Wodobrzusze

Diagnoza

Wodobrzusze - nieprawidłowe gromadzenie się płynu w jamie brzusznej.

Wodobrzusze mogą rozwijać się szybko (przez kilka dni) lub przez długi czas (tygodnie lub miesiące). Klinicznie obecność wolnego płynu w jamie brzusznej objawia się po osiągnięciu dość dużej objętości - od 1,5 litra.

Ilość płynu w jamie brzusznej czasami osiąga znaczące liczby - 20 litrów lub więcej. Z pochodzenia płyn puchlinowy może mieć charakter zapalny (wysięk) i niezapalny, w wyniku naruszenia ciśnienia hydrostatycznego lub koloidowo-osmotycznego w patologiach układu krążenia lub limfatycznego (przesięku).

Powody

Istnieje kilka grup chorób, w których rozwija się wodobrzusze:

  • patologie, którym towarzyszy wzrost ciśnienia w żyle wrotnej wątroby, czyli nadciśnienie wrotne (marskość wątroby, choroba Budd-Chiari, zakrzepica w układzie żyły wrotnej, zespół Stuarta-Brasa);
  • nowotwory złośliwe (rak otrzewnej, pierwotny rak wątroby, zespół Meigsa, międzybłoniak otrzewnej, mięsak sieci większej, mięśniak rzekomy otrzewnej);
  • przekrwienie w układzie żyły głównej dolnej (przewlekłe zaciskające zapalenie osierdzia, prawokomorowa niewydolność serca);
  • procesy zapalne w jamie brzusznej (gruźlicze zapalenie otrzewnej, bakteryjne zapalenie otrzewnej, zapalenie wielowarstwowe z toczniem rumieniowatym układowym, alweokokoza otrzewnowa);
  • inne schorzenia (zespół nerczycowy, choroba Whipple'a, limfangiektazja jelit, choroba Menetriego, obrzęk śluzowaty, przewlekłe zapalenie trzustki, obrzęk białek na czczo).

W ponad 80% przypadków wodobrzusze jest spowodowane dekompensacją przewlekłej choroby lub ostrym procesem zapalnym w wątrobie. Drugą co do częstości przyczyną wodobrzusza są procesy nowotworowe w jamie brzusznej (około 10%). Choroby układu sercowo-naczyniowego prowadzą do rozwoju wodobrzusza w około 5% przypadków, inne przyczyny są dość rzadkie.

Ryzyko ponownego rozwoju wodobrzusza w ciągu 6 miesięcy - 43%, w ciągu 1 roku - 69%, w ciągu 2 lat - 74%.

W zależności od ilości płynu w jamie brzusznej mówią o kilku stopniach procesu patologicznego:

  1. Małe wodobrzusze (nie więcej niż 3 litry).
  2. Umiarkowany (3-10 l).
  3. Duży (masywny) (10–20 litrów, w rzadkich przypadkach - 30 litrów lub więcej).

W zależności od infekcji treści wodobrzusznych wyróżnia się:

  • jałowe (niezainfekowane) wodobrzusze;
  • zakażone wodobrzusze;
  • spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej.

Zgodnie z odpowiedzią na trwającą terapię wodobrzusze to:

  • przejściowy. Znika na tle leczenia zachowawczego równolegle z poprawą stanu pacjenta na zawsze lub do okresu kolejnego zaostrzenia procesu patologicznego;
  • nieruchomy. Pojawienie się płynu w jamie brzusznej nie jest przypadkowym epizodem, utrzymuje się w niewielkiej objętości nawet pomimo odpowiedniej terapii;
  • odporny (apatyczny lub ogniotrwały). Duże wodobrzusze, które można nie tylko zatrzymać, ale nawet zmniejszyć dużymi dawkami diuretyków.

Jeśli gromadzenie się płynu stale rośnie i osiąga ogromne rozmiary, pomimo trwającego leczenia, takie wodobrzusze nazywa się intensywnymi.

Oznaki

Główne objawy wodobrzusza to równomierny wzrost objętości brzucha i wzrost masy ciała. Często wzrost objętości brzucha z wodobrzuszem jest mylony przez pacjentów z objawami otyłości, ciąży lub chorób jelit, czemu towarzyszy zwiększona produkcja gazów.

Wodobrzusze mogą rozwijać się szybko (przez kilka dni) lub przez długi czas (tygodnie lub miesiące).

W pozycji stojącej brzuch wygląda na nieproporcjonalnie duży, obwisły, w ułożeniu pacjenta na plecach, boczne boki brzucha rozchylone (występuje „brzuch żaby”). Skóra przedniej ściany brzucha jest napięta, błyszcząca, napięta. Możliwe rozszerzenie i wystawanie pierścienia pępowinowego z powodu zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej.

Jeśli wodobrzusze jest wywoływane przez zwiększone ciśnienie w żyle wrotnej, odnotowuje się poszerzenie i krętość żył przedniej ściany brzucha („głowa Meduzy”). Marskość wątroby charakteryzuje się skórnymi „objawami wątroby”: rumieniem dłoniowym, pajączkami na klatce piersiowej i barkach, brązowawą pigmentacją czoła i policzków, białymi płytkami paznokciowymi, plamicą.

Diagnostyka

Do wiarygodnego potwierdzenia wodobrzusza wymagane jest zintegrowane podejście do diagnozy:

  • zebranie wywiadu (informacje o przebytych chorobach zakaźnych, możliwym nadużywaniu alkoholu, przewlekłej patologii, poprzednich epizodach wodobrzusza);
  • obiektywne badanie pacjenta (badanie, badanie palpacyjne narządów jamy brzusznej, uderzenie brzucha w pozycji poziomej, pionowej i na boku oraz określenie fluktuacji płynu);
  • Badanie ultrasonograficzne;
  • Tomografia komputerowa;
  • diagnostyczna laparocenteza (nakłucie przedniej ściany jamy brzusznej z późniejszym badaniem płynu puchlinowego).

Leczenie

Aby wyeliminować wodobrzusze, przede wszystkim konieczne jest zatrzymanie choroby podstawowej..

  • dieta z ograniczeniem płynów i soli;
  • diuretyki (diuretyki);
  • hemodynamicznie aktywne modulatory neurohormonalne - beta-blokery, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitory ACE), antagoniści receptora angiotensyny (ARA II);
  • leki zwiększające onkotyczne (preparaty z osocza krwi i albuminy) i osmotyczne (antagoniści aldosteronu) ciśnienie we krwi;
  • leki poprawiające filtrację nerkową;
  • hepatoprotektory;
  • terapia antybiotykowa (jeśli to konieczne);
  • laparocenteza terapeutyczna w celu zmniejszenia objętości płynu puchlinowego;
  • leczenie operacyjne, w ciężkich przypadkach przeszczep wątroby.

W ponad 80% przypadków wodobrzusze jest spowodowane dekompensacją przewlekłej choroby lub ostrym procesem zapalnym w wątrobie..

Zapobieganie

Wodobrzusze jest powikłaniem powszechnych chorób, dlatego głównym środkiem zapobiegającym mu jest terminowe i odpowiednie leczenie choroby podstawowej. Ponadto przyczyniają się do zapobiegania wodobrzuszom:

  • ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego;
  • unikanie nadużywania alkoholu;
  • dieta.

Dwuletni wskaźnik przeżycia pacjentów z wodobrzuszem wynosi 50%. W przypadku wystąpienia wodobrzusza opornego na leczenie połowa pacjentów umiera w ciągu roku.

Konsekwencje i komplikacje

Wodobrzusze może prowadzić do następujących poważnych konsekwencji:

  • niewydolność oddechowa (ze względu na zwiększenie objętości jamy brzusznej i ograniczenie wychylenia przepony);
  • spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej;
  • oporne wodobrzusze;
  • encefalopatia wątrobowa;
  • zespół wątrobowo-nerkowy.

Występowanie samoistnego bakteryjnego zapalenia otrzewnej u pacjentów z marskością wątroby prowadzi do powtarzających się krwawień z żylaków przełyku. Śmiertelność po pierwszym epizodzie krwawienia wynosi 30-50%. U 70% pacjentów, którzy przeżyli jeden epizod krwawienia z żylaków przełyku, krwawienie występuje ponownie. Ryzyko ponownego rozwoju wodobrzusza w ciągu 6 miesięcy - 43%, w ciągu 1 roku - 69%, w ciągu 2 lat - 74%.

Prognoza

Dwuletni wskaźnik przeżycia pacjentów z wodobrzuszem wynosi 50%. W przypadku wystąpienia wodobrzusza opornego na leczenie połowa pacjentów umiera w ciągu roku.

