Atonia jelitowa

Diagnoza

Atonia jelit to choroba charakteryzująca się całkowitym brakiem napięcia narządowego, co prowadzi do upośledzenia funkcjonowania, w szczególności do trudności w procesie opróżniania. Patologia może wystąpić w każdym wieku - często jest diagnozowana u dzieci.

Często przyczyną tego zaburzenia jest zła dieta i brak aktywności fizycznej. Choroba może być wynikiem operacji, przewlekłych chorób przewodu pokarmowego i wielu innych przyczyn..

Obraz objawowy jest niespecyficzny, ponieważ zawiera objawy charakterystyczne dla wielu problemów gastroenterologicznych. Wśród głównych objawów warto zwrócić uwagę na wzdęcia, wzdęcia, zespół bólowy, rozstrój stolca, zaburzenia snu.

W procesie diagnozy wymagany jest cały szereg działań, począwszy od dokładnego zbadania pacjenta, a skończywszy na szeregu procedur laboratoryjnych i instrumentalnych.

Terapia polega na stosowaniu wyłącznie metod zachowawczych, w tym dietoterapii, przyjmowaniu leków („Espumisan”, „Trimedat”, „Pankreatyna” itp.) Oraz wykonywaniu ćwiczeń terapeutycznych.

Etiologia

Dziś specjaliści z zakresu gastroenterologii znają wiele przyczyn atonii, które mogą być samodzielną chorobą lub być konsekwencją innych stanów patologicznych..

Główne przyczyny spadku perystaltyki jelit i utraty napięcia jelitowego:

  • hipodynamia lub niewystarczająca aktywność fizyczna osoby, która negatywnie wpływa na mięśnie ścian narządu;
  • niewłaściwe odżywianie - spożywanie wysokokalorycznych potraw, brak w diecie produktów wzbogaconych w błonnik i błonnik pokarmowy;
  • uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego;
  • odwodnienie lub niewystarczające spożycie płynów - dzienna dawka powinna wynosić co najmniej 2 litry wody;
  • niekontrolowane stosowanie leków, w szczególności środków przeciwbakteryjnych i przeciwskurczowych, przeciwdepresyjnych i uspokajających, środków przeciwbólowych podobnych do morfiny i NLPZ;
  • długotrwały wpływ sytuacji stresowych lub regularne nerwowe przeciążenie;
  • długotrwałe uzależnienie od palenia tytoniu, spożywania napojów alkoholowych, środków odurzających;
  • powstawanie guzów onkologicznych w jelicie;
  • nadużywanie lub nieracjonalne stosowanie oczyszczających lewatyw;
  • dysbioza jelitowa;
  • nadwaga;
  • inwazje pasożytnicze i pasożytnicze;
  • przebieg przewlekłych chorób przewodu pokarmowego - bardzo często rozwija się atonia z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, żołądka i trzustki;
  • brak równowagi hormonalnej, na przykład w okresie menopauzy;
  • patologie endokrynologiczne - często taki proces rozwija się na tle niedoczynności tarczycy;
  • infekcje jelitowe, które negatywnie wpływają na mikroflorę;
  • wcześniejsze operacje przewodu pokarmowego (powinno to obejmować nieudane cięcie cesarskie) - pooperacyjna atonia jelit nazywana jest chorobą zrostową.

Atonia jelit to choroba, którą można zdiagnozować u dzieci, czemu sprzyjają takie czynniki predysponujące:

  • stresujące sytuacje;
  • zmiany w diecie, takie jak wprowadzenie pokarmów uzupełniających po karmieniu piersią;
  • zużycie wody w małych ilościach;
  • obciążona dziedziczność, czyli obecność podobnej patologii w historii choroby jednego z bliskich krewnych.

Bardzo często taka dysfunkcja jelit rozwija się w okresie rodzenia dziecka. W takich przypadkach występowanie problemu wynika z faktu, że następuje wzrost stężenia progesteronu, który wpływa na rozluźnienie tkanki mięśni gładkich wszystkich narządów wewnętrznych..

U osób starszych ich atonia w większości sytuacji objawia się siedzącym trybem życia, otyłością czy operacyjnym leczeniem chorób związanych z narządami układu pokarmowego. Należy zauważyć, że w tym przypadku choroba jest uważana za całkowicie normalne zjawisko, które towarzyszy fizjologicznemu starzeniu się organizmu..

Objawy

Objawy kliniczne są niespecyficzne - często zdarza się, że ludzie nie zwracają na nie uwagi, myląc je z banalnymi zaburzeniami jelit. Na nasilenie objawów wpływają następujące czynniki:

  • stopień upośledzenia motorycznego;
  • cechy stanu ludzkiego ośrodkowego układu nerwowego;
  • kategoria wiekowa.

Jednym z pierwszych objawów patologii jest przedłużone zatrzymywanie stolca, co najmniej 2 dni. Objawy towarzyszące:

  • silny ból podczas wypróżnień;
  • zmiany w konsystencji kału - stają się gęstsze;
  • wzrost wielkości przedniej ściany brzucha;
  • zwiększone tworzenie się gazu;
  • pojawienie się zanieczyszczeń krwi w kale;
  • niedokrwistość, która wiąże się ze słabym wchłanianiem żelaza;
  • zmniejszony lub całkowity brak apetytu;
  • tworzenie koprolitów, czyli kamieni kałowych;
  • ogólne osłabienie i zmęczenie;
  • zaburzenia snu aż do bezsenności;
  • zwiększona drażliwość;
  • fałszywa potrzeba wypróżnienia;
  • powstanie szczeliny odbytu;
  • wzrost wskaźników temperatury;
  • bladość skóry;
  • przedłużone odbijanie;
  • wahania wartości napięcia krwi;
  • uczucie ciężkości w żołądku i nudności;
  • występowanie reakcji alergicznych na tle obniżonej odporności;
  • uczucie pełności i dudnienia w jelitach;
  • oznaki zatrucia organizmu spowodowane szkodliwymi substancjami wydzielanymi z kałem - w obrębie jelita cienkiego lub grubego rozwijają się procesy gnilne.

Objawy kliniczne występują u pacjentów niezależnie od wieku i płci. Należy pamiętać, że jeśli atonia ma charakter wtórny, objawom będą towarzyszyć objawy charakterystyczne dla choroby podstawowej..

Diagnostyka

Co to jest atonia jelit, jak rozpoznać chorobę i jak ją leczyć - w takich sprawach kompetentny jest gastroenterolog. Proces diagnostyczny opiera się na identyfikacji czynnika etiologicznego. Zaburzenie najczęściej pojawia się jako objaw choroby..

