Zanikowe zmiany w trzustce: co to jest, objawy i leczenie

Pytania

Rozpoznanie „atrofii trzustki” oznacza, że ​​zmniejszyła się objętość narządu wewnętrznego, co objawia się brakiem funkcjonalności zewnątrzwydzielniczej (enzymy trawienne) i wewnątrzwydzielniczego (produkcja insuliny i glukagonu).

Na większości zdjęć patogeneza jest spowodowana przewlekłą postacią zapalenia trzustki, cukrzycą, chorobami somatycznymi przebiegającymi z silnym wyczerpaniem, marskością wątroby i zaburzeniami krążenia krwi. Czasami przyczyną jest guz.

Aby dokonać dokładnej diagnozy, przeprowadza się diagnostykę różnicową. Uwzględnia wyniki laboratoryjne, które wskazują na brak enzymów trawiennych i niskie stężenie insuliny.

Obowiązkowe jest badanie ultrasonograficzne, które potwierdza zmniejszenie gruczołu, patologiczną zmianę w miąższu. Terapia polega na wyznaczeniu leczenia substytucyjnego. Zalecane są leki enzymatyczne, insulina, tabletki przywracające mikroflorę jelitową.

Patogeneza zmian zanikowych w trzustce

Zanikowe zmiany w trzustce mają charakter fizjologiczny, gdy rozwijają się w wyniku naturalnego procesu starzenia się organizmu. Towarzyszą im ciężkie wyniszczające choroby..

Ponadto zanik jest wynikiem dowolnej postaci przewlekłego zapalenia trzustki, podczas gdy znaczna część zrębu jest zastępowana tkankami włóknistymi, co prowadzi do gwałtownego wzrostu niewydolności endokrynologicznej i zewnątrzwydzielniczej.

Zwykle waga narządu wewnętrznego waha się od 80 do 90 g. Jeśli obserwuje się w nim nieprawidłowe zmiany, zmniejsza się do 30-40 g i poniżej. Nastąpiła zmiana w samej budowie narządu. Choroba charakteryzuje się pojawieniem się nadmiernej ilości tkanki łącznej..

Zanik trzustki występuje z następujących powodów:

  • Początek zwyrodnienia tłuszczowego narządu.
  • Powikłanie cukrzycy.
  • Nadużywanie alkoholu, palenie.
  • Wrzód dwunastnicy, żołądek.
  • Niewłaściwe odżywianie.
  • Patologie autoimmunologiczne dotyczące jamy brzusznej.
  • Resekcja trzustki.

Oddzielne miejsce zajmuje zanikowe zapalenie trzustki na tle cukrzycy. Choroba ta charakteryzuje się znacznym zmniejszeniem narządu do 20 g, jego konsystencja staje się gęstsza, powierzchnia staje się wyboista, torebka jest połączona z tkankami tłuszczowymi, pobliskimi narządami.

Lipomatoza jest również zanikową postacią choroby trzustki. Chociaż choroba ta charakteryzuje się normalną wielkością narządu lub jego powiększeniem, większość z nich jest zastępowana tkanką tłuszczową, w której można prześledzić poszczególne segmenty gruczołów. Na 80% zdjęć z tą chorobą zachowany jest aparat wysp trzustkowy i funkcja hormonalna.

Grupa ryzyka obejmuje pacjentów z predyspozycjami genetycznymi, uzależnieniem od alkoholu, urazami brzucha, chorobami zakaźnymi narządów wewnętrznych, rozległym zapaleniem pęcherzyka żółciowego.

Kliniczne objawy atrofii

Po rozważeniu diagnozy atrofii trzustki, co to jest i co może powodować atrofię narządu, dowiemy się, jakie objawy wskazują na patologię. Objawy wynikają z etiologii rozwoju procesu patologicznego w organizmie (upośledzony wychwyt glukozy, przewlekłe zapalenie trzustki itp.).

Niezależnie od przyczyny i czynników prowokujących, wszyscy pacjenci mają niewydolność endokrynologiczną i egzogenną. Niewydolności zewnątrzwydzielniczej towarzyszy spadek produkcji enzymów trawiennych, elektrolitów, które pomagają neutralizować zawartość żołądka, pomagając zapewnić normalne środowisko dla enzymów trzustkowych.

Pacjenci skarżą się na dysfunkcję przewodu pokarmowego, która najczęściej objawia się:

  1. Biegunka.
  2. Zmniejszony apetyt.
  3. Utrata masy ciała.

Najwcześniejszym objawem niewydolności zewnątrzwydzielniczej jest zwiększone wydalanie tłuszczu wraz z kałem. Ten objaw jest wykrywany na tle spadku produkcji o 10% wartości normalnej..

Pacjent zaczyna szybko tracić na wadze. Wynika to z faktu, że proces trawienia pokarmu, wchłanianie składników odżywczych w przewodzie pokarmowym jest zaburzony, a apetyt spada. Jeśli dana osoba ma przewlekłe zanikowe zapalenie trzustki, testy laboratoryjne wykazują znaczny niedobór witamin i minerałów.

Niedobór endokrynologiczny jest wykrywany przez zaburzenie metabolizmu węglowodanów, które przebiega jak zespół hiperglikemiczny.

Ponadto tylko połowa pacjentów skarży się na objawy cukrzycy (częste oddawanie moczu, suchość w ustach, częste wizyty w toalecie itp.).

Diagnostyka różnicowa

Podczas badania pacjenta deficyt masy ciała rozpoznaje się na 90% obrazów klinicznych. Skóra staje się cieńsza i przesuszona. Często obecne są łuszczące się elementy. W tym przypadku badanie palpacyjne nie pozwala „poczuć” ubytku narządu wewnętrznego.

Gdy patogeneza opiera się na występowaniu zapalenia trzustki, to przy badaniu palpacyjnym pacjent skarży się na bolesne odczucia lub silny dyskomfort. Wyniki biochemicznego badania krwi wskazują, że zmniejszyła się aktywność enzymów trawiennych.

Coprogram pomaga zidentyfikować tłuszcz w kale (steatorrhea). Z reguły ponad 10% dziennego spożycia znajduje się w kale. Liczba włókien mięśniowych w kale znacznie wzrasta, co jest odchyleniem od normy.

W większości przypadków badanie stężenia glukozy wskazuje na znaczny wzrost, który wymaga dodatkowych wizyt u lekarzy, takich jak endokrynolog czy diabetolog..

Inne metody określania choroby:

  • Badanie ultrasonograficzne trzustki wykazuje patologiczne zmniejszenie narządu wewnętrznego. Struktura staje się gęsta, wzrasta echogeniczność, kontury są nierówne.
  • MRI jest zalecane w przypadkach, gdy USG nie dostarczyło pełnych informacji i wymagane są dodatkowe szczegóły w celu ustalenia optymalnej taktyki leczenia.
  • RCP jest przepisywany w celu oceny stanu przewodów, w celu wykrycia zmian, które zwykle towarzyszą przewlekłemu zapaleniu trzustki. Dzięki takiej manipulacji medycznej można zdiagnozować ubytek przewodów trzustkowych, krętość i nierówności ścian..
  • Angiografia jest konieczna, gdy lekarz podejrzewa guz. Procedura pozwala obalić lub potwierdzić założenie.

Biopsja trzustki jest obowiązkowa. W badaniu laboratoryjnym pobranej próbki ocenia się stopień zwłóknienia i zniszczenia miąższu, stan elementów gruczołowych i obszarów wytwarzających insulinę.

Ta metoda diagnostyczna pozwala wyrazić prognozę choroby..

Leczenie atrofii trzustki

Przy pierwszych oznakach zanikowych zmian w trzustce wskazana jest przede wszystkim dieta. Pacjent musi ograniczyć spożycie pokarmów zawierających tłuszcze zwierzęce.

Należy zwrócić uwagę na brak substancji białkowych w organizmie, deficyt energetyczny, skorygować niedobór witamin i minerałów. Ponieważ nikotyna przyczynia się do zakłócenia produkcji wodorowęglanów w narządzie wewnętrznym, papierosy należy porzucić.

Głównym celem leczenia zachowawczego jest terapia zastępcza czynności wydzielin zewnątrzwydzielniczych i wewnątrzwydzielniczych. Aby zrekompensować te procesy, zaleca się stosowanie leków enzymatycznych..

Aby uzyskać pożądany efekt terapeutyczny, leki powinny charakteryzować się wysokim stopniem aktywności lipazy i nie powinny być niszczone przez działanie soku żołądkowego. W takim przypadku tabletki muszą promować szybkie uwalnianie substancji enzymatycznych w jelicie cienkim, aktywnie promować proces trawienia.

Mikrokulki spełniają wszystkie opisane wymagania. Ponieważ najszybciej traci aktywność lipaza, dlatego korektę przeprowadza się biorąc pod uwagę jej zawartość w leku i intensywność steatorrhea (zawartość tłuszczu w kale).

O skuteczności zalecanej terapii decydują: stopień redukcji wycieków tłuszczowych oraz stężenie elastazy w kale. Preparaty enzymatyczne pomagają osiągnąć następujący efekt terapeutyczny:

  1. Zmniejsz wtórne zapalenie jelit.
  2. Normalizuj mikroflorę jelitową.
  3. Popraw metabolizm węglowodanów.

Aby zmniejszyć nasilenie bolesnych wrażeń, należy przepisać leki związane z lekami przeciwbólowymi i przeciwskurczowymi. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie, w zależności od nasilenia zespołu bólowego. Zalecane zastrzyki to Papaverine, No-shpu, Analgin i inne leki..

Aby skorygować niewydolność endokrynologiczną, konieczne jest podanie insuliny. W przypadku zmian zanikowych nie obserwuje się śmierci komórek wysp trzustkowych, więc hormon jest wytwarzany, ale w niskim stężeniu. Dawka i częstość stosowania insulinoterapii zależą od przebiegu choroby, etiologii choroby, wyników codziennych badań glikemii w organizmie..

Ważnym warunkiem jest korekta funkcji trawiennych, w szczególności normalizacja mikroflory jelitowej. Dlatego stosowane są probiotyki i prebiotyki.

Dodatkowo polecamy preparaty zawierające witaminy. Musisz także zrekompensować niedobór następujących składników mineralnych:

  • Magnez.
  • Cynk.
  • Miedź.

Suplementy diety można przepisać w postaci kilku leków lub jednego leku, który jednocześnie zawiera niezbędne substancje.

Interwencja chirurgiczna przeprowadzana jest w specjalistycznych klinikach. Zabieg obejmuje przeszczepienie wysp Langerhansa, a następnie resekcję trzustki i enzymatyczną terapię zastępczą.

Ponieważ zmiany zanikowe w trzustce są konsekwencją ciężkich patologii z ciężkimi zaburzeniami ogólnego stanu pacjenta, rzadko zaleca się leczenie chirurgiczne.

Prognozy i zapobieganie

Prognoza wyniku choroby opiera się na stopniu uszkodzenia funkcji zewnątrzwydzielniczych i wewnątrzwydzielniczych. Ponieważ komórki wysp trzustkowych są częściowo zatrzymane, w związku z tym następuje resztkowa produkcja insuliny. Dlatego rzadko diagnozuje się stan kwasicy ketonowej, ale często dochodzi do gwałtownego spadku poziomu cukru we krwi..

Określenie patogenezy procesu patologicznego, eliminacja „pierwotnego źródła” - choroby podstawowej, terminowe rozpoczęcie terapii - wszystkie te momenty pozwalają na osiągnięcie dobrych efektów terapeutycznych i korzystnego rokowania.

Jako środek zapobiegawczy, recenzje pacjentów zalecają stosowanie metod medycyny tradycyjnej. Pomagają poprawić funkcjonalność trzustki, poprawiają trawienie, zapobiegają poważnym zaburzeniom w organizmie..

Do terapii używa się roślin leczniczych - głogu, kopru, mięty pieprzowej, rumianku aptecznego itp. Poniższy przepis wspomaga pracę narządu: wymieszać trzy łyżki nasion kopru i taką samą ilość mięty, dodać 2 łyżki głogu, jedną łyżkę rumianku aptecznego. Zalej wrzącą wodą. Odfiltrować. Weź 100 ml cztery razy dziennie. Przebieg leczenia to dwa tygodnie.

Jako środek zapobiegawczy zaleca się przestrzeganie zaleceń:

  1. Rzucenie palenia, alkohol.
  2. Terminowa terapia istniejących chorób przewlekłych.
  3. Zbilansowane i racjonalne odżywianie.
  4. Utrzymanie wymaganego poziomu aktywności enzymatycznej.
  5. Prowadzenie aktywnego trybu życia. Umiarkowane ćwiczenia na zapalenie trzustki, zwłaszcza joga i chodzenie, będą bardzo korzystne.

Zanik trzustki jest poważną chorobą, dlatego jeśli w okolicy nadbrzusza pojawią się bolesne odczucia, należy udać się do placówki medycznej. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym lepsze rokowanie..

Funkcje i patologie trzustki opisano w filmie w tym artykule..

Zanik trzustki i zanikowe zapalenie trzustki - leczenie

Zanik trzustki to zmniejszenie objętości narządu, które następuje po rozległym procesie zapalnym. W tej chorobie zmniejsza się produkcja enzymów, a ilość hormonów wytwarzanych przez wysepki Langerhansa maleje. Poniżej porozmawiamy o tym, czym taki proces grozi pacjentowi i jakie leczenie należy przepisać w tym przypadku..