Słabe czynniki prognostyczne dla pacjentów z wodobrzuszem:

  • zaawansowany wiek (powyżej 60 lat);
  • niskie ciśnienie krwi (ciśnienie skurczowe poniżej 80 mm Hg. art.);
  • zmniejszona szybkość przesączania kłębuszkowego (poniżej 500 ml / min);
  • spadek zawartości albuminy surowicy (poniżej 28 g / l);
  • rak wątrobowokomórkowy;
  • cukrzyca.

Film z YouTube powiązany z artykułem:

Wykształcenie: wyższe, 2004 (GOU VPO "Kurski Państwowy Uniwersytet Medyczny"), specjalność "Medycyna ogólna", kwalifikacje "Lekarz". 2008-2012 - Absolwentka studiów podyplomowych Zakładu Farmakologii Klinicznej KSMU, Kandydat Nauk Medycznych (2013, specjalność „Farmakologia, Farmakologia Kliniczna”). 2014-2015 - przekwalifikowanie zawodowe, specjalność „Zarządzanie w edukacji”, FSBEI HPE „KSU”.

Informacje są uogólnione i podane wyłącznie w celach informacyjnych. Przy pierwszych oznakach choroby skontaktuj się z lekarzem. Samoleczenie jest niebezpieczne dla zdrowia!

Osoby przyzwyczajone do regularnego spożywania śniadań są znacznie mniej narażone na otyłość..

Naukowcy z Uniwersytetu Oksfordzkiego przeprowadzili szereg badań, w trakcie których doszli do wniosku, że wegetarianizm może być szkodliwy dla ludzkiego mózgu, ponieważ prowadzi do zmniejszenia jego masy. Dlatego naukowcy zalecają, aby nie wykluczać całkowicie ryb i mięsa z diety..

Amerykańscy naukowcy przeprowadzili eksperymenty na myszach i doszli do wniosku, że sok z arbuza zapobiega rozwojowi naczyniowej miażdżycy tętnic. Jedna grupa myszy piła zwykłą wodę, a druga sok arbuzowy. W rezultacie naczynia drugiej grupy były wolne od blaszek cholesterolu..

Podczas pracy nasz mózg zużywa ilość energii równą 10-watowej żarówce. Zatem obraz żarówki nad głową w momencie ciekawej myśli nie jest tak daleki od prawdy.

Kiedy kichamy, nasz organizm całkowicie przestaje działać. Nawet serce się zatrzymuje.

Chcąc wyciągnąć pacjenta, lekarze często posuwają się za daleko. Na przykład niejaki Charles Jensen w latach 1954-1994. przeżył ponad 900 operacji usunięcia nowotworów.

Najrzadszą chorobą jest choroba Kuru. Chorują na to tylko przedstawiciele plemienia Fur w Nowej Gwinei. Pacjent umiera ze śmiechu. Uważa się, że przyczyną choroby jest zjadanie ludzkiego mózgu..

Według badań WHO codzienna półgodzinna rozmowa przez telefon komórkowy zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia guza mózgu o 40%.

Cztery kromki ciemnej czekolady zawierają około dwustu kalorii. Więc jeśli nie chcesz się polepszyć, lepiej nie jeść więcej niż dwa plasterki dziennie..

Uśmiechanie się tylko dwa razy dziennie może obniżyć ciśnienie krwi i zmniejszyć ryzyko zawału serca i udaru mózgu..

Przeciętny człowiek w ciągu swojego życia wytwarza nie mniej niż dwie duże kałuże śliny..

Nawet jeśli serce człowieka nie bije, może on jeszcze długo żyć, co pokazał nam norweski rybak Jan Revsdal. Jego "silnik" zatrzymał się na 4 godziny po tym, jak rybak zgubił się i zasnął na śniegu.

Średnia długość życia osób leworęcznych jest krótsza niż praworęcznych.

Praca, której dana osoba nie lubi, jest o wiele bardziej szkodliwa dla jego psychiki niż jej brak.

Lek na kaszel „Terpinkod” jest jednym z najlepiej sprzedających się, wcale nie ze względu na swoje właściwości lecznicze.

Gruczoł krokowy lub prostata jest gruczołem wydzielania zewnętrznego kompleksu męskich narządów płciowych ssaków, w tym ludzi, przez które przechodzi mocz.

Wodobrzusze otrzewnowe

informacje ogólne

Wodobrzusze odnosi się do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej. W normalnych warunkach obecność płynów w małych ilościach (mniej niż 30 ml) nie stanowi problemu, ale nagromadzenie dużych ilości jest oznaką różnych patologii i może prowadzić do poważnych zagrożeń dla zdrowia.

Patologie związane z wodobrzuszem to choroba wątroby, wirusowe zapalenie wątroby i alkoholowa choroba wątroby, a następnie marskość i nadciśnienie wrotne (podwyższone ciśnienie w żyle wrotnej), niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Budd-Chiari, gruźlica, zapalenie trzustki, rak otrzewnej.

Najpoważniejsze powikłania dotyczą możliwości infekcji (samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej) oraz strasznego zespołu wątrobowo-nerkowego, w którym ciśnienie płynu na wątrobę i nerki poważnie osłabia ich funkcjonowanie.

Jak dotąd nie ma metod zapobiegania wodobrzuszowi, ale korzystny jest zdrowy tryb życia ze zbilansowaną dietą, brak alkoholu i ciągła aktywność fizyczna..

Leczenie wodobrzusza obejmuje pewne środki dietetyczne, takie jak zmniejszenie zawartości soli (sodu) w żywności, aby uniknąć zatrzymywania płynów. Głównymi lekami są diuretyki (diuretyki) usuwające nadmiar płynu. Jeśli wodobrzusze nie ustępują po zastosowaniu diuretyków, interwencja aspiracji płynu. Zabieg nazywa się paracentezą i jest wykonywany ambulatoryjnie. W przypadku samoistnego bakteryjnego zapalenia otrzewnej infekcję leczy się antybiotykami (więcej szczegółów poniżej).

Co to jest wodobrzusze i jak się objawia?

Wodobrzusze to nieprawidłowe gromadzenie się płynu w jamie otrzewnej, tj. przestrzeń między membraną pokrywającą narządy jamy brzusznej a wewnętrzną ścianą brzucha.

U zdrowych osób obecność niewielkiej ilości płynu (10-30 ml) w jamie otrzewnej należy uznać za całkowicie normalną, ponieważ pozwala to uniknąć tarcia między narządami wewnętrznymi a ścianą brzucha.

Zwykle otrzewna może wchłonąć do 1 litra płynu dziennie; jednak w przypadku wzrostu ilości i przekroczenia zdolności resorpcyjnej otrzewnej płyn gromadzi się w jamie brzusznej i powoduje wodobrzusze.

Przyczyny wodobrzusza

Przyczyny wodobrzusza można podzielić na dwie główne kategorie: wątrobową i pozawątrobową. Jednak niezależnie od pochodzenia przyczyną jest zawsze brak równowagi hydrosoli, po którym następuje nadmierne zatrzymywanie sodu i wody w organizmie..

Przyczyny wątrobowe (głównie z powodu chorób przewlekłych)Przyczyny pozawątrobowe
  • Nadciśnienie wrotne związane z marskością wątroby. Jest to najczęstsza przyczyna (w 75-80% przypadków) wodobrzusza;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu A, B itp.;
  • Niedrożność żylnego odpływu wątroby (zespół Budd-Chiari).
  • Nowotwory wpływające na narządy jamy brzusznej (okrężnica, wątroba, trzustka, żołądek, jajnik);
  • Choroby zakaźne, takie jak gruźlica;
  • Zapalenie trzustki;
  • Zaburzenia czynności nerek (często związane z marskością wątroby);
  • Ciężka hipoalbuminemia;
  • Toczeń rumieniowaty układowy;
  • Niewydolność serca;
  • Ogólne zatrzymywanie wody związane z chorobami ogólnoustrojowymi, takimi jak zespół nerczycowy lub zaciskające zapalenie osierdzia;
  • Ciężkie zaburzenia wchłaniania jelit;
  • Odżywianie (nadmiar soli w diecie);
  • Poważne niedożywienie (kwashiorkor).

Objawy wodobrzusza

Wodobrzusze można podzielić na różne stopnie:

  • Stopień 1 - wodobrzusze łagodne: można je wykryć tylko w badaniu ultrasonograficznym, jako bezobjawowe;
  • Stopień 2 - umiarkowane wodobrzusze: Powoduje umiarkowane wzdęcia brzucha i można je również wykryć w badaniu przedmiotowym
  • Stopień 3 - Ciężkie wodobrzusze: powoduje zauważalne i bardzo wyraźne wzdęcia brzucha i jest już zidentyfikowane w badaniu przedmiotowym.

Objawy wodobrzusza są więc zróżnicowane w zależności od ilości nagromadzonego płynu puchlinowego - w chorobach przewlekłych obserwuje się stopniowe manifestowanie objawów, aw ostrych stanach jamy brzusznej nagłe..

