Angiografia

Pytania

Angiografia to metoda badania stanu naczyń krwionośnych, szeroko stosowana we współczesnej medycynie. Rozwój tej techniki badania żył i tętnic został po raz pierwszy omówiony w 1896 r., Kiedy słynny rosyjski fizjolog V.M. Bekhterev zwrócił uwagę swoich kolegów na istnienie rozwiązań, które nie przepuszczają promieni rentgenowskich. 35 lat później niemiecki naukowiec M. Forsman przeprowadził pierwszą w historii angiografię, po przetestowaniu metody na sobie. Niemniej jednak minęło kilkanaście lat, zanim zabieg stał się częścią współczesnej rutyny medycznej..

Początkowo badanie angiograficzne było prześwietleniem naczyń krwionośnych, jednak z biegiem czasu i rozwojem technologii sama procedura uległa zmianie. Obecnie angiografia jest rozumiana jako złożone badanie TK, które pozwala „zobaczyć” sieć naczyniową pod różnymi kątami i zarejestrować przepływ krwi w trybie wideo.

Rodzaje angiografii

Angiografia oznacza diagnostykę naczyń różnych narządów, dlatego istnieje kilka rodzajów tej procedury:

  • Koronarografia jest prawdopodobnie jedną z najbardziej znanych odmian, która bada stan naczyń krwionośnych serca..
  • Angiografia mózgowa bada naczynia mózgowe.
  • Angiografia kręgosłupa bada naczynia kręgosłupa.
  • Angiografia płucna bada naczynia krwionośne płuc.
  • Flebografia nerkowa bada żyłę nerkową i jej odgałęzienia.

    Istnieje również angiografia jamy brzusznej, szyi, kończyn dolnych i górnych, a nawet oddzielna procedura dla komór serca - angiokardiografia. Zabieg można wykonać zarówno na jednym narządzie lub nawet na określonym obszarze (wybiórczo), jak i na całym ciele jako całości (angiografia ogólna), w zależności od wskazań i zaleceń lekarza.

    Oprócz klasycznego badania TK istnieją również opcje alternatywne:

    • MR-angiografia oparta na promieniowaniu magnetycznym. Zabieg jest dość drogi, ale w niektórych przypadkach wykonywany jest bez kontrastu, co daje szansę osobom uczulonym na jod lub problemy z nerkami.
    • Angiografia ultrasonograficzna, która obejmuje skanowanie dwustronne i potrójne. Badanie ultrasonograficzne naczyń krwionośnych, czyli ultrasonografia, jest uważane za jedną z najbardziej pouczających metod badania aorty i tętnic w przypadku tętniaków, a także anomalii w rozwoju żył wrotnych i tętnic obwodowych.

    Jest też angiografia 3D, która pozwala na wizualizację obszaru naczyń krwionośnych w formacie trójwymiarowym.

    Wskazania i przeciwwskazania

    Angiografia naczyniowa jest zalecana głównie w celu potwierdzenia lub odrzucenia następujących diagnoz i deformacji:

    • zakrzepica, miażdżyca;
    • tętniaki;
    • zwężenie naczyń krwionośnych, ich deformacja;
    • wady narządów, urazy wewnętrzne;
    • wady rozwojowe (zjawisko, w którym tętnice i żyły komunikują się ze sobą).

    Ponadto metoda angiografii pozwala na ocenę funkcjonowania nerek, identyfikację torbieli i guzów, diagnozowanie i wyjaśnianie chorób oczu. Zabieg wykonywany jest również przed operacją serca lub na otwartym mózgu w celu oceny stanu przed operacją.

    Angiografia nie jest zalecana w następujących przypadkach:

    • Alergia na leki zawierające jod, ponieważ są częścią środka kontrastowego.
    • Choroby nerek, ponieważ niosą one ogromny ciężar usuwania kontrastu z organizmu.
    • Naruszenie krzepnięcia krwi, ponieważ do zabiegu konieczne jest wykonanie nakłucia. Przedłużone krwawienie może prowadzić do dużej utraty krwi i jest obarczone tragicznymi konsekwencjami..

    Diagnostyka angiograficzna naczyń krwionośnych jest zabroniona kobietom w ciąży, ponieważ promieniowanie jonizujące negatywnie wpływa na rozwijający się płód.

    Trening

    Aby przepisać zabieg, należy upewnić się, że pacjent nie ma przeciwwskazań, dlatego oprócz kilku badań krwi należy również przejść test alergiczny.

    Na dwa tygodnie przed badaniem konieczne jest zmniejszenie obciążenia nerek, rezygnacja z alkoholu. Czasami do ochrony nerek stosuje się nawodnienie, tj. nasycenie organizmu płynem bezpośrednio przed zabiegiem. Według uznania lekarza, pacjentowi można przepisać leki przeciwlękowe i przeciwhistaminowe w celu zmniejszenia ryzyka reakcji alergicznej.

    Nie zaleca się jedzenia i picia wody przez 3-4 godziny. Przed rozpoczęciem badania należy usunąć wszystkie metalowe przedmioty i biżuterię. Miejsce nakłucia musi być wolne od włosków.

    Jak wygląda egzamin?

    Diagnostyka naczyniowa za pomocą angiografii przeprowadzana jest w specjalnie wyposażonym gabinecie. Obiekt leży na stole, lekarze naprawiają go i podłączają do monitorów. Następnie za pomocą nakłucia do żyły wprowadza się cewnik, przez który stopniowo wstrzykuje się kontrast. Najczęściej nakłuwa się tętnicę udową i wstępnie podaje się znieczulenie miejscowe. Podczas badania angiograficznego urządzenie wykonuje serię zdjęć i rejestruje zabieg. Po zakończeniu cewnik usuwa się z żyły i na miejsce wkłucia nakłada się bandaż uciskowy.

    Wyniki badania są wydawane pacjentowi po zabiegu w formie elektronicznej wraz z opinią biegłego. Jeśli zabieg przebiegał bez komplikacji, pacjent czuje się dobrze, a krwawienie z miejsca nakłucia ustało, po godzinie obserwacji można wrócić do domu. W przeciwnym razie pozostają pod nadzorem na kolejny dzień..

    Efekty

    Angiografia naczyniowa jest równoznaczna z zabiegiem chirurgicznym, dlatego istnieje możliwość powikłań. To może być:

    • przyspieszenie lub spowolnienie tętna;
    • nagła reakcja alergiczna;
    • upośledzona czynność nerek;
    • zasinienie i zasinienie w miejscu nakłucia;
    • krwawienie.

    Aby zmniejszyć ryzyko, podczas angiografii dyżuruje kardioreanimatolog, przeprowadzana jest wstępna rozmowa z pacjentem, badana jest anamneza i wykonywane są liczne testy. W przypadku przestrzegania zaleceń lekarza w ciągu dwóch dni po badaniu angiograficznym możliwy jest powrót do normalnego trybu życia.

    Angiografia

    Co to jest angiografia?