  1. Kiedy rozwija się atrofia?
  2. Jakie objawy pojawiają się w przypadku tej choroby?
  3. Podstawy terapii

Kiedy rozwija się atrofia?

Zanikowe zapalenie trzustki zastępuje przewlekły proces. W wyniku ostrego zapalenia komórki narządów obumierają. W okresie remisji zastępowane są tkanką włóknistą, która nie pełni funkcji wydalniczych, a jedynie wypełnia powstałe luki. Uzdrowienie nie przywraca martwego acini. Proces zanikowy może również rozwinąć się w wyniku cukrzycy, zwyrodnienia tłuszczowego. W niektórych przypadkach dochodzi do pogorszenia funkcji narządów z powodu starzenia się organizmu..

Zwyrodnienie tłuszczowe trzustki polega na zastąpieniu tkanki tłuszczowej tkanki tłuszczowej. W rezultacie znikają zewnętrzne i wewnętrzne funkcje wydzielnicze..

Kiedy jesteś zagrożony zanikiem trzustki??

  • Jeśli doznałeś powtarzających się ataków zapalenia trzustki z tworzeniem rozległych stref martwicy;
  • regularnie pić alkohol;
  • cierpią na cukrzycę;
  • codzienna dieta jest bogata w tłuste potrawy;
  • masz chorobę autoimmunologiczną, która atakuje trzustkę;
  • przeszedł resekcję narządu lub choruje na raka trzustki.

Obraz morfologiczny choroby można przedstawić w postaci cyst, ognisk martwicy i nacieków.

Zanikowe zmiany w gruczole zawsze były charakterystyczne dla osób starszych. Jednak obecnie, na tle światowej otyłości i rozprzestrzeniania się przewlekłego zapalenia trzustki, choroba występuje również u osób w wieku produkcyjnym..

Jakie objawy pojawiają się w przypadku tej choroby?

Obraz kliniczny atrofii rozwija się powoli. Z reguły objawy choroby można wykryć po 10-15 latach od pierwszego zaostrzenia choroby. Osoby z taką chorobą mają charakterystyczny wygląd: skóra jest blada, żółtaczkowa, sucha w dotyku. Pacjenci mają niską wagę, ale osoby otyłe znajdują się we wczesnych stadiach choroby.

Główne dolegliwości pacjenta to zaburzenia trawienia: słaby apetyt, nudności, wymioty, wzdęcia po jedzeniu, biegunka i stolce tłuszczowe.

Steatorrhea to zwiększona ilość tłuszczu w stolcu. Krzesło ma półpłynny wygląd, oleistą konsystencję, trudno zmyć ściany muszli klozetowej.

Ponadto pacjenci mają okresowe bóle w lewym podżebrzu. Ale proces atrofii zmniejsza ból. Dlatego po rozwinięciu się włóknistej wymiany gruczołu ból słabnie lub całkowicie zanika. Leczenie nie jest wymagane. Język pacjenta staje się czerwony lub szkarłatny. Czasami pojawia się prążkowanie geograficzne.

Po uszkodzeniu ogona gruczołu u pacjentów pojawiają się objawy cukrzycy. Faktem jest, że komórki trzustki wytwarzają insulinę i glukagon. Hormony te regulują metabolizm węglowodanów. Objawy cukrzycy rozwijają się stopniowo. W takim przypadku występuje ciągłe uczucie pragnienia, swędzenie skóry, uwalnianie dużej ilości moczu.

Podstawy terapii

Leczenie należy rozpocząć od diety. W przypadku zapalenia trzustki konieczne jest wykluczenie tłustego mięsa. Wolisz królika, indyka i kurczaka. Lepiej jest je gotować głównie lub duszone. Dopuszcza się pieczenie potraw mięsnych. W diecie powinny dominować pokarmy białkowe. Możesz użyć białek roślinnych (soja, fasola, soczewica). Należy zmniejszyć ilość wypieków, mąki i czekolady. Przy objawach cukrzycy leczenie całkowicie wyklucza stosowanie słodyczy. Należy również drastycznie obniżyć poziom węglowodanów..

Leczenie dotyczy również zmiany nawyków żywieniowych. Pacjent powinien powstrzymać się od przejadania się i ciężkich posiłków. Jedzenie jest spożywane w małych porcjach. Musisz jeść co najmniej 5-6 razy dziennie. Takie częste posiłki pobudzają gruczoł. Do strawienia składników odżywczych wystarczy niewielka ilość enzymów..

Leczenie obejmuje również zakaz spożywania alkoholu i palenia. Alkohol ma toksyczny wpływ na uszkodzony gruczoł. Palenie pobudza wydzielanie w przypadku braku pożywienia. Wpływa to negatywnie na błonę śluzową przewodu żołądkowo-jelitowego..

Innym ważnym celem terapii jest enzymatyczna terapia zastępcza. W tym celu stosuje się leki Creon, Pankreatin, Mezim, Hermital. Są przepisywane po posiłkach i regularnie stosowane..

Leczenie można uzupełnić lekami przeciwskurczowymi. Drotaverin, No-shpa, Odeston są brane na ból. Rozluźniają mięśnie gładkie zwieraczy, usprawniają pracę przewodów wydalniczych gruczołów pokarmowych.

Zanik trzustki: nasilenie zmian miejscowych i rokowanie wyleczenia

Patologia trzustki pojawia się z roku na rok coraz częściej.

Zanik i hipotrofia trzustki u dorosłych to patologiczny proces, któremu towarzyszy zmniejszenie wielkości narządu lub jego funkcjonujących jednostek. Jedyną różnicą jest skala porażki. Miąższ trzustki składa się z komórek nabłonka odpowiedzialnych za syntezę enzymów i substancji hormonalnych, których ilość zmniejsza się w określonych warunkach, co prowadzi do atrofii.

Co dzieje się z organem

Pankreatocyty tworzą tak zwane acini. Jest strukturalną i funkcjonalną jednostką narządu. Fibrocyty znajdują się między komórkami pełniącymi bezpośrednią funkcję - syntezę. To są elementy tkanki łącznej.

W przypadku atrofii trzustki zmniejsza się ich liczba, rozmiar i objętość. Miejsce atrofii jednostek strukturalnych zajmują fibroblasty. Ostatecznie rozwija się zwłóknienie, a następnie stwardnienie. Rozmiar narządu zmniejsza się, gruczoł staje się gęsty. Proces stwardnienia rozwija się powoli, więc objawy kliniczne pojawiają się stopniowo.

Jak wygląda atrofia narządów?

Na tle procesów zanikowych możliwy jest rozwój zjawisk zapalnych. Zdarza się to często, dlatego rozwija się przewlekłe zanikowe zapalenie trzustki. Postępuje z sekwencyjną zmianą okresów remisji i zaostrzeń.

Główną różnicą w stosunku do innych typów przewlekłego zapalenia jest postępująca utrata funkcji. Fakt ten dyktuje potrzebę leczenia substytucyjnego..

Brak funkcji

Mówimy o najważniejszym i jednocześnie niebezpiecznym wyniku atrofii. Rozróżnij naruszenie funkcji zewnętrznej i wewnątrzwydzielniczej opisanego narządu.

W przypadku niewydolności zewnątrzwydzielniczej znacznie zmniejsza się tworzenie enzymów biorących udział w trawieniu tłuszczów, węglowodanów i białek. W rezultacie pacjenci doświadczają objawów ciężkiej niestrawności. Występuje steatorrhea i creatorrhea - zaburzenia stolca, gdy tłuszcze i błonnik nie są wchłaniane i nie przechodzą przez przewód pokarmowy. Na tym tle występują bóle, zwiększone tworzenie się gazów. Pacjenci tracą na wadze. Występują oznaki hipo- i awitaminozy.

Zanikowym zmianom towarzyszy upośledzenie funkcji hormonalnej. W miąższu narządu wyróżnia się tak zwane wysepki "Langerhansa". Są zbudowane z komórek polimorficznych, które są odpowiedzialne za produkcję hormonów. W większości biorą udział w regulacji metabolizmu. Dlatego na tle atrofii występuje zaburzenie, takie jak cukrzyca trzustkowa..

Czynniki przyczynowe

Atroficzna przebudowa gruczołu rozwija się częściej u mężczyzn. Za główny czynnik wyzwalający uważa się toksyczne działanie alkoholu. Nadal dyskutowane są skutki nikotyny.

Patologia dróg żółciowych powoduje żółciowe zapalenie trzustki. Zapalenie gruczołu jest ciągłe. Wynik - zwłóknienie i atrofia tkanki gruczołowej wraz z rozwojem niewydolności funkcjonalnej.

Cechy zachowań żywieniowych znajdują odzwierciedlenie w pracy wszystkich narządów przewodu pokarmowego. Dotyczy to również trzustki..

Zamiłowanie do tłustych lub pikantnych potraw z nadmiarem konserwantów, keczupu, majonezu i innych złej jakości produktów jest jednym z głównych czynników wpływających na pojawienie się opisywanej patologii.

Częściowy zanik

Nie zawsze cały organ człowieka jest narażony na hipotrofię. Jedną z opcji są częściowe zmiany. Miejscowa atrofia trzustki jest konsekwencją procesów reaktywnych w tkance narządu. Powstają, gdy występują następujące czynniki:

  • zapalenie płuc (zapalenie płuc) zlokalizowane w dolnych segmentach;
  • obecność wrzodów lub nadżerek w błonie śluzowej żołądka;
  • zapalenie wątroby;
  • procesy zapalne wyrostka robaczkowego, pęcherzyka żółciowego.

W takich przypadkach określony obszar trzustki jest podatny na atrofię. Najczęściej jest to ogon. Ale dokładna lokalizacja będzie zależeć od choroby podstawowej. Zmiany są odwracalne, ale tylko wtedy, gdy leczenie rozpocznie się szybko i w całości.

Diagnostyka i leczenie

Aby wykryć atrofię narządu, konieczne jest kilka etapów:

  1. Badania laboratoryjne.
  2. Biochemiczne badanie krwi ujawnia dysfunkcję: wzrost poziomu bilirubiny, alfa-amylazy we krwi, transferazy gamma-glutaminianowej.
  3. Przeprowadzenie testu tolerancji glukozy w celu wykluczenia lub potwierdzenia naruszenia metabolizmu węglowodanów z dalszą korektą.
  4. Ultradźwięki (rozważane obrazowanie). Lekarz diagnostyki funkcjonalnej dostrzega rozlane zmiany w określonej części narządu. Ale specjalista nie może jasno powiedzieć, że to atrofia. Wymaga to biopsji, która nie jest powszechnie stosowana. Tomografia może pomóc.

Metoda ultradźwiękowa jest szeroko stosowana do diagnozowania przemian zanikowych.

Konieczne jest leczenie choroby w remisji za pomocą terapii substytucyjnej. Stosuje się różne preparaty enzymatyczne i polienzymowe. Zawierają enzymy, które są syntetyzowane w niewystarczających ilościach u pacjenta z atrofią narządu. Takie środki jak Mezim, Pancreatin, Creon, Pangrol są skuteczne. W przypadku zaburzeń przemiany węglowodanów konieczna jest konsultacja z endokrynologiem w celu doboru leków przeciwhiperglikemicznych.

Pogorszenie jest powodem hospitalizacji na oddziale chirurgicznym. W takim przypadku leczenie przeprowadza się zgodnie ze scenariuszem, który powtarza terapię ostrego zapalenia trzustki. Rokowanie choroby zależy od terminowości działań terapeutycznych i przestrzegania przez pacjenta.

Przyczyny i leczenie atrofii trzustki

Zanik trzustki to stan, w którym ten narząd wewnętrzny zaczyna się kurczyć. Z tego powodu nie może wytwarzać wystarczającej ilości enzymów trawiennych i hormonów niezbędnych do regulacji. Takie odchylenie mogą wywołać zarówno choroby patologiczne, jak i zmiany zewnętrzne. Aby zanikowe zapalenie trzustki nie powodowało poważnych komplikacji w pracy organizmu, bardzo ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w odpowiednim czasie. Przepisuje skuteczne i kompleksowe leczenie, które przywróci organ do funkcjonalności..

Powody

Zanik trzustki jest niebezpieczną chorobą, która powoduje naruszenie zdolności wewnątrzwydzielniczych narządu. Następujące przyczyny mogą sprowokować jego wystąpienie:

  1. Naturalne zniszczenie tkanki gruczołowej.
  2. Konsekwencje przewlekłego zapalenia trzustki.
  3. Funkcjonalna niewydolność narządów.
  4. Powikłania cukrzycy.
  5. Naciekanie tłuszczowe lub stłuszczenie.
  6. Picie alkoholu i niezdrowa dieta.
  7. Rozwój procesów onkologicznych.
  8. Zablokowanie przewodów trzustkowych kamicą.

Objawy

Zanikowe zmiany w tym narządzie wewnętrznym rozwijają się niezwykle wolno. Osoba może nawet nie zgadywać przez dziesięciolecia, że ​​ma tę patologię. Z biegiem czasu pojawiają się oznaki wskazujące na przewlekłe zapalenie trzustki. Zwykle objawy atrofii trzustki można określić za pomocą następujących objawów:

  • Zmniejszony apetyt i dramatyczna utrata wagi.
  • Ciągłe nudności i wymioty.
  • Zaburzenia w dyspeptycznym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego.
  • Pojawienie się zanieczyszczeń tłuszczowych w kale.
  • Pojawienie się czerwonego lub karmazynowego nalotu na języku.
  • Występowanie częstych bolesnych wrażeń pod żebrami.
  • Bladość i suchość nóg.

