Przewlekłe atoniczne zaparcia: objawy i leczenie

Objawy

W przypadku niewydolności jelit, gdy zmniejsza się perystaltyka jelit (skurcze poruszające zawartość), rozwijają się atoniczne zaparcia. Jest to powszechna postać choroby, która występuje w każdej sekundzie. Choroba jest leczona kompleksowo z zastosowaniem leków, diety i zaleceń lekarza.

Opis atonicznego typu zaparcia

Zaparcia typu atonicznego są takim naruszeniem pracy tkanki mięśniowej jelita, w którym ujawnia się ich niezdolność do zmniejszania i przenoszenia mas kałowych. To nie tylko źle wpływa na stan zdrowia, ale może również wskazywać na poważną chorobę..

Wraz ze spadkiem częstotliwości opróżniania i innymi charakterystycznymi objawami nie wahaj się skontaktować się ze specjalistą. Aby zrozumieć, czym jest atoniczne zaparcie, należy sobie wyobrazić, że kał przemieszcza się do ujścia z powodu ruchów falujących, czyli perystaltyki.

Na tle różnych czynników ton zmniejsza się, a następnie zatrzymuje się funkcja motoryczna. Powoduje to, że zawartość pozostaje w fałdach jelita i nie jest wypychana do wyjścia.

Zaparcia wywołują określone objawy, a leczenie będzie ukierunkowane na ich wyeliminowanie wraz z wpływem na pierwotną przyczynę. Głównym zadaniem będzie „zdobycie” jelit. Ważne jest, aby wiedzieć, że tej choroby nie można leczyć bez pomocy lekarza. Istnieje wiele technik wykonywanych w domu. Jednak chociaż przyczyna problemu nie jest jasna, każda interwencja może być niebezpieczna i prowadzić do pogorszenia stanu..

Przyczyny i czynniki ryzyka

Aby wybrać odpowiednie metody leczenia, musisz znaleźć przyczynę choroby. Dokonuje tego lekarz poprzez wywiady i procedury diagnostyczne. Ważne jest, aby dowiedzieć się, co dokładnie spowodowało naruszenie tonu i jak długo ten stan był obserwowany.

Co powoduje atoniczne zaparcia:

  • przymusowy odpoczynek w łóżku;
  • stres, przeciążenie;
  • patologia przewodu żołądkowo-jelitowego (zapalenie okrężnicy, choroba Hirschsprunga);
  • stany depresyjne;
  • zmiana diety, niezdrowa dieta, duże przerwy między posiłkami;
  • patologie układu nerwowego, w tym stwardnienie rozsiane;
  • przyjmowanie niektórych leków;
  • siedzący tryb pracy, brak aktywności fizycznej.

Problemy z jelitami typu atonicznego występują u kobiet w ciąży i po porodzie. Do grupy ryzyka zaliczają się również osoby z problemami układu hormonalnego, u których zdiagnozowano cukrzycę, otyłość, nadczynność tarczycy.

Na zmniejszenie aktywności wpływają leki przeciwskurczowe, antagoniści wapnia, blokery receptorów beta. Mogą to być również leki zobojętniające sok żołądkowy, środki uspokajające, leki zawierające glin. Większe ryzyko powstaje w przypadku jednoczesnego połączenia kilku leków z grupy ryzyka.

W przypadku długotrwałego przyjmowania niektórych leków należy porozmawiać z lekarzem o możliwych konsekwencjach, aby zmniejszyć ryzyko, postępując zgodnie z zaleceniami specjalisty.

Patologię mogą wywołać sytuacje, w których chęć opróżnienia jest tłumiona. Na przykład, gdy nie ma na to czasu rano, w pracy, w miejscach publicznych, niewygodne warunki i wypróżnianie się odkłada się do wieczora. Pojedynczy przypadek nie jest niebezpieczny, ale jeśli zdarza się to regularnie, nie da się uniknąć problemów z przewodem pokarmowym.

Zatrucia, odwodnienie, nadużywanie alkoholu, zażywanie narkotyków, palenie mogą być przyczynami wtórnymi..

Nałogowi palacze, którzy rzucają ten nawyk, są narażeni na ryzyko atonicznego zaparcia. Jest to możliwe, jeśli ewakuacji towarzyszyło palenie papierosa. Tak więc doszło do uzależnienia, dodatkowo działanie nikotyny rozluźnia i jednocześnie prowadzi do napięcia jelit. Dlatego jeśli w okresie rzucania papierosów pojawi się problem, należy udać się do lekarza, który przepisze leki łagodzące objawy odstawienia i normalizujące pracę przewodu pokarmowego..

Objawy kliniczne

Zmniejszona częstotliwość stolca, zmiany w kale to główne objawy zaburzenia. Oprócz tych zjawisk pojawia się łańcuch innych nieprzyjemnych objawów..

Choroba ta charakteryzuje się długimi przerwami między opróżnianiem - 2-7 dni. W tym przypadku objętość kału jest duża. Konsystencja zależy od czasu przerwy. Taborety są często miękkie, ale mogą być twarde i suche.

Wrażenia związane z atonią są nieprzyjemne. Osoba odczuwa ciężkość w dolnej części brzucha, wzdęcia. Mogą wystąpić łagodne bóle. Przy osłabieniu mięśni miednicy nie ma bólu

Objawy zaparcia atonicznego charakteryzują się następującymi cechami:

  • długotrwałe wysiłki przed defekacją;
  • częstotliwość opróżniania nie więcej niż 2 razy w tygodniu;
  • konieczność naciskania znacznie mocniej niż zwykle.

Długotrwała stagnacja kału prowadzi do zatrucia, które daje objawy zatrucia. Charakteryzuje się zmniejszonym apetytem, ​​gorączką, osłabieniem, zmniejszoną aktywnością, bladością skóry. Uczucie niepełnego opróżnienia po wypróżnieniu.

Gdy patologia rozwija się u osób starszych, stan pogarsza się przez naturalny spadek funkcji motorycznych w miarę starzenia się organizmu. Następnie wymagany jest kolejny zabieg. U osób starszych często występuje ból (u pacjentów w średnim wieku zjawisko to będzie wyjątkiem). Istnieją również oznaki astenia. To słabość, utrata wagi.

Czym jest atoniczne zaparcie jest znane dzieciom. W młodym wieku taka choroba częściej wiąże się z chorobami strukturalnymi przewodu żołądkowo-jelitowego..

Środki diagnostyczne

Kiedy pojawią się objawy atonicznej postaci choroby, należy udać się do lekarza. Specjalista przepisze badania, które potwierdzą chorobę. Następnie zostanie dobrane skuteczne leczenie. Gdy pojawiają się oczywiste objawy atonicznego zaparcia, wystarczy odpowiedzieć lekarzowi na kilka pytań, wykonać badanie krwi, kał, poddać się badaniu cyfrowemu.

Gdy klinika jest zamazana, występują nietypowe objawy, konieczne jest różnicowanie z innymi chorobami, zaleca się dodatkowe procedury diagnostyczne.

Metody badawcze, które mogą być wymagane do potwierdzenia diagnozy:

  • rektoskopia - endoskopia do wizualizacji stanu odbytnicy i esicy;
  • kolonoskopia - endoskopia w celu uwidocznienia wszystkich części jelita grubego z wyjątkiem odbytnicy;
  • irygoskopia - prześwietlenie ze środkiem kontrastowym do badania drożności jelit.

Dodatkowo potrzebna jest konsultacja z urologiem w przypadku mężczyzn i ginekologiem w przypadku kobiet w celu wykluczenia chorób miednicy małej, ponieważ mogą one być czynnikiem w rozwoju choroby.