    Angiografia to rodzaj badania rentgenowskiego, które tworzy szczegółowe obrazy tętnic (naczyń krwionośnych) i przepływu krwi w nich. Obrazy te nazywane są angiogramami..

    Badania rentgenowskie Promienie rentgenowskie to bezbolesny sposób na uzyskanie obrazów wnętrza ciała za pomocą promieniowania.

    Angiografia polega na wstrzyknięciu do naczyń krwionośnych specjalnego barwnika zwanego środkiem kontrastowym. Na angiogramie pokazuje to wszelkie nieprawidłowości w naczyniach krwionośnych..

    Jakie naczynia krwionośne wykazuje angiografia??

    Angiografia służy do badania naczyń krwionośnych w różnych częściach ciała, w tym:

    • naczynia mózgowe;
    • naczynia sercowe;
    • nerka;
    • oko;
    • naczynia szyi;
    • kończyny górne i dolne (tj. ręce i nogi).

    Rodzaje angiografii

    Rodzaje angiografii obejmują:

    • angiografia mózgowa (mózg);
    • koronarografia (serce);
    • angiografia płucna (płuca);
    • angiografia nerek (nerki);
    • limfangiografia (naczynia limfatyczne);
    • angiografia kończyn (rąk lub nóg).

    Do czego służy angiografia??

    Angiografia pozwala na wykonanie zdjęć rentgenowskich naczyń krwionośnych i narządów wewnętrznych w celu znalezienia przyczyny problemów zdrowotnych.

    Zdjęcia rentgenowskie są powszechnie używane do robienia zdjęć twardych lub twardych tkanek, takich jak kości. Krew nie jest wykrywalna na normalnych promieniach rentgenowskich. Jednak wstrzyknięcie środka kontrastowego (ciekłego barwnika) do naczyń krwionośnych pozwala zobaczyć wszelkie blokady lub problemy strukturalne.

    Wykrywanie problemów z mózgiem

    Angiografia mózgowa sprawdza naczynia krwionośne w głowie i szyi. W szczególności daje dobre wyobrażenie o tętnicach szyjnych (dwóch tętnicach znajdujących się po obu stronach szyi, które dostarczają krew do mózgu). Angiografię mózgową można wykorzystać do:

    • badania krwotoku śródmózgowego (krwotoku mózgowego);
    • badania stanu naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg;
    • określić dopływ krwi do guza mózgu (wzrost komórek w mózgu);
    • ustalić, czy operacja usunięcia guza jest możliwa.

    Znalezienie blokady w naczyniach krwionośnych

    Angiografia pokazuje, jak wąskie, nierówne lub zablokowane są naczynia krwionośne. Badanie to służy do identyfikacji chorób, które zmieniają kanały naczyń krwionośnych..

    Może to wskazywać na przykład na miażdżycę tętnic, gdy złogi tłuszczu, znane jako płytki, gromadzą się wzdłuż wewnętrznej wyściółki naczyń krwionośnych. W rezultacie naczynia krwionośne stają się sztywne i zwężone, ograniczając przepływ krwi, co powoduje, że ważne narządy przestają działać prawidłowo.

    Identyfikacja problemów w tętnicach wieńcowych

    Do oceny stanu tętnic wieńcowych stosuje się koronarografię. Tętnice wieńcowe to dwie główne tętnice zaopatrujące serce w krew.

    Jeśli koronarografia wykryje zwężone lub zablokowane obszary tętnic wieńcowych, może być zalecane leczenie za pomocą angioplastyki balonowej lub pomostowania tętnic wieńcowych..

    Inne zastosowanie

    Angiografię można również wykorzystać do:

    • wykryć jakiekolwiek krwawienie wewnętrzne;
    • Sprawdź naczynia krwionośne w innych ważnych narządach, takich jak nerki, wątroba i aorta (największe naczynie krwionośne ciała), a także kończyny (ręce i nogi)
    • wykryć skrzepy krwi (zakrzepica);
    • Wykryj wybrzuszenia (tętniaki) na ścianach naczyń krwionośnych spowodowane osłabieniem ścian
    • Wykrywaj nieprawidłowości, takie jak guzy nowotworowe i nienowotworowe, torbiele lub wady wrodzone (obecne przy urodzeniu)
    • zbadać uraz narządu wewnętrznego.

    Angiografia jest często stosowana, aby pomóc lekarzom zdecydować, czy w celu leczenia konieczna jest operacja. Może być również używany do planowania operacji.

    Dlaczego potrzebna jest angiografia??

    Jeśli masz problemy z krążeniem, lekarz może zalecić wykonanie angiografii, aby znaleźć przyczynę problemu. Wyniki pomogą Ci zdecydować, które opcje leczenia są potrzebne w konkretnym przypadku.

    Ponieważ naczynia krwionośne dostarczają krew do każdej części ciała, każda część może być dotknięta problemami z krążeniem. Główne narządy wewnętrzne (serce, mózg i nerki) oraz kończyny (ręce i nogi) są dotknięte zmianą dopływu krwi z powodu blokady lub choroby tętnic (choroba tętnic).

    Problemy spowodowane poważną chorobą tętnic obejmują:

    • udar mózgu;
    • zawał serca;
    • zgorzel (śmierć tkanki);
    • niewydolność narządów.

    Dlatego problemy z krążeniem należy zbadać jak najszybciej. W pierwszej kolejności badany jest stan tętnic, a następnie proponowane są odpowiednie opcje leczenia..

    Jak wykonywana jest angiografia?

    W przypadku większości dorosłych i starszych dzieci angiografię wykonuje się, gdy osoba nie śpi. Czasami stosuje się środek znieczulający miejscowo, aby znieczulić obszar, w który została wprowadzona igła. U małych dzieci można stosować znieczulenie ogólne.

    Procedura angiografii

    Przede wszystkim do tętnicy wstrzykuje się płyn kontrastowy (specjalny barwnik). Barwnik nie jest szkodliwy (opuszcza organizm z moczem kilka godzin po zabiegu). Po wstrzyknięciu środka kontrastowego można zobaczyć naczynia krwionośne i wykonać zdjęcie rentgenowskie.

    Jeśli badane są tętnice szyjne, wieńcowe lub mózgowe, do tętnicy nogi, ramienia lub pachwiny wprowadza się cewnik (cienki, elastyczny przewód). Często wykorzystuje się tętnicę udową zlokalizowaną w udzie, ponieważ zapewnia ona dobry dostęp do serca i otaczających naczyń krwionośnych..

    Przed włożeniem cewnika zwykle stosuje się znieczulenie miejscowe, aby znieczulić obszar wokół miejsca, w którym zostanie wprowadzona igła. Do tętnicy wprowadza się długi, cienki drut z gładkim i zaokrąglonym końcem. Promienie rentgenowskie (fluoroskopia) służą do kierowania go w wybrane miejsce w badanym naczyniu krwionośnym.