Rozwój atrofii trzustki może objawiać się cukrzycą - osoba często ma potrzebę korzystania z toalety, pojawia się swędzenie i zaczerwienienie skóry.

Diagnostyka

Statystyki pokazują, że 90% pacjentów z tą patologią ma niedowagę. Ich skóra zmienia się, staje się blada i sucha. Często występuje łuszczenie. Niemożliwe jest określenie zmniejszenia narządu wewnętrznego przez badanie dotykowe. Podczas takich manipulacji osoba odczuwa silny ból. Patologię można określić za pomocą badania krwi - pokazuje, że ilość użytecznych enzymów jest znacznie zmniejszona. Rozpoznanie choroby wymaga obowiązkowej konsultacji z lekarzem prowadzącym. Wyśle ci następujące badania:

  • USG trzustki - wykazuje ubytek w narządzie wewnętrznym, pojawia się echogeniczność, struktura staje się gęstsza. Kontury stają się rozmyte..
  • MRI to najbardziej pouczająca metoda badawcza, która pozwala określić dokładną lokalizację procesu patologicznego.
  • RCPG - pozwala ocenić drożność przewodów, a także proces krążenia krwi.
  • Angiografia - wykonywana w przypadku podejrzenia nowotworów złośliwych.
  • Biopsja trzustki - ma na celu zbadanie materiału biologicznego tego narządu wewnętrznego. Lekarzowi udaje się określić stopień zniszczenia, a także obecność jakichkolwiek wtrąceń w tkankach.

Zanikowe zapalenie trzustki, co to jest

Zanik trzustki - patogenetyczne cechy choroby, objawy, diagnostyka i taktyka leczenia.

Przewlekłe zapalenie trzustki może powodować rozwój atrofii trzustki, w wyniku czego trzustka ulega znacznemu zmniejszeniu, jej komórki gruczołowe ulegają zmianom patologicznym iz czasem, głównie w remisji, są zastępowane przez rosnącą tkankę łączną. W zanikowym zapaleniu trzustki funkcja wydzielnicza trzustki jest zahamowana, w wyniku czego enzymy są wytwarzane w niewystarczającej objętości - trypsyna, amidaza, lipaza, sok trzustkowy. Zwiększa się natomiast aktywność wysepek Langerhansa, które wytwarzają główny hormon - insulinę, która reguluje tworzenie się metabolizmu glukozy i węglowodanów w organizmie. Ten proces może prowadzić do hiperinsulinemii..

Zanik trzustki może wpływać na wszystkie tkanki narządu lub pewną jego część. W praktyce medycznej w większości przypadków klinicznych rejestruje się porażkę głowy i ogona trzustki przez procesy zanikowe, podczas gdy tkanki ciała narządu nie podlegają zmianom patologicznym. Wcześniej zanikowe zapalenie trzustki dotykało głównie osoby starsze. Jednak obecnie, ze względu na masową otyłość, nadmierne spożycie alkoholu, w tym piwa, a także palenie i siedzący tryb życia, atrofię trzustki rozpoznaje się również u stosunkowo młodych ludzi..

Przyczyny rozwoju zanikowego zapalenia trzustki

Choroba może rozwinąć się w wyniku narażenia na następujące czynniki chorobotwórcze:

  • zwyrodnienie tłuszczowe;
  • starzenie się organizmu;
  • konsekwencje cukrzycy;
  • nadużywanie alkoholu i tytoniu;
  • wrzód trawienny dwunastnicy lub żołądka;

Głównym środkiem zapobiegawczym zapobiegającym rozwojowi zanikowego zapalenia trzustki jest zdrowy tryb życia, w tym odpowiednia dieta i dieta, a także całkowite odrzucenie alkoholu i palenia..

Objawy choroby

Zanik trzustki rozwija się w ciągu 10-12 lat po zdiagnozowaniu u pacjenta przewlekłego zapalenia trzustki. Ten typ choroby charakteryzuje się następującymi głównymi objawami:

  • objawy dyspeptyczne;
  • wymioty, nudności, słaby apetyt;
  • blada i sucha skóra;
  • w początkowej fazie choroby możliwa jest otyłość, wraz z rozwojem choroby - niska waga;
  • steatorrhea - nadmiar tłuszczu w kale;
  • karmazynowy lub czerwony język;
  • ból w lewym podżebrzu o umiarkowanym nasileniu.

Jeśli na ogon trzustki wpływają procesy zanikowe, obserwuje się objawy charakterystyczne dla cukrzycy, a mianowicie: częste i obfite oddawanie moczu, swędzenie skóry, ciągłe uczucie pragnienia.

Końcową fazę zanikowego zapalenia trzustki charakteryzuje się zmniejszeniem wielkości trzustki, której tkanki nabierają chrzęstnego wyglądu oraz wystąpieniem marskości narządowej.

Leczenie zanikowego zapalenia trzustki

Podstawowe środki terapeutyczne mają na celu złagodzenie zespołu bólowego i zatrzymanie procesów zapalnych w trzustce. Dalsze leczenie przeprowadza się na tle terapii dietetycznej i złożonej terapii lekowej. Specjalista gastroenterolog leczy zanikowe zapalenie trzustki w specjalistycznej klinice. Tylko lekarz przepisuje pacjentowi dietę leczniczą i przebieg leków, biorąc pod uwagę jego wywiad, analizę badań laboratoryjnych, indywidualne cechy organizmu oraz obraz kliniczny choroby.

Prawidłowe i terminowe rozpoznanie chorób współistniejących jest niezbędne dla skutecznego leczenia atrofii trzustki. Do tych celów mogą być zaangażowani lekarze innych specjalizacji, przede wszystkim endokrynolodzy.

Zmniejszenie zespołu bólowego osiąga się poprzez wyznaczenie leków przeciwskurczowych i przeciwbólowych. W celu usprawnienia pracy głównego przewodu trzustkowego i rozluźnienia mięśni gładkich zwieraczy stosuje się leki takie jak Papaverine, No-shpa, Odeston, Drotaverin.

Po ustąpieniu zapalenia trzustki lekarz wykonuje zabiegi odtruwające narządy układu pokarmowego i wydalniczego. Rezultatem jest równowaga hydrojonowa i kwasowo-zasadowa. Zgodnie z zaleceniami lekarza, napary i wywary z ziół leczniczych można stosować jako dodatkowe środki do usuwania toksyn z organizmu.

Aby przywrócić funkcję wydzielniczą trzustki, przeprowadza się terapię preparatami enzymatycznymi: Festal, Mezim, Creon, Hermital, Pankreatin. Leki te są przyjmowane wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego i pod jego nadzorem. Kluczem do skuteczności leczenia jest regularność ich przyjmowania, przestrzeganie dawki przepisanej przez gastroenterologa.

W ciężkich i bardzo ciężkich stadiach zanikowego zapalenia trzustki leczenie zachowawcze może być bezsilne. W takim przypadku wymagana jest pilna interwencja chirurgiczna..

Zanik trzustki charakteryzuje się zmniejszeniem objętości narządu, kompresją jego struktury i zmniejszeniem wykonywanych funkcji. Proces ten może zacząć się formować z powodu uszkodzenia tkanki wewnętrznej i jej ucisku, zaburzeń krążenia, zmian związanych z wiekiem i długotrwałych chorób wyczerpujących. Waga trzustki zdrowej osoby wynosi od 80 do 90 gramów, a waga ze zmianami zanikowymi może wynosić od 40 gramów i mniej. Lipomatoza to niestandardowy typ atrofii, w którym to przypadku główna część tkanki narządu zostaje zastąpiona warstwą tłuszczową. Przeważnie atrofia dotyczy głowy lub ogona trzustki, reszta najczęściej nie jest zdeformowana.

Powody

Trzustka jest jednym z najważniejszych narządów człowieka. To ona wydziela enzym do trawienia pokarmu przez organizm. W przypadku dysfunkcji gruczołu sok trzustkowy zaczyna podrażniać sam narząd, powodując korozję jego komórek. Choroba ta przejawia się w nieprawidłowych zmianach w komórkach gruczołowych i wzroście liczby tkanek łącznych..

Główne przyczyny rozwoju atrofii:

  • Naturalne starzenie się organizmu.
  • Obecność przewlekłego zapalenia trzustki.
  • Częste ataki ostrego zapalenia trzustki (jeśli w wątrobie utworzyły się strefy martwicy).
  • Cukrzyca (powikłanie w trzustce).
  • Lipomatoza.
  • Częste picie (ostatni etap alkoholowego zapalenia trzustki).
  • Wieloletnie doświadczenie w paleniu papierosów.
  • Dieta składa się głównie z tłustych potraw..
  • Częste spożywanie konserw i dań gotowych.
  • Onkologia (jeśli guz naciska na narząd wewnętrzny).
  • Choroby autoimmunologiczne.
  • Resekcja trzustki.
  • Twardzina układowa (choroba autoimmunologiczna tkanki podskórnej).
  • Kamienie nerkowe (kamienie blokujące drogi moczowe).
  • Wrzód dwunastnicy i jamy żołądka.
  • Dziedziczność.
  • Alkoholizm.
  • Uraz przewodu pokarmowego;
  • Zakaźne uszkodzenie narządów wewnętrznych.
  • Wirusowe zapalenie pęcherzyka żółciowego (etap postępujący).

Objawy atrofii

Choroba charakteryzuje się obrzękiem trzustki, upośledzeniem krążenia krwi, występowaniem martwicy i tworzeniem się cyst. Z tych powodów dochodzi do zewnętrznej niewydolności zewnątrzwydzielniczej. W organizmie zaburzona jest asymilacja witamin i mikroelementów, skóra stopniowo blednie, kubki smakowe są zniekształcone, a mięśnie stają się luźne i ospałe. Procesy zanikowe mogą trwać do 10-15 lat po rozpoznaniu przewlekłej patologii. Główne dolegliwości pacjentów sprowadzają się do zaburzeń układu pokarmowego..

A także ten typ choroby charakteryzuje się następującymi objawami:

  • Brak apetytu.
  • Wzdęcia po jedzeniu.
  • Uczucie nudności, przechodzenie w wymioty.
  • Blada i sucha skóra.
  • Odprowadzanie kału o dużej zawartości tłuszczu (biegunka tłuszczowa), biegunka.
  • Czerwony odcień powierzchni języka, płytka nazębna, odciski zębów.
  • Silny ból pod żebrami, głównie po lewej stronie.
  • Niewyjaśniona utrata wagi.

Diagnoza choroby

Rozpoznanie atrofii trzustki rozpoczyna się od zewnętrznego badania pacjenta przez lekarza prowadzącego pod kątem stanu skóry, norm wagi. Lekarz przeprowadza ankietę na temat dziedzicznych predyspozycji pacjenta, a także dolegliwości, które go niepokoją. Przeprowadzane jest również badanie palpacyjne, ale często bezskutecznie, ponieważ niemożliwe jest określenie zmniejszenia narządu wewnętrznego z zewnątrz. Następnie lekarz przepisze badanie krwi, które może ujawnić spadek enzymów trzustkowych, wysoki poziom cukru we krwi i anemię..

Jeśli nie ma wystarczającej podstawy do diagnozy, zaleca się następujące testy:

  • Coprogram - badanie kału pod kątem ilości zawartego w nich tłuszczu, jeśli w kale występuje więcej niż 9% tłuszczu, wskazuje to na rozwój procesów zanikowych.
  • Badanie ultrasonograficzne (USG) - badanie narządu wewnętrznego pod kątem zmniejszenia objętości, blizn i nieregularności konturu.
  • Biopsja - badanie pokaże stopień uszkodzenia narządu, co znacznie ułatwi rozpoznanie.
  • Rezonans magnetyczny (MRI) - badanie przeprowadza się w celu dokładniejszej wizualizacji narządu.

Leczenie

Podczas leczenia tej choroby bardzo ważne jest przestrzeganie diety. Z codziennej diety należy wykluczyć:

  • Napoje alkoholowe.
  • Żywność o dużej zawartości tłuszczu.
  • Wyroby cukiernicze z mąki.
  • Słodycze.

Do gotowania używaj głównie mięsa z kurczaka, królika i indyka. Podczas leczenia trzustki zaleca się gotować je duszone. Dozwolone jest pieczenie potraw mięsnych. W diecie powinny dominować produkty białkowe. Pokarmy węglowodanowe należy ograniczyć do niezbędnego minimum i wyłącznie w postaci węglowodanów złożonych. Unikaj przejadania się i jedzenia dużych porcji, jedz ułamkowo i równomiernie 5-6 razy dziennie. Częste spożywanie niewielkich porcji stymuluje pracę trzustki.

Dozwolone jest stosowanie następujących leków:

  • No-shpa (do łagodzenia bólu).
  • Papaweryna (łagodząca ból).
  • Pankreatyna (poprawiająca trawienie).
  • Mezim (poprawiający trawienie).

W przypadku braku witamin i pierwiastków śladowych są one dostarczane do organizmu przez wstrzyknięcie.

W ciężkich stadiach przebiegu choroby i przy nieskuteczności leków zalecana jest interwencja chirurgiczna. Wynika to ze śmierci komórek i tkanek trzustki, po której przeszczep dawcy pozostaje jedyną możliwością wyzdrowienia..