W przypadku naruszeń z innych narządów należy skonsultować się z lekarzem specjalistą. Choroby układu hormonalnego, NS, naruszenie równowagi wodno-solnej - to wszystko ma znaczenie. Jeśli współistniejące choroby zostaną zignorowane, sukces terapii nie jest gwarantowany..

Metody leczenia

Główna przyczyna determinuje leczenie atonicznych zaparć. Po pierwsze, eliminowany jest kluczowy czynnik choroby. Terapia w celu wyeliminowania objawów obejmuje szereg środków mających na celu poprawę motoryki jelit, zmiękczenie kału i wyeliminowanie zatrucia.

Cechy diety

Atoniczne zaparcia, które są leczone bez diety, nie mogą być całkowicie wyleczone. Korekta żywieniowa będzie obowiązkową częścią terapii. Jego głównym celem jest zwiększenie wykorzystania błonnika, który przyczynia się do powstawania zmiękczonego kału.

Wzmocnienie motoryki jelit jest możliwe dzięki spożywaniu większej ilości kwasów organicznych, cukrów, które można uzyskać z owoców.

Przydatne pokarmy dla normalnej funkcji motorycznej przewodu pokarmowego:

  • chleb z otrębów, ale tylko z mąki razowej;
  • warzywa - dynia, buraki, marchewka;
  • owoce - banany, czerwone jabłka, figi, suszone morele, daktyle;
  • sfermentowane produkty mleczne - jogurt, kefir;
  • owsianka - z płatków owsianych, gryki, kaszy jęczmiennej.

Musisz jeść często w małych porcjach. Zaleca się spożywać raz dziennie łyżkę otrębów. Ilość błonnika w diecie należy stopniowo zwiększać, ponieważ gwałtowny wzrost jego ilości prowadzi do wzdęć i bolesności..

Z diety należy wykluczyć konserwy, ryby, wędzonki. Musisz także zrezygnować z mocnej herbaty, potraw i napojów zawierających kofeinę..

Terapia lekowa

Leki są stosowane w przypadku, gdy atoniczne zaparcia trwają przez długi czas, nie ustępują przy zmianie diety. W przypadku bólu wskazane są środki przeciwskurczowe, przy częstym zatrzymywaniu stolca przepisywane są środki przeczyszczające. Stosuje się leki Regulax, Bisacodyl..

Leki są stosowane w celu zwiększenia funkcji motorycznych. To jest Montana, Proserin, Ganaton. Czopki glicerynowe mogą być również przepisywane w celu wywołania defekacji..

Leki, które można stosować w złożonej terapii atonicznych zaparć:

  • Spazmalgon, Papaverin, Baralgin, No-Shpa, Drotaverin - leki przeciwskurczowe przeciwbólowe, które można przyjmować w ciągu 2-3 dni, 1 tabletka do 3 razy;
  • Intomed, Peristil, Ganaton - w celu zwiększenia perystaltyki jelit, które przyjmuje się doustnie lub w zastrzykach (Peristil);
  • Izaman, Lizalak, Izafenin - środki przeczyszczające, które zwykle przepisuje się 1 tabletkę do 3 razy dziennie.

Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających ma konsekwencje. Pacjenci mogą się uzależnić, wtedy opróżnienie nastąpi dopiero po zażyciu leku. Istnieje ryzyko zmian strukturalnych błony śluzowej przewodu pokarmowego.

Inne skutki uboczne obejmują alergie, zaburzenia motoryczne i niedobór elektrolitów..

Przydatne ćwiczenia

W złożonym leczeniu przydatne jest wykonywanie specjalnych ćwiczeń.

Proste i wszechstronne ćwiczenie normalizujące przewód pokarmowy:

  1. Pozycja - siedząc na podłodze.
  2. Ręce za plecami spoczywają na podłodze.
  3. Podnieś miednicę, opierając się na piętach i dłoniach.
  4. Po wydechu wróć do poprzedniej pozycji.
  5. Powtórz 4-8 razy w jednym zestawie.

Stosowanie lewatyw

Stosowanie lewatyw ze zmniejszeniem napięcia jelit należy uzgodnić z lekarzem. Zabieg można wykonywać codziennie rano i wieczorem. Objętość lewatywy nie powinna przekraczać 30 ml. Płyn musi być ciepły, w przeciwnym razie możesz wywołać skurcze.

Lewatywy olejowe stosuje się przed snem w celu normalizacji funkcji motorycznych i wyeliminowania uczucia ciężkości. Ich stosowanie zostaje zatrzymane, gdy tylko stolec wróci do normy..

Lewatywy mogą być następujących typów:

  • z roztworem hipertonicznym - przygotowuje się roztwór soli w celu zmiękczenia mas, efekt osiąga się poprzez tłumienie aktywności receptorów jelitowych;
  • oczyszczanie - wywar z ziół leczniczych jest przygotowany do szybkiego oczyszczenia i normalizacji kwasowości;
  • olej - przygotowany z ciepłego oleju, efekt uzyskuje się po 8-10 godzinach, taka lewatywa poprawia ruch kału.

Atoniczne zaparcia można pomylić z niedrożnością, a jest to już bardzo poważne naruszenie, w którym kategorycznie przeciwwskazane jest robienie lewatyw (szczególnie z roztworem hipertonicznym).

Również ta procedura jest niedopuszczalna w przypadku procesu zapalnego w organizmie, zapalenia wyrostka robaczkowego, ostrej gorączki. Niedopuszczalne jest również częste stosowanie lewatyw na zaparcia, ponieważ prowadzi do niedoboru wapnia.

Dlaczego takie naruszenie jest niebezpieczne?

Rozwój atonicznych zaparć następuje stopniowo. Na początkowych etapach możesz nie zauważyć jego objawów, pomijając rozwój niebezpiecznej choroby. Jednak po badaniu może się okazać, że obecne są nie tylko przewlekłe zaparcia, ale także nowotwór złośliwy..

Ważne objawy, na które należy zwrócić uwagę w przypadku częstych problemów żołądkowo-jelitowych:

  • zmniejszenie masy ciała przy normalnej diecie i zwykłym stylu życia;
  • bladość skóry, błony śluzowe;
  • zmniejszenie stężenia hemoglobiny, erytrocytów, co można zobaczyć w badaniu krwi;
  • powiększenie śledziony, wątroby;
  • okresowy wzrost temperatury;
  • genetyczna skłonność do onkologii;
  • apatia, zmniejszona aktywność psychiczna i fizyczna, brak apetytu;
  • częste wahania nastroju;
  • uporczywy ból brzucha o różnym nasileniu;
  • obecność zanieczyszczeń krwi w kale.

Nieregularne opróżnianie staje się czynnikiem powodującym stopniowe zatrucie organizmu. Zjawisko to wpływa na aktywność i ogólne samopoczucie. Pacjent traci zainteresowanie pracą i obowiązkami domowymi, odczuwa ciągłe zmęczenie, nie śpi dobrze, nie może normalnie jeść.

Długotrwała obecność kału w jelicie prowadzi do przewagi gnilnej mikroflory. Staje się to czynnikiem w rozwoju dysbiozy. W ciężkich przypadkach zjawisko to wymaga szczególnej uwagi, a następnie najpierw przeprowadza się leczenie antybiotykami.

Środki zapobiegawcze

Eliminacja atonicznych zaparć jest znacznie trudniejsza niż zapobieganie ich rozwojowi. Dieta będzie kluczowym środkiem zapobiegawczym. Ważna jest również umiarkowana aktywność fizyczna. Należy wykluczyć sytuacje, w których konieczne jest odłożenie wypróżnienia, gdy pojawi się potrzeba.

