brakujących. Jednak nie ma jednego wzoru. Naukowcy rozróżniają kilka typów ludzi w zależności od występowania jednego lub drugiego rodzaju bakterii jelitowych..

Badanie kału w normalnych warunkach

Co pokazuje analiza kału na dysbiozę jelit, przekazanego do państwowej kliniki lub prywatnego laboratorium??

Lekarz-asystent laboratoryjny umieszcza pobrane odchody w specjalnych szklanych pojemnikach wypełnionych mieszaniną składników odżywczych za pomocą specjalnej pętli. Pojemniki przechowywane są przez kilka dni w sprzyjającej temperaturze i wilgotności. Ile dni trwa analiza kału pod kątem dysbiozy? Zwykle około 7 dni. W tym czasie bakterie kiełkują na pożywce i tworzą kolonie. Lekarz ocenia wygląd kolonii, cechy wzrostu, przeprowadza badanie pod mikroskopem. Zebrane dane są interpretowane, a pacjent otrzymuje ostateczny wynik.

Formularz analizy zawiera następujące wskaźniki:

  1. Bifidobacteria i Lactobacilli.
  2. E. coli o różnych właściwościach.
  3. Gronkowce różnych podtypów. Staphylococcus aureus.
  4. Enterococci.
  5. Grzyby Candida.
  6. Bakterie chorobotwórcze i hemolityczne.

Uważa się, że mikroorganizmy z pozycji 1-5 są powszechnymi mieszkańcami jelita. Rozumie się, że zarazków z punktu 6 nie należy wysiewać zdrowym ludziom..

Każde laboratorium ustala własne normy dotyczące liczby bakterii i grzybów. Nadmiar drobnoustrojów w analizie dysbiozy określa się jako proliferację. Co to jest? Termin odnosi się do przerostu mikroorganizmów zgodnie z normami przyjętymi w danym laboratorium..

Dlaczego konwencjonalna analiza nie jest zbyt pouczająca

Po przeprowadzeniu analizy bakteriologicznej mas kałowych oznacza to, że dysbiozę można wykryć i leczyć?

Standardowe wysiewanie praktycznie nie odzwierciedla prawdziwego obrazu tego, co dzieje się w jelicie z następujących powodów:

  • odchody przyniesione do analizy zawierają drobnoustroje tylko z końcowej części jelita. Z drugiej strony mikrobiota jest swobodnie zlokalizowana na całej długości przewodu pokarmowego. Bakterie znajdują się w żołądku i wszystkich częściach jelita. Niewielka część wszystkich bakterii jest dostępna do rutynowych badań w kierunku dysbiozy. Flora jelita cienkiego, większość okrężnicy pozostanie za kulisami;
  • w laboratorium wysiewa się tylko około 10 rodzajów mikroorganizmów. Podczas gdy jelita są siedliskiem ponad 400 rodzajów bakterii. Według niektórych informacji różnorodność typów mikrobioty przekracza 1000 sztuk;
  • kultura kału wykaże niewielki procent flory zamieszkującej światło okrężnicy. Znaczną część bakterii stanowią mikroorganizmy okładzinowe. Podobnych drobnoustrojów jest około 6 razy więcej, konwencjonalna analiza bakteriologiczna nie pokaże składu firmy ciemieniowej;
  • skład mikrobiologiczny kału, ujawniony podczas analizy dysbiozy, zmienia się każdego dnia w zależności od pożywienia, przyjmowanych leków i wielu czynników. Możliwe jest połknięcie pokarmu skażonego szkodliwymi bakteriami, który zostanie zasiany podczas standardowych badań. Jednocześnie pacjent czuje się świetnie, ponieważ wewnętrzne przyjazne mikroby niezależnie radziły sobie z obcym i zneutralizowały szkodliwy efekt;
  • skład flory jelitowej jest unikalny dla każdego dorosłego i dziecka. Bakterie uważane za chorobotwórcze (potencjalnie niebezpieczne) mogą żyć w środku latami bez powodowania problemów.

Kiedy ta analiza jest przydatna?

Kultura bakteriologiczna kału jest konieczna tylko wtedy, gdy lekarz wie, czego szuka. Mówimy o chorobach zakaźnych, które wpływają na jelita. Pacjent musi mieć klinikę ostrych zmian zakaźnych z gorączką, biegunką, wymiotami.

Lekarz podejrzewa patogen na podstawie objawów, ale do dokładnej identyfikacji wymagana jest hodowla kału. W każdym razie leczenie rozpoczyna się przed uzyskaniem wyników, ponieważ nie można czekać tygodnia.

Jak poprawnie przejść analizę kału pod kątem flory patogennej, a nie dysbiozy?

Przed wypróżnieniem należy dokładnie umyć mydłem krocze i okolice odbytu. Aby zebrać kał, nie używaj toalety, ale wcześniej przygotowanego, czysto umytego garnka. Nie mieszaj moczu i kału.

Kał zbierany jest wyłącznie w sterylnym pojemniku, który jest kupowany w aptece lub wydawany przez laboratorium. Pojemnik na kał to przezroczysty plastikowy słoik z pokrywką. Łyżka przymocowana do pokrywki.

Masy kałowe zbierane są z różnych miejsc łyżeczką, łączna ilość to około łyżeczki. Pokrywka jest mocno przykręcona. Pojemnik umieszcza się w torbie lub torbie izolowanej termicznie, a obok niego umieszcza się źródło chłodu. Jeśli szybka dostawa stolca nie jest możliwa, maksymalny okres przechowywania w lodówce wynosi 3 godziny. Nie wolno zamrażać zebranych odchodów.

Kał należy pozyskiwać w sposób naturalny, bez stosowania lewatyw i środków przeczyszczających. Czopki doodbytnicze, mikroklystry również wykluczają.

Jak możesz badać swoją mikroflorę jelitową

Jest tylko jeden sposób, aby rzetelnie ocenić jakościową i ilościową zawartość jelita. W tym celu pobiera się biopsję - odcinek ściany jelita z zawartością. Podobne badania prowadzone są w wyspecjalizowanych ośrodkach badawczych. Ta metoda służy do badania stanu flory jelita cienkiego i grubego..

Powstała biopsja rzadko jest wysiewana na pożywki, ponieważ zdecydowana większość prawdziwych mieszkańców przewodu pokarmowego nie rośnie na nich. Do identyfikacji drobnoustrojów stosowana jest metoda PCR - identyfikacja materiału genetycznego mikrobioty.

Istnieją metody nieinwazyjne bez penetracji ściany jelita. Na przykład test oddechowy. Wcześniej podmiot otrzymuje laktulozę, substancję syntetyczną używaną jako środek przeczyszczający. Bakterie okrężnicy konsumują laktulozę zawierającą znakowany wodór. Wodór jest uwalniany podczas rozkładu laktulozy, na podstawie jego zawartości i czasu pojawienia się w wydychanym powietrzu ocenia się aktywność bakterii w jelicie cienkim i grubym.

Stosuje się również metody chromatograficzne, w których zawartość jelita jest badana pod kątem produktów odpadowych mikrobioty..

Zawsze trzeba szukać prawdziwej przyczyny dolegliwości, czy to schorzenia skóry, czy niestrawności. Bakterie obecne w kale niemowlęcia lub osoby dorosłej budzą niepokój tylko w przypadku objawów ostrej choroby zakaźnej, takiej jak czerwonka czy salmonelloza.