Proces diagnostyczny musi koniecznie mieć zintegrowane podejście. Podstawowa diagnoza łączy w sobie szereg manipulacji wykonywanych bezpośrednio przez lekarza:

  • badanie historii medycznej nie tylko pacjenta, ale także jego najbliższej rodziny - w celu ustalenia najbardziej prawdopodobnego czynnika patologicznego lub predyspozycji genetycznych;
  • gromadzenie i analiza historii życia - obejmuje to dostarczanie informacji dotyczących stylu życia, nawyków żywieniowych, poziomu aktywności fizycznej;
  • ocena stanu skóry;
  • badanie dotykowe i opukiwanie brzucha;
  • cyfrowe badanie odbytnicy;
  • pomiar wskaźników napięcia i temperatury krwi;
  • szczegółowe badanie - w celu wyjaśnienia nasilenia objawów i sporządzenia pełnego obrazu klinicznego choroby, takiej jak atonia jelita grubego.

Podczas diagnostyki laboratoryjnej wykorzystuje się następujące badania:

  • ogólne kliniczne badania krwi i moczu;
  • biochemia krwi;
  • badanie mikroskopowe odchodów na krew utajoną, jaja robaków lub pasożyty, dysbiozy;
  • testy hormonalne.

Procedury instrumentalne mają charakter informacyjny w planie diagnostycznym:

  • RTG jelita za pomocą środka kontrastowego;
  • kolonoskopia;
  • ultrasonografia narządów otrzewnej;
  • CT;
  • MRI;
  • biopsja endoskopowa, a następnie badanie histologiczne biopsji.

Atonia jelit i pęcherza może być psychogenna. Dodatkowe środki diagnostyczne obejmują konsultacje z neurologiem, psychologiem i psychoterapeutą - badanie neuropsychiatryczne i psychologiczne.

Leczenie

Leczenie atonii jelit polega na zastosowaniu konserwatywnych metod terapeutycznych:

  • przyjmowanie leków;
  • terapia dietetyczna;
  • stosowanie receptur medycyny alternatywnej;
  • masaż brzucha;
  • kurs ćwiczeń gimnastycznych terapeutycznych - dobierany indywidualnie.

Leczenie lekami polega na przyjmowaniu następujących leków:

  • prokinetyka;
  • inhibitory cholinoesterazy;
  • substancje żółciopędne;
  • leki o działaniu przeczyszczającym - są wydzielnicze (pochodzenia roślinnego lub syntetycznego), osmotyczne i zwiększające objętość kału.

Często pacjentom przepisuje się następujące leki na atonię jelit:

  • Pankreatyna;
  • Amiridin;
  • Espumisan;
  • Regulax;
  • "Proserin";
  • „Metoklopramid”;
  • Amiridin;
  • „Cerucal”;
  • „Trimedat”.

Podstawą leczenia jest dieta na atonię jelit, co oznacza całkowite odrzucenie takich produktów:

  • babeczki i wyroby cukiernicze;
  • świeży chleb;
  • produkty wędzone i konserwy;
  • tłuste mięso i ryby;
  • grzyby;
  • tłuszcze do gotowania;
  • Ryż;
  • Kasza manna;
  • bogate buliony;
  • cebula i czosnek;
  • przyprawy i ostre sosy;
  • całe mleko;
  • rośliny strączkowe;
  • Biała kapusta;
  • czekolada i kakao;
  • rzodkiewka i rzodkiewka;
  • mocna czarna herbata i kawa;
  • napoje gazowane i alkoholowe.

W przypadku atonii jelitowej możesz użyć:

  • pierwsze dania wegetariańskie;
  • kasza gryczana, jęczmienna i jaglana;
  • makaron;
  • dietetyczne mięso i ryby;
  • kapusta kiszona;
  • pomidory i ogórki;
  • cukinia;
  • buraki;
  • jabłka;
  • pomarańcze;
  • kochanie;
  • lody;
  • marmolada;
  • dżem;
  • suszone owoce;
  • soki;
  • wodorost;
  • zielona herbata i herbaty ziołowe.

Menu oparte jest o tabelę dietetyczną nr 3, jednak wszystkie zalecenia żywieniowe podaje wyłącznie gastroenterolog lub dietetyk.

Terapia środkami ludowymi nie jest zabroniona, co polega na przygotowaniu wywarów leczniczych w domu na podstawie następujących składników:

  • sok z aloesu;
  • liście senesu;
  • korzeń rabarbaru;
  • szakłak;
  • sukcesja;
  • nasiona lnu;
  • Tatarak;
  • łopian;
  • Oregano;
  • czeremcha;
  • mięta pieprzowa.

Według indywidualnych wskazań leczenie atonii jelit przeprowadza się za pomocą hydroterapii jelita grubego i kąpieli podakrewnych - takie zabiegi są niezbędne do oczyszczenia narządu.

Profilaktyka i rokowanie

Uniknięcie wystąpienia choroby jest dość proste - wystarczy zastosować się do kilku prostych zaleceń. Atonia jelit obejmuje następujące zasady zapobiegawcze:

  • utrzymanie zdrowego i aktywnego stylu życia;
  • kontrola wagi;
  • unikanie wyczerpania nerwowego;
  • przyjmowanie leków ściśle według zaleceń lekarza;
  • prawidłowe i pożywne odżywianie;
  • obfity reżim picia;
  • terminowa identyfikacja i eliminacja tych chorób, które mogą prowadzić do zakłócenia funkcjonowania jelita;
  • regularne wizyty u gastroenterologa i innych lekarzy w celu wykonania pełnego profilaktycznego badania lekarskiego.

Na rokowanie wpływają manifestujące się objawy atonii jelit i przepisane przez lekarza leczenie. Poszukiwanie wykwalifikowanej pomocy pomaga w całkowitym wyleczeniu, ponieważ choroba dobrze reaguje na terapię.

Ignorowanie objawów klinicznych może prowadzić do rozwoju powikłań - niedrożności jelit, której usunięcie może wymagać interwencji chirurgicznej.

Więcej o atonii jelit: przyczyny, objawy i leczenie

Atonia jelit jest naruszeniem ruchów perystaltycznych jelita z powodu zmiany napięcia w warstwie mięśniowej jelita.

Ruchliwość i napięcie jelit jest regulowane przez kilka części układu nerwowego: jelitowy układ nerwowy (komórki nerwowe znajdują się w grubości ściany mięśniowej jelita), autonomiczny układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy i czynniki humoralne (układ hormonalny).

Wpływ niekorzystnych czynników na jakiekolwiek ogniwo w regulacji napięcia jelit prowadzi do jego naruszenia w kierunku zmniejszenia ruchliwości i napięcia, aż do całkowitego braku - atonii lub w górę - skurczu.