Zasady zapobiegania atonicznym zaparciom:

  • aktywny tryb życia z umiarkowanym stresem;
  • zróżnicowana dieta zgodna z reżimem;
  • przewaga warzyw, świeżych owoców w diecie;
  • wystarczające spożycie płynów;
  • codzienne ćwiczenia;
  • odrzucenie nałogów, które zakłócają pracę przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • odmowa samoleczenia, gdy pojawiają się problemy;
  • terminowe leczenie hemoroidów;
  • odmowa częstego stosowania lewatyw oczyszczających bez recepty;
  • eliminacja stresu;
  • włączenie fermentowanych produktów mlecznych do codziennej diety.

Po 40 latach zaleca się częstsze badanie przez lekarza, ponieważ prawdopodobieństwo wystąpienia wielu chorób, w tym raka, wzrasta wraz z wiekiem.

W celu zapobiegania atonicznym zaparciom zaleca się również jednoczesne opróżnianie jelit. Najlepiej zrobić to rano lub wieczorem. Przyczynia się to do pojawienia się odruchu. Defekacja u osoby zdrowej powinna następować 1-2 razy dziennie, u niemowląt - do 5 razy.

Rokowanie w przypadku atonicznych zaparć jest korzystne w przypadku szybkiego rozpoczęcia leczenia. Bez pomocy lekarza choroba może prowadzić do poważnych konsekwencji. Należy również wziąć pod uwagę, że częste zaparcia wpływają na stan psychiczny, dlatego ważne jest, aby zaangażować się w ich profilaktykę..

Zaparcia atoniczne można szybko wyleczyć, postępując zgodnie z zaleceniami lekarza. Najpierw musisz się przetestować. Bez oceny stanu i odpowiedniego leczenia istnieje ryzyko powikłań, w tym hemoroidów, szczelin odbytu i dysbiozy.

Atoniczne zaparcia: jak rozpoznać i leczyć?

Atoniczne zaparcia to choroba występująca na tle zaburzeń w układzie pokarmowym, w której z powodu osłabienia ruchliwości okrężnicy tkanki mięśniowe jelita nie są w stanie w pełni funkcjonować.

Dość łatwo zauważyć pierwsze oznaki choroby, więc problem można wyeliminować w domu bez uciekania się do hospitalizacji.

W tym celu zaleca się środki zapobiegawcze i terapeutyczne, których celem jest aktywacja mięśni gładkich jelita..

Najczęściej tę chorobę rozpoznaje się w:

  • dzidziusie;
  • przedszkolaki;
  • kobiety w ciąży;
  • kobiety z astenią;
  • emeryci.

Przyczyny atonicznych zaparć

Aby skutecznie pokonać chorobę, musisz znać przyczyny, które służyły jej rozwojowi. Odpowiednio dobrany kompleks zabiegowy gwarantuje całkowite wyleczenie pacjenta. Najczęstsze przyczyny atonicznych zaparć to:

  • brak mobilności, aktywność fizyczna;
  • problemy z perystaltyką jelit;
  • monotonne menu;
  • nieprzestrzeganie diety;
  • zwiększone stężenie wapna w wodzie pitnej;
  • niewystarczająca dzienna ilość spożywanego płynu;
  • zespół leniwego jelita;
  • procesy zapalne w organizmie;
  • wyczerpanie organizmu z powodu nadmiernego wysiłku fizycznego;
  • erozja, wrzody układu pokarmowego;
  • ciągły stres;
  • konsekwencje przyjmowania niektórych leków;
  • menopauza u kobiet;
  • konsekwencje operacji chirurgicznych przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • nadwaga;
  • okres poporodowy i ciąża u kobiet;
  • odwodnienie organizmu, któremu towarzyszy wysoka temperatura;
  • zatrucie organizmu toksynami;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • skąpe spożycie żywności;
  • brak pokarmów bogatych w błonnik w codziennym menu;
  • nadużywanie palenia, narkotyków, alkoholu;
  • niekontrolowane przyjmowanie środków przeczyszczających;
  • częste ustawienie silnych lewatyw;
  • przeniesione choroby zakaźne;
  • drastyczna utrata wagi.

Objawy atonicznego zaparcia

Gdy pacjent okresowo ma problemy z wypróżnianiem, objawy choroby są odpowiedzią na ogólny stan organizmu i objawiają się:

  1. nagromadzenie dużej ilości kału (podczas rozciągania jelita kał uciska pobliskie narządy, powodując dyskomfort w postaci mrowienia w dolnej części brzucha);
  2. rzadkie wypróżnienia (do 2 razy w tygodniu lub mniej);
  3. wzdęcia;
  4. towarzyszenie czynności defekacji przez próby;
  5. gęsta struktura i duża średnica kału;
  6. uczucie pełni od wewnątrz;
  7. suchy kał;
  8. pęknięcia, pęknięcia błony śluzowej odbytu;
  9. podrażnienie, letarg;
  10. ogólne pogorszenie samopoczucia;
  11. utrata apetytu;
  12. obecność krwi w odchodzącym kale.

W zaawansowanych warunkach w jelitach następuje toksyczny rozkład kału. Pacjenci odczuwają pogorszenie stanu skóry, bóle głowy, gorączkę.

Diagnoza choroby

W celu określenia rodzaju zaparcia i jego stadium, a także wyznaczenia leczenia, osobom cierpiącym na zaparcia przedstawia się wstępną diagnozę, składającą się z kilku etapów..

Najpierw lekarz bada ogólny stan pacjenta, przeprowadza wywiad, a następnie wizualnie ocenia wygląd stolca. To kolor, wielkość, konsystencja kału pozwalają zidentyfikować atoniczne zaparcia.

Jednocześnie początkowo podczas defekacji konsystencja kału jest gęsta, a pod koniec jest normalna. Ostatnim etapem diagnozy jest identyfikacja przyczyn patologii i wyznaczenie odpowiedniego leczenia.

Co jest zabronione do jedzenia pacjentów z atonicznymi zaparciami

W przypadku atonicznych zaparć zaleca się powstrzymanie się od:

  • jajka w czystej postaci;
  • czekolada;
  • grzyby;
  • musztarda;
  • Kawa;
  • wędliny mięsne i rybne;
  • chrzan;
  • mocna herbata;
  • wabiki;
  • chleb i ciastka;
  • tłuszcze kombinowane i tłuszcze zwierzęce;
  • Jedzenie w puszce;
  • alkohol;
  • ostre przyprawy;
  • czosnek;
  • rzodkiewka;
  • Łukasz;
  • biały ryż;
  • rzodkiewka;
  • tłuste kremy.

Leczenie atonicznych zaparć

Najważniejszym czynnikiem w leczeniu tej choroby jest normalizacja diety i przygotowanie indywidualnej diety, w której przeważają pokarmy bogate w błonnik..

Aby przywrócić czynność jelit w leczeniu atonicznych zaparć u niemowląt, zaleca się menu z przewagą menu płynnego i przypominającego przecier. W przypadku dorosłych lekarze najczęściej zalecają środki przeczyszczające w przypadku atonii jelit.

Doskonale wzmacnia tkankę mięśniową otrzewnej - gimnastyka. Łatwe ćwiczenia i masaż brzucha są dobre zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci.

Leczenie atonicznych zaparć jest zalecane, gdy stosowanie innych metod profilaktycznych nie poprawia stanu pacjentów.