    Po umieszczeniu prowadnika na swoim miejscu można wprowadzić cewnik wzdłuż prowadnika do naczynia krwionośnego. Po wprowadzeniu cewnika, prowadnik jest usuwany, a środek kontrastowy jest wstrzykiwany przez cewnik do naczyń krwionośnych.

    Zabieg nie jest bolesny, ale po wstrzyknięciu kontrastu możesz odczuwać niewielki dyskomfort przez kilka sekund w dotkniętym obszarze.

    Po wstrzyknięciu płynu kontrastowego radiolog (specjalista specjalizujący się w obrazowaniu wnętrza ciała) może obejrzeć naczynia krwionośne na monitorze i wykonać serię zdjęć rentgenowskich.

    Angiografia zwykle trwa od 20 do 90 minut, w zależności od złożoności egzaminu. Zwykle po zabiegu mogą wrócić do domu tego samego dnia, ale w niektórych przypadkach mogą zostać w szpitalu na noc.

    Cyfrowa angiografia odejmująca

    Cyfrowa angiografia subtrakcyjna (DSA) wykorzystuje komputerowy sprzęt rentgenowski do robienia zdjęć narządów i naczyń krwionośnych. Podobnie jak w przypadku standardowej angiografii, środki kontrastowe wstrzykuje się do naczyń krwionośnych, aby można je było wyraźnie zobaczyć na zdjęciu rentgenowskim..

    Przed zabiegiem egzaminator wyjaśni Ci metodę badania DSA, abyś wiedział, czego się spodziewać. Podczas całej procedury Twój zespół opiekuńczy może obejmować:

    • konsultant;
    • radiolog (lekarz przeszkolony do wykonywania zdjęć rentgenowskich narządów);
    • pielęgniarka;
    • technik elektrokardiografu (który będzie monitorował tętno i tętno przez cały czas trwania badania).

    Zostaniesz poproszony o położenie się na stole rentgenowskim. Procedura może trwać od 30 minut do trzech godzin, w zależności od używanej metody badania. DSA nie jest bolesna, chociaż podobnie jak w przypadku standardowej angiografii, podczas wstrzykiwania środka kontrastowego może wystąpić pewien dyskomfort.

    Sprzęt rentgenowski można obracać o 360 ° i jest używany do uzyskania szeregu złożonych obrazów. Radiolog może poprawiać i edytować obrazy, usuwając wszelkie niepożądane szczegóły otoczenia, tak aby widoczny był tylko kształt zawartości naczyń krwionośnych.

    Możesz wrócić do domu tego samego lub następnego dnia.

    Angiografia fluorescencyjna

    Angiografia fluoresceinowa (FAG) to kolejna forma angiografii, która szczegółowo bada drobne naczynia krwionośne w siatkówce (obszar wrażliwy na światło) z tyłu oka. Jest często używany do badania tylnego odwarstwienia ciała szklistego, które jest schorzeniem oka, które powoduje pękanie i krwawienie z drobnych naczyń krwionośnych w siatkówce.

    Przed rozpoczęciem egzaminator wyjaśni Ci procedurę. Poinformuj go o ewentualnych alergiach. Ostrzegaj także lekarzy, jeśli jesteś w ciąży.

    Na początku zabiegu otrzymasz krople do oczu, które pomogą rozszerzyć źrenice (powiększyć). Specjalny barwnik, który pojawia się jasno w świetle ultrafioletowym, jest wstrzykiwany do krwiobiegu przez naczynie krwionośne ręki lub nogi..

    Po wstrzyknięciu barwnika, gdy wejdzie on do naczyń krwionośnych oka, wykonywana jest seria zdjęć. Oko można również zbadać za pomocą oftalmoskopu (urządzenie ze światłem na końcu, które tworzy powiększony obraz oka). Pozwala to zidentyfikować odchylenia.

    Angiografia fluoresceinowa jest bezbolesną procedurą. Jednak podczas wstrzyknięcia może wystąpić nagły przypływ krwi, który utrzymuje się przez kilka sekund. Następnie skóra może wydawać się bladożółta, a mocz jasnozielony. Te działania niepożądane są częste i ustępują po kilku dniach..

    Będziesz mógł wrócić do domu tego samego dnia, jednak nie musisz podróżować samodzielnie. Przez krótki czas widzenie będzie zamazane od kropli do oczu i jasnego światła aparatu. Niech ktoś zabierze cię ze szpitala do domu.

    Powikłania wynikające z angiografii

    Jak w przypadku każdej procedury, badanie to wiąże się z ryzykiem. Dlatego przed podjęciem jakiejkolwiek formy angiografii należy omówić z lekarzem możliwe komplikacje..

    Koronarografia

    Koronarografia to powszechna procedura, a poważne powikłania są rzadkie. Jednak często mogą wystąpić drobne komplikacje, które obejmują:

    • krwawienie i zasinienie w miejscu wstrzyknięcia (zwykle w okolicy pachwiny) jest częste, chociaż powinno się szybko goić;
    • uszkodzenie naczyń krwionośnych, które występuje po wprowadzeniu cewnika do serca (chociaż zdarza się to bardzo rzadko);
    • reakcja alergiczna na środek kontrastowy (barwnik).

    Inne, rzadziej występujące powikłania zabiegu to:

    • Arytmia serca (nieregularne bicie serca), która zwykle ustępuje bez leczenia
    • uszkodzenie nerek spowodowane przez barwnik;
    • zakrzepy krwi, które mogą powodować poważne problemy, takie jak zawał serca lub udar;
    • niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi);
    • nagromadzenie krwi lub płynu wokół serca, które może uniemożliwić jego prawidłowe bicie.

    W przypadku koronarografii ryzyko powikłań wzrasta u osób powyżej 75 roku życia. Ryzyko jest również większe u kobiet i osób poddawanych pilnej koronarografii.

    Angiografia mózgowa

    Podobnie jak w przypadku koronarografii, czasami po koronarografii mogą wystąpić poważne powikłania, ale są one rzadkie.

    Krwawienia i siniaki w miejscu wstrzyknięcia są częste, chociaż zwykle goją się szybko.

    Późne krwawienie jest rzadkie, ale jako środek ostrożności pacjent będzie monitorowany przez cztery do sześciu godzin po zabiegu.

    Poważniejsze powikłania angiografii mózgowej wymieniono poniżej..

    • Udar jest najpoważniejszym ryzykiem, ale występuje rzadko. Prawdopodobieństwo udaru powodującego trwały paraliż (osłabienie mięśni) wynosi około jeden na 1000.
    • Reakcja alergiczna na lek przeciwbólowy, znieczulający lub barwnik jest również rzadka, a jeśli tak się stanie, alergię zwykle leczy się innymi lekami. Poważne, zagrażające życiu reakcje pojawiają się u około jednej na 50 000 osób.
    • Może dojść do zablokowania lub uszkodzenia naczynia krwionośnego w miejscu wstrzyknięcia (pachwinie), co może przejściowo wpłynąć na ukrwienie naczyń kończyn dolnych. Czasami może być konieczna pilna operacja, aby oczyścić zakrzepłe naczynie krwionośne.
    • Mogą wystąpić inne, rzadkie powikłania, takie jak zakrzepy krwi, które mogą wystąpić w dowolnym narządzie.