Małe ilości płynu zwykle nie powodują objawów, natomiast nagromadzenie umiarkowanych ilości płynu powoduje zwiększenie obwodu brzucha i zwiększenie masy ciała.

Wreszcie, jeśli gromadzi się duża ilość płynu, brzuch staje się kulisty, pojawia się obrzęk i rozdęcie brzucha, brak apetytu (z powodu ciśnienia wywieranego przez płyn na brzuch), duszność (spowodowana uniesieniem przepony i obrzękiem płuc), utrata masy ciała i zmęczenie.

W wodobrzuszu gromadzenie się płynu następuje głównie w jamie brzusznej, przez co zwiększa się objętość, ale w niektórych przypadkach nadmiar płynu może również gromadzić się w kostkach, gdzie również powoduje obrzęk..

Choroba powoduje dyskomfort z powodu wzdęć i bólu, w przypadku infekcji (bakteryjne zapalenie otrzewnej) może wystąpić gorączka, nudności i wymioty.

Wszystkie objawy zależą od obecnych chorób, dlatego mogą być bardzo zróżnicowane:

  • żółtaczka;
  • ginekomastia;
  • słabe mięśnie;
  • pomieszanie świadomości;
  • utrata apetytu;
  • gorączka;
  • żylaki przełyku (z marskością wątroby);
  • encefalopatia;
  • z ciężkimi postaciami wodobrzusza, a nawet śpiączki.

Diagnostyka

Diagnostyka opiera się na:

  • badanie lekarskie
  • w niektórych przypadkach badania obrazowe, takie jak USG;
  • w niektórych przypadkach analiza płynu puchlinowego.

Kiedy lekarz puka (uderza) w brzuch, płyn wydaje tępy dźwięk. Jeśli dana osoba ma rozdęty brzuch z powodu rozdęcia jelit gazem, po dotknięciu słychać dźwięk bębna. Jednak lekarz nie zawsze jest w stanie wykryć płyn puchlinowy, jeśli jego objętość nie przekracza 1 litra..

Jeśli lekarze mają wątpliwości co do wodobrzusza lub jego przyczyny, mogą wykonać badanie ultrasonograficzne (USG) lub tomografię komputerową (CT) (badanie obrazowe wątroby i pęcherzyka żółciowego). Ponadto niewielką próbkę płynu puchlinowego można pobrać, wprowadzając igłę przez ścianę brzucha, co jest procedurą zwaną paracentezą diagnostyczną. Test laboratoryjny tego płynu może pomóc w ustaleniu przyczyny (czy występują infekcje bakteryjne, komórki rakowe lub poziom białka).

Gdy wodobrzusze jest spowodowane nadciśnieniem wrotnym, a nie infekcją lub stanem zapalnym, płyn ma kolor słomkowy. Kiedy płyn jest mleczny, przyczyna jest zwykle związana z chłoniakami lub niedrożnym przewodem limfatycznym.

Może być również przydatna do diagnozowania, a także wykluczania innych chorób współistniejących:

  • badania krwi: pełna morfologia, analiza cukru we krwi, transaminazy, elektrolity;
  • analiza moczu: bada poziom kreatyniny w celu oceny czynności nerek;
  • badania instrumentalne: elektrokardiografia (EKG), echokolordoppler, biopsja nerki.

Jak leczy się wodobrzusze?

Leczenie wodobrzusza zależy głównie od przyczyn.

Ogólnie leczenie obejmuje:

  • Zmniejszenie spożycia soli z pożywienia do maksymalnie 1,5-2 g dziennie, aby uniknąć zatrzymywania wody.
  • Zmniejszone spożycie płynów.
  • Wycofanie alkoholu.
  • Odpoczywać w łóżku.
  • Terapia lekowa: podawanie leków moczopędnych (spironolakton (aldakton, weroshpiron) i furosemid) w celu usunięcia nadmiaru płynu, albuminy (w celu ponownego zwiększenia objętości osocza) i antybiotyków w przypadku infekcji bakteryjnych.
  • Ewakuacja / terapeutyczna paracenteza: Oprócz celów diagnostycznych jest również stosowany do celów terapeutycznych i jest stosowany do usuwania przez płyny aspiracyjne, które zgromadziły się w jamie brzusznej, gdy same leki moczopędne nie pomagają. Podczas tej procedury wskazane jest jednoczesne ponowne zwiększenie objętości osocza przez wlew albuminy w celu utrzymania równowagi naczyniowo-krążeniowej. Paracenteza jest również leczeniem z wyboru w przypadku wodobrzusza lekoopornego.
  • Przeszczep wątroby: przeszczep wątroby jest korzystny - ponieważ wodobrzusze najczęściej ma marskość wątroby - u pacjentów, którym nie pomagają inne terapie (w szczególności leki).
  • Transjugular intrahepatic portosystemic shunt (TIPS): Przydatne, gdy wodobrzusze jest związane z nadciśnieniem wrotnym (zwiększone ciśnienie w żyle wrotnej). Zabieg polega na umieszczeniu stentu - przydatnego w utrzymaniu drożności wykonanego przecieku - pomiędzy żyłą koła systemowego a żyłą wrotną lub jednym z jej odgałęzień.
  • Zmniejszenie spożycia niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
  • Spożywanie posiłków gwarantujących odpowiednią podaż białka
  • Specyficzne metody leczenia oparte na przyczynie: na przykład chirurgia, chemioterapia lub radioterapia w przypadku nowotworów złośliwych.

Powikłania wodobrzusza

Główne powikłania wodobrzusza to:

  • Spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej (powodujące gorączkę i ból brzucha). Jest to infekcja płynu puchlinowego, która rozwija się bez wyraźnego powodu. Ta infekcja jest powszechna wśród osób z wodobrzuszem i marskością wątroby, zwłaszcza u alkoholików. Jeśli rozwinie się samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej, ludzie zwykle odczuwają dyskomfort w jamie brzusznej i mogą odczuwać ból brzucha. Pacjenci mogą mieć gorączkę i ogólne złe samopoczucie. Mogą odczuwać dezorientację, dezorientację i senność. W przypadku braku natychmiastowego i odpowiedniego leczenia śmiertelność przekracza 90%. Przeżycie zależy od wczesnego leczenia odpowiednimi antybiotykami.
  • Ból brzucha: występuje, gdy płyn w jamie brzusznej gromadzi się w dużych ilościach, czasami ograniczając również zdolność do jedzenia, chodzenia i wykonywania innych codziennych czynności.
  • Hydrothorax: to znaczy nagromadzenie płynu w płucach. Ten stan powoduje duszność, niskie utlenowanie krwi, kaszel i dyskomfort w klatce piersiowej..
  • Niewydolność nerek: często pogorszenie marskości wątroby. Jest to poważne powikłanie, które występuje rzadko (wodobrzusze spowodowane marskością wątroby) i nazywa się zespołem wątrobowo-nerkowym. Stan ten powoduje postępującą niewydolność nerek i może być śmiertelny.
  • Encefalopatia wątrobowa: objawiająca się dezorientacją, zmianami poziomu świadomości, aż do śpiączki.

Prognoza

Chociaż wodobrzusze nie jest niebezpieczne na krótką metę, ma negatywne rokowanie, zwłaszcza gdy jest związane z marskością wątroby. W tym przypadku w rzeczywistości resztkowa czynność wątroby jest bardzo niska, a wskaźnik przeżycia 2 lata po rozpoznaniu wynosi 50%.

Ponadto wodobrzusze może wielokrotnie nawracać i zwykle wiąże się z zaawansowanymi chorobami. Jednak w przypadku choroby, która nie reaguje na terapię lekową, 50% pacjentów umiera w ciągu sześciu miesięcy..

Mimo poprawy terapeutycznej przeszczep wątroby jest często jedyną interwencją, która daje pozytywne rokowanie..

Lepsze rokowanie można jednak zagwarantować, gdy wodobrzusze jest spowodowane zespołem nerczycowym lub wadą Budd-Chiari, oba stany są uleczalne.

Wodobrzusze brzuszne

Objawowe zjawisko polegające na gromadzeniu się przesięku lub wysięku w otrzewnej nazywa się wodobrzuszem..

Jama brzuszna zawiera część jelita, żołądka, wątroby, woreczka żółciowego, śledziony. Ogranicza ją otrzewna - błona składająca się z warstwy wewnętrznej (przylegającej do narządów) i zewnętrznej (przylegającej do ścian). Zadaniem półprzezroczystej błony surowiczej jest naprawa narządów wewnętrznych i udział w metabolizmie. Otrzewna jest obficie zaopatrzona w naczynia krwionośne, które zapewniają metabolizm poprzez limfę i krew.