Zapobieganie

Zanik trzustki jest powikłaniem zagrażającym życiu. Zamiast leczyć ustaloną chorobę, lepiej będzie zapobiegać jej wystąpieniu. W tym celu konieczne jest podjęcie w odpowiednim czasie działań w celu leczenia poprzedzających je chorób. Aktywny tryb życia jest najlepszym lekarstwem na wszystkie choroby, atrofia trzustki nie jest wyjątkiem. Ważną rolę odgrywa również prawidłowe odżywianie. Nawet zdrowy człowiek potrzebuje dziennie odpowiedniej i dobrze sformułowanej dawki białek, tłuszczów i węglowodanów. Od słodyczy preferuj jagody, owoce i warzywa, ponieważ mają wysoką zawartość minerałów, pierwiastków śladowych i aminokwasów, które są tak potrzebne ludzkiemu organizmowi.

Na większości zdjęć patogeneza jest spowodowana przewlekłą postacią zapalenia trzustki, cukrzycą, chorobami somatycznymi przebiegającymi z silnym wyczerpaniem, marskością wątroby i zaburzeniami krążenia krwi. Czasami przyczyną jest guz.

Aby dokonać dokładnej diagnozy, przeprowadza się diagnostykę różnicową. Uwzględnia wyniki laboratoryjne, które wskazują na brak enzymów trawiennych i niskie stężenie insuliny.

Obowiązkowe jest badanie ultrasonograficzne, które potwierdza zmniejszenie gruczołu, patologiczną zmianę w miąższu. Terapia polega na wyznaczeniu leczenia substytucyjnego. Zalecane są leki enzymatyczne, insulina, tabletki przywracające mikroflorę jelitową.

Patogeneza zmian zanikowych w trzustce

Zanikowe zmiany w trzustce mają charakter fizjologiczny, gdy rozwijają się w wyniku naturalnego procesu starzenia się organizmu. Towarzyszą im ciężkie wyniszczające choroby..

Ponadto zanik jest wynikiem dowolnej postaci przewlekłego zapalenia trzustki ze znaczną częścią zrębu
zastępuje się tkankami włóknistymi, co prowadzi do gwałtownego wzrostu niewydolności hormonalnej i zewnątrzwydzielniczej.

Zwykle waga narządu wewnętrznego waha się od 80 do 90 g. Jeśli obserwuje się w nim nieprawidłowe zmiany, zmniejsza się do 30-40 g i poniżej. Nastąpiła zmiana w samej budowie narządu. Choroba charakteryzuje się pojawieniem się nadmiernej ilości tkanki łącznej..

Zanik trzustki występuje z następujących powodów:

  • Początek zwyrodnienia tłuszczowego narządu.
  • Powikłanie cukrzycy.
  • Nadużywanie alkoholu, palenie.
  • Wrzód dwunastnicy, żołądek.
  • Niewłaściwe odżywianie.
  • Patologie autoimmunologiczne dotyczące jamy brzusznej.
  • Resekcja trzustki.

Oddzielne miejsce zajmuje zanikowe zapalenie trzustki na tle cukrzycy. Choroba ta charakteryzuje się znacznym zmniejszeniem narządu do 20 g, jego konsystencja staje się gęstsza, powierzchnia staje się wyboista, torebka jest połączona z tkankami tłuszczowymi, pobliskimi narządami.

Lipomatoza jest również zanikową postacią choroby trzustki. Chociaż choroba ta charakteryzuje się normalną wielkością narządu lub jego powiększeniem, większość z nich jest zastępowana tkanką tłuszczową, w której można prześledzić poszczególne segmenty gruczołów. Na 80% zdjęć z tą chorobą zachowany jest aparat wysp trzustkowy i funkcja hormonalna.

Grupa ryzyka obejmuje pacjentów z predyspozycjami genetycznymi, uzależnieniem od alkoholu, urazami brzucha, chorobami zakaźnymi narządów wewnętrznych, rozległym zapaleniem pęcherzyka żółciowego.

Kliniczne objawy atrofii

Poziom cukru
Mężczyzna
Kobieta

Wpisz swój cukier lub wybierz płeć, aby uzyskać rekomendacje

Nie znaleziono wyszukiwania Pokaż

Wskaż wiek mężczyzny

Nie znaleziono wyszukiwania Pokaż

Wskaż wiek kobiety

Nie znaleziono wyszukiwania Pokaż

Niezależnie od przyczyny i czynników prowokujących, wszyscy pacjenci mają niewydolność endokrynologiczną i egzogenną. Niewydolności zewnątrzwydzielniczej towarzyszy spadek produkcji enzymów trawiennych, elektrolitów, które pomagają neutralizować zawartość żołądka, pomagając zapewnić normalne środowisko dla enzymów trzustkowych.

Pacjenci skarżą się na dysfunkcję przewodu pokarmowego, która najczęściej objawia się:

  1. Biegunka.
  2. Zmniejszony apetyt.
  3. Utrata masy ciała.

Najwcześniejszym objawem niewydolności zewnątrzwydzielniczej jest zwiększone wydalanie tłuszczu wraz z kałem. Ten objaw jest wykrywany na tle spadku produkcji o 10% wartości normalnej..

Pacjent zaczyna szybko tracić na wadze. Wynika to z faktu, że proces trawienia pokarmu, wchłanianie składników odżywczych w przewodzie pokarmowym jest zaburzony, a apetyt spada. Jeśli dana osoba ma przewlekłe zanikowe zapalenie trzustki, testy laboratoryjne wykazują znaczny niedobór witamin i minerałów.

Niedobór endokrynologiczny jest wykrywany przez zaburzenie metabolizmu węglowodanów, które przebiega jak zespół hiperglikemiczny.

Ponadto tylko połowa pacjentów skarży się na objawy cukrzycy (częste oddawanie moczu, suchość w ustach, częste wizyty w toalecie itp.).

Diagnostyka różnicowa

Gdy patogeneza opiera się na występowaniu zapalenia trzustki, to przy badaniu palpacyjnym pacjent skarży się na bolesne odczucia lub silny dyskomfort. Wyniki biochemicznego badania krwi wskazują, że zmniejszyła się aktywność enzymów trawiennych.

Coprogram pomaga zidentyfikować tłuszcz w kale (steatorrhea). Z reguły ponad 10% dziennego spożycia znajduje się w kale. Liczba włókien mięśniowych w kale znacznie wzrasta, co jest odchyleniem od normy.

W większości przypadków badanie stężenia glukozy wskazuje na znaczny wzrost, który wymaga dodatkowych wizyt u lekarzy, takich jak endokrynolog czy diabetolog..

Inne metody określania choroby:

  • Badanie ultrasonograficzne trzustki wykazuje patologiczne zmniejszenie narządu wewnętrznego. Struktura staje się gęsta, wzrasta echogeniczność, kontury są nierówne.
  • MRI jest zalecane w przypadkach, gdy USG nie dostarczyło pełnych informacji i wymagane są dodatkowe szczegóły w celu ustalenia optymalnej taktyki leczenia.
  • RCP jest przepisywany w celu oceny stanu przewodów, w celu wykrycia zmian, które zwykle towarzyszą przewlekłemu zapaleniu trzustki. Dzięki takiej manipulacji medycznej można zdiagnozować ubytek przewodów trzustkowych, krętość i nierówności ścian..
  • Angiografia jest konieczna, gdy lekarz podejrzewa guz. Procedura pozwala obalić lub potwierdzić założenie.

Biopsja trzustki jest obowiązkowa. W badaniu laboratoryjnym pobranej próbki ocenia się stopień zwłóknienia i zniszczenia miąższu, stan elementów gruczołowych i obszarów wytwarzających insulinę.

Ta metoda diagnostyczna pozwala wyrazić prognozę choroby..

Leczenie atrofii trzustki

Należy zwrócić uwagę na brak substancji białkowych w organizmie, deficyt energetyczny, skorygować niedobór witamin i minerałów. Ponieważ nikotyna przyczynia się do zakłócenia produkcji wodorowęglanów w narządzie wewnętrznym, papierosy należy porzucić.

Głównym celem leczenia zachowawczego jest terapia zastępcza czynności wydzielin zewnątrzwydzielniczych i wewnątrzwydzielniczych. Aby zrekompensować te procesy, zaleca się stosowanie leków enzymatycznych..

Aby uzyskać pożądany efekt terapeutyczny, leki powinny charakteryzować się wysokim stopniem aktywności lipazy i nie powinny być niszczone przez działanie soku żołądkowego. W takim przypadku tabletki muszą promować szybkie uwalnianie substancji enzymatycznych w jelicie cienkim, aktywnie promować proces trawienia.

Mikrokulki spełniają wszystkie opisane wymagania. Ponieważ najszybciej traci aktywność lipaza, dlatego korektę przeprowadza się biorąc pod uwagę jej zawartość w leku i intensywność steatorrhea (zawartość tłuszczu w kale).

O skuteczności zalecanej terapii decydują: stopień redukcji wycieków tłuszczowych oraz stężenie elastazy w kale. Preparaty enzymatyczne pomagają osiągnąć następujący efekt terapeutyczny:

  1. Zmniejsz wtórne zapalenie jelit.
  2. Normalizuj mikroflorę jelitową.
  3. Popraw metabolizm węglowodanów.

Aby zmniejszyć nasilenie bolesnych wrażeń, należy przepisać leki związane z lekami przeciwbólowymi i przeciwskurczowymi. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie, w zależności od nasilenia zespołu bólowego. Zalecane zastrzyki to Papaverine, No-shpu, Analgin i inne leki..

Aby skorygować niewydolność endokrynologiczną, konieczne jest podanie insuliny. W przypadku zmian zanikowych nie obserwuje się śmierci komórek wysp trzustkowych, więc hormon jest wytwarzany, ale w niskim stężeniu. Dawka i częstość stosowania insulinoterapii zależą od przebiegu choroby, etiologii choroby, wyników codziennych badań glikemii w organizmie..

Ważnym warunkiem jest korekta funkcji trawiennych, w szczególności normalizacja mikroflory jelitowej. Dlatego stosowane są probiotyki i prebiotyki.

Dodatkowo polecamy preparaty zawierające witaminy. Musisz także zrekompensować niedobór następujących składników mineralnych:

Suplementy diety można przepisać w postaci kilku leków lub jednego leku, który jednocześnie zawiera niezbędne substancje.

Interwencja chirurgiczna przeprowadzana jest w specjalistycznych klinikach. Zabieg obejmuje przeszczepienie wysp Langerhansa, a następnie resekcję trzustki i enzymatyczną terapię zastępczą.

Ponieważ zmiany zanikowe w trzustce są konsekwencją ciężkich patologii z ciężkimi zaburzeniami ogólnego stanu pacjenta, rzadko zaleca się leczenie chirurgiczne.

Prognozy i zapobieganie

Jako środek zapobiegawczy, recenzje pacjentów zalecają stosowanie metod medycyny tradycyjnej. Pomagają poprawić funkcjonalność trzustki, poprawiają trawienie, zapobiegają poważnym zaburzeniom w organizmie..

Do terapii używa się roślin leczniczych - głogu, kopru, mięty pieprzowej, rumianku aptecznego itp. Poniższy przepis wspomaga pracę narządu: wymieszać trzy łyżki nasion kopru i taką samą ilość mięty, dodać 2 łyżki głogu, jedną łyżkę rumianku aptecznego. Zalej wrzącą wodą. Odfiltrować. Weź 100 ml cztery razy dziennie. Przebieg leczenia to dwa tygodnie.

Jako środek zapobiegawczy zaleca się przestrzeganie zaleceń:

  1. Rzucenie palenia, alkohol.
  2. Terminowa terapia istniejących chorób przewlekłych.
  3. Zbilansowane i racjonalne odżywianie.
  4. Utrzymanie wymaganego poziomu aktywności enzymatycznej.
  5. Prowadzenie aktywnego trybu życia. Umiarkowane ćwiczenia na zapalenie trzustki, zwłaszcza joga i chodzenie, będą bardzo korzystne.

Zanik trzustki jest poważną chorobą, dlatego jeśli w okolicy nadbrzusza pojawią się bolesne odczucia, należy udać się do placówki medycznej. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym lepsze rokowanie..

Funkcje i patologie trzustki opisano w filmie w tym artykule..

Leczenie atrofii trzustki i zanikowego zapalenia trzustki

Informacje ogólne

Trzustka (norma wielkości: 15-10 cm - długość, 2-3 cm - szerokość) uważana jest za dość duży narząd. Jego waga u osoby dorosłej wynosi około 100 g. Przy urodzeniu nie przekracza trzech gramów. W ludzkim ciele narząd pełni dwie ważne funkcje. Rozważmy je bardziej szczegółowo poniżej..

Funkcje narządów

Kanały

Wewnątrz gruczołu znajduje się kanał, który otwiera się do dwunastnicy. Wspólne przewody żółciowe i trzustkowe w większości przypadków tworzą bańkę.

W rezultacie otwierają się w dużym sutku dwunastnicy. Zwykle ciśnienie w przewodach trzustkowych powinno być wyższe niż we wspólnym przewodzie żółciowym.

Wynika to z konieczności zapobiegania uwalnianiu zawartości jelit i pęcherzyka żółciowego.