    Angiografia naczyniowa: co to jest i jak jest wykonywana, kto jest wskazany do takiego badania

    Angiografia pozwala na pełne badanie naczyń krwionośnych, identyfikację zatorów, możliwych ognisk skrzepów, miejsc zwężenia i ścieńczenia ich ścian.

    W tym badaniu wstrzykuje się specjalny środek kontrastowy, który jest oświetlany promieniami rentgenowskimi i identyfikuje potencjalne lub rzeczywiste patologie.

    Do czego jest przeznaczony

    Angiografię można przepisać w następujących przypadkach:

    • Trudności w oddychaniu, duszność i nawracający ból w klatce piersiowej.
    • Uraz klatki piersiowej lub poprzednia operacja w tym obszarze.
      Badania naczyniowe przed operacją, jeśli to konieczne.
    • Obecność wrodzonych patologii, a także pomoc w ich rozpoznaniu, jeśli są podejrzane.
    • Zapobieganie i monitorowanie pacjentów, którzy przeszli leczenie chorób serca, tętnic lub żył, jeśli nie osiągnięto pożądanych rezultatów, a objawy utrzymują się lub nasilają.

    Angiografia to dość szerokie pojęcie, które obejmuje kilka typów:

    • Mózgowy, w którym bada się naczynia mózgu.
    • Flebografia, podczas której bada się żyły kończyn w celu zbadania natury przepływu krwi w żyłach.
    • Angiografia fluorescencyjna, która bada naczynia gałki ocznej i obszary przyległe.
    • Angiografia płucna, która bada sieć naczyniową obu płuc.
    • Aortografia piersiowa, w której bada się aortę i jej odgałęzienia (naczynia sercowe).
    • Artriografia nerkowa, która bada nerki pod kątem urazów, krwiaków i guzów.
    Angiografia, jeśli zostanie wykonana w odpowiednim czasie, pomaga zapobiegać wielu chorobom, a czasami ujawnia obecność skrzepów krwi w celu ich szybkiego usunięcia. Rzeczywiście, w takich przypadkach czas często mija kilka godzin..

    Widoki, MR i CT

    Inwazyjna metoda wykorzystania angiografii polega na wprowadzeniu kontrastu (bardzo często w jego roli wykorzystywany jest jod) oraz badaniu rentgenowskim niezbędnych odcinków tętnic i żył. Ta angiografia jest najbardziej dokładna i pouczająca..

    Chociaż angiografia nieprzepuszczalna dla promieni rentgenowskich jest uważana za nieco przestarzałą metodę, jest aktywnie stosowana w medycynie i jak dotąd żadna z innych alternatywnych technik nie jest w stanie dostarczyć tak dokładnych informacji, jak inwazyjna.

    Nieinwazyjna angiografia wykorzystuje ultradźwięki, tomografię komputerową (CT) i rezonans magnetyczny (MRI). Oczywiście takie metody pozyskiwania informacji mają też swoje zalety..

    Pomagają w kompleksowym rozpatrzeniu problemu, ponieważ często choroby naczyniowe nie są izolowane od innych odchyleń od normy i patologii. Czasami są to oznaki poważniejszych chorób. Dlatego angiografia nieinwazyjna to cały kompleks badań, które pozwalają określić wpływ wielu czynników na badane obszary..

    Jakie części ciała są badane

    Najczęściej angiografię zaleca się w celu zbadania następujących części ciała:

    • Mózg. Po wstrzyknięciu kontrastu wykonuje się zdjęcia rentgenowskie głowy w różnych projekcjach. Substancja jest wstrzykiwana dwukrotnie w celu dokładniejszej diagnozy.
    • Naczynia wieńcowe serca. Środek kontrastowy wstrzykuje się do żyły udowej lub pachwinowej za pomocą cewnika. Cewnik jest wprowadzany do aorty. Następnie kontrast wstrzykuje się naprzemiennie do lewej i prawej tętnicy wieńcowej.
    • Naczynia kończynowe. Podczas badania kończyn górnych substancję wstrzykuje się do tętnic opłucnowych lewej i prawej ręki. Aby określić stan żył kończyn dolnych, wstrzykuje się kontrast tak jak w poprzednim przypadku - przez tętnicę udową lub aortę brzuszną. Fotografię rentgenowską wykonuje się z kilku kątów i pozycji.
    • Narządy wewnętrzne. Środek kontrastowy wstrzykuje się do aorty lub do dużych żył, które komunikują się z badanym narządem. Angiografia narządów wewnętrznych jest wskazana w przypadkach, gdy nie jest możliwe określenie charakteru choroby lub istnieją wątpliwości co do prawidłowej lokalizacji naczyń.
    Wszystkie badania z wykorzystaniem radiologii i wprowadzenia środka kontrastowego wykonywane są w znieczuleniu miejscowym i praktycznie nie powodują dyskomfortu u pacjenta.

    Wskazania i przeciwwskazania

    Angiografia jest wskazana w następujących przypadkach:

    • Choroba zakrzepowo-zatorowa.
    • Miażdżyca tętnic.
    • Podejrzenie rozwoju torbieli lub guzów.
    • Choroby wewnętrzne.
    • Określenie obecności chorób serca i jego naczyń.
    • Diagnoza patologii siatkówki.
    • Zapobieganie powikłaniom w okresie pooperacyjnym.

    Przeciwwskazania do tej techniki badawczej:

    • Pacjent jest w ciężkim stanie.
    • Przebieg jakiejkolwiek choroby w ostrej postaci (ostra niewydolność serca, nerek, wątroby itp.).
    • Choroby przenoszone drogą płciową.
    • Ogólne osłabienie naczyń krwionośnych i ich skłonność do częstych pęknięć i krwawień.
    • Gruźlica.
    • Ciężka choroba psychiczna i niezdolność do kontrolowania pacjenta.
    • Obecność guzów onkologicznych.
    • Ciąża.
    Angiografię zaleca się pacjentom, którzy mieli trudności z rozpoznaniem, ale ich stan ogólny nie budzi poważnych obaw.

    Zasady przygotowania

    Przed przepisaniem badań rentgenowskich z kontrastem należy:

    • Zdaj ogólne i biochemiczne badanie krwi w celu określenia charakteru jej krzepliwości.
    • Jeśli to możliwe, na kilka godzin przed zabiegiem zaprzestać spożywania posiłków (z wyjątkiem diabetyków i osób z chorobami nerek).
    • Zwiększ spożycie płynów.
    • Z groźbą reakcji alergicznych stosuje się leki przeciwhistaminowe.
    • Anulowanie leków wpływających na krzepnięcie krwi.

    Podczas wykonywania angiografii u dzieci należy zwrócić szczególną uwagę na ich historię chorób przewlekłych i alergii..