Aby pobudzić perystaltykę jelit, najczęściej używanymi lekami są Montana, Ganaton, Proserin..

Środki przeczyszczające w atonii jelit, takie jak bisakodyl, izafenina, olej rycynowy, regulax, są wskazane w przypadku długotrwałego braku wypróżnień.

Warto ograniczyć przyjmowanie środków przeczyszczających, ponieważ czas ich stosowania powoduje uzależnienie organizmu od dawki, zmienia strukturę błony śluzowej, zaburza funkcję motoryczną jelit, zmniejsza ilość elektrolitów, wywołuje alergie.

Świece są przepisywane dzieciom, kobietom w ciąży, emerytom, pacjentom, u których występują skutki uboczne leczenia farmakologicznego. Są wprowadzane doodbytniczo na noc. Przebieg leczenia to 7-10 dni. Najbezpieczniejsze i najskuteczniejsze są czopki glicerynowe. Ta metoda leczenia jest przeciwwskazana tylko u pacjentów z zapaleniem odbytnicy i hemoroidami..

Takie zabiegi medyczne jak prysznic Charcota, lewatywy olejowe, masaż pomogą zmienić strukturę kału. Czas trwania leczenia ustalany jest indywidualnie, biorąc pod uwagę złożoność choroby, objawy ogólne, wrażliwość organizmu na te zabiegi.

Leczenie domowe

Możliwe jest normalizowanie stolca we wczesnych stadiach atonicznego zaparcia bez uciekania się do leków. Wystarczy zmienić dietę, więcej się ruszać, wypracować nawyk wykonywania prostych ćwiczeń fizycznych i w tym samym czasie wypróżnić się.

Jeśli zaparcia nie ustąpią, otręby należy spożywać jak najczęściej 5-10 minut przed głównym posiłkiem. Wystarczy pić je codziennie wodą lub kefirem.

Jeśli sytuacja jest wyjątkowo trudna, a wizyta u lekarza zostanie przełożona, możesz rano zażyć kefir z kilkoma łyżeczkami oliwy, rycynowego lub słonecznikowego.

Dieta terapeutyczna powinna zawierać pokarmy bogate w błonnik roślinny. Szczególnie przydatne jest spożywanie dyni, zbóż, suszonych śliwek, marchwi, buraków. Zapomnienie o zaparciach na zawsze pomoże w codziennym stosowaniu 0,5 szklanki świeżo wyciśniętego soku z buraków i marchwi.

Nie zapominaj, że czasami współistniejące choroby mogą stać się przyczyną zaparć, a samoleczenie nie przyniesie pozytywnych rezultatów. Przy pierwszych objawach zaparć należy skonsultować się z lekarzem i poznać przyczynę, która doprowadziła do trudnego usunięcia kału z organizmu.

Ustawianie lewatywy w atonicznych zaparciach

Dość często w przypadku zaparć lekarze przepisują pacjentom. W zależności od złożoności i czasu trwania choroby lewatywy to:

  1. Oczyszczanie (przepisywane w celu normalizacji pH i oczyszczenia okrężnicy; przygotowane na bazie ziół leczniczych - nagietka, rumianku, kory dębu).
  2. Tłusta (zmiękcza odchody, ułatwia ich łatwiejsze uwolnienie). Osobliwością takich lewatyw jest olej podgrzany do ciepłego (38 ° C). Są umieszczane w nocy. Akt wypróżnienia obserwuje się po 7-9 godzinach.
  3. Przygotowane roztwory soli (podrażniają wrażliwość receptorów błon ścianek jelita grubego, znacznie zmiękczają kał; przygotowane w proporcji: 1 łyżka soli na 0,01 l wody).

Lewatywy są przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-solnej, stanami zapalnymi okrężnicy, niedrożnością jelit, zmianami w jamie brzusznej.

Jako alternatywę dla lewatyw można zastosować tradycyjne metody leczenia atonicznych zaparć (po konsultacji z proktologiem). Wywary z owsa, nasion kopru, pszenicy, lnu sprawdziły się dobrze..

Pomoc w zaparciach i piklach z kiszonych warzyw, miodu, kompotów suszonych, borówki brusznicy, soków warzywnych, nabiału z dodatkiem ghee, pieczonych owoców i warzyw, aloesu, otrębów, herbaty anyżowej, syropu jarzębinowego.

Pokarmy dietetyczne na atoniczne zaparcia

Korekta menu jest ważna nie tylko w celu wyeliminowania przyczyn zaparć, ale także w celu poprawy motoryki jelit, wchłaniania wody i normalizacji kwasowości.

  1. Koniecznie zacznij dzień od surowych warzyw i owoców (mogą to być sałatki, kompoty, puree ziemniaczane).
  2. Dozwolone są zupy warzywne, chude mięsa, przystawki, pieczone warzywa, owoce morza, lepkie płatki zbożowe, zapiekanki owocowe, rośliny strączkowe.
  3. Szczególnie cenne są morele, figi, śliwki wiśniowe, śliwki, melony.
  4. Kuchnia mleczna (kefir, sfermentowane mleko pieczone, twarożek, mleko) jest odpowiednia zarówno dla dzieci, jak i dorosłych.
  5. Pamiętaj, aby codziennie spożywać oleje roślinne.
  6. Zdrowe zioła, marynowane warzywa, świeża woda niegazowana.
  7. Jako napój zaleca się stosowanie herbaty z dzikiej róży, tymianku, otrębów pszennych, soków owocowych, kompotów.

Kiedy zaparcia są rzadkie, nie należy rezygnować z tego rodzaju diety. Wyżej wymienione produkty są również przydatne do codziennego stosowania jako środek zapobiegawczy..

Zapobieganie atonicznym zaparciom

Wszyscy zgodzą się, że leczenie choroby jest znacznie trudniejsze niż zapobieganie jej rozwojowi. Aby uchronić się przed wystąpieniem tak nieprzyjemnego problemu, ważne jest przestrzeganie następujących zasad:

  • być w ciągłym ruchu, nie siedź długo w jednym miejscu;
  • prawidłowo się odżywiać (spożywane jedzenie powinno być zrównoważone tłuszczami, białkami, węglowodanami);
  • zrezygnować z fast foodów, nadmiernego przejadania się i diety;
  • jeśli to możliwe, wykonuj proste ćwiczenia, które stymulują pracę mięśni gładkich jelit: warto ćwiczyć mięśnie brzucha, wykonywać regularne pompki, przysiady i chodzić;
  • spożywać dzienną dawkę wody (co najmniej 2 litry);
  • odmówić złych nawyków;
  • ograniczyć spożycie pokarmów bogatych w węglowodany (nie należy codziennie jeść produktów mącznych, makaronów, słodyczy);
  • staraj się przestrzegać godzin jedzenia i chęci wypróżnienia;
  • nie bierz środków przeczyszczających w niekontrolowany sposób;
  • nie nadużywaj lewatyw;
  • wykonać okrągły masaż brzucha (szczególnie przydatny dla noworodków i niemowląt);
  • pamiętaj, aby chodzić przed snem;
  • ważne jest, aby wypróżnienia występowały raz dziennie każdego dnia (u dzieci i niemowląt - częściej);
  • unikaj stresujących sytuacji, naucz się radzić sobie z negatywnymi emocjami;
  • przestrzegać diety dietetycznej;
  • unikać odwodnienia;
  • jeśli to możliwe, wykonuj ćwiczenia gimnastyczne (najłatwiej machać prasą 10-30 razy dziennie).

Nie rezygnuj też z ziołolecznictwa. Nasiona i liście roślin takich jak rabarbar, senes, rokitnik nie tylko działają przeczyszczająco, ale także normalizują pracę jelit.