Zaburzenia narządów

Wraz ze zmianami różnicy ciśnień w przewodach trzustkowych pojawia się nadciśnienie. Jest to związane z utrudnionym odpływem soku trzustkowego, uwolnieniem zawartości pęcherzyka żółciowego lub jelit. Na tle wzrostu ciśnienia komórki własne trzustki zaczynają ulegać uszkodzeniu. Związki enzymatyczne są z nich uwalniane i aktywowane.

Wnikają do miąższu, tkanki tłuszczowej i tkanki łącznej gruczołu. W rezultacie następuje reakcja łańcuchowa. Przez jeden enzym uwalnia się inny. To wywołuje proces zapalny, prowadzący do zwiększonego krążenia krwi, a następnie do stagnacji krwi. Promuje zakrzepy krwi w gruczole.

W wyniku zaburzeń krążenia dochodzi do zapalenia trzustki, często wywołującego martwicę trzustki.

Przyczyny zakłóceń w działalności

Ważna informacja

Jak wspomniano powyżej, jedną z funkcji gruczołu jest wewnątrzwydzielnicza produkcja hormonów. W tym zadaniu uczestniczą wysepki Langerhansa..

W przypadku ich porażki na tle patologii, w tym przewlekłego zapalenia trzustki, rozwijają się zwyrodnienia tłuszczowe w wątrobie i cukrzyca (cukier). Trzustka jest w stanie samodzielnie dostosowywać się do rodzaju pokarmu. Wszystko zależy od tego, co jesz.

Kiedy bierzesz dużą ilość węglowodanów, aktywuje się więcej enzymów, które je rozkładają. Jeśli przeważa tłuste jedzenie, wytwarzane jest więcej lipazy, a jeśli pokarm białkowy - trypsyna. Nie należy jednak nadużywać tych funkcji..

Faktem jest, że trzustka bardzo rzadko daje sygnały o prawdopodobnym przeciążeniu. Z reguły objawia się dość gwałtowna reakcja, która wskazuje nie na początkowy etap patologii, ale na jej pełny rozkwit.

Konsekwencje zaniedbanych chorób

Zaniedbanie stanu trzustki może wywołać różne komplikacje. Niebezpieczeństwo polega głównie na tym, że obok niego znajdują się inne narządy, które mają nie mniejsze znaczenie dla organizmu.

Są to w szczególności śledziona, wątroba, żołądek. Serce również nie stoi z boku. W przypadku zaburzeń czynności trzustki narząd ten również poddawany jest stresowi. Zmiany systemowe następują bardzo szybko.

W przypadku trzustki czasami wystarczy kilka godzin..

Ostra martwica trzustki

Przydatny artykuł? Udostępnij link

Ten proces to śmierć tkanki narządu. Na jej rozwój wpływają różne traumatyczne czynniki. Opierają się na zapaleniu narządów..

Ostra martwica trzustki rozwija się w przypadku opóźnienia w jej badaniu i leczeniu. W procesie tym aktywnie uczestniczą własne enzymy narządu. Pod ich działaniem trzustka jest trawiona..

Kiedy aktywowane są enzymy śródmiąższowe, postępują procesy patologiczne. W rezultacie powstają ogniska martwicy tłuszczowej.

Opis procesu

W wyniku rozkładu kwasów tłuszczowych następuje zmiana pH. W tym samym czasie aktywowany jest wewnątrzkomórkowy trypsogen. Następnie przekształca się w trypsynę. Ten związek z kolei aktywuje proteinazy, które tworzą specyficzne ogniska proteolityczne.

Enzymy zaczynają zjadać ściany naczyń i tkankę łączną. Niszczący proces wykracza poza trzustkę. W takim przypadku przywrócenie narządu staje się niemożliwe. Jeśli istnieją oczywiste oznaki, śmierć może być natychmiastowa.

Czynniki prowokujące

Kurs patologii

Obraz kliniczny

Jak manifestuje się martwica trzustki? Objawy patologii są dość intensywne. W lewym podżebrzu rozwija się bolesność o charakterze półpaśca. Rozpościera się na całym tułowiu poniżej żeber. Ból promieniuje do barku i łopatki, jak podczas ataku serca.

Procesom towarzyszą obfite wymioty, wzdęcia, wzdęcia. Temperatura pacjenta wzrasta, skóra staje się blada lub zaczerwieniona. Głównym objawem stanu patologicznego jest objaw Gray-Turnera. Objawia się sinicą po bokach jamy brzusznej.

Podczas badania palpacyjnego ściany obserwuje się ból, napięcie. Diagnozę przeprowadza się na podstawie oględzin, skarg pacjentów, a także wyników badań instrumentalnych i laboratoryjnych. Aby ocenić echogenność miąższu, zaleca się wykonanie USG.

TK i MRI, angiografia i laparoskopia pozwalają na dokładne ustalenie początku choroby.

Działania terapeutyczne

Leczenie ostrej martwicy może być zarówno chirurgiczne, jak i zachowawcze. Wybór będzie zależał od patologicznych zmian w narządzie. Leki są przepisywane indywidualnie.

Wśród leków zalecanych do przyjęcia są leki przeciwskurczowe (na przykład No-shpa), leki przeciwenzymatyczne i cytotoksyczne, które wpływają na syntezę enzymatyczną. Metody chirurgiczne obejmują laparotomię i laparoskopię..

Jednak podczas operacji nie zawsze jest możliwe całkowite wyeliminowanie patologii. Na ogół pacjenci są leczeni w warunkach szpitalnych.

Martwicy trzustki towarzyszy wytwarzanie enzymu alastazy, prowadzi to do pogorszenia stanu naczyń krwionośnych, tkanek torebki trzustkowej. Dlatego z biegiem czasu martwica rozprzestrzenia się nawet poza granice samego narządu. Te tkanki, które zapadły się, nigdy nie będą w stanie same się zregenerować..

Przyczyny rozwoju martwicy

Przed rozpoczęciem leczenia zgodnie z tym lub innym schematem konieczne jest ustalenie przyczyny tej patologii. W końcu, jeśli wyleczysz tylko konsekwencje, nie usuwając przyczyny, choroba ponownie się powtórzy.

Niektóre choroby prowadzą do martwicy. Na przykład zapalenie pęcherzyka żółciowego, DVP lub zapalenie dróg żółciowych, które objawia się naruszeniem odpływu enzymów, często staje się taką przyczyną. Choroby zakaźne prowadzą do zmian w tkankach trzustki.

Najczęstszą przyczyną tej patologii jest nadużywanie alkoholu, odżywianie oparte na fast foodach..

Problemy z trzustką pojawiają się również wtedy, gdy ludzie przyjmują leki samodzielnie i w niekontrolowany sposób. Tylko specjalista może wiedzieć, jak zachowa się organizm podczas stosowania niektórych leków. W końcu wpływ składników leczniczych na organizm jest bardzo złożonym procesem. Stres, przeciążenie emocjonalne prowadzą również do martwicy tkanek trzustki.

Odmiany martwicy

Martwica może objawiać się na różne sposoby. Identyfikacja wszystkich cech tej zmiany jest bardzo ważna, ponieważ jej rodzaj wpływa na cel leczenia. Forma rozwoju patologii ma fundamentalne znaczenie dla nasilenia objawów. Dlatego możliwe jest również monitorowanie rozwoju choroby tylko wtedy, gdy znana jest jej forma..

Chorobę tę można sklasyfikować według różnych parametrów. Na przykład w zależności od obszaru zajętego przez proces destrukcji rozróżnia się następujące typy:

Ze względu na przebieg choroby zwykle rozróżnia się dwie formy:

  • powolny;
  • progresywny.

USG w przypadku martwicy trzustki

Według rodzaju procesu nekrotycznego rozróżnia się takie typy, jak:

  1. krwotoczny,
  2. hemostatyczny;
  3. obrzękły;
  4. destrukcyjny;
  5. funkcjonalny.

Musisz monitorować swój stan, nie opóźniaj leczenia. Na przykład obrzęk martwicy można dość szybko wyleczyć. Ale jest to możliwe, jeśli leczenie zachowawcze zostanie rozpoczęte w odpowiednim czasie. Od czasu rozpoczęcia terapii zależy, czy lekarz może w pełni pomóc, czy nie. W końcu martwica nie stoi w miejscu. Dotknięty obszar rozszerza się, powodując nasilenie choroby.

Jeśli choroba nie zostanie zatrzymana, trzustka zacznie się trawić. W końcu enzymy trawienne, nie znajdując pełnoprawnego ujścia, gromadzą się w narządzie i mają na niego wpływ. W przypadku zaawansowanej choroby ropa i posoka mogą dostać się do jamy żołądka. Następnie rozwija się zapalenie otrzewnej, które może mieć najbardziej tragiczne konsekwencje..

Nasilenie skutków nakazuje, jeśli istnieje podejrzenie martwicy trzustki, przeprowadzić wiele badań i analiz. W razie potrzeby wykonywana jest operacja. Rzeczywiście, w przypadku bezczynności możesz doprowadzić sytuację do posocznicy i śmierci..

Objawy martwicy

Martwica trzustki

W przypadku martwicy silny ból jest odczuwalny w podżebrzu po lewej stronie. Czasami pacjenci odczuwają ból wzdłuż całej przedniej ściany brzucha poniżej żeber. Ból jest bardzo podobny do zawału serca, więc czasami pacjenci są nieaktywni, wierząc, że martwią się bólem serca.

Aby je rozróżnić, musisz spróbować usiąść i podciągnąć nogi do brzucha. Jeśli ból się zmniejszy, jest to martwica trzustki. Objawy choroby obejmują silne nudności. Wymioty, które pojawiają się później, są obfite, ale po nich nie ustępują, nie ma ulgi.

W przypadku martwicy dochodzi do awarii w całym układzie pokarmowym. Pojawia się uczucie wzdęcia, wzdęcia. Oprócz ogólnych objawów występują objawy charakterystyczne tylko dla niektórych postaci martwicy.

W każdym razie podczas badania zewnętrznego pacjenci negatywnie odbierają uczucie przedniej ściany brzucha. Gdy martwica rozwija się bez odpowiedniego leczenia, płyn gromadzi się w jamie opłucnej lub w worku osierdziowym.

Diagnostyka, leczenie martwicy

W przypadku podejrzenia martwicy wykonuje się badanie wielokierunkowe. Ma dwa cele: potwierdzić diagnozę martwicy lub ją obalić, zidentyfikować przyczyny, które mogą wywołać taki stan. W celu dokładnej diagnozy wykonuje się badanie ultrasonograficzne, laparoskopię, MRI.

Sposób leczenia martwicy trzustki dobierany jest indywidualnie.

Stan pacjenta jest uważany za istotny aspekt, biorąc pod uwagę sposób przebiegu choroby. W zależności od tych czynników przepisywane są określone leki..

Obowiązkowa we wszystkich sytuacjach jest ścisła dieta, odmowa wszelkich zabronionych pokarmów. Post jest często przeprowadzany w celach terapeutycznych. Jeśli sprawa jest ciężka, wykonywana jest operacja.

Niestety po operacji możliwe są komplikacje..

Materiał wideo opowie o niektórych oznakach patologii trzustki:

Zanikowe zmiany w trzustce

  • zwyrodnienie tłuszczowe;
  • starzenie się organizmu;
  • konsekwencje cukrzycy;
  • nadużywanie alkoholu i tytoniu;
  • wrzód trawienny dwunastnicy lub żołądka;

Zdjęcie trzustki dotkniętej procesami zanikowymi.

  • przewlekłe zapalenie trzustki spowodowane alkoholowym zapaleniem trzustki;
  • nieprzestrzeganie diety leczniczej - regularne spożywanie tłustej, smażonej, wędzonej, solonej i konserwowanej żywności;
  • w wyniku przewlekłego zapalenia trzustki powstają strefy martwicy;
  • resekcja trzustki;
  • choroby trzustki o charakterze autoimmunologicznym.
  • Głównym środkiem zapobiegawczym zapobiegającym rozwojowi zanikowego zapalenia trzustki jest zdrowy tryb życia, w tym odpowiednia dieta i dieta, a także całkowite odrzucenie alkoholu i palenia..

    Czynniki i grupy ryzyka

    Atroficzna przebudowa gruczołu rozwija się częściej u mężczyzn. Za główny czynnik wyzwalający uważa się toksyczne działanie alkoholu. Nadal dyskutowane są skutki nikotyny.

    Patologia dróg żółciowych powoduje żółciowe zapalenie trzustki. Zapalenie gruczołu jest ciągłe. Wynik - zwłóknienie i atrofia tkanki gruczołowej wraz z rozwojem niewydolności funkcjonalnej.

    Cechy zachowań żywieniowych znajdują odzwierciedlenie w pracy wszystkich narządów przewodu pokarmowego. Dotyczy to również trzustki..

    Zmiany strukturalne narządu następują stopniowo. Czynniki prowokujące obejmują:

    1. Onkologia sąsiednich narządów.
    2. Niezdrowy styl życia, w tym rozwój alkoholizmu.
    3. Uraz brzucha.
    4. Choroby zakaźne narządów wewnętrznych.
    5. Stopniowe zapalenie pęcherzyka żółciowego, zanik tkanki gruczołowej i zwłóknienie obserwuje się na etapie postępującym.

    Grupa ryzyka obejmuje pacjentów z predyspozycjami genetycznymi. Przeważają mężczyźni.