Pomiędzy dwiema warstwami otrzewnej u zdrowej osoby znajduje się pewna ilość płynu, który jest stopniowo wchłaniany do węzłów chłonnych, aby zrobić miejsce na nowy. Jeśli z jakiegoś powodu tempo tworzenia się wody wzrasta lub jej wchłanianie do limfy zwalnia, wówczas przesięk zaczyna się gromadzić w otrzewnej.

Co to jest?

Wodobrzusze to patologiczne nagromadzenie płynu w jamie brzusznej. Może rozwijać się szybko (w ciągu kilku dni) lub przez długi czas (tygodnie lub miesiące). Klinicznie obecność wolnego płynu w jamie brzusznej objawia się po osiągnięciu dość dużej objętości - od 1,5 litra.

Ilość płynu w jamie brzusznej czasami osiąga znaczące liczby - 20 litrów lub więcej. Z pochodzenia płyn puchlinowy może mieć charakter zapalny (wysięk) i niezapalny, w wyniku naruszenia ciśnienia hydrostatycznego lub koloidowo-osmotycznego w patologiach układu krążenia lub limfatycznego (przesięku).

Klasyfikacja

W zależności od ilości płynu w jamie brzusznej mówią o kilku stopniach procesu patologicznego:

  1. Małe wodobrzusze (nie więcej niż 3 litry).
  2. Umiarkowany (3-10 l).
  3. Duży (masywny) (10–20 litrów, w rzadkich przypadkach - 30 litrów lub więcej).

W zależności od infekcji treści wodobrzusznych wyróżnia się:

  • jałowe (niezainfekowane) wodobrzusze;
  • zakażone wodobrzusze;
  • spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej.

Zgodnie z odpowiedzią na trwającą terapię wodobrzusze to:

  • przejściowy. Znika na tle leczenia zachowawczego równolegle z poprawą stanu pacjenta na zawsze lub do okresu kolejnego zaostrzenia procesu patologicznego;
  • nieruchomy. Pojawienie się płynu w jamie brzusznej nie jest przypadkowym epizodem, utrzymuje się w niewielkiej objętości nawet pomimo odpowiedniej terapii;
  • odporny (apatyczny lub ogniotrwały). Duże wodobrzusze, które można nie tylko zatrzymać, ale nawet zmniejszyć dużymi dawkami diuretyków.

Jeśli gromadzenie się płynu stale rośnie i osiąga ogromne rozmiary, pomimo trwającego leczenia, takie wodobrzusze nazywa się intensywnymi.

Przyczyny rozwoju wodobrzusza

Przyczyny wodobrzusza brzusznego są zróżnicowane i zawsze wiążą się z poważnymi zaburzeniami w organizmie człowieka. Jama brzuszna to zamknięta przestrzeń, w której nie powinien tworzyć się nadmiar płynu. To miejsce przeznaczone jest na narządy wewnętrzne - znajduje się tam żołądek, wątroba, woreczek żółciowy, część jelit, śledziona, trzustka.

Otrzewna jest wyłożona dwoma warstwami: zewnętrzną, która jest przymocowana do ściany brzucha i wewnętrzną, która przylega do narządów i otacza je. Zwykle pomiędzy tymi płatami zawsze znajduje się niewielka ilość płynu, co jest wynikiem pracy naczyń krwionośnych i limfatycznych znajdujących się w jamie otrzewnej. Ale ten płyn nie gromadzi się, ponieważ prawie natychmiast po wydaleniu jest wchłaniany przez naczynia włosowate limfatyczne. Pozostała mała część jest konieczna, aby pętle jelitowe i narządy wewnętrzne mogły swobodnie poruszać się w jamie brzusznej i nie sklejały się ze sobą.

Gdy dochodzi do naruszenia bariery, funkcji wydalniczej i resorpcyjnej, wysięk przestaje być normalnie wchłaniany i gromadzi się w jamie brzusznej, w wyniku czego rozwija się wodobrzusze.

10 najważniejszych przyczyn wodobrzusza brzusznego:

  1. Choroby serca. Wodobrzusze mogą się rozwijać z powodu niewydolności serca lub z powodu zaciskającego zapalenia osierdzia. Niewydolność serca może być wynikiem prawie wszystkich chorób serca. Mechanizm rozwoju wodobrzusza w tym przypadku będzie się wiązał z tym, że przerośnięty mięsień sercowy nie jest w stanie pompować niezbędnej ilości krwi, która zaczyna gromadzić się w naczyniach krwionośnych, w tym w układzie żyły głównej dolnej. W wyniku wysokiego ciśnienia płyn wydostanie się z łożyska naczyniowego, tworząc wodobrzusze. Mechanizm rozwoju wodobrzusza w zapaleniu osierdzia jest w przybliżeniu taki sam, ale w tym przypadku zewnętrzna powłoka serca ulega zapaleniu, co prowadzi do niemożności jej normalnego wypełnienia krwią. W przyszłości wpływa to na pracę układu żylnego;
  2. Choroba wątroby. Przede wszystkim jest to marskość wątroby, a także rak narządów i zespół Budd-Chiari. Marskość wątroby może rozwinąć się na tle zapalenia wątroby, stłuszczenia, przyjmowania toksycznych leków, alkoholizmu i innych czynników, ale zawsze towarzyszy jej śmierć hepatocytów. W rezultacie normalne komórki wątroby są zastępowane tkanką bliznowatą, narząd powiększa się, ściska żyłę wrotną, a zatem rozwija się wodobrzusze. Spadek ciśnienia onkotycznego również przyczynia się do uwolnienia nadmiaru płynu, ponieważ sama wątroba nie jest już w stanie syntetyzować białek osocza i albuminy. Proces patologiczny pogarsza szereg odruchowych reakcji organizmu na niewydolność wątroby;
  3. Choroba nerek. Wodobrzusze są spowodowane przewlekłą niewydolnością nerek, która występuje w wyniku wielu różnych chorób (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych, kamica moczowa itp.). Choroba nerek prowadzi do tego, że wzrasta ciśnienie krwi, sód wraz z płynem zostaje zatrzymany w organizmie, w wyniku czego powstaje wodobrzusze. Spadek ciśnienia onkotycznego w osoczu prowadzący do wodobrzusza może również wystąpić na tle zespołu nerczycowego;
  4. Choroby układu pokarmowego mogą powodować nadmierne gromadzenie się płynu w jamie brzusznej. Może to być zapalenie trzustki, przewlekła biegunka, choroba Leśniowskiego-Crohna. Obejmuje to również wszelkie procesy zachodzące w otrzewnej i uniemożliwiające odpływ limfy;
  5. Wodobrzusze mogą wywoływać różne zmiany w otrzewnej, między innymi rozlane, gruźlicze i grzybicze zapalenie otrzewnej, rak otrzewnej, rak okrężnicy, żołądek, piersi, jajniki, endometrium. Obejmuje to również pseudomyxoma i międzybłoniaka otrzewnej;
  6. Wodobrzusze może się rozwinąć, gdy naczynia limfatyczne są uszkodzone. Dzieje się tak z powodu urazu, z powodu obecności guza w organizmie, który daje przerzuty, z powodu infekcji filariae (robaki składające jaja w dużych naczyniach limfatycznych);
  7. Zapalenie błon surowiczych jest chorobą, w której wodobrzusze pojawia się w połączeniu z innymi objawami, w tym zapaleniem opłucnej i osierdzia;
  8. Choroby ogólnoustrojowe mogą prowadzić do gromadzenia się płynu w otrzewnej. Są to reumatyzm, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty, itp.;
  9. Niedobór białka jest jednym z czynników predysponujących do powstawania wodobrzusza;
  10. Obrzęk śluzowaty może prowadzić do wodobrzusza. Chorobie tej towarzyszy obrzęk tkanek miękkich i błon śluzowych, objawia się naruszeniem syntezy tyroksyny i trójjodotyroniny (hormony tarczycy).

Tak więc w sercu wodobrzusza mogą znajdować się różne zaburzenia zapalne, hydrostatyczne, metaboliczne, hemodynamiczne i inne. Wiążą się z szeregiem patologicznych reakcji organizmu, w wyniku których płyn śródmiąższowy poci się w żyłach i gromadzi się w otrzewnej..

Wodobrzusze w onkologii

Jak już wspomniano, choroby onkologiczne (nowotworowe) charakteryzują się niekontrolowaną proliferacją komórek nowotworowych. Z grubsza rzecz biorąc, każdy guz może powodować rozwój wodobrzusza, jeśli wystąpią przerzuty komórek nowotworowych do wątroby, a następnie ucisk na zatokę wątrobową i wzrost ciśnienia w układzie żyły wrotnej. Istnieją jednak choroby nowotworowe, które są częściej powikłane wodobrzuszem niż inne..