Powody

  • Okres pooperacyjny. Chirurgiczna interwencja narządów jamy brzusznej i miednicy prowadzi do chwilowej zmiany napięcia jelit. Jeśli okres rekonwalescencji po operacji przebiega z powikłaniami, następuje trwały spadek napięcia i rozwój choroby adhezyjnej.
  • Dziedziczna predyspozycja. Atonia jelit występuje częściej u osób pozostających w związku niż w sporadycznych przypadkach.
  • Procesy zapalne. Procesy zapalne w ścianie jelita prowadzą do zmiany przepuszczalności błon komórkowych, w wyniku czego dochodzi do utraty zdolności komórek do kurczenia się.
  • Ciąża. Ucisk pętli jelitowych przez macicę prowadzi do naruszenia motoryki jelit. Zmienione tło hormonalne sprzyja rozwojowi niedociśnienia jelitowego (prolaktyna rozluźnia komórki mięśni gładkich).
  • Siedzący tryb życia. U osób prowadzących siedzący tryb życia, siedzący tryb życia istotnie częściej zaburzona jest funkcja motoryczno-ewakuacyjna jelita, zaburzony jest układ nerwowy.
  • Przyjmowanie leków. Wiele leków może spowolnić ruchy perystaltyczne (opioidowe leki przeciwbólowe, przeciwskurczowe).
  • Długotrwały stres. Zakłócenie ośrodkowego układu nerwowego pod wpływem czynników stresowych prowadzi do dezorganizacji kontroli działania jelit i produkcji mediatorów stresu, które wpływają na jelitowy układ nerwowy.
  • Choroby onkologiczne. Toksyny, które pojawiają się podczas procesu złośliwego, działają paretycznie na jelita.
  • Zaburzenia hormonalne Cukrzyca, niedoczynność tarczycy i inne zaburzenia endokrynologiczne jednocześnie wpływają na regulację nerwową jelit i metabolizm.
  • Dysbakterioza, infekcje pasożytnicze. Prowadzą do zakłócenia mikrobiocenozy jelitowej, która utrzymuje sprzyjające środowisko dla pracy jelit.
  • Nikotyna, środki odurzające. Działają ogólnoustrojowo odprężająco na komórki mięśni gładkich organizmu, m.in. i jelit.
  • Niezbilansowana dieta. Nadmiar tłustych pokarmów w diecie prowadzi do upośledzenia motoryki jelit.
  • Podeszły wiek. Wraz z wiekiem następuje zmniejszenie unerwienia ścian jelit, zaburzone jest mikrokrążenie.

Objawy

  • Zaparcie. Najczęstszy objaw atonii jelit. Zaparcia mówi się, gdy zatrzymanie stolca trwa dłużej niż 3 dni. Tworzenie i rozwój kału z atonią jelit staje się trudny, gromadzą się koprolity (kamienie kałowe).
  • Ból brzucha. Koprolity, rozciągające ścianę jelita, prowadzą do mechanicznego uszkodzenia błony śluzowej i podrażnienia receptorów rozciągania, którym towarzyszy ból. Zmiany zapalne ściany jelita, erozja lub inne procesy patologiczne również prowadzą do zwiększonej wrażliwości na ból.
  • Bębnica. Atonia ścian prowadzi do gromadzenia się gazów i kału w świetle jelita, dlatego dochodzi do wzdęć.
  • Dyskomfort w jamie brzusznej. Rozciągnięta ściana jelita i nagromadzony gaz są nieprzyjemne.
  • Tenesmus (chęć wypróżnienia).
  • Biegunka. Zaparcia są mniej powszechne. Pojawienie się biegunki tłumaczy się tym, że atonia jelit objawia się nie przez cały czas, ale w obszarach o różnym czasie trwania. Obszary te przeplatają się ze spazmatycznymi obszarami jelita, które powstają jako mechanizm kompensacyjny.
  • Niedokrwistość. Zmniejszona ruchliwość i napięcie w przewodzie pokarmowym prowadzi do zmian w trawieniu ciemieniowym oraz do upośledzonego wchłaniania witamin i mikroelementów. Rozwija się z niedoborem witaminy B12 lub niedokrwistością z niedoboru żelaza.

Diagnostyka

Atonia jelit to zespół zawarty w obrazie klinicznym różnych chorób (zespół jelita drażliwego, choroba zrostowa, zapalenie okrężnicy itp.). Działania diagnostyczne mają na celu zidentyfikowanie nie tylko atonii jelit, ale także ustalenie prawdziwej przyczyny choroby.

  • Kolonoskopia. Metoda wizualnej oceny błony śluzowej jelita za pomocą endoskopu. Kolonoskopia pozwala zidentyfikować zmiany zapalne w ścianie jelita, polipy, nowotwory złośliwe, oznaki upośledzenia motoryki jelit. Jest „złotym standardem” w diagnostyce organicznej patologii jelit.
  • Irygografia. Metoda polega na uzyskaniu promieni rentgenowskich jelita, które zawierają substancję promieniotwórczą (zawiesina baru). Zdjęcia są wykonywane w różnych odstępach czasu, co pozwala ocenić ruch zawiesiny baru w jelitach. Ta metoda jest najdokładniejsza w diagnozowaniu napięcia i ruchliwości jelit. Wykrywa się również pośrednie oznaki zapalenia, nowotwory, obecność kamieni kałowych, wrzody i nadżerki..
  • USG jelita. Nowoczesne możliwości aparatów USG pozwalają na ocenę perystaltycznych wypróżnień, obecności obrzęków i kamieni kałowych. Po irygografii jest metodą z wyboru w diagnostyce zaburzeń funkcji motoryczno-ewakuacyjnej jelita. Wady obejmują brak możliwości wizualizacji jelit bez użycia środka kontrastowego.
  • Metody rejestracji ciśnienia w jelitach i potencjału elektrycznego jelita (fonografia, metoda balonowo-kymograficzna, obrazowanie impedancyjne). Metody te są stosowane niezwykle rzadko w praktyce klinicznej, częściej na bazie instytutów badawczych, wraz z bezpośrednią możliwością pomiaru napięcia, ruchliwości i ciśnienia w jelitach; mają szereg istotnych wad, co ogranicza ich zastosowanie.

Leczenie

Leki

Leczenie farmakologiczne jest etiologiczne, patogenetyczne i objawowe..

Leczenie etiologiczne ma na celu wyeliminowanie przyczyny atonii jelit. Mogą to być leki przeciwdepresyjne, przeciwbakteryjne, leczenie złośliwego procesu.

Leczenie patogenetyczne i objawowe ma na celu wyeliminowanie mechanizmów i objawów choroby i obejmuje następujące grupy leków:

  • Prokinetyka (Cerucal, Motilium, Ganaton). Są to leki z wyboru w leczeniu atonii jelit. Prokinetyka normalizuje motorykę jelit, poprawia ruch treści pokarmowej wzdłuż przewodu pokarmowego i sprawdza się w leczeniu zaparć. Leki nowej generacji (Ganaton) nie mają wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, mają dobry stosunek skuteczność / bezpieczeństwo.
  • Środki przeczyszczające (Duphalac, Fitolax). Stosowany w krótkim czasie ściśle według wskazań. Długotrwałe stosowanie może zaostrzyć przebieg niedociśnienia jelitowego, procesu zapalnego.
  • Leki przeciwskurczowe (Buscopan, No-shpa). Przepisywany w krótkim okresie na silny ból brzucha. Niekontrolowane przyjmowanie leków przeciwskurczowych prowadzi do atonii.
  • Enzymy (Microzyme, Mezim). Ułatwiają trawienie i wchłanianie składników odżywczych, zmniejszają stres w przewodzie pokarmowym.
  • Karminatywny (Espumisan). Stosowany w przypadku ciężkich wzdęć, gazów jelitowych.