    Lekarze identyfikują następujące przyczyny, które mogą wywołać atrofię trzustki:

    1. Naturalne niszczenie tkanek gruczołowych podczas fizjologicznego starzenia się organizmu.
    2. Ciężka postać przewlekłego zapalenia trzustki, w której komórki włókniste zastąpiły zręby i rozpoznaje się niewydolność narządów.
    3. Ciężka postać cukrzycy, w której nastąpił gwałtowny spadek stężenia żelaza w organizmie, co prowadzi do guzowatości tkanek. W takim przypadku atrofia trzustki może prowadzić do tego, że narząd waży nie więcej niż 15 gramów. W przyszłości przerośnie tkankę tłuszczową lub sąsiedni narząd, co doprowadzi do śmierci komórek miąższu.
    4. Lipomatoza, kiedy funkcjonalne komórki są zastępowane obojętnymi komórkami tłuszczowymi. Wysepki Langerhansa i część hormonalna funkcjonują częściowo, glukagon jest wytwarzany z trudnością.
    5. Ostatni etap zapalenia trzustki, wywołany alkoholizmem.
    6. Proces onkologiczny w pobliżu narządu, który prowadzi do jego ściśnięcia.
    7. Kanały odpływowe są zablokowane kamieniami.

    W bardzo rzadkich przypadkach marskość wątroby lub twardzina układowa prowadzi do atrofii trzustki. Ale takie przypadki zostały zarejestrowane, więc nie należy ich wykluczać..

    Grupy osób zagrożonych tą chorobą często arbitralnie lub mimowolnie nadużywają pewnych rzeczy, które wywołują atrofię trzustki. Ale dziedziczność ich nie dotyczy i to ona najczęściej staje się przyczyną choroby. Inne czynniki to:

    • alkoholizm;
    • uraz w okolicy brzucha;
    • poważne uszkodzenie narządów wewnętrznych z patologią zakaźną;
    • rozległe zapalenie pęcherzyka żółciowego w postępującym stadium;
    • niewłaściwe odżywianie.

    Następujące czynniki przyczyniają się do rozwoju atrofii trzustki:

    1. Przewlekłe zapalenie trzustki (zapalenie tkanki gruczołu).
    2. Niewłaściwe odżywianie (uzależnienie od tłustych i pikantnych potraw, przejadanie się, jedzenie dużej ilości słodyczy i ciastek).
    3. Uzależnienie od alkoholu. Atrofia często rozwija się na tle długotrwałego spożywania napojów alkoholowych.
    4. Infekcje pasożytnicze. Zapalenie i atrofia narządu może wywołać opisthorchiasis (choroba wywoływana przez robaki z grupy przywr).
    5. Cukrzyca. U takich osób masa narządu spada do 18-20 g. Gruczoł staje się gęsty. Charakterystyczne są krzywizny i nierówne krawędzie. Zmiany w cukrzycy są rozproszone.
    6. Marskość wątroby. Rzadka przyczyna naruszenia zewnątrzwydzielniczych i endokrynologicznych funkcji gruczołu.
    7. Układowe choroby tkanki łącznej (twardzina skóry).
    8. Duże guzy.
    9. Zatrucie.
    10. Kamienne zapalenie pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego z tworzeniem się kamieni w jamie narządu).
    11. Zablokowanie przewodów trzustkowych kamieniami.
    12. Palenie.

    Przewlekłe zapalenie trzustki może przyczyniać się do rozwoju choroby..

    Grupy ryzyka

    Grupa ryzyka obejmuje:

    • ludzie z obciążoną dziedzicznością;
    • alkoholicy;
    • otyli ludzie;
    • palacze;
    • osoby z cukrzycą i zapaleniem trzustki.

    Najczęściej z tym problemem borykają się mężczyźni po 40 roku życia..

    Brak funkcji

    Mówimy o najważniejszym i jednocześnie niebezpiecznym wyniku atrofii. Rozróżnij naruszenie funkcji zewnętrznej i wewnątrzwydzielniczej opisanego narządu.

    W przypadku niewydolności zewnątrzwydzielniczej znacznie zmniejsza się tworzenie enzymów biorących udział w trawieniu tłuszczów, węglowodanów i białek. W rezultacie pacjenci doświadczają objawów ciężkiej niestrawności..

    Występuje steatorrhea i creatorrhea - zaburzenia stolca, gdy tłuszcze i błonnik nie są wchłaniane i nie przechodzą przez przewód pokarmowy. Na tym tle występują bóle, zwiększone tworzenie się gazów. Pacjenci tracą na wadze.

    Występują oznaki hipo- i awitaminozy.

    Zanikowym zmianom towarzyszy upośledzenie funkcji hormonalnej. W miąższu narządu wyróżnia się tak zwane wysepki "Langerhansa". Są zbudowane z komórek polimorficznych, które są odpowiedzialne za produkcję hormonów. W większości biorą udział w regulacji metabolizmu. Dlatego na tle atrofii występuje zaburzenie, takie jak cukrzyca trzustkowa..

    Objawy patologii

    Jeśli trzustka jest znacznie zmniejszona, możemy mówić zarówno o całkowitym uszkodzeniu aktywnych obszarów narządu, jak i o częściowym. Zanik ciała i ogona trzustki powoduje zmniejszenie objętości narządu śluzowego i jego zagęszczenie. Charakterystyczne dla choroby są następujące zmiany funkcjonalne:

    • zaburzona zewnątrzwydzielnicza synteza enzymów i wodorowęglanów niezbędnych do normalnego trawienia;
    • upośledzona wewnątrzwydzielnicza synteza insuliny i glukagonu.

    Może to być spowodowane fizjologicznymi cechami organizmu, gdy zachodzą w nim negatywne procesy, narząd uciska guz, uszkodzony miąższ, występują problemy z naczyniowym zaopatrzeniem trzustki.

    Ważny! Standardowa wartość masy narządu to wskaźnik 90 gramów, przy atrofii może dochodzić do 30 gramów.

    Kiedy zaczyna się proces patologiczny, w narządzie następuje aktywna proliferacja tkanki łącznej. Otaczają płaty narządu, co wskazuje na stwardnienie okołozrazikowe. Jeśli występuje w postaci rozproszonej, jest to stwardnienie wewnątrzzrazikowe..

    Oznaki tej patologii układu pokarmowego to:

    1. Niestabilny stołek. U pacjentów biegunka może występować naprzemiennie z zaparciami, ale najczęściej stolec staje się płynny i częsty. W związku ze spadkiem wydzielania enzymów dochodzi do zakłócenia procesu trawienia pokarmu w jelicie cienkim. Stolec staje się papkowaty, błyszczący, z nieprzyjemnym zapachem, kawałkami niestrawionego jedzenia i dużą ilością tłuszczu. Trudno go spłukać ze ściany toalety. Ten stan nazywa się steatorrhea..
    2. Utrata masy ciała Większość pacjentów traci na wadze, co jest spowodowane naruszeniem rozkładu i wchłaniania składników odżywczych.
    3. Zmniejszony apetyt aż do całkowitej odmowy jedzenia.
    4. Oznaki braku insuliny w postaci osłabienia, pragnienia, suchości w ustach, zwiększonego wydalania moczu i zawrotów głowy. Manifestacje cukrzycy obserwuje się u co drugiego pacjenta.
    5. Oznaki niedoboru witamin. Należą do nich: łamliwe i matowe paznokcie, wypadanie włosów, sucha skóra, krwawiące dziąsła, osłabienie i obniżona wydajność.

    Jednym z objawów patologii układu pokarmowego jest utrata wagi..

    Możliwe komplikacje

    Konsekwencjami atrofii gruczołów mogą być:

    • kwasica ketonowa (podwyższony poziom cukru we krwi i ciał ketonowych);
    • cukrzyca;
    • zespół hiperglikemiczny;
    • hipowitaminoza (brak witamin);
    • wyniszczenie (wyniszczenie).

    Cukrzyca może być konsekwencją atrofii gruczołów..

    Należy powiedzieć, że przy szybkim wykryciu patologii i kompetentnym leczeniu powikłania praktycznie się nie pojawiają. Ale jeśli pacjent długo odkładał wizytę u specjalisty i nie zwracał wystarczającej uwagi na swoje zdrowie, będzie musiał zapomnieć o korzystnym rokowaniu.

    Najczęściej prowadzi do zaniku gruczołu, którego powikłaniami są:

    1. Żółtaczka obturacyjna.
    2. W przypadku tej choroby dochodzi do biegunki tłuszczowej i hipowitaminozy, a wchłanianie tłuszczów jest upośledzone. Kał jest odbarwiony, a mocz staje się ciemny. Osoba nagle traci na wadze, dręczy go swędzenie, pogarsza się widzenie, mogą pojawić się oznaki zaburzenia nerwowego.
    3. Cukrzyca.
    4. Przejście chorób przewlekłych do bardziej złożonego etapu.
    5. Powikłania ropne - przetoki, ropnie, cysty.
    6. Owrzodzenia wewnętrzne i krwawienia spowodowane deformacją narządu.
    7. W szczególnie zaawansowanych przypadkach - posocznica, wzrost nowotworów złośliwych, śmierć trzustki.

    Pozytywne rokowanie dla pacjenta zależy od stopnia uszkodzenia układu zewnątrzwydzielniczego i hormonalnego trzustki. Najczęściej aparat wyspiarski jest przynajmniej częściowo zachowany. Oznacza to, że wytwarzana jest insulina, a ketocidoza występuje rzadko, a także stan hipoglikemii..

    Dlatego jeśli patologia zostanie wykryta na czas i rozpocznie się właściwe leczenie, rokowanie w większości przypadków jest korzystne..

    Ważne jest, aby na wczesnym etapie powstrzymać choroby wywołujące patologię. Jest to szczególnie ważne dla osób z zapaleniem trzustki, dla których nieprzestrzeganie diety, palenie, alkohol jest równoznaczne z wyrokiem.

    Ponieważ często choroba podstawowa lub przyczyny prowadzące do atrofii trzustki przejawiają się w zapaleniu trzustki, możliwe są następujące powikłania o różnym nasileniu:

    • żółtaczka typu mechanicznego, ponieważ odpływ żółci jest upośledzony;
    • deformacja narządu prowadząca do krwawienia i wrzodów;
    • procesy zakaźne i ropień;
    • tworzenie się torbieli, przetoki;
    • cukrzyca lub, jeśli występuje, przejście do cięższej postaci;
    • złośliwe nowotwory lub przejście do bardziej złożonego etapu.

    W przypadku braku odpowiedniego leczenia atrofia gruczołu może prowadzić do rozwoju martwicy trzustki, charakteryzującej się śmiercią miejsc gruczołowych i późniejszym rozwojem ropnych powikłań w postaci posocznicy, ropowicy, ropnia.

    Częściowy zanik

    Nie zawsze cały organ człowieka jest narażony na hipotrofię. Jedną z opcji są częściowe zmiany. Miejscowa atrofia trzustki jest konsekwencją procesów reaktywnych w tkance narządu. Powstają, gdy występują następujące czynniki:

    • zapalenie płuc (zapalenie płuc) zlokalizowane w dolnych segmentach;
    • obecność wrzodów lub nadżerek w błonie śluzowej żołądka;
    • zapalenie wątroby;
    • procesy zapalne wyrostka robaczkowego, pęcherzyka żółciowego.

    W takich przypadkach określony obszar trzustki jest podatny na atrofię. Najczęściej jest to ogon. Ale dokładna lokalizacja będzie zależeć od choroby podstawowej. Zmiany są odwracalne, ale tylko wtedy, gdy leczenie rozpocznie się szybko i w całości.

    Objawy choroby

    Objawy, które mogą dać pełny obraz kliniczny, są określane przez źródło, które wywołało chorobę. Klasycznymi objawami atrofii narządów są niewydolność endokrynologiczna i zewnątrzwydzielnicza. Pierwszym objawem jest zwiększone wydalanie niestrawionych tłuszczów z kałem.

    Równowaga mikroflory przewodu pokarmowego ulega stopniowemu zaburzeniu, neutralne środowisko żołądka zmienia się na agresywne, aktywują się cząsteczki chorobotwórcze. Na skutek naruszenia procesu trawienia następuje osłabienie „stolca”, zmniejszenie apetytu i masy ciała. Przedłużający się charakter patologii wywołuje rozwój trwałego niedoboru witamin.

    Zmiany zachodzą również w wyglądzie osoby. Skóra staje się blada i sucha, złuszcza się, język staje się jaskrawoczerwony lub szkarłatny.

    Pacjentka martwi się umiarkowanym nasileniem bólu po lewej stronie, w podżebrzu, częstym parciem na mocz, nienasyconym pragnieniem i suchością w ustach.

    Stopniowo pojawia się ogólne osłabienie, zawroty głowy na tle szybkiego zmęczenia. Wymioty są częste.