    Procedura

    Algorytm angiografii jest następujący:

    1. Wprowadzenie leków przeciwalergicznych.
    2. Antyseptyczne leczenie obszaru ciała, do którego zostanie wstrzyknięty środek kontrastowy.
    3. Podanie środka znieczulającego miejscowo (najczęściej stosowana lidokaina).
    4. Skórę nacina się, aby umożliwić dostęp do tętnicy lub żyły.
    5. Ustaw rurkę na odchody - introduktor.
    6. Wprowadzono lek, który zapobiega skurczowi naczyń (nowokaina jest stosowana, jeśli nie ma na nią alergii).
    7. Cewnik wprowadza się do pustej rurki i przesuwa na początek badanego naczynia (proces jest monitorowany za pomocą RTG).
    8. Wprowadzany jest środek kontrastowy, wykonywane jest fotografowanie (aby uzyskać dokładniejsze informacje, proces można powtórzyć kilka razy).
    9. Usunięcie cewnika i introduktora.
    10. Zatrzymanie krwawienia, jeśli występuje.
    11. Nakładanie ciasnego bandaża.
    Aby zmniejszyć ryzyko powstania zakrzepów i zatorów, po zabiegu należy przez pewien czas leżeć w łóżku..

    Dowiedz się bardziej szczegółowo, co to jest i jakie wyniki w diagnostyce chorób można uzyskać dzięki angiografii naczyniowej, z tego filmu wideo:

    Możliwe komplikacje po wykonaniu

    Konsekwencje angiografii obejmują:

    • Alergia. Najczęściej występuje na lekach kontrastowych lub przeciwzakrzepowych.
    • Obrzęk i zasinienie. Występują w miejscach mikrooperacyjnej interwencji.
    • Krwawienie. Ponieważ do organizmu wstrzykiwane są substancje rozrzedzające krew, przez pewien czas po zabiegu krzepnięcie może być niskie..
    • Uraz naczyniowy.
    • Niewydolność serca. Może się tak zdarzyć, jeśli naruszono technikę zabiegu.

    Większości powikłań można uniknąć dzięki szczegółowemu badaniu historii pacjenta, a także prawidłowej technice. Powikłania spowodowane zaburzeniami czynności narządów wewnętrznych należy leczyć natychmiast, stacjonarnie, jeśli objawy wystąpią w pierwszych godzinach po angiografii.

    Leczenie rehabilitacyjne i zalecenia dla pacjentów

    Stopień wyzdrowienia po badaniach angiograficznych zależy od ich dużej skali. Ogólne zalecenia obejmują:

    • Zgodność z odpoczynkiem w łóżku i dietą.
    • Brak stresu i szoku.
    • Wykluczenie aktywności fizycznej w okresie rekonwalescencji, a zwłaszcza kończyn, jeśli były przedmiotem badań.
    • Zapobieganie przyjmowaniu leków przeciwhistaminowych.
    • Wizyta u lekarza w przypadku dyskomfortu w miejscu wprowadzenia cewnika lub gwałtownego pogorszenia się stanu.
    Powrót do zdrowia po angiografii, jeśli jest wykonywany kompetentnie i profesjonalnie, trwa kilka dni iz reguły nie sprawia pacjentom szczególnych trudności.

    Zasady dekodowania wyników

    Zasady dekodowania wyników przedstawiono w poniższej tabeli..

    Co jest obserwowaneJakie dowody
    Budy statków są nieciągłe.Zakrzepica i miażdżyca
    Wybrzuszenie ścian naczyń krwionośnychWrodzone zmiany, tętniaki, zakrzepica
    Kontrast nie przedostaje się do naczyń włosowatych, ale bezpośrednio do żyłyWrodzone patologie
    Środek kontrastowy bardzo powoli mija miejsca zwężenia naczyńNiedokrwienie, zapalenie, miażdżyca
    Nadmierna krętość tętnic żylnych i naczyń krwionośnychChoroba serca, tętniak
    Na początku statku występuje ostre zwężenieZapalenie tętnicy, zakrzepica
    Kontrast nie ma zastosowaniaZakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica, choroba zakrzepowo-zatorowa
    Kontrast przenika przez otaczające tkankiKrwiak, urazowe uszkodzenie mózgu, tętniak
    Zwężenie światła między naczyniamiZapalenie tętnicy, zapalenie mięśnia sercowego, wrodzone wady rozwojowe

    Jak widać z tabeli ocen, często kilka zauważalnych odchyleń od normy jednocześnie wskazuje na obecność tej samej choroby. Czasami w celu ustalenia dokładniejszej diagnozy stosuje się nieinwazyjną angiografię..

    Średnie ceny w Federacji Rosyjskiej i za granicą

    Średni koszt przeprowadzenia takiej procedury w Rosji wynosi od 2500 do 10000 rubli. Polityka cenowa takich studiów jest bardzo zmienna, ponieważ lekarz może zamówić dodatkowe studia. Poniżej przedstawiamy średnie ceny za angiografię różnych części ciała.

    Kierunek studiówCena, rub
    Mózg2400 - 8500
    Klatka piersiowa, jama brzuszna2800-3200
    Mała miednica3100-3600
    Delikatna chusteczka3200-3600
    Dolne kończyny2800-6000
    Górne kończyny2300 - 5500
    Ceny za angiografię za granicą w większym stopniu zależą od używanego sprzętu i leków - czasami w ogóle nie odbiegają od rosyjskich.

    Angiografia może być wykorzystywana nie tylko jako niezależny kompleks badawczy, ale także jako ważny element w postawieniu trafnej diagnozy. Bardzo często tylko za pomocą takiej procedury można wykluczyć lub zidentyfikować choroby, których nie można ustalić w inny sposób..

    Angiografia

    Angiografia jest jedną z metod współczesnej diagnostyki. To jest kontrastowe badanie rentgenowskie naczyń krwionośnych. Angiografia znajduje zastosowanie we fluoroskopii, radiografii, tomografii komputerowej, hybrydowych salach operacyjnych (sala operacyjna do obrazowania medycznego). Diagnostyka określa funkcjonalność naczyń krwionośnych, stan obocznego przepływu krwi, długość procesu patologicznego i jego cechy. Co musisz wiedzieć o diagnozie, jakie są wskazania / przeciwwskazania i czy można samodzielnie rozszyfrować diagnozę?

    Ogólna charakterystyka badania

    Angiografia to naczyniowa metoda diagnostyczna oparta na właściwościach promieniowania rentgenowskiego. Badania mogą być ogólne lub selektywne. Za pomocą ogólnej angiografii można zbadać wszystkie naczynia ludzkiego ciała. Do kontrastowania i wizualizacji niektórych naczyń wymagana jest metoda selektywna.