Dieta

Przy występowaniu zaparć w klinice przepisywana jest dieta nr 3 według Pevznera, która ma na celu poprawę ruchliwości jelit.

Dozwolone produktyNiedozwolona żywność
  • gruby chleb żytni lub czarny chleb;
  • fermentowane produkty mleczne;
  • gryka;
  • jajka;
  • warzywa i owoce;
  • buliony mięsne i zupy.
  • Chleb pszenny;
  • owsianka;
  • Ryż;
  • rzodkiewka;
  • czosnek;
  • wszystkie napoje alkoholowe;
  • tłuste mięso i ryby;
  • majonez;
  • całe mleko.

Jedzenie jest ułamkowe (4-6 razy dziennie) w małych porcjach. Jedzenie należy gotować na parze, ale nie smażyć.

Ćwiczenia (terapia ruchowa)

Wszystkie zajęcia fizjoterapeutyczne powinny mieć na celu wzmocnienie mięśni brzucha i dna miednicy. Poniżej znajdują się przykłady ćwiczeń, które możesz wykorzystać w domu.

  1. Rower treningowy. Leżąc na plecach, wykonuj ruchy nóg symulujące jazdę na rowerze.
  2. Leżąc na plecach i nie podnosząc obręczy barkowej z podłogi, obróć lewą nogę, zgiętą w stawie biodrowym i kolanowym pod kątem 90 ° w prawo, starając się kolanem sięgnąć podłogi. Następnie w ten sam sposób prawą nogę po lewej stronie.
  3. Leżąc na plecach, wyprostuj nogi i oderwij podłogę. Okrągły w prawo, a następnie w lewo.
  4. Leżąc na plecach, przyłóż nogi, ugnij w kolanach do brzucha i pozostań w tej pozycji przez kilka sekund.
  5. Koncentrując się na kolanach, łokciach i dłoniach, niżej na podłogę, najpierw wyprostuj jedną nogę w stawie biodrowym i kolanowym. Utrzymaj tę pozycję przez kilka sekund, a następnie zmień nogę.

Wszystkie ćwiczenia powtarzamy kilkakrotnie..

Masaż

Lekkie ruchy okrężne w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara głaszczą brzuch w domu. Masaż leczniczy może znacznie poprawić stan osoby, ale musi go wykonać specjalista.

Atonia jelitowa

Zwykle tkanka mięśniowa przewodu pokarmowego kieruje pokarm z jelita górnego do jelita dolnego, powodując około osiemnastu skurczów (perystaltyka jelit). Jeśli napięcie mięśni gładkich ściany jelita zmniejszy się, proces opróżniania zostanie zakłócony. Ten stan funkcjonalny nazywa się atonią jelit..

POWODY

Istnieje wiele przyczyn, które mogą wywołać atonię jelit - od siedzącego trybu życia i przejadania się po choroby przewodu pokarmowego. Wśród najczęstszych powodów:

  • niewłaściwa dieta (wysokokaloryczna, uboga w błonnik);
  • genetyczne predyspozycje;
  • niektóre postacie dawkowania (przeciwskurczowe, przeciwdepresyjne, zobojętniające kwas itp.);
  • poprzednie urazy, operacje;
  • choroby o etiologii zakaźnej;
  • czynniki wieku: choroba często objawia się po 40-45 latach;
  • inwazje pasożytnicze;
  • stresujące warunki, palenie, alkohol;
  • choroby przewlekłe;
  • Siedzący tryb życia;
  • ciąża.

PATOGENEZA

Choroba charakteryzuje się zmniejszeniem perystaltyki odbytu, a co za tym idzie, funkcjonalnością układu pokarmowego. Toksyny stolca, które nie opuszczają jelit, zatruwają wszystkie układy organizmu. W wyniku procesu gnilnego dochodzi do zapalenia przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, wątroby.

Ten proces jest obarczony poważnymi konsekwencjami, aż do złośliwych guzów. Na pierwszym etapie atonii jelit widoczne zmiany są niedostrzegalne. Stan pacjenta jest zadowalający, ale już w tym okresie należy rozpocząć leczenie, aby wynik był pozytywny.

OBJAWY ATONII JELITOWEJ

W przypadku atonii jelit pacjenci mogą narzekać na następujące objawy:

  1. zaparcia - wypróżnienia występują rzadziej niż trzy razy w tygodniu.;
  2. wzdęcia, wzdęcia, kolki;
  3. spowolnienie pracy przewodu pokarmowego, kał jest suchy i twardy;
  4. bolesne odczucia skurczu, bezużyteczne próby pójścia do toalety;
  5. szybkie zmęczenie, uczucie ciężkości w jamie brzusznej.

POWIKŁANIA

Brak leczenia może prowadzić do poważnych powikłań:

  1. pęknięcia odbytu, hemoroidy;
  2. uraz w jelicie;
  3. niedokrwistość z niedoboru żelaza, brak witamin;
  4. zapalenie otrzewnej;
  5. obrzęk odbytnicy;
  6. toksyczne zatrucie układów organizmu;
  7. niedrożność jelit.

DIAGNOSTYKA

W leczeniu atonii zaangażowani są proktolodzy i gastroenterolodzy. W początkowej fazie choroby rokowanie jest pozytywne. Rozpoznanie atonii jelitowej nie jest trudne. Na pierwszej wizycie lekarz zajmujący się objawami może postawić wstępną diagnozę. Aby uzyskać dokładną diagnozę, konieczne jest zdanie testów laboratoryjnych.

Aby dokonać dokładnej diagnozy, potrzebujesz:

  1. biochemiczne badanie krwi, badanie wody na skrzepy krwi, badanie elektrolityczne;
  2. analiza moczu, kału;
  3. USG narządów jamy brzusznej;
  4. coprogram i kolonoskopia;
  5. irygoskopia: badanie rentgenowskie jelita grubego po wstecznym wstrzyknięciu do niego środka kontrastowego. Pozwala ocenić rozciągliwość ściany jelita, odciążenie błony śluzowej, a także stan funkcjonalny.

LECZENIE

Leczenie dobierane jest indywidualnie dla każdego pacjenta. Różnice w terapii w dużej mierze zależą od ciężkości stanu pacjenta, źródeł atonii, obecności innych postaci choroby, czynników genetycznych, obecności reakcji alergicznych.

Terapię zwykle rozpoczyna się od zmiany diety. W niektórych przypadkach może to już wystarczyć, aby wyeliminować atonię jelit. W przypadku zaparć zaleca się Tabela Leczenia nr 3 Pevznera. Pacjent musi spożywać jak najwięcej błonnika, aby usprawnić pracę jelit: warzywa, owoce, produkty pełnoziarniste. Pacjenci z atonią otrzymują również sfermentowane produkty mleczne i piją dużo płynów (co najmniej 1,5 litra płynów dziennie). Gdy pacjent poczuje się lepiej, zostaje przeniesiony do Tabeli zabiegowej nr 5.