    Diagnostyka, diagnostyka różnicowa

    Różne rodzaje patologii trzustki mogą mieć podobne objawy. Diagnozę różnicową ustala się, odrzucając objawy mało prawdopodobnej choroby. Schemat ustawień jest następujący:

    • Lekarz identyfikuje podstawowy zespół i tworzy listę możliwych chorób.
    • Gromadzone są anamnezy i dane dotyczące dziedziczności, rejestrowane są wszystkie zmiany w samopoczuciu, ogólny stan pacjenta.
    • Aby zidentyfikować różnice i podobieństwa chorób, przygotowana wcześniej lista jest badana poprzez porównanie sposobu manifestacji zespołu, towarzyszących objawów i ich przejawów.
    • W wyniku logicznego rozumowania i dokładnej analizy, pozycja po pozycji jest stopniowo usuwana z listy..
    • Na tym etapie pozostaje jedna opcja patologii. Diagnoza jest ustalona i zalecane jest odpowiednie leczenie.
    1. Pierwszeństwo ma oględziny pacjenta. Ocenia się wygląd: charakter skóry, wskaźnik masy ciała, badanie palpacyjne.
    2. Wykonywane są badania ogólne i biochemiczne krwi. Określono stopień niedokrwistości, stężenie glukozy, poziom enzymu trzustkowego.
    3. Analiza moczu jest badana pod kątem zawartości aminokwasów i amylazy w nim. Zanik rozpoznaje się między innymi po zawyżonym stężeniu tych substancji.
    4. Zaleca się badanie skatologiczne - badanie masy kałowej pod kątem stężenia w nim wydalanych tłuszczów.
    5. Dzięki metodzie możliwe jest badanie wielkości i kształtu narządu, szczelności konstrukcji, ocena stanu przewodów i dróg żółciowych.
    6. Aby uzyskać jaśniejsze informacje, zamiast ultradźwięków, możesz Wskazać na nasilenie choroby i stopień rozprzestrzeniania się procesów zanikowych.
    7. Próbki tkanki trzustki są wysyłane do biopsji. Za pomocą oceny mikroskopowej można stwierdzić, czy występuje proces zapalny, odróżnić nowotwór łagodny od złośliwego, określić rodzaj guza. Na podstawie uzyskanych wyników uzyskuje się rokowanie zwyrodnienia tłuszczowego i stopnia zniszczenia elementów narządowych (linie Langerhansa, część miąższowa).
    8. Rentgen kontrastowy (RCP) pokazuje stopień krętości i zwężenia kanałów systemu kanałów, położenie ścian. Jest to najbardziej pouczająca z istniejących metod badania instrumentalnego..
    9. RCPG czyli RTG kontrastowe ujawnia stan ścian, stopień i przyczynę zwężenia kanałów w układzie przewodowym gruczołu, ich krętość, obecność kamieni i czopów białkowych.

    Wniosek

    Chorób trzustki jest dziesiątki, ale nie ma takiej, której nie da się zatrzymać. Najważniejsze, aby zrobić to na czas. Aby zwalczyć atrofię, ważne jest, aby ściśle przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego i, oczywiście, nie tracić przytomności.

    Zanik trzustki to stan, w którym ten narząd wewnętrzny zaczyna się kurczyć. Z tego powodu nie może wytwarzać wystarczającej ilości enzymów trawiennych i hormonów niezbędnych do regulacji. Takie odchylenie mogą wywołać zarówno choroby patologiczne, jak i zmiany zewnętrzne..

    Zanik trzustki jest niebezpieczną chorobą, która powoduje naruszenie zdolności wewnątrzwydzielniczych narządu. Następujące przyczyny mogą sprowokować jego wystąpienie:

    1. Naturalne zniszczenie tkanki gruczołowej.
    2. Konsekwencje przewlekłego zapalenia trzustki.
    3. Funkcjonalna niewydolność narządów.
    4. Powikłania cukrzycy.
    5. Naciekanie tłuszczowe lub stłuszczenie.
    6. Picie alkoholu i niezdrowa dieta.
    7. Rozwój procesów onkologicznych.
    8. Zablokowanie przewodów trzustkowych kamicą.

    Zanik trzustki: leczenie i objawy

    Zanik trzustki to stan, w którym ten narząd wewnętrzny zaczyna się kurczyć. Z tego powodu nie może wytwarzać wystarczającej ilości enzymów trawiennych i hormonów niezbędnych do regulacji.

    Takie odchylenie mogą wywołać zarówno choroby patologiczne, jak i zmiany zewnętrzne. Aby zanikowe zapalenie trzustki nie powodowało poważnych komplikacji w pracy organizmu, bardzo ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w odpowiednim czasie..

    Przepisuje skuteczne i kompleksowe leczenie, które przywróci organ do funkcjonalności..

    • 1 Powody
    • 2 Objawy
    • 3 Diagnostyka
    • 4 Leczenie

    Powody

    Zanik trzustki jest niebezpieczną chorobą, która powoduje naruszenie zdolności wewnątrzwydzielniczych narządu. Następujące przyczyny mogą sprowokować jego wystąpienie:

    1. Naturalne zniszczenie tkanki gruczołowej.
    2. Konsekwencje przewlekłego zapalenia trzustki.
    3. Funkcjonalna niewydolność narządów.
    4. Powikłania cukrzycy.
    5. Naciekanie tłuszczowe lub stłuszczenie.
    6. Picie alkoholu i niezdrowa dieta.
    7. Rozwój procesów onkologicznych.
    8. Zablokowanie przewodów trzustkowych kamicą.

    Objawy

    Zanikowe zmiany w tym narządzie wewnętrznym rozwijają się niezwykle wolno. Osoba może nawet nie zgadywać przez dziesięciolecia, że ​​ma tę patologię. Z biegiem czasu pojawiają się oznaki wskazujące na przewlekłe zapalenie trzustki. Zwykle objawy atrofii trzustki można określić za pomocą następujących objawów:

    • Zmniejszony apetyt i dramatyczna utrata wagi.
    • Ciągłe nudności i wymioty.
    • Zaburzenia w dyspeptycznym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego.
    • Pojawienie się zanieczyszczeń tłuszczowych w kale.
    • Pojawienie się czerwonego lub karmazynowego nalotu na języku.
    • Występowanie częstych bolesnych wrażeń pod żebrami.
    • Bladość i suchość nóg.

    Rozwój atrofii trzustki może objawiać się cukrzycą - osoba często ma potrzebę korzystania z toalety, pojawia się swędzenie i zaczerwienienie skóry.

    Diagnostyka

    Statystyki pokazują, że 90% pacjentów z tą patologią ma niedowagę. Ich skóra zmienia się, staje się blada i sucha. Często występuje łuszczenie. Niemożliwe jest określenie zmniejszenia narządu wewnętrznego przez badanie dotykowe..

    Podczas takich manipulacji osoba odczuwa silny ból. Patologię można określić za pomocą badania krwi - pokazuje, że ilość użytecznych enzymów jest znacznie zmniejszona. Rozpoznanie choroby wymaga obowiązkowej konsultacji z lekarzem..

    Wyśle ci następujące badania:

    • USG trzustki - wykazuje ubytek w narządzie wewnętrznym, pojawia się echogeniczność, struktura staje się gęstsza. Kontury stają się rozmyte..
    • MRI to najbardziej pouczająca metoda badawcza, która pozwala określić dokładną lokalizację procesu patologicznego.
    • RCPG - pozwala ocenić drożność przewodów, a także proces krążenia krwi.
    • Angiografia - wykonywana w przypadku podejrzenia nowotworów złośliwych.
    • Biopsja trzustki - ma na celu zbadanie materiału biologicznego tego narządu wewnętrznego. Lekarzowi udaje się określić stopień zniszczenia, a także obecność jakichkolwiek wtrąceń w tkankach.

    Tylko kompleksowe badanie diagnostyczne pozwala szybko zdiagnozować tę patologię.

    Leczenie

    Aby leczenie rozwijającego się zaniku trzustki przyniosło maksymalne korzyści, osoba musi przestrzegać specjalnej diety..

    Z jego pomocą można zminimalizować obciążenie tego narządu wewnętrznego. Osoba musi zrezygnować z tłustego mięsa. Należy go zastąpić indykiem, kurczakiem lub królikiem.

    Całkowicie unikaj smażenia - wszystkie produkty muszą być duszone, pieczone lub gotowane.

    W diecie powinny dominować pokarmy roślinne - białka pozyskiwane z soi, soczewicy czy fasoli. Zabrania się spożywania słodyczy, wypieków i innych produktów mącznych. Warto zrezygnować z czekolady. Trzustka nie wytwarza odpowiedniej ilości insuliny, co znacznie zwiększa prawdopodobieństwo cukrzycy.

    Zwróć uwagę na swoje nawyki żywieniowe. Musisz jeść często, co 2-3 godziny.

    Ostatni posiłek należy spożyć do 4 godzin przed snem - ignorowanie tego zalecenia powoduje stagnację procesów w jelitach. Staraj się pić jak najwięcej czystej wody, aby ułatwić trawienie.

    Warto całkowicie rzucić alkohol i palić. Negatywnie wpływają na produkcję enzymów trawiennych..

    Terapia patologii obejmuje obowiązkowe przyjmowanie wielu leków. Aby uzupełnić niedobór enzymu, pacjentowi przepisuje się Mezim, Creon, Hermital lub Pankreatin. Należy je przyjmować bezpośrednio po posiłku 3 razy dziennie. Leczenie jest dość długie, zwykle trwa kilka miesięcy. Aby pozbyć się bolesnych wrażeń, przepisuje się No-shpa, Drotaverin, Odeston.

    Zanikowe zapalenie trzustki

    Przewlekłe zapalenie trzustki może powodować rozwój atrofii trzustki, w wyniku czego trzustka znacznie się zmniejsza, jej komórki gruczołowe ulegają zmianom patologicznym iz czasem, głównie w okresie remisji, zastępowane są rozszerzającą się tkanką łączną.

    W zanikowym zapaleniu trzustki funkcja wydzielnicza trzustki jest zahamowana, w wyniku czego enzymy są wytwarzane w niewystarczającej objętości - trypsyna, amidaza, lipaza, sok trzustkowy. Zwiększa się natomiast aktywność wysepek Langerhansa, które wytwarzają główny hormon - insulinę, która reguluje tworzenie się metabolizmu glukozy i węglowodanów w organizmie..

    Ten proces może prowadzić do hiperinsulinemii..

    Zanik trzustki może wpływać na wszystkie tkanki narządu lub pewną jego część. W praktyce medycznej w większości przypadków klinicznych rejestruje się porażkę głowy i ogona trzustki przez procesy zanikowe, podczas gdy tkanki ciała narządu nie podlegają zmianom patologicznym..

    Wcześniej zanikowe zapalenie trzustki dotykało głównie osoby starsze. Jednak obecnie, ze względu na masową otyłość, nadmierne spożycie alkoholu, w tym piwa, a także palenie i siedzący tryb życia, atrofię trzustki rozpoznaje się również u stosunkowo młodych ludzi..

    Przyczyny rozwoju zanikowego zapalenia trzustki

    Choroba może rozwinąć się w wyniku narażenia na następujące czynniki chorobotwórcze:

    • zwyrodnienie tłuszczowe;
    • starzenie się organizmu;
    • konsekwencje cukrzycy;
    • nadużywanie alkoholu i tytoniu;
    • wrzód trawienny dwunastnicy lub żołądka;
    • przewlekłe zapalenie trzustki spowodowane alkoholowym zapaleniem trzustki;
    • nieprzestrzeganie diety leczniczej - regularne spożywanie tłustej, smażonej, wędzonej, solonej i konserwowanej żywności;
    • w wyniku przewlekłego zapalenia trzustki powstają strefy martwicy;
    • resekcja trzustki;
    • choroby trzustki o charakterze autoimmunologicznym.

    Głównym środkiem zapobiegawczym zapobiegającym rozwojowi zanikowego zapalenia trzustki jest zdrowy tryb życia, w tym odpowiednia dieta i dieta, a także całkowite odrzucenie alkoholu i palenia..

    Objawy choroby

    Zanik trzustki rozwija się w ciągu 10-12 lat po zdiagnozowaniu u pacjenta przewlekłego zapalenia trzustki. Ten typ choroby charakteryzuje się następującymi głównymi objawami:

    • objawy dyspeptyczne;
    • wymioty, nudności, słaby apetyt;
    • blada i sucha skóra;
    • w początkowej fazie choroby możliwa jest otyłość, wraz z rozwojem choroby - niska waga;
    • steatorrhea - nadmiar tłuszczu w kale;
    • karmazynowy lub czerwony język;
    • ból w lewym podżebrzu o umiarkowanym nasileniu.

    Jeśli na ogon trzustki wpływają procesy zanikowe, obserwuje się objawy charakterystyczne dla cukrzycy, a mianowicie: częste i obfite oddawanie moczu, swędzenie skóry, ciągłe uczucie pragnienia.

    Końcową fazę zanikowego zapalenia trzustki charakteryzuje się zmniejszeniem wielkości trzustki, której tkanki nabierają chrzęstnego wyglądu oraz wystąpieniem marskości narządowej.

    Leczenie zanikowego zapalenia trzustki

    Podstawowe środki terapeutyczne mają na celu złagodzenie zespołu bólowego i zatrzymanie procesów zapalnych w trzustce. Dalsze leczenie przeprowadza się na tle terapii dietetycznej i złożonej terapii lekowej.

    Specjalista gastroenterolog leczy zanikowe zapalenie trzustki w specjalistycznej klinice.

    Tylko lekarz przepisuje pacjentowi dietę leczniczą i przebieg leków, biorąc pod uwagę jego wywiad, analizę badań laboratoryjnych, indywidualne cechy organizmu oraz obraz kliniczny choroby.

    Wynik badania USG - strzałki na rycinie wskazują na nieprawidłową hipoechogeniczność, wskazującą na możliwy rozwój atrofii trzustki.

    Prawidłowe i terminowe rozpoznanie chorób współistniejących jest niezbędne dla skutecznego leczenia atrofii trzustki. Do tych celów mogą być zaangażowani lekarze innych specjalizacji, przede wszystkim endokrynolodzy.