Aby uniknąć uzależnienia, należy ograniczyć ich stosowanie. Fitoterapia może być również stosowana jako metoda pomocnicza w połączeniu z leczeniem profilaktycznym lub farmakologicznym..

Niemal zawsze atoniczne zaparcia objawiają się nie tylko dyskomfortem fizycznym, ale także psychicznym. Terminowa profilaktyka jest ważna nie tylko w zwalczaniu tej choroby, ale także w utrzymaniu zdrowego stylu życia. Należy zwrócić szczególną uwagę na zaparcia u niemowląt..

Dzięki szybkiemu wykryciu atonicznego zaparcia i wyznaczeniu racjonalnego leczenia obserwuje się korzystne rozwiązanie sytuacji. Ponieważ zaparcia są nieprzyjemne, wielu pacjentów boi się szukać wykwalifikowanej pomocy. Ale na próżno. W końcu im szybciej podejmie działania w celu leczenia i dalszej profilaktyki, tym szybciej osoba zapomni o swojej chorobie i nie pozwoli na rozwój powikłań.

Atoniczne zaparcia

Zaparcia to uporczywe schorzenie jelita grubego, w którym częstość stolca spada mniej niż 3 razy w tygodniu. Zaparcie atoniczne, czyli zaparcie powolnego przejścia, jest rozumiane jako stan, który wiąże się ze spadkiem napięcia mięśniowego w okolicy jelita lub prawie na całej jego długości (niewydolność perystaltyki).

Może być wynikiem wpływów strukturalnych, mechanicznych, metabolicznych i korowo-trzewnych na okrężnicę.

Cechy:

Jest to podtyp przewlekłego zaparcia i ma następujące cechy:

  1. Dorośli (w średnim i starszym wieku) cierpią częściej. Dziecko występuje rzadko i zwykle jest objawem innej choroby z anatomicznymi nieprawidłowościami w ścianie jelita (choroba Hirschsprunga).
  2. Ma długi przebieg z okresami zaostrzeń. Często objawy choroby obserwuje się przez całe życie.
  3. Często towarzyszy temu pojawienie się szczelin odbytu z powodu zwiększonej gęstości stolca.
  4. Typowym objawem jest uczucie niepełnego wypróżnienia.
  5. Zależność korelacyjna od płci: częściej występuje u kobiet.
  6. Ze względu na niejasność głównej przyczyny choroby wymagany jest długi cykl leczenia (często w wyniku terapii powstaje uzależnienie od środków przeczyszczających).

Diagnoza opiera się na kryteriach rzymskich (Roman Consensus IV):

  • mniej niż 3 wypróżnienia na tydzień;
  • oddzielenie kału o dużej gęstości;
  • brak poczucia całkowitego wypróżnienia po wypróżnieniu;
  • obecność uczucia „zatykania” treści w odbytnicy podczas prób;
  • potrzeba silnych prób;
  • potrzeba cyfrowego usunięcia treści z odbytnicy, podparcie palcami dna miednicy.

Kryteria te są takie same dla wszystkich form i typów zaparć, w tym ich postaci atonicznej..

Przyczyny występowania

Patogeneza patologii nie opiera się na typowych dla innych form niedrożności ujścia przewodu pokarmowego, ponieważ kał jako taki nie blokuje jelita. W tym przypadku, ze względu na różne zaburzenia motoryki i przedłużającą się obecność kału w jelicie, zmniejsza się ich końcowa objętość, co prowadzi do rzadkiej potrzeby wypróżnienia. Główne powody przedstawiono w tabeli.

Anomalie i wady rozwojowe jelit, w wyniku których następuje przerwanie ewakuacji treści (spowolnienie):

1. Dolichosigma, dolichocolon, megacolon - nieprawidłowe powiększenie okolic jelit, które prowadzi do opóźnienia w treści jelitowej na jednym z poziomów (poprzecznym, okrężnicy, esicy).

2. Zespół Pyra. Związany z wysoką lokalizacją zagięcia śledzionowego jelita grubego pod przeponą. Powoduje zatrzymanie gazów i jelit..

3. Zespół Hilaiditiego. Związane z wysoką lokalizacją zgięcia okrężnicy (od strony wątroby). Objawy są podobne do zespołu Payra, ale klinika rozwija się trochę dłużej.

4. Choroba Hirschsprunga. Jest to związane z naruszeniem unerwienia w okolicy jelita grubego. Mówimy o całkowitej atonii (bezruchu) na pewnym odcinku okrężnicy. W tym samym czasie nadrzędne działy są rozciągnięte z powodu przepełnienia kału.

Wtórne zaparcia (objawowe)

Zaburzenia są związane z wieloma chorobami, których jednym z objawów jest osłabienie ruchliwości jelita grubego:

1. Uszkodzenie odbytnicy w dowolnym z jej odstępów (szczelina odbytu, hemoroidy).

3. Zaburzenia neurologiczne typu stwardnienia rozsianego. Obejmuje to również zaparcia wynikające z urazu rdzenia kręgowego na poziomie lędźwiowym..

4. Przyjmowanie szeregu leków (leki przeciwdrgawkowe, suplementy żelaza).

5. Odurzenie związane ze specyfiką zawodu (odurzenie górników metalami ciężkimi).

6. Zaparcia w ciąży (jednoczesne działanie progesteronu i mechaniczny nacisk na jelita).

7. Zaburzenia odżywiania (zmniejszenie ilości pożywienia, nadmierne spożycie pokarmów białkowych, głód, gwałtowna zmiana diety).

8. Mechaniczny ucisk jelita przez różne formacje w wyniku procesu adhezyjnego lub spastycznego.

Nie ma ustalonej przyczyny wystąpienia (wyniki badań nie ujawniają anatomicznego podłoża choroby).

  • złe nawyki;
  • zaburzenia emocjonalne (depresja);
  • odwodnienie.

W przypadku atonicznych zaparć charakterystyczny jest charakter idiopatyczny. Niezwykle rzadko opiera się na innych czynnikach, aw tym przypadku zaparcie jest bardziej prawdopodobne, że będzie traktowane jako część choroby podstawowej, a nie jako odrębna forma nozologiczna..

Objawy atonicznego zaparcia

Ta forma zaparcia ma kilka stopni upośledzenia motorycznego, od którego zależy obraz kliniczny:

  1. Skompensowana forma, która praktycznie nie objawia się klinicznie. Amplituda i czas trwania odpowiedzi na wszystkie rodzaje wpływów są nieco zmniejszone.
  2. Subskompensowana postać choroby ze zmniejszoną odpowiedzią na pokarm i stymulację mechaniczną.
  3. Zdekompensowana forma ze wszystkimi objawami klinicznymi. Charakteryzuje się brakiem reakcji na pokarm, stymulacją mechaniczną i elektryczną.

Typowe objawy atonicznego zaparcia to:

  1. Wzdęcia i wzdęcia. Występuje z powodu długotrwałego stania kału w świetle jelita i nadmiernego wchłaniania z nich wody.
  2. Ból w różnych częściach jelita. Występuje w wyniku tych samych procesów powstawania gazów i przypomina obraz kliniczny kolki jelitowej (pojawia się okresowo, o średniej intensywności, przez krótki czas i bez wyraźnej lokalizacji).
  3. Akt wypróżnienia 1 raz w ciągu 2-3 tygodni. Nie ma żadnych pośrednich impulsów. Okresowo, z powodu nadmiernego rozciągnięcia ampułki, pojawia się konwulsyjny ból w odbytnicy i parcie. Defekacji towarzyszy silny zespół bólowy.
  4. Taboret ma gęsty charakter (suche „owcze” odchody). W kale możliwe są zanieczyszczenia krwi (występowanie szczelin odbytu) i śluz. Niedrożność kału występuje niezwykle rzadko..
  5. Ataki nudności / wymiotów. Nie są typowym objawem choroby, ale w wyniku zatrucia (zwiększona absorpcja w jelicie grubym, w tym toksyczne produkty przemiany materii) mogą wystąpić. Inne objawy zatrucia to pogorszenie stanu ogólnego, bóle głowy, złe samopoczucie, utrata apetytu.