Spośród leków zalecane są prokinetyki (itomed) - środki normalizujące ruchliwość przewodu pokarmowego.

Dodatkowe metody leczenia atonii jelit:

  • stosowanie wywarów, naparów ziołowych;
  • aktywność fizyczna, gimnastyka, masaże;
  • picie wody mineralnej bez gazu.

PROGNOZA I ZAPOBIEGANIE

Atonia jelit dobrze reaguje na leczenie, jeśli pacjent szybko skonsultuje się z lekarzem. Korekta sposobu żywienia i stylu życia w połączeniu z zastosowaniem prokinetyki normalizuje motorykę jelit. Zapobieganie chorobie polega na zbilansowanej diecie, wystarczającej aktywności fizycznej, a także na wczesnym wykrywaniu i leczeniu chorób, które mogą powodować obniżenie napięcia jelit.

Atonia jelitowa

Cała zawartość iLive jest sprawdzana przez ekspertów medycznych, aby upewnić się, że jest jak najbardziej dokładna i rzeczowa.

Mamy ścisłe wytyczne dotyczące wyboru źródeł informacji i odsyłamy tylko do renomowanych witryn internetowych, akademickich instytucji badawczych oraz, w miarę możliwości, sprawdzonych badań medycznych. Należy pamiętać, że liczby w nawiasach ([1], [2] itp.) To interaktywne linki do takich badań.

Jeśli uważasz, że którakolwiek z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, zaznacz ją i naciśnij Ctrl + Enter.

Atonia jelit jest naruszeniem opróżniania jelit. W tym artykule rozważymy główne przyczyny tego stanu, charakter diety eliminującej trudności z wypróżnianiem, leczenie atonii jelit, m.in. Medycyna tradycyjna.

Kod ICD-10

Przyczyny atonii jelit

Przy niesystematycznych wypróżnieniach zdarzają się przypadki samozatrucia organizmu. Bardzo ważne jest regularne opróżnianie jelit, nie dopuszczając do opóźnienia dłuższego niż 1 dzień. Przyczyną jest niewystarczająca perystaltyka. Niestety, ze względu na brak kultury szacunku do samego siebie, wiele osób nie spieszy się latami z tym problemem do lekarza. Środki przeczyszczające po prostu przestają pomagać po 3-5 latach stosowania, ponieważ jelita są „leniwe”. W rezultacie wszystkie witaminy i składniki odżywcze przestają przedostawać się do organizmu. Alergie i onkologia u takiej osoby nie są daleko.

Niewłaściwe odżywianie, przekąski, brak aktywności fizycznej, choroby żołądkowo-jelitowe, tradycja pomijania szklanki lub dwóch w piątek to główne przyczyny niepowodzeń w pracy tego ważnego narządu.

Pooperacyjna atonia jelit

Atonia jelit pooperacyjna - uporczywe zaparcia po operacji przewodu pokarmowego. Jest skutecznie leczony Kaliminem. Lek ten poprawia perystaltykę i motorykę przewodu pokarmowego. Przeciwwskazania: nadwrażliwość, cukrzyca, ciąża. Możliwe nudności, wymioty, kolka żołądkowa, łzawienie, myasthenia gravis, zwiększone wydzielanie gruczołów łzowych i ślinowych, osłabienie, zwężenie źrenic. Przyjmuje się doustnie, 60 mg co 5 godzin.

Atonia jelita grubego

Atonia jelit, innymi słowy - zaparcia związane z osłabieniem mięśni jelita grubego. Od dzieciństwa jelito grube jest stopniowo rozciągane przez kamienie kałowe. Kobiety są szczególnie podatne na zaparcia w drugiej połowie ciąży. Ci, którzy jedzą zbyt dużo wędzonych, również cierpią na zaparcia. W przypadku atonii jelit dochodzi do zatrucia organizmu. Obecnie arsenał medyczny ma wystarczająco dużo środków na leczenie zaparć. Jedz więcej produktów mlecznych, a jajka powinny być ograniczone. W przypadku zaparć, które trwają dłużej niż 3 dni, skontaktuj się z lekarzem.

Atonia żołądka i jelit

Atonia jelit i żołądka rozwija się najczęściej przy nieprawidłowo skomponowanej diecie. Pacjent martwi się obwisłym żołądkiem, czasami pojawiają się objawy niedrożności jelit, bolesne, długotrwałe zaparcia. Objętość stołka jest mała i bardzo sucha. Aby uniknąć tych zjawisk, przestrzegaj kilku prostych zasad:

  1. Jedz więcej pokarmów bogatych w błonnik.
  2. Zobacz neurologa. W niektórych chorobach możliwe jest naruszenie unerwienia żołądka i jelit.
  3. Rusz więcej.

Objawy atonii jelit

Normalna częstotliwość stolca to 4 razy w tygodniu. Jeśli opróżnianie występuje rzadziej, bądź czujny i spróbuj zidentyfikować przyczynę zaparcia. To mógłby być:

  1. Głód.
  2. Przejadanie się.
  3. Jeśli leżałeś przez długi czas z powodu choroby.
  4. Palenie.

Pacjenci z atonią jelit nie mają apetytu, często są spowolnieni.

Chcesz sobie pomóc? Odrzuć smażone i wędzone, ciasta, czekoladę i bogate buliony, granaty, grzyby, czosnek i rzodkiewkę, rośliny strączkowe. Buraki, kasza gryczana i marchew zapewniają nieocenione korzyści dla jelit. Przydaje się kefir, chude mięso i miód.

Atonia jelitowa u dzieci

Atonia jelit u dzieci występuje najczęściej pod wpływem czynnika psychologicznego, na przykład podczas odsadzania lub nauki korzystania z nocnika. Przewlekłe zaparcia mogą wynikać z braku picia wystarczającej ilości wody. W leczeniu zaparć u dzieci dobrze jest stosować czopki glicerynowe. Przyczyniają się do odruchowego wypróżnienia dziecka. Świecę należy włożyć 20 minut po śniadaniu..

Atonia jelit u osób starszych

Siedzący tryb życia i operacje wykonywane u osób starszych często prowadzą do zaparć. Dobrą metodą radzenia sobie z zaparciami jest menu mleczne, spacery i lewatywy. Daj pacjentowi 2 łyżki stołowe przed śniadaniem. l. olej słonecznikowy, biokefir, na śniadanie proponujemy do jedzenia sałatkę z gotowanych buraków, pieczone jabłko, rodzynki, suszone śliwki. Na lunch dobrze smakuje solanka i barszcz, puree ziemniaczane, kapusta kiszona, banany, jagody i warzywa. Zmiel owoce i warzywa. Przepuścić 400 suszonych śliwek przez maszynkę do mięsa i dodać 100 g miodu. Mieszankę przyjmuje się na pusty żołądek. Dobrze jest robić lewatywy z rumiankiem.

Gdzie boli?

Co się martwi?