    Zmniejszenie zespołu bólowego osiąga się poprzez wyznaczenie leków przeciwskurczowych i przeciwbólowych. W celu usprawnienia pracy głównego przewodu trzustkowego i rozluźnienia mięśni gładkich zwieraczy stosuje się leki takie jak Papaverine, No-shpa, Odeston, Drotaverin.

    Po ustąpieniu zapalenia trzustki lekarz wykonuje zabiegi odtruwające narządy układu pokarmowego i wydalniczego. Rezultatem jest równowaga hydrojonowa i kwasowo-zasadowa. Zgodnie z zaleceniami lekarza, napary i wywary z ziół leczniczych można stosować jako dodatkowe środki do usuwania toksyn z organizmu.

    Aby przywrócić funkcję wydzielniczą trzustki, przeprowadza się terapię preparatami enzymatycznymi: Festal, Mezim, Creon, Hermital, Pankreatin. Leki te są przyjmowane wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego i pod jego nadzorem. Kluczem do skuteczności leczenia jest regularność ich przyjmowania, przestrzeganie dawki przepisanej przez gastroenterologa.

    W ciężkich i bardzo ciężkich stadiach zanikowego zapalenia trzustki leczenie zachowawcze może być bezsilne. W takim przypadku wymagana jest pilna interwencja chirurgiczna..

    Główne przyczyny atrofii trzustki: objawy, leczenie i rokowanie. Zanik trzustki i zanikowe zapalenie trzustki - leczenie Zanikowe zmiany trzustki

    Zanik trzustki jest stanem patologicznym, w którym rozmiar tego narządu ulega zmniejszeniu.

    Na tle zachodzących zmian zanikowych hamowana jest nie tylko produkcja enzymów trawiennych, ale także funkcja wewnątrzwydzielnicza, co implikuje produkcję insuliny i glukagonu.

    Ogólnie rzecz biorąc, po rozpoczęciu leczenia w odpowiednim czasie taka choroba ma korzystne rokowanie i nie powoduje poważnego uszczerbku dla jakości życia pacjenta. W przeciwnym razie istnieje możliwość wystąpienia zagrażających życiu stanów hiperglikemii..

    Zwykle objętość trzustki u osoby dorosłej wynosi od osiemdziesięciu do dziewięćdziesięciu gramów. Jeśli zachodzą w nim procesy zanikowe, objętość tego narządu może spaść do czterdziestu gramów i poniżej. Obecnie nie ma dokładnych informacji na temat częstości występowania tej patologii w populacji..

    Jest to bezpośrednio związane z faktem, że często ma ona charakter fizjologiczny. Innymi słowy, objętość narządu zmniejsza się w wyniku starzenia się organizmu. Należy jednak zauważyć, że objawy kliniczne towarzyszące temu zaburzeniu będą wyrażane znacznie mniej intensywnie niż w przypadku jego patologicznego charakteru..

    Atrofii towarzyszy nie tylko zmniejszenie jej objętości, ale także zastąpienie normalnych tkanek ogniskami tkanki łącznej. W przypadku, gdy wokół zrazików rośnie tkanka łączna, mówimy o stwardnieniu okołozrazikowym. Jeśli ta choroba objawia się zmianami rozproszonymi, ustala się jej wariant wewnątrzzrazikowy..

    Jako oddzielna jednostka nozologiczna usuwa się stan, taki jak lipomatoza. Towarzyszą mu nie do końca typowe zmiany morfologiczne..

    Innymi słowy, narząd nie tylko nie zmniejsza się, ale nawet nieznacznie się zwiększa. Jednak podczas badania można stwierdzić, że większość gruczołu jest zastąpiona tkanką tłuszczową..

    Z reguły w tym stanie trzustka nadal pełni swoją funkcję hormonalną..

    Najczęściej zmiany zanikowe rozwijają się na tle długotrwałej reakcji zapalnej. Tutaj mamy na myśli. Jak wiesz, przewlekłe zapalenie trzustki może być wynikiem ostrego zapalenia, kamicy żółciowej, nadmiernego spożycia alkoholu i tak dalej..

    Spożycie toksycznych substancji do organizmu, różne zaburzenia autoimmunologiczne, niekontrolowane stosowanie niektórych rodzajów leków, na przykład glikokortykosteroidów, dziedziczna predyspozycja - wszystko to zwiększa prawdopodobieństwo przewlekłego procesu zapalnego.

    Ponadto trzustka często ulega atrofii na tle istniejącej cukrzycy, która nie została skorygowana medycznie. Charakterystyczną cechą tego stanu jest to, że narząd ten jest znacznie zmniejszony, do dwudziestu gramów i poniżej. Podczas badania można stwierdzić, że tkanka włóknista rozrosła się w sposób rozproszony, a komórki gruczołowe obumarły.

    Znacznie rzadziej ten stan patologiczny jest związany z chorobami, takimi jak twardzina układowa, marskość wątroby, a nawet z guzami o różnej lokalizacji..

    Objawy związane z tą chorobą będą w dużej mierze zależały od przyczyny, która spowodowała jej rozwój. Jednak niezależnie od pierwotnej patologii, obraz kliniczny będzie objawiał się objawami wskazującymi na niewydolność endokrynologiczną i zewnątrzwydzielniczą..

    Na tle tego, że enzymy trawienne zaczynają być wytwarzane w znacznie mniejszych ilościach, pojawiają się objawy wskazujące na naruszenie przyswajania pokarmu. Przede wszystkim obejmują one utratę wagi.

    Jest to spowodowane nie tylko tym, że niezbędne substancje nie są już wchłaniane, ale także znacznym spadkiem apetytu. Bez wątpienia obraz kliniczny jest uzupełniany przez rozcieńczenie stolca.

    W przypadku zmniejszenia produkcji enzymów o więcej niż dziesięć procent w kale znajdzie się zwiększona ilość tłuszczu..

    Wraz z przedłużającym się przebiegiem tego patologicznego procesu dodaje się oznaki wskazujące na rosnącą hipowitaminozę. Należą do nich suchość skóry, łamliwe paznokcie, wypadanie włosów, ogólne osłabienie i złe samopoczucie. W przypadku ciężkiego niedoboru witamin mogą nawet wystąpić różne zaburzenia neurologiczne..

    Zahamowanie funkcji hormonalnej będzie charakteryzować się objawami wskazującymi na problemy z metabolizmem węglowodanów. Z laboratoryjnego punktu widzenia będzie się to objawiać wzrostem poziomu glukozy.

    Chory zaczyna narzekać na zwiększoną potrzebę oddania moczu, zwiększone pragnienie i suchość w ustach, ciągłe złe samopoczucie, ataki zawrotów głowy i tak dalej.

    Warto zauważyć, że powyższe objawy kliniczne występują tylko u pięćdziesięciu procent chorych..

    Wstępne rozpoznanie tej choroby obejmuje biochemiczne badanie krwi i coprogram. Biochemiczne badanie krwi ujawni spadek poziomu enzymów trzustkowych.

    Aby ocenić stan strukturalny narządu, zaleca się badanie ultrasonograficzne, rezonans magnetyczny, endoskopową cholangiopankreatografię wsteczną.

    Konieczne jest wykonanie biopsji, a następnie badanie histologiczne.

    Leczenie atrofii trzustki rozpoczyna się od wyboru delikatnej diety. Konieczne jest porzucenie złych nawyków i uzupełnienie niedoborów witamin. Środki enzymatyczne służą do korygowania niewydolności zewnątrzwydzielniczej. Insulinoterapia jest wskazana, jeśli istnieją oznaki wskazujące na niedobór insuliny..

    Zapobieganie atrofii trzustki

    W przypadku tego patologicznego procesu konieczne jest leczenie przewlekłego zapalenia trzustki, przestrzeganie zaleceń lekarza przy istniejącej cukrzycy.

    Zanik trzustki: przyczyny choroby, główne objawy, leczenie i zapobieganie

    Jest to stan patologiczny spowodowany zagęszczeniem struktury i zmniejszeniem objętości, charakteryzujący się niewydolnością funkcji zewnątrzwydzielniczych i wewnątrzwydzielniczych tego narządu.


    Powody

    Zanik trzustki może rozwinąć się w wyniku fizjologicznego starzenia się narządu i zmniejszenia jego funkcji. Stanowi temu towarzyszy rozwój poważnego wyniszczenia..

    Ponadto atrofia z czasem występuje na tle wszystkich postaci przewlekłego zapalenia trzustki, w tej chorobie znaczna część zrębu narządu zostaje zastąpiona tkanką włóknistą, której towarzyszy rozwój jej niewydolności endokrynologicznej i zewnątrzwydzielniczej.

    Dość często rozwój atrofii wiąże się z obecnością cukrzycy u pacjenta. W przypadku tej choroby następuje zmniejszenie wielkości tego narządu, zagęszczenie jego struktury.

    W wyniku takich patologicznych zmian powierzchnia narządu staje się grudkowata, a jego torebka stapia się z otaczającą tkanką tłuszczową i sąsiednimi narządami..

    Badanie mikroskopowe narządu ujawnia rozlaną proliferację tkanki włóknistej i śmierć komórkową miąższu gruczołowego.

    W przypadku lipomatozy trzustki z czasem rozwija się również atrofia narządów..

    Pomimo tego, że przy tej chorobie dochodzi do zachowania lub nawet wzrostu wielkości narządu, większość z nich jest zastępowana tkanką tłuszczową, w której ujawniają się poszczególne obszary gruczołowe.

    Najczęściej w przypadku lipomatozy zachowany jest aparat wysepkowy i funkcja hormonalna narządu. Bardziej rzadkie przyczyny choroby obejmują zanik gruczołu, który powstał na tle marskości wątroby, twardziny układowej, ucisku przez guz lub zablokowanie przewodów wydalniczych przez kamienie.


    Objawy

    Nasilenie i charakter objawów zależy od przyczyny rozwoju atrofii. Jednym z typowych objawów choroby jest rozwój niewydolności zewnątrzwydzielniczej i endokrynologicznej..

    Niewydolność gruczołów zewnątrzwydzielniczych spowodowana jest zmniejszeniem wydzielania enzymów trawiennych, a także wodorowęglanów i innych elektrolitów, które neutralizują zawartość żołądka, tworząc sprzyjające środowisko dla działania enzymów trzustkowych.

    Charakterystyczne objawy choroby to rozluźnienie stolca, zmniejszenie apetytu i utrata masy ciała..

    Jednym z wczesnych objawów niewydolności funkcji zewnątrzwydzielniczej jest stolce tłuszczowe. Zwiększona zawartość tłuszczu w kale rozwija się wraz ze spadkiem wydzielania o 10% normy. Utrata masy ciała następuje z powodu upośledzonego trawienia pokarmu, wchłaniania substancji w jelicie i zmniejszonego apetytu. Ponadto pacjenci charakteryzują się rozwojem objawów niedoboru witamin..

    Niewydolność wewnątrzwydzielniczą charakteryzuje się rozwojem naruszenia metabolizmu węglowodanów, przebiegającym jako zespół hiperglikemiczny. W przypadku tego zaburzenia objawy cukrzycy rozwijają się tylko u połowy pacjentów..

    Wynika to z faktu, że komórki wytwarzające insulinę mają zdolność do lepszego przeżycia w patologii w porównaniu z komórkami groniastymi. Takie osoby mają brak insuliny, glukagonu.

    Pacjent może skarżyć się na silne osłabienie, zawroty głowy, pragnienie.


    Diagnostyka

    Badanie u takich pacjentów ujawnia brak masy ciała oraz łuszczenie i suchość skóry. Wraz ze zmniejszeniem wielkości gruczołu nie można go wykryć palpacyjnie.

    Jeśli choroba pojawiła się na tle zapalenia trzustki, możliwy jest ból przy badaniu palpacyjnym. Podczas przeprowadzania biochemicznych badań krwi określa się spadek aktywności enzymów trzustkowych.

    Podczas wykonywania coprogramu u pacjentów ujawnia się steatorrhea i creatorrhea. Można wykryć podwyższony poziom glukozy we krwi.

    Takim pacjentom przypisuje się badanie ultrasonograficzne trzustki, a także rezonans komputerowy lub rezonans magnetyczny. Do oceny stanu układu przewodów wskazana jest endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna.


    Leczenie

    W przypadku atrofii trzustki pacjentowi przepisuje się dietę o minimalnej zawartości tłuszczu.

    Terapia chorób ma na celu zastąpienie wydzieliny zewnątrzwydzielniczej i endokrynologicznej trzustki. Aby zrekompensować zakłócone procesy trawienia w jamie, gastroenterolog przepisuje preparaty enzymatyczne.

    Korekcję niewydolności endokrynologicznej przeprowadza się za pomocą insulinoterapii. W przypadku atrofii trzustki wysepki Langerhansa są częściowo zakonserwowane, dlatego w organizmie wytwarzana jest insulina, ale w niewielkich ilościach.

    Dawkowanie i schemat podawania insuliny ustalane są indywidualnie, w zależności od ciężkości naruszeń..

    W przypadku braku efektu leczenia wskazany jest przeszczep narządu..


    Zapobieganie

    Zapobieganie atrofii trzustki to terminowe leczenie chorób, które mogą powodować jej atrofię. W przypadku przewlekłego zapalenia trzustki wymagane jest całkowite odrzucenie alkoholu, przestrzeganie diety i zapewnienie normalnego poziomu aktywności enzymatycznej gruczołu.