Objawy pojawiają się przez wiele lat bez widocznej pozytywnej dynamiki.

Leczenie atonicznych zaparć

Leczenie można prowadzić przez długi czas, a nawet tak często nie przynosi całkowitego wyleczenia choroby.

Ogólne zasady terapii lekowej

  1. Ściśle indywidualny dobór schematu leczenia. Wyboru środka przeczyszczającego dokonuje się w zależności od przyczyny i obrazu patogenetycznego. Wybór skutecznego środka często zajmuje dużo czasu..
  2. W przypadku skomplikowanych lub niejasnych zaburzeń motorycznych dopuszczalne jest jednoczesne przepisywanie 2-3 leków z różnych grup.
  3. Dawki leków mogą się różnić. Możliwe są również przerwy w terapii na 1-2 tygodnie..
  4. W przypadku całkowitej utraty chęci wypróżnienia przepisuje się miejscowe środki drażniące (czopki z gliceryną, bisakodyl).
  5. W przypadku bezpośredniego związku między upośledzeniem prawidłowej motoryki a rozwojem depresji wskazany jest kurs leków przeciwdepresyjnych.

Stosowane leki

Środki zwiększające objętość stolca

Głównie preparaty ziołowe, które mają łagodny wpływ stymulujący na jelita. Ze względu na wzrost objętości kału dochodzi do podrażnienia receptorów jelitowych, które pobudzają fale perystaltyczne. Najlepiej stosować rano. Odbiór długoterminowy jest dozwolony. Przykładowe leki:

· Przetwory z nasion babki lancetowatej (Mukofalk);

Zwiększają objętość kału, ale bez bezpośredniego podrażnienia mechanoreceptorów. Zawierają wiele jonów, które uniemożliwiają wchłanianie wody, co prowadzi do zmiękczenia stolca i łatwiejszego wypróżnienia.

Substancje drażniące receptory jelitowe

Dwie grupy leków:

· Zawierające antrachinony (senes, rokitnik, rabarbar);

Zapewniają pewne podrażnienie mięśni jelit i mają wyraźną aktywność wydzielniczą (zwiększają produkcję płynu do światła jelita). Regulują stężenie jonów potasu (gdy spada, dochodzi do zwiotczenia mięśni i nasilonych zaparć).

Nie wpływają na perystaltykę jelit, ale zmniejszają stres podczas wypróżnień i zapobiegają pęknięciom odbytu. Przykłady:

Sterowniki silników obejmują:

Obie grupy działają stymulująco na ruchliwość jelita grubego (zwiększone fale perystaltyczne na skutek skurczu mięśni gładkich).

Środki przeczyszczające mają wiele przeciwwskazań:

  • procesy zapalne w przewodzie pokarmowym (martwicze wrzodziejące zapalenie jelita grubego);
  • łagodne lub złośliwe guzy zlokalizowane w świetle jelita lub powodujące jego zewnętrzną kompresję;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • niewydolność nerek.

W okresie ciąży i laktacji środki przeczyszczające stosuje się ostrożnie i tylko po konsultacji z lekarzem.

Korekta stylu życia

Atoniczną postać zaparć należy leczyć obowiązkową zmianą stylu życia. W szczególności wymagane jest zwiększenie aktywności fizycznej i przestrzeganie specjalnej diety (przy tej formie zaparć diety nie są zalecane).

  • żywność z dużą zawartością błonnika pokarmowego (celuloza, lignina);
  • duża ilość wody (do 2 litrów dziennie);
  • przewaga pokarmów roślinnych (warzywa, owoce);
  • codzienne spożycie sfermentowanych produktów mlecznych (jogurt, kefir).

Takie odżywianie usprawnia pracę przewodu pokarmowego, zwiększa objętość odchodów i przyspiesza ich przemieszczanie się przez jelita, a także jest substratem dla endogennej mikroflory beztlenowej. Otręby są przydatne - jest rodzajem naturalnego środka przeczyszczającego, ponieważ wiąże i zatrzymuje kwasy tłuszczowe, dostarcza je do okrężnicy.

W diecie należy ograniczyć ilość pokarmów zagęszczających stolec (pieczywo, ziemniaki, tłuste mięso), a także pokarmów powodujących zwiększoną produkcję gazów (rośliny strączkowe, kapusta).

Wideo

Oferujemy do obejrzenia filmu na temat artykułu.

Zaparcia atoniczne: przyczyny, objawy i leczenie

Atoniczne zaparcia to ustanie ruchu kału w wyniku rozluźnienia mięśni jelit. Unerwienie jest zaburzone, zwiększa się światło jelit. W tym samym czasie perystaltyka ustaje, nie ma bólu, ale nie ma potrzeby wypróżniania. Najczęściej zaparcia atoniczne rozwijają się w podeszłym wieku u pacjentów obłożnie..

Zaparcia spazmatyczne to silny skurcz części jelita, który zatrzymuje naturalny ruch stolca. Osoba odczuwa skurcze, pojawiają się wzdęcia, a zaparcia czasami zastępują biegunka. Zaparcia spastyczne występują częściej u silnych fizycznie osób w średnim wieku.

Zaparcia atoniczne różnią się od zaparć spastycznych tym, że mają różne mechanizmy rozwoju. Przy zaparciach spastycznych mięśnie gładkie jelita są skurczone, a przy atonicznych zaparciach całkowicie rozluźnione. Zaparcia spastyczne pojawiają się po przeciążeniu emocjonalnym i fizycznym, atoniczny rozwija się stopniowo i ma przewlekły przebieg, trwający co najmniej sześć miesięcy.

Objawy

Atoniczne zaparcia powstają przez długi czas, jelita stopniowo się rozszerzają. Osoba nadal spożywa pokarm w tej samej objętości, ponieważ odurzenie rozwija się powoli i stopniowo. Objawy są następujące:

  • długie opóźnienie wypróżnień, czasami nawet do tygodnia, brak parcia;
  • uczucie wzdęcia brzucha, czasami lekki ból, dyskomfort;
  • wyjątkowo bolesne wypróżnienia, którym towarzyszy maksymalne obciążenie;
  • pierwsza porcja kału ma twardą konsystencję, czemu towarzyszy silny ból i przepływ krwi z pierścienia odbytu;
  • duża objętość kału, przy czym pierwsza część jest gęsta i twarda, a kolejne części są częściowo uformowane;
  • osłabienie, zmęczenie i letarg;
  • bóle głowy;
  • sucha skóra;
  • biały, gruby nalot na języku i nieświeży oddech.

Zaparcia atoniczne powodują długotrwały dyskomfort; chodzenie do toalety postrzega jako torturę. Przewlekły przebieg zaparć zmniejsza ogólną odporność organizmu, pogarsza nastrój, zaostrza przebieg współistniejących chorób. Jeśli atoniczne zaparcia utrzymują się przez wiele lat, pacjent stopniowo zmniejsza ilość spożywanego pokarmu i traci na wadze. To zaparcie jest często komplikowane przez hemoroidy..