Wodobrzusze mogą być spowodowane:

  1. Rak otrzewnej. Termin ten odnosi się do porażenia otrzewnej przez komórki nowotworowe, które dają przerzuty do niej z guzów innych narządów i tkanek. Mechanizm rozwoju wodobrzusza jest taki sam jak w międzybłoniaku..
  2. Mesothelioma. Ten złośliwy nowotwór występuje niezwykle rzadko i pochodzi bezpośrednio z komórek otrzewnej. Rozwój guza prowadzi do aktywacji układu odpornościowego w celu zniszczenia komórek nowotworowych, co objawia się rozwojem procesu zapalnego, rozszerzeniem naczyń krwionośnych i limfatycznych oraz poceniem się płynu do jamy brzusznej.
  3. Rak jajnika. Chociaż jajniki nie należą do narządów jamy brzusznej, płaty otrzewnej są zaangażowane w mocowanie tych narządów w miednicy małej. Wyjaśnia to fakt, że w raku jajnika proces patologiczny może łatwo rozprzestrzenić się na otrzewną, czemu będzie towarzyszył wzrost przepuszczalności jej naczyń i tworzenie się wysięku w jamie brzusznej. W późniejszych stadiach choroby mogą wystąpić przerzuty raka do płatów otrzewnej, co zwiększy wydzielanie płynu z łożyska naczyniowego i doprowadzi do progresji wodobrzusza.
  4. Rak trzustki. W trzustce powstają enzymy trawienne, które są z niej wydzielane przez przewód trzustkowy. Po wyjściu z gruczołu przewód ten łączy się ze wspólnym przewodem żółciowym (przez który żółć opuszcza wątrobę), po czym razem wpływają do jelita cienkiego. Wzrost i rozwój guza w pobliżu zbiegu tych przewodów może prowadzić do naruszenia odpływu żółci z wątroby, co może objawiać się hepatomegalią (powiększeniem wątroby), żółtaczką, świądem i wodobrzuszem (wodobrzusze rozwija się w późniejszych stadiach choroby).
  5. Zespół Meigsa. Termin ten odnosi się do stanu patologicznego charakteryzującego się gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej i innych jamach ciała (na przykład w jamie opłucnej płuc). Nowotwory narządów miednicy (jajniki, macica) są uważane za przyczynę choroby..

Objawy

Objawy objawiające się wodobrzuszem (patrz zdjęcie), oczywiście, silnie zależą od ciężkości stanu. Jeśli wodobrzusze jest łagodne, wówczas nie pojawiają się żadne objawy, trudno go wykryć nawet za pomocą badań instrumentalnych, pomaga tylko USG lub CT jamy brzusznej.

Jeśli wodobrzusze jest ciężkie, towarzyszą mu następujące objawy:

  1. Wzdęcie i uczucie ciężkości brzucha.
  2. Wzdęcie, obrzęk i powiększenie brzucha.
  3. Problemy z oddychaniem spowodowane uciskiem treści brzusznej na przeponę. Ucisk prowadzi do duszności (duszność, krótki i szybki oddech).
  4. Ból brzucha.
  5. Płaski pępek.
  6. Brak apetytu i natychmiastowe uczucie sytości.
  7. Opuchnięte kostki (obrzęk) z powodu nadmiaru płynu.
  8. Inne typowe objawy choroby, takie jak nadciśnienie wrotne (opór przepływu krwi) przy braku marskości.

Diagnostyka

Rozpoznanie wodobrzusza można wykryć już na pierwszym badaniu:

  • powiększony brzuch (podobny do brzucha w ciąży), odstający pępek, w pozycji leżącej, rozszerza się na boki w wyniku odpływu płynu („żabiego brzucha”), żyły odpiszczelowe na ścianie przedniej są rozszerzone;
  • podczas uderzania (stukania) w brzuch dźwięk staje się przytłumiony (jak na drzewie);
  • przy osłuchiwaniu (słuchanie fonendoskopem) brzucha, dźwięki jelitowe będą nieobecne z powodu znacznego nagromadzenia płynu.

Oznaka fluktuacji ma charakter orientacyjny - jedną dłoń kładzie się na boku pacjenta, drugą ręką wykonuje ruchy oscylacyjne z drugiej strony, w wyniku czego odczuwalny będzie ruch płynu w jamie brzusznej.

Do dodatkowej diagnostyki mają zastosowanie następujące rodzaje badań laboratoryjnych i badań instrumentalnych:

  • badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej i nerek (USG). Metoda badania pozwala zidentyfikować obecność płynu w jamie brzusznej, formacje wolumetryczne, dać wyobrażenie o wielkości nerek i nadnerczy, obecności lub braku w nich guzów, struktury echa trzustki, pęcherzyka żółciowego itp.;
  • USG serca i tarczycy - można określić frakcję wyrzutową (jej spadek jest jednym z objawów niewydolności serca), wielkość serca i jego jam, obecność złogów fibryny (objaw zaciskającego zapalenia osierdzia), wielkość i budowę tarczycy;
  • obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny - pozwala na wizualizację nawet najmniejszego nagromadzenia płynu, ocenę budowy narządów jamy brzusznej, identyfikację anomalii ich rozwoju, obecność nowotworów itp.;
  • zwykłe prześwietlenie klatki piersiowej - pozwala ocenić obecność gruźlicy lub guzów płuc, wielkość serca;
  • laparoskopia diagnostyczna - na przedniej ścianie jamy brzusznej wykonuje się niewielkie nakłucie, do którego wprowadza się endoskop (aparat z wbudowaną kamerą). Metoda pozwala określić płyn w jamie brzusznej, wziąć jego część do dalszych badań w celu ustalenia charakteru początku wodobrzusza, możliwe jest również wykrycie uszkodzonego narządu, który spowodował gromadzenie się płynu;
  • angiografia - metoda określania stanu naczyń krwionośnych;
  • ogólne badanie krwi - możliwy jest spadek liczby płytek krwi z powodu upośledzenia czynności wątroby, wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów w chorobach autoimmunologicznych i zapalnych itp.;
  • ogólna analiza moczu - pozwala ocenić obecność choroby nerek;
  • biochemiczne badanie krwi, hormony tarczycy. Określono: poziom białka, transaminazy (ALAT, ASAT), cholesterolu, fibrynogenu w celu określenia stanu czynnościowego wątroby, badanie reumatyczne (białko C-reaktywne, czynnik reumatoidalny, antystreptolizyna) do diagnostyki reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego lub innych chorób autoimmunologicznych, mocznika i kreatyniny czynność nerek, sód, potas itp.;
  • oznaczanie markerów nowotworowych, na przykład alfa-fetoproteiny w raku wątroby;
  • badanie mikroskopowe płynu puchlinowego pozwala określić charakter wodobrzusza.

Komplikacje

W przypadku dużej ilości płynu w jamie brzusznej może dojść do niewydolności oddechowej i przeciążenia prawego serca z powodu ucisku na uniesioną przeponę płuc i duże naczynia. W przypadku infekcji możliwy jest rozwój zapalenia otrzewnej (zapalenia otrzewnej), które jest niezwykle poważną chorobą wymagającą pilnej interwencji chirurgicznej..

Jak leczyć wodobrzusze?

Leczenie wodobrzusza powinno rozpocząć się jak najwcześniej i być prowadzone wyłącznie przez doświadczonego lekarza, ponieważ w przeciwnym razie choroba może postępować i powodować poważne komplikacje. Przede wszystkim konieczne jest określenie stopnia wodobrzusza i ocena ogólnego stanu pacjenta. Jeśli na tle napiętego wodobrzusza u pacjenta wystąpią objawy niewydolności oddechowej lub niewydolności serca, podstawowym zadaniem będzie zmniejszenie ilości płynu puchlinowego i zmniejszenie ciśnienia w jamie brzusznej. Jeśli wodobrzusze są przemijające lub umiarkowane, a istniejące powikłania nie stanowią bezpośredniego zagrożenia życia pacjenta, na pierwszy plan wysuwa się leczenie choroby podstawowej, jednak poziom płynów w jamie brzusznej jest regularnie monitorowany.

Wolny płyn można łatwo usunąć z jamy brzusznej - ale przyczyny wodobrzusza pozostaną. Dlatego pełnoprawnym leczeniem wodobrzusza jest leczenie chorób, które spowodowały jego wystąpienie..

Niezależnie od tego, co spowodowało wodobrzusze, ogólne cele są następujące:

  • łóżko lub pół-łóżko (z możliwością wstawania z łóżka tylko w przypadku konieczności fizjologicznej);
  • ograniczenie, aw zaawansowanych przypadkach - całkowite wykluczenie sodu z pożywienia. Osiągnięto poprzez ograniczenie (lub wykluczenie) stosowania soli kuchennej.

Jeśli wodobrzusze powstały z powodu marskości wątroby, to wraz ze spadkiem ilości sodu we krwi spożycie płynu w różnych postaciach (herbata, soki, zupy) jest również ograniczone - do 1 litra.