    • Ogólna charakterystyka badania
    • Obszary zastosowań angiografii
    • Wskazania i przeciwwskazania do zabiegu
    • Cechy przygotowania do zabiegu
    • Zasada diagnostyczna
    • Rozszyfrowanie diagnozy
    • Możliwe efekty uboczne

    Istnieją dwie metody wykonywania angiografii - tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. CT pozwala uzyskać wyraźny obraz naczyń krwionośnych, ocenić charakter przepływu krwi. Uzyskane informacje są analizowane za pomocą specjalnych algorytmów rekonstrukcji obrazu. Za pomocą rezonansu magnetycznego, który w przeciwieństwie do TK nie wykorzystuje promieniowania rentgenowskiego, uzyskuje się również obraz naczyń krwionośnych, ale aparat ujawnia zarówno funkcjonalne, jak i anatomiczne cechy przepływu krwi. Wybór metody diagnostycznej uzależniony jest od cech stanu zdrowia pacjenta oraz stopnia uszkodzenia organizmu..

    Badanie dzieli się na dwa rodzaje - nakłucie i cewnikowanie. Co to oznacza i którą metodę należy preferować? Nakłucie stosuje się w przypadku naczyń położonych powierzchownie. Środek kontrastowy można wstrzykiwać bezpośrednio przez specjalną strzykawkę.

    Środek kontrastowy to lek, który wstrzykuje się do narządu / krwiobiegu / jamy ciała. Zapewnia wzmocnienie kontrastu (barwienie) do badań radiologicznych. Substancja pomaga uwidocznić łożysko naczyniowe, wewnętrzną ulgę naczyń.

    Istnieją dwie duże grupy środków kontrastowych - zawierające jod (rozpuszczalne w wodzie lub w tłuszczach) i nierozpuszczalne w wodzie. Do angiografii stosuje się środki kontrastowe zawierające jod. Są podzielone na substancje jonowe i niejonowe. Niejonowy środek kontrastowy nadaje się do podawania donaczyniowego i jest uważany za najbezpieczniejszy. Przewyższa leki jonowe pod względem mniejszego ryzyka działań niepożądanych i niższych kosztów.

    Drugim rodzajem angiografii jest cewnikowanie. Metodę stosuje się, jeśli badana tętnica lub żyła znajduje się głęboko pod skórą. Przed rozpoczęciem diagnozy lekarz wstrzykuje pacjentowi znieczulenie. Następnie wykonuje się nacięcie na skórze / tkance podskórnej, znajduje żądane naczynie i wprowadza do niego introduktor. Wprowadzacz to cienka plastikowa rurka o średnicy 10 cm lub mniejszej. Wewnątrz rurki umieszcza się cewnik i inne niezbędne narzędzia. Wprowadzacz służy do ochrony naczyń przed różnymi urazami. Sam cewnik wygląda jak długi cienki wąż. Za jego pośrednictwem środek kontrastowy jest podawany do określonego naczynia.

    Jak tylko lek zawierający jod dostanie się do środka, rozprzestrzenia się wraz z przepływem krwi w następującej kolejności: duże tętnice - małe tętniczki - naczynia włosowate - małe żyłki - duże żyły. Podczas gdy substancja przemieszcza się przez ludzkie ciało, urządzenie wykonuje serię promieni rentgenowskich. To właśnie te obrazy są celem diagnozy - według nich lekarz określa normy i patologie naczyń. Szybkość, z jaką środek kontrastowy rozprzestrzenia się, wskazuje na szybkość przepływu krwi. Wszystkie otrzymane informacje są rejestrowane na nośniku cyfrowym i przekazywane pacjentowi. Wyniki badań mogą być również potrzebne innym specjalistom.

    Lekarz stara się jak najszybciej wykonać angiografię, aby zmniejszyć ekspozycję pacjenta na promieniowanie rentgenowskie.

    Obszary zastosowań angiografii

    Diagnostyka znajduje zastosowanie w następujących dziedzinach medycyny:

    • onkologia (do wykrywania nowotworów nowotworowych / ich przerzutów, w których tworzy się rozgałęziona sieć naczyń włosowatych);
    • neurologia (do wykrywania tętniaka, krwiaka, onkologii, krwawienia w naczyniach mózgu);
    • flebologia (w celu określenia miejsca zwężenia / zablokowania żył, ich wad wrodzonych, patologii miażdżycowych lub zakrzepów);
    • pulmonologia (w celu identyfikacji wad rozwojowych płuc lub źródeł krwawienia);
    • chirurgia naczyniowa (stosowana podczas przygotowań do operacji na naczyniach w celu wyjaśnienia ich budowy, lokalizacji i cech).

    Wskazania i przeciwwskazania do zabiegu

    WskazaniaCel diagnozy
    Badanie mózgu
    TętniakZapobieganie patologiom naczyniowym, które mogą prowadzić do udaru
    NaczyniakWykrywanie nowotworów onkologicznych
    Udar krwotocznyOkreślenie źródła krwotoku mózgowego
    Zawał sercaMonitorowanie stanu narządu, określanie potrzeby trombolizy
    KrwiakIdentyfikacja wielkości, cech, lokalizacji i stopnia zagrożenia krwiakiem
    Nowotwory nowotworoweKontrola wielkości, stanu, charakteru nowotworu, określenie możliwych zagrożeń i dalsze manipulacje terapeutyczne
    Poważny uraz mózguBadanie ogólnego stanu narządu i następstw urazowego uszkodzenia mózgu
    Wada naczyniowaPoszukaj źródła krwawienia, lokalizacji patologii
    Badanie kończyn
    ZakrzepicaIdentyfikacja lokalizacji skrzepliny, zebranie informacji o jej wielkości i stopniu zwężenia tętnic
    Miażdżyca tętnicOkreślenie stopnia zwężenia naczyń
    Zespół stopy cukrzycowejUjawnienie charakteru i stopnia zmian naczyniowych
    Preparowanie tętniaka tętnicyZbieranie informacji na temat lokalizacji wady, zakresu rozwarstwienia i ogólnego stanu tętnicy
    Uraz mechanicznyPotwierdzenie lub odrzucenie deformacji naczyń, wybór dalszych manipulacji medycznych
    Badanie pooperacyjne lub weryfikacja skuteczności farmakoterapiiOcena wyników leczenia, ustalenie dalszego kursu terapeutycznego lub rehabilitacyjnego
    Badanie naczyń wieńcowych
    Zawał sercaOkreślenie lokalizacji zaburzeń przepływu krwi i stopnia zablokowania tętnic
    Miażdżyca tętnic wieńcowychUjawnienie stopnia, rozprzestrzeniania się patologii i dalszej interwencji medycznej
    NiedokrwienieOcena stopnia uszkodzenia naczyń
    Wrodzona choroba wieńcowaOkreślenie rodzaju choroby, jej cech i potrzeby interwencji chirurgicznej

    Lekarze zalecają zastąpienie angiografii TK angiografią MRI lub USG tylko wtedy, gdy zabieg może poważnie pogorszyć stan pacjenta lub spowodować komplikacje. Diagnostyka rentgenowska jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży, ponieważ promieniowanie może powodować wady i nieprawidłowości płodu w normalnym przebiegu ciąży. Ponadto przeciwwskazania obejmują:

    1. Ostre choroby zakaźne / zapalne. W przypadku angiografii ryzyko przedostania się bakterii i wirusów do krwi jest najwyższe. Zwiększy to ryzyko infekcji naczyniowej, ropienia w miejscu wprowadzenia cewnika.
    2. Ciężka niewydolność serca. Diagnostyka wpływa na ciśnienie krwi i może powodować jego gwałtowne skoki, co jest niepożądane w przypadku chorób serca. Dodatkowo pacjent może stać się pobudzony, co spowoduje przerwy w czynności serca.
    3. Zaburzenia czynności nerek / wątroby (w tym zdekompensowane). Lek zawierający jod oddziałuje na nerki, a dokładniej na wydalanie moczu, podczas gdy środek kontrastowy jest zatrzymywany w organizmie. Co więcej, połączenie stresu i środka kontrastowego może prowadzić do śpiączki wątrobowej..
    4. Indywidualna nietolerancja leku. Pacjent z alergią na jod może doświadczyć ciężkiej reakcji alergicznej w postaci toksycznego pęcherzowego zapalenia skóry, wstrząsu anafilaktycznego lub obrzęku Quinckego.
    5. Zaburzenia krzepnięcia krwi. Przy zwiększonym krzepnięciu krwi istnieje wysokie ryzyko krzepnięcia krwi, przy zmniejszonym krzepnięciu krwi, ryzyko krwawienia.
    6. Patologia psychiczna. Podczas angiografii pacjent nie śpi. Ponadto musi przestrzegać niektórych zaleceń lekarzy, stale informować o swoim zdrowiu i uczuciach. Osoba chora psychicznie nie może tego zrobić, a dodatkowy stres tylko pogorszy sytuację..
    7. Zakrzepowe zapalenie żył. Środek kontrastowy może nasilać proces zapalny w żyłach i powodować zablokowanie naczynia / oddzielenie skrzepu krwi.

    Cechy przygotowania do zabiegu

    Przed diagnostyką wyklucza się obecność przeciwwskazań, wykonuje się fluorografię, elektrokardiografię w celu śledzenia stanu pacjenta. Dwa tygodnie przed angiografią należy całkowicie wykluczyć alkohol, aby nie zniekształcić ogólnego wyniku. W niektórych przypadkach lekarz wykonuje nawilżenie (nasycenie organizmu płynem) w celu rozcieńczenia środka kontrastowego, ułatwienia jego wydalania z organizmu i zminimalizowania szkodliwego wpływu na wątrobę.

    Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej, lekarz przepisuje leki przeciwalergiczne bezpośrednio przed zabiegiem. Na 4 godziny przed angiografią nie należy spożywać pokarmu i różnych płynów. Przed badaniem pacjent musi zdjąć biżuterię, usunąć wszystkie metalowe przedmioty, ponieważ uniemożliwiają swobodny przepływ promieni rentgenowskich. Następnie specjalista określa obszar przejścia, goli włosy na skórze tego obszaru i oczyszcza obszar interwencji..

    Przed przystąpieniem do angiografii lekarz musi uzyskać pisemną zgodę pacjenta na zabieg..

    Zasada diagnostyczna

    Angiografię, niezależnie od rodzaju i obszaru diagnozy, przeprowadza się według jednego schematu. Najpierw lekarz wstrzykuje domięśniowo środek uspokajający i przeciwhistaminowy. Są niezbędne do ogólnego zmniejszenia lęku, zapobiegając patogennej reakcji na środek kontrastowy. Obszar skóry (pod którym znajduje się niezbędne naczynie) jest leczony lekiem antyseptycznym, środek znieczulający wstrzykuje się podskórnie, a następnie wykonuje się małe nacięcie.

    W nacięcie wprowadza się introduktor i cewnik. Specjalny roztwór jest wstępnie wstrzykiwany do badanego naczynia, aby zapobiec skurczowi i zminimalizować drażniący efekt środka kontrastowego. Cewnik przesuwa się przez introduktor do żądanego naczynia pod kontrolą aparatu rentgenowskiego. Po osiągnięciu celu przez cewnik wstrzykuje się środek kontrastowy i wykonuje się obrazowanie. W niektórych przypadkach ten krok powtarza się 2-3 razy..

    Po zebraniu informacji cewnik i osłonkę wyjmuje się z ciała. Następnie lekarz zatrzymuje krwawienie (otwiera się z powodu urazu naczynia rurką), zakłada sterylny bandaż uciskowy i instruuje. Przez kolejne 6-10 godzin po zabiegu należy obserwować leżenie w łóżku, aby zminimalizować ryzyko powstania zakrzepów.

    Rozszyfrowanie diagnozy

    ObjawyManifestacjePatologia
    Badanie mózgu
    Zwężenie zatok żylnychŚwiatło zatok żylnych (wewnętrzna przestrzeń między oponą twardą) jest nadmiernie zwężoneWynik urazowego uszkodzenia mózgu, zakrzepicy
    Patologiczne zmiany w naczyniach krwionośnychŚrodek kontrastowy wchodzi z tętnicy bezpośrednio do żyły bez przechodzenia przez naczynia włosowateWrodzona choroba naczyniowa
    Niemożność wizualizacji tętnicy lub jej częściObraz naczyń jest niewyraźny, nagle przerywanyZakrzepica lub miażdżyca
    Krwotok mózgowyLek zawierający jod jest uwalniany do środowiska przez pęknięte naczynieTętniak, udar krwotoczny, krwiak lub urazowe uszkodzenie mózgu
    Zmniejszony przepływ krwi, zwężenie niektórych naczyńSzybkość rozprzestrzeniania się środka kontrastowego jest nierównomierna - przez niektóre naczynia przechodzi on wolniej niż przez inneMiażdżyca tętnic, ucisk naczyniowy (z obrzękiem mózgu), niedokrwienie, następstwa urazowego uszkodzenia mózgu lub zapalenia
    Nierówne kontury tętnicObraz wskazuje na nierówne ściany naczynia (wybrzuszenia)Tętniak, miażdżyca, skrzeplina ciemieniowa, wrodzona choroba naczyniowa
    Badanie kończyn
    ZwężenieŚwiatło naczynia zwęża się o 30-90%Miażdżyca tętnic, niedokrwienie, krwiak lub nowotwór, zakrzepica
    OkluzjaŚrodek kontrastowy nie może rozprzestrzenić się po naczyniu, ponieważ jego dno jest zatkaneZakrzepica lub choroba zakrzepowo-zatorowa
    Wady rozwojowe naczyńŚrodek kontrastowy wpływa do innej tętnicy / żyły / naczynia limfatycznego, ponieważ inne naczynia są zbyt kręte lub rozgałęzioneWrodzone zaburzenia struktury naczyń krwionośnych
    Rozszerzenie naczyńNaczynie wije się, zaznacza się obszary jego rozszerzania lub zwężania, wysuwa się ściana naczyniowaTętniak, żylaki, wrodzona choroba naczyń
    Badanie naczyń wieńcowych
    TętniakŚciana tętnicy wybrzusza sięMiażdżyca tętnic, zapalenie wsierdzia, dysplazja włóknisto-mięśniowa, następstwo urazu klatki piersiowej
    ZwapnienieŚwiatło naczynia jest zwężone z powodu nadmiernej ilości złogów wapnia (Ca) na jego ścianachZapalenie wsierdzia, jeden ze skutków ubocznych miażdżycy
    Anomalie rozwojoweNadmierne zwężenie, poszerzenie, krętość lub ustawienie. Preparat zawierający jod przechodzi z jednego naczynia do drugiegoChoroby serca, tętniak, malformacje naczyniowe
    Zwężenie jamy ustnejŚwiatło naczynia zwęża się do 3 milimetrówZakrzepica, zapalenie tętnic, miażdżyca