Powody

Jest ich kilka i każdy ma znaczenie.

  • Brak mobilności. Zaparcia atoniczne są drugim po zapaleniu płuc powikłaniem, które rozwija się u pacjentów obłożnie. Natura jest racjonalna i jeśli nie ma wysiłku fizycznego, wszystkie nieużywane mięśnie prędzej czy później zanikną. Pacjenci zmuszeni do pozostania w łóżku po operacji, urazie lub udarze częściej cierpią na zaparcia. Zagrożone są kobiety w ciąży, które celowo ograniczają ruch ze względu na groźbę przerwania ciąży. Zaparcia poporodowe z powodu uszkodzenia krocza nie są rzadkością. Starzy ludzie cierpią, zmuszeni do częstego leżenia z powodu słabości. Siedzący tryb życia, wymagany w wielu zawodach, ogranicza również motorykę jelit..
  • Czynnik żywnościowy. Aby promować kał, wymagana jest wystarczająca ilość błonnika roślinnego. Jeśli człowiek je monotonnie, głównie produkty mięsne i mączne, zaparcia są nieuniknione. Węglowodanowe fast foody, konserwy i koncentraty nasycają się kaloriami, ale kał praktycznie nie ma z czego się formować. Dieta jest nie mniej ważna, wymagana jest co najmniej dwa lub trzy razy. Jeśli dana osoba je gęsto raz dziennie lub nawet rzadziej, jest mało prawdopodobne, aby jego jelita były w stanie pracować rytmicznie..
  • Woda. Tempo zużycia wody wynosi co najmniej 30 ml na kilogram masy dziennie, w upale zapotrzebowanie wzrasta do 50 ml / kg. Jeśli ktoś trochę pije, organizm pobiera wodę, gdziekolwiek jest to możliwe. W okrężnicy i odbytnicy woda jest aktywnie wchłaniana, przez co stolec staje się zbyt gęsty. Duża ilość wapnia w wodzie również przyczynia się do zagęszczania odchodów.
  • Infekcja i zatrucie. Gorączka, odwodnienie i toksyny mogą zaburzać funkcjonowanie jelit u zdrowej osoby. Przyczynia się również do zaburzenia równowagi hormonalnej, która występuje w wielu chorobach..
  • Naprężenie. Stres psycho-emocjonalny jest niebezpieczny, ponieważ powoduje niekontrolowaną reakcję organizmu. Funkcje wegetatywne nie kontrolują świadomości, człowiek nie może sobie nakazać, aby się nie denerwować. Zagrożeni są ci, którzy noszą maskę dobrego samopoczucia w trudnych okolicznościach.
  • Leki. Stolec jest opóźniany przez leki zobojętniające na bazie glinu, leki psychotropowe, w tym leki przeciwdepresyjne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, preparaty żelaza, leki na bazie atropiny, opiaty. Niekontrolowane długotrwałe stosowanie tych leków prowadzi do upośledzenia motoryki jelit..

Leczenie

Leczenie rozpoczyna się od normalizacji odżywiania, tak aby dostała się wystarczająca ilość pokarmu z błonnikiem, i dzieje się to regularnie. Jeśli opróżnianie jest niewystarczające, dodaje się leki, w skrajnych przypadkach stosuje się lewatywę. Potrzebujesz także wystarczającej aktywności fizycznej, wzmocnienia mięśni brzucha i fizjologicznej objętości wody..

Dieta

Polecane produktyProdukty niezalecane
  • zboża grube (jęczmień perłowy, kasza jęczmienna);
  • suszone śliwki;
  • kapusta (wszystkie rodzaje);
  • buraczany;
  • marchewka;
  • warzywa;
  • owoce;
  • naturalne soki;
  • chleb z otrębami;
  • nabiał;
  • kompoty, napoje owocowe (naturalne).
  • gotowane jajka;
  • Ryż;
  • Kasza manna;
  • ziemniaki;
  • czekolada;
  • Jedzenie w puszce;
  • przyprawa;
  • biały chleb, wypieki;
  • mocna herbata;
  • Kawa.

Poranek rozpoczyna się od spożycia płynów - wody z miodem, kompotu owocowego. Pokarm przygotowywany jest z grubych zbóż (jęczmień perłowy, jęczmień), mięso starych zwierząt z dużą ilością tkanki łącznej, suszone śliwki, wszystkie rodzaje kapusty, buraki, marchew. Codziennie potrzebne są świeże sałatki warzywne z olejem roślinnym z kapusty, daikon, marchwi, dyni i innych. Owoce je się świeże, jabłko - codziennie. Przydatne naturalne soki, napoje owocowe, przeciery z suszonych owoców, pieczywo z otrębów, produkty mleczne, zwłaszcza wczorajsze, zupy jarzynowe, rośliny strączkowe. Codziennie trzeba pić kompot z jabłek i wiśni, można suszyć, pożądany jest sok z borówki brusznicy. Okresowo w nocy można pić wywar z nasion lnu lub kopru z nasionami, sok śliwkowy.

Należy ograniczyć stosowanie jajek na twardo, czekolady, konserw, ryżu, ziemniaków, kaszy manny, koncentratów, fast foodów, mocnej herbaty i kawy, babeczek i białego chleba, przypraw.

Przerwa w posiłkach nie dłużej niż 5 godzin, porcje są w przybliżeniu takie same. Ważne jest, aby wypić co najmniej półtora litra wody, z wyjątkiem zupy i herbaty. Musisz słuchać siebie i wybierać potrawy i potrawy, na które najlepiej reagują jelita..

Leki

Zgodnie z mechanizmem działania środki przeczyszczające dzielą się na kilka grup:

  • podrażnia receptory jelitowe, działanie po 6-10 godzinach - leki na bazie kruszyny, senesu, rabarbaru, oleju rycynowego, bisakodylu, pikosiarczanu sodu;
  • zatrzymują wodę w jelicie, zwiększając objętość kału, działanie w ciągu 3-6 godzin - laktuloza, siarczan magnezu, makrogol;
  • zwiększyć objętość treści jelitowej, działanie w ciągu 8-10 godzin - nasiona babki lancetowatej, babki, wodorosty;
  • zmiękczenie stolca, działanie w 4-5 godzin - olej wazelinowy, czopki glicerynowe, dokusan sodu.

Leki są wybierane tylko przez lekarza po pełnym badaniu. Lepiej nie używać samodzielnie środków przeczyszczających, ponieważ szybko rozwija się od nich uzależnienie. Ponadto środki przeczyszczające należy stosować sporadycznie, a nie stale. Zbyt częste stosowanie środków przeczyszczających prowadzi do dalszego osłabienia mięśni jelit..

Lewatywa

Najlepszy efekt daje lewatywa w okresie pooperacyjnym i poporodowym, kiedy jednorazowe oczyszczenie jelita prowadzi do przywrócenia motoryki. Zaleca się jak najmniejsze stosowanie lewatyw, aby nie zakłócać mikroflory i nie naciągać już rozluźnionych ścian.