Leczenie farmakologiczne zależy od choroby, która wywołuje wodobrzusze. Ogólny cel, niezależnie od przyczyny wodobrzusza, ma działanie moczopędne.

Może to być połączenie z suplementami potasu lub diuretykami oszczędzającymi potas. Wyznacz również:

  • z marskością wątroby - hepatoprotektory (leki chroniące komórki wątroby);
  • z małą ilością białka we krwi - preparaty białkowe, które są wstrzykiwane dożylnie. Przykładowo - albumina, świeżo mrożone osocze (wstrzykuje się w przypadku zaburzeń układu krzepnięcia krwi przy wodobrzuszu);
  • w przypadku niewydolności sercowo-naczyniowej - leki wspomagające pracę serca (dobierane są w zależności od przyczyny niepowodzenia)

Chirurgiczne metody leczenia wodobrzusza są stosowane w:

  • znaczne nagromadzenie wolnego płynu w jamie brzusznej;
  • jeśli metody konserwatywne wykazują niewielkie lub żadne wyniki.

Główne metody chirurgiczne stosowane w przypadku wodobrzusza to:

  1. Laparocenteza. Wysięk usuwa się przez nakłucie jamy brzusznej pod kontrolą USG. Po operacji zainstalowany jest drenaż. W jednej procedurze usuwa się nie więcej niż 10 litrów wody. Jednocześnie pacjentowi wstrzykuje się kroplowe roztwory soli i albuminę. Powikłania są bardzo rzadkie. Czasami w miejscu nakłucia zachodzą procesy zakaźne. Zabieg nie jest wykonywany w przypadku zaburzeń krzepnięcia krwi, ciężkich wzdęć, urazów jelit, przepuklin brzusznych i ciąży.
  2. Przezszyjkowe przecieranie wewnątrzwątrobowe. Podczas operacji żyły wątrobowe i wrotne są sztucznie przekazywane. U pacjenta mogą wystąpić powikłania w postaci krwawień wewnątrzbrzusznych, posocznicy, przecieku tętniczo-żylnego, zawału wątroby. Nie przepisuj operacji, jeśli pacjent ma guzy wewnątrzwątrobowe lub torbiele, niedrożność naczyń, niedrożność dróg żółciowych, patologie sercowo-płucne.
  3. Przeszczep wątroby. Jeśli wodobrzusze rozwinęło się na tle marskości wątroby, można przepisać przeszczep narządu. Niewielu pacjentów ma szansę na taką operację, ponieważ trudno jest znaleźć dawcę. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do przeszczepu są przewlekłe patologie zakaźne, poważne zaburzenia innych narządów oraz choroby onkologiczne. Odrzucenie przeszczepu jest jednym z najpoważniejszych powikłań.

Leczenie wodobrzusza w onkologii

Przyczyną powstania płynu puchlinowego w guzie może być ściskanie naczyń krwionośnych i limfatycznych jamy brzusznej, a także uszkodzenie otrzewnej przez komórki nowotworowe. W każdym przypadku, aby skutecznie leczyć chorobę, konieczne jest całkowite usunięcie złośliwego nowotworu z organizmu..

W leczeniu chorób onkologicznych można zastosować:

  1. Chemoterapia. Chemioterapia jest głównym sposobem leczenia raka otrzewnej, w którym komórki nowotworowe atakują oba płaty błony surowiczej jamy brzusznej. Przepisywane są środki chemiczne (metotreksat, azatiopryna, cisplatyna), które zakłócają procesy podziału komórek nowotworowych, prowadząc w ten sposób do zniszczenia guza. Głównym problemem jest tutaj fakt, że leki te zakłócają również normalny podział komórek w całym organizmie. W efekcie w okresie leczenia pacjent może stracić włosy, mogą pojawić się wrzody żołądka i jelit, może rozwinąć się niedokrwistość aplastyczna (brak czerwonych krwinek na skutek naruszenia procesu ich powstawania w szpiku kostnym).
  2. Radioterapia. Istota tej metody polega na bardzo precyzyjnym oddziaływaniu promieniowania na tkankę nowotworową, co prowadzi do obumierania komórek nowotworowych i zmniejszenia rozmiaru nowotworu..
  3. Operacja. Polega na usunięciu guza poprzez operację chirurgiczną. Metoda ta jest szczególnie skuteczna w przypadku guzów łagodnych lub gdy przyczyną wodobrzusza jest ucisk naczyń krwionośnych lub limfatycznych przez rosnący guz (jego usunięcie może doprowadzić do całkowitego wyzdrowienia pacjenta).

Leczenie wodobrzusza w chorobach nerek

Leczenie przewlekłej choroby nerek, która może powodować wodobrzusze, jest prawie zawsze trudnym i długotrwałym procesem. W zależności od konkretnego rodzaju choroby rozstrzyga się o konieczności przepisywania hormonów, glikokortykosteroidów, zabiegu chirurgicznego korygującego ubytki, stałej hemodializy lub innych środków terapeutycznych. Jednak ogólne zasady terapii tych patologii są takie same. Obejmują one następujące wytyczne:

  1. Ograniczenie soli. Ponieważ wydalanie elektrolitów jest upośledzone w przypadku upośledzenia czynności nerek, przyjmowanie nawet niewielkiej ilości soli może prowadzić do zatrzymania płynów i wzrostu ciśnienia krwi. Maksymalna dopuszczalna dawka w przypadku tych chorób wynosi nie więcej niż 1 g / dzień. Kwotę tę można osiągnąć, spożywając świeżą żywność i niesolone napoje..
  2. Regularne monitorowanie substancji toksycznych we krwi. To ćwiczenie pomaga zapobiegać poważnym powikłaniom, takim jak uszkodzenie mózgu (encefalopatia).
  3. Utrzymywanie odpowiedniego wydalania moczu. W przypadku przewlekłego uszkodzenia narządu we krwi człowieka zaczynają gromadzić się toksyczne substancje. Prowadzą do zaburzeń snu, ciągłego osłabienia, obniżonej wydajności i złego stanu zdrowia. Dlatego ważne jest regularne stosowanie diuretyków w celu usprawnienia eliminacji „toksyn”.
  4. Redukcja procesu zapalnego. W przypadku chorób autoimmunologicznych, takich jak zapalenie kłębuszków nerkowych, toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, konieczne jest obniżenie funkcji odpornościowych organizmu. Z tego powodu tkanka nerkowa zostanie uszkodzona znacznie mniej. Z reguły do ​​tego celu stosuje się hormony - glikokortykosteroidy (prednizolon, deksametazon) lub immunosupresanty (sulfasalazyna, metotreksat).
  5. Przyjmowanie leków nefroprotekcyjnych. Inhibitory ACE i ARB, oprócz ochrony serca, mają podobny wpływ na nerki. Poprawiając stan swoich mikronaczyń, zapobiegają ich dalszemu uszkodzeniu i dystansują hemodializę od pacjenta.

Leczenie wodobrzusza w marskości wątroby

Jednym z głównych etapów leczenia wodobrzusza w marskości wątroby jest wstrzymanie postępu procesu patologicznego w nim i stymulacja odbudowy prawidłowej tkanki wątroby. Jeśli te warunki nie zostaną spełnione, objawowe leczenie wodobrzusza (stosowanie diuretyków i wielokrotne nakłucia terapeutyczne) będzie miało przejściowy efekt, ale ostatecznie wszystko zakończy się śmiercią pacjenta.

Leczenie marskości wątroby obejmuje:

  1. Hepatoprotektory (allochol, kwas ursodeoksycholowy) - leki poprawiające metabolizm w komórkach wątroby i chroniące je przed uszkodzeniem przez różne toksyny.
  2. Niezbędne fosfolipidy (fosfogliv, niezbędne) - odbudowują uszkodzone komórki i zwiększają ich odporność pod wpływem czynników toksycznych.
  3. Flawonoidy (hepaben, caril) - neutralizują wolne rodniki tlenowe i inne toksyczne substancje powstające w wątrobie podczas postępu marskości.
  4. Preparaty aminokwasowe (Heptral, Hepasol A) - pokrywają zapotrzebowanie wątroby i całego organizmu na aminokwasy niezbędne do prawidłowego wzrostu i odnowy wszystkich tkanek i narządów.
  5. Leki przeciwwirusowe (pegazy, rybawiryna) - przepisywane na wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C..
  6. Witaminy (A, B12, D, K) - te witaminy powstają lub odkładają się (magazynują) w wątrobie, a wraz z rozwojem marskości ich stężenie we krwi może znacznie spaść, co doprowadzi do rozwoju szeregu powikłań.
  7. Dietoterapia - zaleca się wykluczenie z diety pokarmów zwiększających obciążenie wątroby (w szczególności potrawy tłuste i smażone, wszelkiego rodzaju napoje alkoholowe, herbata, kawa).
  8. Przeszczep wątroby to jedyna metoda, która może radykalnie rozwiązać problem marskości wątroby. Należy jednak pamiętać, że nawet po udanym przeszczepie należy zidentyfikować i wyeliminować przyczynę choroby, ponieważ w przeciwnym razie marskość wątroby może również wpływać na nową (przeszczepioną) wątrobę..