Rozpoznanie atonii jelit

Lekarz pobiera kał do analizy bakteriologicznej, wykonuje kolonoskopię, a jeśli to konieczne, biopsję. Atonię jelit można łatwo określić na podstawie typowych dolegliwości pacjenta związanych z przedłużonym zatrzymywaniem stolca. Aby wyjaśnić przyczyny, diagnostyka jest przeprowadzana w laboratorium i przy użyciu specjalnych instrumentalnych metod badawczych.

Co należy zbadać?

Jak badać?

Z kim się skontaktować?

Leczenie atonii jelit

Tradycyjne środki przeczyszczające są tylko lekarstwem objawowym; nie mogą wyeliminować samej przyczyny zaburzenia wypróżnienia. Ponadto z czasem przestają działać. Pacjent staje się bardzo rozdrażniony i udaje się do lekarza na wizytę. Musisz radykalnie zmienić swoją dietę. Wyeliminuj ryż, jajka na twardo, gruszki. Pomoc w ćwiczeniach i masażu brzucha.

Jedz świeże i borówki w puszkach, w tym rabarbar, suszone śliwki, morele, śliwki i suszone śliwki, wiśnie.

Wlej 10 g oregano do szklanki wody i wypij łyżkę dwa razy dziennie.

Preparaty na atonię jelit

Skutecznym lekarstwem na takie problemy jak atonia jelitowa jest bromek distigminy. Stymuluje pracę gruczołów zewnątrzwydzielniczych, zwiększa perystaltykę jelit. Jest stosowany przy przewlekłych zaparciach. Przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością, bradykardią, astmą, wrzodami żołądka, kolką nerkową, przewlekłą niewydolnością serca. Nie powoływać w czasie ciąży i laktacji. Możliwe są bradykardia, nadmierna potliwość, skurcze mięśni. Wypij pół godziny przed pierwszym posiłkiem. Na dzień - nie więcej niż 10 mg leku.

Metylosiarczan neostygminy jest lekiem na atonię jelit, która zwiększa napięcie mięśni przewodu pokarmowego. Wzmacnia pracę gruczołów zewnątrzwydzielniczych. W przypadku epilepsji, choroby niedokrwiennej serca, arytmii, dusznicy bolesnej, astmy, miażdżycy tętnic, tyreotoksykozy, wrzodów żołądka, w ostrym okresie chorób zakaźnych siarczan metylu nie jest przepisywany neostygminą. Podczas ciąży i laktacji przepisuje się go ostrożnie, porównując ryzyko dla zdrowia matki z ryzykiem dla dziecka. Możliwe bóle głowy, drgawki, utrata przytomności i zwężenie źrenic, arytmia, bradykardia, tachykardia i zatrzymanie akcji serca. Lek podaje się doustnie, domięśniowo i dożylnie. Dawkowanie dobierane jest indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała i inne czynniki.

Proseryna na atonię jelit

Atonia jelit po operacji jest eliminowana przez lek Proserin. Proseryna ułatwia przekazywanie impulsów nerwowych, przywraca przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Zwiększa wydzielanie gruczołów przewodu pokarmowego, uelastycznia mięśnie. Przeciwwskazania: padaczka, choroba niedokrwienna serca, bradykardia, dusznica bolesna, astma, wrzód żołądka, miażdżyca, zapalenie otrzewnej. Efekty uboczne: nudności, wymioty, wzdęcia, bóle głowy, osłabienie, senność i zaburzenia widzenia. Podawać doustnie 30 minut przed posiłkiem 10-15 mg trzy razy dziennie. S / c: dorośli - 0,5-1-2 mg (0,5 mg - 1 ml 0,05% roztworu) 1-2 razy dziennie, maksymalna pojedyncza dawka to 2 mg, dzienna dawka to 6 mg.

Dieta na atonię jelit

Regularne zaparcia są często spowodowane jedzeniem suchej żywności w drodze lub niewystarczającą ilością jedzenia. Musisz jeść ułamkowo, małymi porcjami, w tym samym czasie 5 razy dziennie. Wszystkie potrawy muszą być ugotowane, lepiej jest gotować na parze, jeśli to możliwe, a nie smażyć i nie palić. Można piec w piekarniku. Udział białka w diecie wynosi 60%. Sok z warzyw polecany jest rano, jogurt, jogurt, śmietana lub kefir wieczorem. Dieta połączona jest z ćwiczeniami. Zużyty chleb i suche ciastka, zupy jarzynowe, barszcz i kapuśniak, chude mięso, drób, kiełbaski, potrawy warzywne z kalafiora, cukinia, pomidory, marchew i warzywa, dania z jęczmienia i kaszy jaglanej, makarony są przydatne. Konserwy i ryby solone są zabronione. Przy zdiagnozowaniu atonii jelitowej nie należy używać bogatych bulionów, grochu i fasoli, ryżu, grzybów, czosnku, czekolady i kawy, granatów, pigwy. Przydatne wodorosty, kompoty, galaretki, pieczone jabłka, starta marchewka z miodem i różnymi sałatkami warzywnymi, jogurty naturalne, cielęcina i suszone śliwki.

Odżywianie w przypadku atonii jelit

Głównym objawem atonii jelit są uporczywe zaparcia, bóle głowy. Borówka brusznica, pomarańcze, rabarbar, brzoskwinie, dynia, zielenie i suszone morele to doskonałe potrawy poprawiające perystaltykę jelit. Zdrowe dania mięsne i kasza gryczana. Kawa, wędliny, jagody i gruszki są niepożądane. Naruszenie wypróżnień, oprócz diety, jest traktowane przez codzienne spacery i jogging, ćwiczenia na siłowni, pływanie - każdy rodzaj aktywności fizycznej, którą lubisz.

Ćwiczenia na atonię jelit

Jako podstawę możesz przyjąć następujący zestaw ćwiczeń, z których każde powtarza się 10 razy.

  1. Leżąc na plecach wykonuj ruchy jak jazda na rowerze.
  2. Leżąc na plecach, nogi ugięte w stawach kolanowych, dłonie zaciskamy i przyciskamy do brzucha.
  3. Klęcząc z naciskiem na dłonie, odciągnij po kolei każdą nogę do tyłu.
  4. Z pozycji leżącej przerzuć nogi za głowę i wróć do pozycji wyjściowej.

Atonia jelit: objawy i leczenie

Zdrowie całego organizmu zależy od stanu przewodu pokarmowego. Jeśli dana osoba ma problemy z jelitami, to nie tylko on sam odczuwa dyskomfort i nie czuje się dobrze, ale osoby wokół niego również zauważają jego depresję, negatywne zmiany w wyglądzie, apatię - wydaje się blaknąć na naszych oczach!

Ponieważ zewnętrzne oznaki wpływają na ogólne samopoczucie, a nadmierne doznania, ciągły stres wpływa z kolei na nasze narządy wewnętrzne. Dlatego choroba ma zwykle więcej niż jedną pierwotną przyczynę..