Oczyszczająca lewatywa z zimną wodą - od 11 do 20 ° C - przynosi szybką ulgę. Kolejność postępowania:

  1. Przygotuj miejsce dla pacjenta, przykryj łóżko lub sofę ceratą, wybierz wymienną pościel i ręczniki.
  2. Przygotuj kubek Esmarch, napełnij go zimną wodą - czystą lub mineralną bez gazu, z odcedzonym wywarkiem z rumianku. Ilość - od półtora do 2 litrów, w zależności od wersji.
  3. Pacjent leży na boku, odpręża się.
  4. Końcówkę spłukuje się dowolnym roztworem dezynfekującym, a następnie smaruje kremem dla dzieci.
  5. Końcówkę powoli wprowadza się do kanału odbytu na 10-15 cm Kubek znajduje się tuż nad poziomem ciała pacjenta, zastawka otwiera się. Podczas opróżniania możesz lekko podnieść kubek. Im większe kółko, tym większa szybkość wlewu płynu.
  6. Po nalaniu płynu pacjent powinien leżeć co najmniej 20 minut, można lekko masować brzuch.

Możesz użyć lewatywy olejowej i nadciśnieniowej, które wykonuje się w nocy. Do lewatywy olejowej weź łyżkę oliwy lub innego oleju roślinnego rozcieńczoną w 100 ml wody. W przypadku lewatywy nadciśnieniowej weź 2 łyżeczki soli (stołowa, Glauber) na 100 ml wody. Roztwory ogrzewa się do 38 ° C, wstrzykuje strzykawką.

Ćwiczenia lecznicze

  • "rower";
  • przyciąganie kolan do brody z pozycji na brzuchu;
  • „Kot” z wydechem z wygiętymi plecami;
  • zaostrzenie i rozluźnienie brzucha w rytmie oddychania.

Codziennie potrzebne jest przynajmniej minimalne obciążenie - chodzenie lub wchodzenie po schodach bez windy.

Normalizacja jedzenia, wystarczająca ilość wody, niewielka aktywność fizyczna - i wypróżnienia ulegną poprawie.

Atoniczne zaparcia, objawy i leczenie

Ten najczęstszy rodzaj zaburzeń jelit występuje u osób prowadzących siedzący tryb życia. Zaparcia atoniczne rozpoznaje się u dorosłych i dzieci w różnym wieku. Zdrowa, aktywna osoba codziennie wypróżnia się. Brak stolca przez kilka dni jest wyraźnym objawem problemów żołądkowo-jelitowych.

Ta dolegliwość charakteryzuje się nie tylko opóźnieniem wypróżniania, przy zaparciach, zaburzona jest praca narządów wewnętrznych, pojawia się dyskomfort, ból i wzdęcia w jamie brzusznej. Poprawę funkcjonowania przewodu pokarmowego można poprawić jedynie poprzez ustalenie przyczyn, które spowodowały przerwanie pracy jelit.

Atonia jelitowa

Atonia to medyczny termin określający brak normalnego napięcia mięśniowego. Brakowi napięcia mięśniowego w jelitach może towarzyszyć nie tylko rozluźnienie mięśni, ale także skurcze. Atonia zatrzymuje tzw. Perystaltykę jelit - falisty skurcz ścianek w celu usunięcia przetworzonej żywności z organizmu.

Wideo: Jak działa perystaltyka jelit

Przyczyny atonicznych zaparć

Perystaltyka słabnie z powodu monotonnej i niezdrowej żywności, przekąsek „na wynos”, nadużywania żywności z fast foodów. Taka dieta nie zawiera niewystarczającej ilości przydatnych składników i naturalnych substancji drażniących, które powodują pracę mięśni przewodu pokarmowego..

Siedzący tryb życia

W przypadku braku aktywności siła skurczu mięśni zmniejsza się i rozwija się hipodynamia. W przypadku braku aktywności fizycznej mięśnie zanikają, osłabiają się i tracą napięcie.

Niewystarczające spożycie płynów

Im mniej wody w diecie, tym gęstszy staje się kał. Jelito trudniej poradzić sobie z ruchem stałych mas.

Nadużywanie środków przeczyszczających

Nadmierne stosowanie środków przeczyszczających, wywarów, lewatyw wpływa negatywnie na zakończenia nerwowe ścian jelit. Mięśnie przewodu pokarmowego tracą wrażliwość i przestają reagować na naturalne bodźce, co znacznie zmniejsza naturalną perystaltykę jelit.

Czynniki neurogenne, depresja

Atonia często postępuje u osób z urazami kręgosłupa, stwardnieniem rozsianym, chorobą Parkinsona. Udar lub demencja starcza mogą powodować zmniejszenie napięcia jelit.

Zaparcia podczas ciąży

W czasie ciąży kobiety często doświadczają atonicznych zaparć. Wynika to z poziomu hormonów, w szczególności z hormonem progesteronu. Jego zadaniem jest redukcja napięcia macicy przez cały okres ciąży, ale może też wpływać na inne mięśnie..

Objawy zaparcia

Problem napięcia mięśniowego jelit objawia się przede wszystkim zmniejszeniem regularności stolca. Brak wypróżnienia przez ponad 48 godzin wskazuje na problemy z jelitami.

Nagromadzenie dużej ilości stolca w jelitach prowadzi do osłabienia, wzdęć, utraty apetytu.

Powiększone jelita uciskają pobliskie narządy. Prowadzi to do dyskomfortu, ostrego bólu w dolnej części brzucha..

Przy nadmiernym gromadzeniu się kału w organizmie zaczynają się rozkładać i uwalniać dużą ilość gazu. Duże stężenie toksyn w jelitach prowadzi do zatrucia. Objawia się gorączką i nudnościami, wzdęciami, osłabieniem i utratą apetytu..

W przypadku defekacji z atonicznymi zaparciami potrzebny jest większy wysiłek. Początek procesu jest bolesny i trudny, ponieważ wydobywa się gęsty suchy kał. Pojawiają się kolejne masy z resztkami niestrawionego pokarmu. W związku z tym, że musisz mocniej naciskać, w stolcu mogą pojawić się ślady krwi.

Silne pchanie wywołuje wzrost ciśnienia krwi w naczyniach jelitowych. Zwiększa to ryzyko hemoroidów i szczelin odbytu..

Leczenie atonicznych zaparć

Do leczenia atonii jelitowej można przystąpić dopiero po dokładnym ustaleniu przyczyny zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Aby to zrobić, przy pierwszych oznakach choroby należy zwrócić się o pomoc do specjalisty. Bez względu na przyczynę następuje zmiana diety i wyznaczenie diety..

Dieta na zaparcia

Dieta obejmuje pokarmy bogate w błonnik, surowe lub gotowane warzywa. Zaleca się spożywanie potraw o konsystencji puree oraz potraw gotowanych na parze.

Zwiększenie napięcia jelitowego jest ułatwione dzięki zwiększeniu ilości pokarmów roślinnych w diecie. Główne pokarmy wchodzące w skład diety to: soki warzywne, olej roślinny, kasza gryczana, makaron, chude ryby, herbatniki i chleb żytni, otręby, białe mięso drobiowe, groszek zielony, marchew, buraki, zupy warzywne z mięsem dietetycznym, naturalne produkty mleczne, morele i śliwki.

Zwiększenie spożycia wody jest ważną częścią diety. Dzienny wskaźnik picia wynosi co najmniej 1,5 litra.

Zwiększona aktywność fizyczna

W celu zapobiegania i leczenia osłabienia jelit uciekają się do zwiększonej aktywności fizycznej. Codzienne ćwiczenia, spacery i jogging wzmocnią Twoje mięśnie. Nawet zwykłe codzienne spacery będą miały pozytywny wpływ na pracę jelit..

Leki

Zbyt częste stosowanie środków przeczyszczających może negatywnie wpływać na przewód pokarmowy. Leki przeczyszczające są bezpieczne tylko do sporadycznego stosowania. Nadużywanie tych leków może prowadzić do leniwych chorób jelit. Najbezpieczniejszymi lekami na atoniczne zaparcia są leki na bazie laktulozy.