Prognoza na całe życie

Rokowanie w przypadku wodobrzusza w dużej mierze zależy od choroby podstawowej. Uważa się za poważne, jeśli pomimo leczenia objętość płynu w jamie brzusznej nadal szybko rośnie. Wartość prognostyczna samego wodobrzusza polega na tym, że jego wzrost pogarsza ciężkość choroby podstawowej.

Leczenie wodobrzusza środkami ludowymi

Termin medyczny „wodobrzusze” odnosi się do pospolitego obrzęku brzucha. Ta nieprzyjemna dolegliwość może rozwinąć się u osoby z nadciśnieniem, niewydolnością serca, problemami z nerkami, czy złośliwym guzem w przestrzeni zaotrzewnowej. Wodobrzusze to poważny objaw, a jego rozwój jest powodem natychmiastowej wizyty u lekarza.

Ale medycyna tradycyjna również ma coś do zaoferowania pacjentowi w tej sytuacji. Czasami testowane przez lata środki okazują się skuteczniejsze, a co najważniejsze bezpieczne dla zdrowia. Jak pokonać wodobrzusze tradycyjną medycyną?

Skuteczny przepis od czytelnika

Ten przepis został udostępniony przez odwiedzającego witrynę. Stosując polecany przez niego środek na wodobrzusze, płyn z jamy brzusznej u chorych na raka z przerzutami do wątroby wypływa już na 2 dni.

Zagotuj pół litra mleka i gotuj na bardzo małym ogniu.

Pokrój dużą pęczek pietruszki na 2-3 cm kawałki i wlej do mleka.

Dusić mieszankę pietruszki i mleka przez 2,5 godziny na bardzo małym ogniu.

Odcedź, ostudź, pozostanie około szklanki.

Pij powstały bulion co godzinę, 2 łyżki.

Brzoza uratuje przed puchliną

To właśnie liście i pąki brzozy od dawna uważane są przez tradycyjnych uzdrowicieli za najlepsze lekarstwo na stagnację płynów. Zdobycie ich nie stanowi problemu, bo brzoza biała rośnie wszędzie w naszym kraju. Zacznijmy naszą historię od niesamowitych właściwości liści brzozy..

Kąpiele brzozowe „suche”

Ta procedura powinna być przeprowadzona późną wiosną lub latem. Zbierz jak najwięcej świeżych, młodych białych liści brzozy i umieść je w wannie lub lepiej - w prawdziwej drewnianej balii, takiej, w której myłeś się na wsi. Dobrze ubij liście i przykryj je folią, a następnie pozostaw na słońcu na kilka godzin. Gdy liście się rozgrzeją, całkowicie zanurz pacjenta z wodobrzuszem i pozwól mu leżeć tam przez co najmniej godzinę. Pod koniec zabiegu może wystąpić drętwienie skóry, jest to normalne. Kąpiele na sucho należy wykonywać dwa do trzech razy w tygodniu, aż do wyraźnej poprawy..

Kąpiele z bulionem brzozowym

Kąpiele te można stosować o każdej porze roku. Dla nich odpowiednie są nie tylko świeże, ale także suche białe liście brzozy. Na jedno wiadro wrzącej wody musisz wziąć pięćdziesiąt gramów suszonych liści lub sto gramów świeżego. Kąpiel leczniczą najlepiej przygotować w zwykłym mieszkaniu, zagotować wodę w wannie z bojlerem, następnie dodać liście, zamieszać i poczekać, aż woda ostygnie do komfortowej temperatury. W tym czasie liście brzozy po prostu zrezygnują ze swoich dobroczynnych substancji. Możesz to zrobić inaczej - jeśli to możliwe, zagotuj kilka wiader wody na raz. Kąpiel z bulionem brzozowym przeciwko wodobrzuszowi trwa nie dłużej niż pół godziny.

Okłady brzozowe

Do tej procedury potrzebny będzie gorący bulion brzozowy, również przygotowany w ilości 50 gramów liści na wiadro wody. Namoczyć zwykłe bawełniane prześcieradło złożone na cztery w wiadrze i owinąć pacjenta kroplami, zaczynając od pach do kolan, a najlepiej do kostek. Następnie, tak szybko, jak to możliwe, owiń drugi, suchy prześcieradło na wierzch i wełniany koc na wierzch. Położyć pacjenta do łóżka i przykryć innym kocem lub kocem. Pozwól mu tak leżeć przez półtorej godziny, a jeśli zaśnie, to nie ma znaczenia. Gdy się obudzi, zdejmij folię bez otwierania pacjenta, aby zimne powietrze nie dotykało nagrzanego ciała.

Napój brzozowy na wodobrzusze

Do przygotowania bulionu potrzebne są suszone liście brzozy w stosunku 1/10 w stosunku do wody, ale to nie wystarczy. Faktem jest, że liście zawierają kwas betuloretinowy, który jest bardzo słabo rozpuszczalny. Aby rozwiązać ten problem, dodaj 2 gramy sody oczyszczonej na filiżankę. Nalegaj na bulion do picia przez co najmniej sześć godzin. Musisz go wypić do pół szklanki zaraz po przebudzeniu, a wieczorem przed snem. Czas trwania terapii to dwa tygodnie.

Nalewka na pąkach brzozy

Stężenie substancji czynnych w nerkach jest znacznie wyższe niż w liściach. Mogą je stosować tylko osoby, które nie cierpią na choroby zakaźne układu moczowego. Rosół leczniczy przygotowuje się w ilości kilku łyżeczek na jedną szklankę wody i wypija jedną trzecią szklanki trzy razy dziennie na godzinę przed posiłkiem. Ale lepiej zrobić nalewkę alkoholową. Aby to zrobić, weź pół butelki pąków brzozy i uzupełnij wódką, odstaw na co najmniej trzydzieści dni, a następnie weź 30-40 kropli trzy razy dziennie na pusty żołądek.

Podsumowując, zauważamy, że jeśli połączysz zewnętrzne i wewnętrzne metody alternatywnego leczenia wodobrzusza brzozą, pozytywny efekt występuje zwykle w ciągu kilku godzin. Aby to wzmocnić, możesz dodać jedną trzecią wywaru z kory wiązu do wywaru z brzozy do kąpieli i okładów..

Diuretyki na wodobrzusze

Natura oferuje nam wiele innych środków na opuchliznę brzucha, więc jeśli brzoza Ci nie odpowiada lub nie pomaga, wypróbuj te przepisy:

Kolekcja diuretyków witaminowych. Weź w równych proporcjach suszone owoce róży, maliny, borówki brusznicy i liście czarnej porzeczki. Wlej trzy do czterech łyżek tej pachnącej mieszanki ćwierć litra wrzącej wody, gotuj przez dwadzieścia minut na małym ogniu, odcedź, ostudź i weź rano i wieczorem.

Bulion z fasoli. Weź suche łuski z kilkudziesięciu strąków fasoli, napełnij je litrem wrzącej wody i gotuj przez dziesięć minut. Odstawić bulion na pół godziny, następnie przecedzić i przyjmować w czterech dawkach w ciągu jednego dnia, pół godziny przed posiłkiem. Musisz zacząć wcześnie rano i skończyć nie później niż o ósmej wieczorem. Podczas zabiegu nie można pić żadnego innego płynu.

Herbata z mącznicy lekarskiej i przepukliny. Zioła te są dobrze znane ze swoich silnych właściwości moczopędnych. Wymieszaj je w równych proporcjach, zalej 4 łyżki suchej mieszanki ćwierć litra wrzącej wody, następnie gotuj bulion przez 15-20 minut. Odcedź, ostudź i zażyj od razu, wcześnie rano, na godzinę przed śniadaniem..

Napar ze skrzypu i liści brzozy. Wracając do brzozy zauważamy, że w połączeniu ze skrzypem działa jeszcze wydajniej. Aby przygotować ludowy środek na wodobrzusze, wymieszaj suszone liście brzozy z trawą skrzypową w równych częściach, wlej kilka łyżek stołowych do szklanki, uzupełnij wrzącą wodą i pozostaw na pół godziny. Następnie odcedź i weź wszystko na raz. Lepiej jest to robić o świcie, o 5-6 rano, kiedy nerki są najbardziej chłonne i aktywne..