Co to jest atonia jelitowa

Pod wpływem czynników zarówno o charakterze zewnętrznym, jak i wewnętrznym, jelito może przestać wypełniać swoje funkcje. Mięśnie narządu trawiennego, które normalnie kurczą się do 18 razy na minutę, rozluźniają się lub odwrotnie, są w ciągłym napięciu. Jest to naruszenie perystaltyki jelit i istnieje kliniczny obraz choroby..

Patologii towarzyszą zaparcia, których czas trwania zwiększa się za każdym razem. Pomimo tego, że proces jest odwracalny, istnieje niebezpieczeństwo, że na początku osoba nie zwraca uwagi na takie sygnały, dopóki choroba nie przejdzie w stan przewlekły trwający dłużej niż rok. Takie zaniedbanie, a także samoleczenie, które nie zawsze jest prawidłowe, może pogorszyć przebieg choroby i doprowadzić do całkowitego naruszenia napięcia jelit..

Zwykle opróżnia się jelita z zawartości od jednego do trzech razy dziennie. Jeśli nie wszystko jest w porządku z mięśniami wewnętrznymi, opóźnienie wzrasta, aw zaawansowanych przypadkach wypróżnianie następuje tylko raz na kilka dni.

Jaka jest przyczyna patologii

W ostatnich latach nastąpiło aktywne rozprzestrzenianie się anomalii jelitowych. Wynika to przede wszystkim z siedzącego trybu życia większości populacji, a także z używania obfitej, ale dalekiej od zdrowej żywności..

Wśród głównych czynników przyczyniających się do rozwoju choroby eksperci nazywają:

  • hipodynamia, czyli brak ruchu, który może być związany zarówno ze starością, jak i niektórymi chorobami. Mięśnie jelit są również pozbawione niezbędnego treningu, w wyniku czego zmniejsza się intensywność perystaltyki;
  • żywność wysokokaloryczna. Łatwiej nam zjeść przekąskę typu fast food niż ugotować pełny posiłek. Potrawy bogate w błonnik, takie jak płatki zbożowe i sałatki warzywne, znikają we współczesnym świecie. Dobroczynne bakterie jelitowe giną w wyniku alkalizacji środowiska, ich miejsce zajmuje patogenna flora;
  • negatywne emocje i stres. Pracą narządów trawiennych reguluje centralny układ nerwowy, a jeśli jest on stale narażony na zewnętrzne „ataki”, wpływa to również na pracę narządów wewnętrznych;
  • długotrwałe stosowanie niektórych leków (leki przeciwdepresyjne, przeciwskurczowe, przeciwbólowe);
  • jeśli nie jesteś przyzwyczajony do picia wystarczającej ilości płynów, narażasz również zdrowie jelit. Kał bez odpowiedniego zwilżenia staje się „kamieniem”, ich przejście przez jelita jest utrudnione, mięśnie nie radzą sobie z takim obciążeniem, a sąsiednie narządy cierpią z powodu nadmiernego nacisku;
  • infekcje jelitowe, dysbioza, uszkodzenia robaków pasożytniczych prowadzą do zaburzeń perystaltyki jelit w wyniku zmian w mikroflorze jelitowej i zatrucia toksynami;
  • nadużywanie alkoholu, tytoniu, narkotyków prowadzi do dysfunkcji nie tylko jelit, ale także wszystkich narządów wewnętrznych;
  • onkologia, nowotwory złośliwe wywołują aktywne zatrucie całego organizmu;
  • powikłania po operacjach chirurgicznych narządów jamy brzusznej;
  • choroby endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, problemy z nadwagą);
  • dziedziczna predyspozycja, a także zaawansowany wiek, ciąża i menopauza u kobiet;
  • rozluźniający wpływ na mięśnie jelit i późniejszy rozwój choroby mają częste lewatywy, stosowanie środków przeczyszczających.

Obraz objawowy

Głównym objawem choroby są opóźnione wypróżnienia. Mówi się, że atoniczne zaparcia mają miejsce, gdy zaburzeniom trawiennym towarzyszy opóźnienie opróżniania się nawet dwa razy w tygodniu. Współistniejącymi oznakami rozwoju patologii mogą być:

  • bolesne wypróżnienia, nieudana potrzeba opróżnienia jelit;
  • w wyniku odwodnienia organizmu odchody są bardzo twarde i suche;
  • uczucie wzdęcia, uczucie ciężkości w jamie brzusznej, zwiększona produkcja gazów;
  • częste odbijanie, nieświeży oddech;
  • uszkodzenie ścian jelit przez stały kał może prowadzić do uszkodzenia narządu lub odbytu i pojawienia się cząstek krwi w stolcu;
  • rozwój niedokrwistości i hipowitaminozy w wyniku zmniejszenia wchłaniania składników odżywczych;
  • bladość z szarawym odcieniem, pogorszenie włosów i paznokci;
  • pogorszenie ogólnego stanu zdrowia - zmęczenie, drażliwość, obniżona wydajność, bezsenność;
  • z długotrwałą stagnacją kału w jelicie rozwija się niedrożność jelit, dochodzi do zatrucia całego organizmu;
  • wraz z postępem choroby pojawiają się oznaki poważnego zatrucia: utrata apetytu, gorączka, wahania ciśnienia krwi; zmniejszona odporność układu odpornościowego i podatność na infekcje zakaźne;
  • w końcowych stadiach choroba wywołuje rozwój nowotworów złośliwych.

Obserwując te objawy, wskazujące na początek atonii jelit, nie zaleca się uciekania się do niezależnych prób oczyszczenia przewodu pokarmowego lub środków ludowej. Takie środki doprowadzą tylko do rozciągnięcia patologii i pogorszenia stanu..

Możliwe komplikacje

Kał twardnieje do stanu przypominającego kamień i blokuje światło jelita. Zaczynają się w nich rozwijać mikroorganizmy chorobotwórcze, uwalniając w dużych ilościach substancje toksyczne dla organizmu. Składniki żywności nie są wchłaniane - organizm zaczyna „głodować”.

Spadek obrony immunologicznej wywołuje reakcje alergiczne i pojawienie się nowych chorób. W warunkach zwiększonego żużlowania komórki rakowe aktywnie namnażają się. Najpoważniejszą konsekwencją braku leczenia jest pojawienie się guzów.

Jeśli stolec jest opóźniony o więcej niż trzy dni, należy skontaktować się z placówką medyczną.

Metody diagnostyczne

Odwiedzając gastroenterologa lub proktologa, należy poinformować lekarza o swoich nawykach żywieniowych, przebytych chorobach przewodu pokarmowego i operacjach chirurgicznych, poziomie aktywności fizycznej, czasie wystąpienia oraz charakterze niepokojących objawów. Podczas badania lekarz zwróci uwagę na wzdęcia i zmniejszenie hałasu perystaltycznego..