Wieloskładnikowy wywar moczopędny. W jednej misce, w równych proporcjach, wymieszaj suszony kwiat lipy, bzu czarnego, róży, skrzypu i jagód jałowca. W innym naczyniu - mięta pieprzowa i pokrzywa. Następnie złóż to wszystko razem i dokładnie wymieszaj, a otrzymasz idealną równowagę składników. Na pół litra wrzącej wody potrzebujesz pół szklanki tej kolekcji. Dusić wszystko na małym ogniu przez co najmniej dwadzieścia minut, a następnie odcedzić i wypić jedną trzecią szklanki przed śniadaniem, obiadem i podwieczorkiem. Nie należy obciążać nerek w nocy.

Morele bogate w potas. Dobrym środkiem ludowym na wodobrzusze są zwykłe morele bogate w potas. Można je tak zjeść lub zrobić wywar z suszonych moreli: zalać szklanką suszonych moreli litrem wrzącej wody, gotować około czterdziestu minut, ostudzić i pić przez cały dzień zamiast herbaty.

Świeża pietruszka na wodobrzusze. Zwykła świeża pietruszka może uchronić Cię przed obrzękiem brzucha. zalać trzysta gramów litrem wody i gotować przez pół godziny. Powstały bulion wypijaj od samego rana do pory obiadowej w regularnych odstępach (półtorej godziny), po pół szklanki.

Gorąca napienna herbata. Nadmiar płynu w wodobrzuszu można również usunąć przez pory skóry. Aby to zrobić, musisz dobrze się pocić. Mocną herbatę z kwiatu lipy i matki i macochy zaparzać w ilości 4 łyżek mieszanki na dwie szklanki wrzącej wody. Gotować na wolnym ogniu przez około dziesięć minut, następnie włożyć do termosu i pić cztery razy dziennie na gorąco. Całkowita dzienna ilość wypijanego płynu nie powinna przekraczać jednego litra.

Leczenie obrzęku jąder

U wielu wodobrzusze pojawia się nagle, a wielu krewnych choruje. Więc nie jestem wyjątkiem. Byłem bardzo zdenerwowany, gdy zdiagnozowano to u mojego wnuka. I nie mogło być gorzej - wysłali mnie na operację. Ale ja bez wątpienia odmówiłem i sam zacząłem go leczyć. A wnuk ma zaledwie 2,5 roku.

Tym go traktowałem. Wystarczy nasmarować jądra olejem rycynowym. Należy to robić przez dwa tygodnie rano i wieczorem. Następnie tydzień odpoczynku, a następnie można powtórzyć przebieg ludowego leczenia wodobrzusza, ale po tym jest już 31 dni odpoczynku. Powtórz ponownie, a następnie odpocznij przez 93 dni.

Przy tym wszystkim musisz pić jedną łyżeczkę na raz jedną łyżeczkę do herbaty. Weź sto gramów cytryny i sto gramów korzenia chrzanu. Korzeń chrzanu należy zmielić. Całość wyciśnij cytrynę do chrzanu i pozwól jej trochę zaparzyć. Ta mieszanka powinna Ci wystarczyć na tydzień, po czym musisz ponownie przygotować tak prostą nalewkę. Ponieważ będziesz przechowywać tę nalewkę w lodówce, radzę ci: jak podnieść łyżkę - pozwól jej się podgrzać, ale w żadnym wypadku nie podgrzewaj. Jak już zapewne się domyślasz - dziecko nie wypije. Warto więc tutaj być trochę wymyślnym i dodać np. Cukru lub trochę miodu, a gdy tylko wypije, trzeba mu dać do zjedzenia starte jabłko. I nie należy zapominać, że Twoje dziecko może mieć alergię np. Na cytrynę. Więc upewnij się, że to nic.

Jeśli zamierzasz leczyć na przykład nastolatka lub osobę dorosłą, odpowiednio dawkę nalewki zwiększa się o dokładnie jeden. Oznacza to, że powinieneś teraz wziąć dwie łyżki stołowe. A jeśli dałeś dziecku pół jabłka, to tutaj już musisz zjeść całe jabłko.

Pomocna może też być herbata ze skrzypu i rdestu. Nie zapominaj też o elementarnej ostrożności, takiej jak nie przeziębienie, nie wychodzenie z zimna i wiele więcej. Ponadto nie należy jeść marynat, pikantnych potraw, wędzonych mięs, a dorośli nie powinni jeść alkoholu. Potrzebujesz tylko cierpliwości i czasu.

Sprawdzony przepis ludowy na wodobrzusze

Będziesz potrzebował zioła, które rośnie prawie wszędzie. Nazywa się rumiankiem, ale będziesz go potrzebować bez języków. Metoda przygotowania ludowego środka na wodobrzusze jest następująca. Umyj rumianek i zmiel go. Ale wcześniej nie zapomnij go trochę wysuszyć..

Jedyne, co pozostaje, to nałożyć balsamy na okolice jajników za pomocą tej zmiażdżonej, zwykłej trawy. Należy to robić trzy razy dziennie, rano i wieczorem. Niedługo zobaczysz wyniki. Również ten środek ludowy może leczyć choroby, takie jak krwiaki i zgrubienie tkanki skórnej..

Jeśli na zewnątrz jest zima, nie powinieneś się denerwować. Kup suszony rumianek w aptece. Namoczyć go we wrzącej wodzie, ale nie na długo, aby składniki odżywcze nie zdążyły przenieść się do wody. I aplikuj też.

Aby uzyskać mocniejszy powrót do zdrowia, nie zapomnij o diecie na wodobrzusze.

Leczenie wodobrzusza u chłopców

Powinieneś zrozumieć, że choroba taka jak wodobrzusze nie może wystąpić samodzielnie, zwłaszcza u mężczyzn. Najczęściej jest to wynikiem jakiejś złożonej choroby. Ta choroba w większości przypadków występuje z powodu chorób wątroby, żołądka, nerek i innych narządów odpowiedzialnych za wymianę wody w organizmie. Dlatego jeśli chcesz wyleczyć się z tej choroby, to Twoja kuracja powinna być rozległa, a raczej skierowana do całego organizmu. W tradycyjnej medycynie istnieje wiele ziół, które mogą oddziaływać na cały organizm. I podajemy przykład tak popularnego przepisu.

Będziesz potrzebował liści czarnej porzeczki, szarej żółtaczki i szałwii leczniczej, rumianku. Weź to wszystko w proporcjach 1: 1: 1, po zmieleniu np. W młynku do kawy. Następnie jedną łyżeczkę zalać 200 gramami wrzącej wody. Pozwól mu stać, a następnie przepuść go przez sieć.

Ćwierć szklanki należy spożywać 4 razy dziennie, czyli jedną szklankę dziennie. Należy to traktować przez 31 dni, po czym następuje siedmiodniowa przerwa.

Leczenie obrzęku jąder

Wszystko, co zostanie tutaj napisane, jest przeznaczone wyłącznie dla mężczyzn. Ponieważ zamierzamy leczyć obrzęk jąder. Bardzo nieprzyjemna choroba.

1 przepis. Oto przepisy na ziołowe leczenie wodobrzusza. Będziesz potrzebował trawy podbiału i kwiatów koniczyny. Wszystko to należy kruszyć i przyjmować po jednej łyżeczce na raz. Następnie wlej dwie szklanki wrzącej wody i pozostaw na pół godziny. Przyjmują ten lek około pięć razy dziennie, trzy łyżeczki. Należy to zrobić do czasu wyzdrowienia..

2 przepis. Oto kolejny ludowy środek na wodobrzusze: ćwierć litra na dwie łyżeczki mącznicy lekarskiej. Pozostaw to przez siedem godzin, często się trzęsąc. Następnie przejdź przez siatkę, musisz pić, lekko podgrzać, trochę w ilości litra dziennie.

Ulepszony krem ​​puchnący jąder

Wymieszaj równe ilości nagietka i kremu dla dzieci. Następnie należy nasmarować jądra tą mieszanką, nałożyć na wierzch gazę. A po tym wszystkim załóż majtki w postaci kąpielówek. W tym sensie, że wszystko pasuje ciasno. Tak więc nic nie ugina się, a to bardzo pomaga..

Zajmie to około trzydziestu dni i wszystko będzie dobrze. Naprawdę mamy nadzieję, że pomoże Ci to tak, jak mnie.

A oto kolejny środek ludowy do leczenia wodobrzusza na bazie płynów. Weź pięćdziesiąt gramów groszku na pół litra piwa. Pozwól parzyć przez godzinę, po czym zagotuj trochę na małym ogniu. Będziesz gotować przez kwadrans. Następnie wszystko to należy pozostawić do ostygnięcia i nałożyć, zwilżając jakiś rodzaj tkaniny, najlepiej len. I tak - dopóki nie wyzdrowiejesz.

Źródło: prasa zdrowego stylu życia, ogólnoukraińska gazeta-uzdrowiciel "Babuszka"