Aby ustalić przyczynę rozwoju patologii, zaleca się testy laboratoryjne:

  • koprogram i analiza bakteriologiczna kału pozwalają ocenić stan mikroflory jelitowej, rozpoznać zakażenie robakami;
  • badany jest stan tarczycy - ilość wytwarzanych hormonów bezpośrednio wpływa na napięcie narządów trawiennych;
  • Badanie rentgenowskie jelita cienkiego pod kątem skrzepów krwi w kale i oceny funkcji motorycznej;
  • za pomocą irygoskopii bada się stan błony śluzowej jelita grubego, stopień jej wydłużenia;
  • kolonoskopia pozwala wykluczyć patologiczne zmiany w ścianach okrężnicy i odbytnicy (stany zapalne, nowotwory); biopsja jest wykonywana w celu analizy histologicznej błony śluzowej.

Jeżeli przeprowadzone zabiegi diagnostyczne nie pozwolą ustalić przyczyny rozwoju choroby, pacjent kierowany jest do neurologa, psychologa lub psychoterapeuty, gdyż zespół leniwego jelita może wiązać się z zaburzeniem neuropsychiatrycznym.

Jak leczyć atonię jelit

Terapia obejmuje szereg kompleksowych działań mających na celu przywrócenie motoryki jelit, normalizację mikroflory, eliminację zaparć poprzez przyjmowanie leków, dostosowanie odżywiania, zwiększenie poziomu aktywności fizycznej.

Schemat narażenia na lek obejmuje:

  • Preparaty zawierające enzymy (Mezim, Pankreatyna), które ułatwiają trawienie pokarmu;
  • Leki łagodzące wzdęcia (Espumisan);
  • Metoklopramid (którego wprowadzenie jest możliwe domięśniowo lub dożylnie), Cerucal zmniejszają odruch wymiotny i poprawiają perystaltykę jelit;
  • Aby regulować aktywność mięśni gładkich narządu trawiennego, można przepisać Amiridin; w szpitalu stosuje się Proserin;
  • Preparaty o działaniu natłuszczającym - oleje (oliwka, migdał), czopki glicerynowe, Proctosedil, ciekła parafina ułatwiająca przejście kału przez przewód pokarmowy;
  • Stosowanie środków przeczyszczających wskazane jest tylko na pierwszych etapach leczenia, aż do przywrócenia odruchu opróżniania. Systematyczne stosowanie uzależnia.

Konwencjonalnie takie leki są podzielone na trzy grupy:

  • Leki wydzielnicze, naturalne (roślinne) lub syntetyczne, zmiękczają stolec, zmniejszają ilość wchłanianej wody, stymulują przemieszczanie się kału do odbytu w wyniku podrażnienia ścian śluzowych. Są to produkty na bazie liści senesu, owoców joster, korzenia rabarbaru, Bisacodylu. Długotrwałe leczenie takimi lekami powoduje utratę wody, ból, konieczność dostosowania dawkowania w związku z rozwojem uzależnienia.
  • Leki osmotyczne rozrzedzające stolec poprzez zwiększenie przepływu wody do jelit - Laktuloza, środek zatrzymujący płyny;
  • Naturalne środki przeczyszczające zwiększające objętość stolca (otręby, wodorosty). Takie fundusze nie mają skutków ubocznych, działają mechanicznie na mięśnie jelit, nie uzależniają.

W razie potrzeby mycie przeprowadza się metodą hydrokolonoterapii lub mycia podwodnego (kąpiele podwodne).

Podstawy zbilansowanej diety

W procesie leczenia atonii jelita grubego konieczne jest ścisłe zrewidowanie diety, z wyłączeniem żywności, której stosowanie doprowadziło do stagnacji. W niektórych przypadkach zmiany diety są wystarczające, aby przezwyciężyć chorobę. W przypadku choroby zaleca się:

  • Zwiększenie ilości spożywanych świeżych owoców i warzyw, zwłaszcza o działaniu przeczyszczającym - buraki, bakalie, śliwki, morele; soki z miąższem tych owoców; owoce najlepiej spożywać ze skórką; stopniowo przechodź na gruboziarniste surowe pokarmy roślinne: jedz więcej wodorostów, pomidorów, cukinii, marchwi, ziół; pokarm powinien pobudzać narządy trawienne do pracy;
  • Dodaj do swojej diety otręby, które można mieszać z daniami głównymi, chlebem i bochenkami mąki razowej, kaszą gryczaną, jęczmieniem, kaszą jaglaną, sfermentowanymi produktami mlecznymi, wzbogacone bifidobakteriami są szczególnie przydatne: jogurt, zakwas, kefir, kiszone mleko pieczone, jogurty;
  • Oleje roślinne są przydatne do zmiękczania stolców;
  • Odmawiaj wysokokalorycznej żywności (w tym słodyczy i ciastek), gorących napojów, żywności zbyt miękkiej lub pokruszonej oraz żywności bogatej w taninę (herbata, kakao, czerwone wino, gruszki, jagody); nie zaleca się stosowania ryżu, stromych bulionów mięsnych, grzybów, roślin strączkowych, czosnku. Oczywiście konieczne jest wykluczenie konserw, wędzonych i smażonych potraw..
  • Ustal porę posiłków, jedz co najmniej 5 razy dziennie; nie należy się objadać w nocy, lepiej skończyć obiad 3-4 godziny przed snem;
  • Pij od półtora do dwóch litrów czystej lub mineralnej wody dziennie (przy braku chorób sercowo-naczyniowych i patologii nerek).

Fizjoterapia

Mobilność jest niezbędna do wyzdrowienia, szczególnie w przypadku osób, które długo leżały w łóżku. Konieczne jest wykonywanie ćwiczeń oddechowych i trenowanie mięśni brzucha.

Poranne ćwiczenia zajmą nie więcej niż 30-35 minut, ale w tym czasie narządy wewnętrzne są aktywowane i będą mogły wykonywać swoje funkcje.

Poprawia samopoczucie i spacery na świeżym powietrzu, pływanie, uprawianie sportu lub nordic walking, jazdę na nartach lub jazdę na rowerze.

Oprócz ćwiczeń samomasaż pomaga w zaparciach. Rób to codziennie, zaraz po przebudzeniu, leżąc w łóżku:

Najpierw delikatnie masuj prawą stronę brzucha od dołu do góry prawą ręką. Wykonaj 10 lekkich ruchów. Następnie przejdź na lewą stronę brzucha: od górnej części żebra pociągnij w dół lewą ręką. Wykonaj 3-4 powtórzenia z każdej strony. W ten sposób dasz swoim jelitom zewnętrzny bodziec do aktywacji perystaltyki..

Zapobieganie patologii

W przypadku braku poważnych zaburzeń w pracy układu pokarmowego dana choroba dobrze reaguje na leczenie. Środki zapobiegawcze przeciwko występowaniu patologii to:

  • zdrowa dieta, najlepiej w tym samym czasie bez przejadania się i długich przerw między posiłkami;
  • wystarczająca aktywność fizyczna;
  • odrzucenie złych nawyków (napoje alkoholowe i nikotyna);
  • terminowe wykrywanie chorób tła, które powodują zaburzenia motoryki jelit.