    Wyniki angiografii powinien interpretować doświadczony specjalista - radiolog. W przypadkach kontrowersyjnych konieczna jest konsultacja z innym specjalistą - chirurgiem naczyniowym. Nie przepisuj sobie leczenia i nie próbuj diagnozować stanu za pomocą informacji w Internecie. Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza i postępuj zgodnie z kursem terapeutycznym.

    Możliwe efekty uboczne

    • Dlaczego nie możesz sam przejść na dietę
    • 21 wskazówek, jak nie kupować nieaktualnego produktu
    • Jak zachować świeżość warzyw i owoców: proste sztuczki
    • Jak pokonać głód cukru: 7 nieoczekiwanych potraw
    • Naukowcy twierdzą, że młodość można przedłużyć

    Efekty uboczne zależą od wybranej techniki i obszaru badań. Spójrzmy na niektóre przejawy z konkretnymi przykładami. Podczas angiografii naczyń mózgowych / kończynowych pacjent jest znieczulony. Jest to konieczne do znieczulenia miejsca wprowadzenia cewnika i introduktora. Pacjent nie odczuje bólu podczas wprowadzania cewnika, ponieważ wewnętrzna ściana naczynia pozbawiona jest receptorów bólu. Po podaniu substancji zawierającej jod pacjent może poczuć metaliczny posmak w ustach, ciepło lub narastające uczucie ciepła, które stopniowo pokrywa całe ciało. Najczęściej objawy ustępują samoistnie w ciągu kilku minut..

    W przypadku angiografii naczyń wieńcowych możliwe jest uczucie ciepła. Najwyższą temperaturę odnotowuje się na twarzy. Jeśli cewnik dotknie ścian serca, rytm serca jest nieprawidłowy, a ciśnienie krwi spada, więc pacjent może odczuwać lekki dyskomfort, zawroty głowy, kaszel lub nudności. Te objawy uboczne wymagają korekty. Powiedz swojemu lekarzowi, jak się czujesz i postępuj zgodnie z jego instrukcjami..

    W praktyce medycznej po angiografii rzadko występują skutki uboczne. Najważniejsze jest śledzenie przeciwwskazań, identyfikacja grupy ryzyka i przeprowadzanie diagnostyki tylko pod kierunkiem lekarza. Zwykle lek zawierający jod jest naturalnie wydalany z organizmu. Wydalanie odbywa się przez nerki i trwa od 1 do 1,5 dnia (średnia szybkość może się zmieniać). Eksperci twierdzą, że proces ten można przyspieszyć, zwiększając ilość przyjmowanych płynów. Bezpośrednio po angiografii pacjentka potrzebuje odpoczynku w łóżku. Okres rekonwalescencji może być inny dla każdej grupy pacjentów. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lekarzem.

    Angiografia jest znana od XX wieku, ale dopiero niedawno weszła do codziennej praktyki. Teraz metoda pomaga identyfikować, zapobiegać i wybierać jakościowe metody leczenia chorób układu naczyniowego. Koszt diagnostyki różni się w zależności od techniki, badanego obszaru oraz wybranej placówki medycznej. Badanie jest przepisywane przez lekarza prowadzącego na podstawie stanu pacjenta i potrzeb organizmu. Postępuj zgodnie z kursem terapeutycznym i bądź zdrowy.

    Angiografia

    Treść artykułu:

    Angiografia jest jedną z metod szczegółowego badania naczyń krwionośnych poprzez wprowadzenie środka kontrastowego, który jest widoczny na zdjęciu po wystawieniu na działanie promieni rentgenowskich. Środek kontrastowy dostaje się do organizmu przez cewnik włożony do naczynia krwionośnego, które jest połączone z miejscem badania.

    Podczas zabiegu stosuje się znieczulenie miejscowe, ewentualnie środek uspokajający. W przypadku wprowadzenia cewnika do tętnicy, po wyjęciu wszystkich narzędzi medycznych należy mocno docisnąć przez około 20 minut w celu uniknięcia krwawienia. Ponadto, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia krwotoku, pacjenci muszą leżeć w łóżku przez kilka godzin..

    Obszar zastosowań

    Angiografia umożliwia analizę ogólnego obrazu stanu układu krążenia: przepływu krwi, funkcjonalności, częstości zmian patologicznych. Znajduje zastosowanie w tomografii komputerowej, operacyjnej hybrydzie, w radiografii.

    Wyróżnia się następujące rodzaje angiografii:

    • odejmowanie cyfrowe;
    • tomografię komputerową;
    • rezonans magnetyczny;
    • fluorescencyjny.

    Angiografia jest szeroko stosowana w przypadkach, w których nie uzyskuje się wystarczających informacji podczas konwencjonalnego badania ultrasonograficznego naczyń krwionośnych. Ta metoda badawcza ma zastosowanie w różnych gałęziach medycyny, co pozwala na trafne zdiagnozowanie pacjenta..

    Branże zastosowania:

    • okulistyka;
    • onkologia;
    • neurologia;
    • pulmonologia;
    • chirurgia naczyniowa;
    • flebologia.

    Ten rodzaj interwencji w ludzkim ciele pozwala zdiagnozować:

    • obturacyjna choroba naczyniowa;
    • tętniaki (patologiczne rozszerzenie naczyń);
    • malformacje tętniczo-żylne;
    • krwawiące naczynia;
    • obecność naczyń krwionośnych w nowotworach złośliwych.

    Wskazania i przeciwwskazania

    Angiografia pozwala szczegółowo zbadać cały układ krążenia: naczynia limfatyczne, żyły, aortę, tętnice. Z tego powodu potrzeba tego zabiegu jest niezwykle ważna dla pacjentów z następującymi chorobami:

    • choroba niedokrwienna serca (ze zwężeniem i zablokowaniem tętnic serca);
    • zatarcie miażdżycy;
    • zapalenie wsierdzia naczyń kończyn dolnych (zwężenie i zablokowanie tętnic nóg);
    • miażdżyca gałęzi łuku aorty;
    • tętniaki;
    • zakrzepica tętnicza i zator (niedrożność tętnic z powodu zablokowania przez skrzepy krwi);
    • Zakrzepica żył;
    • zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych kończyn górnych i dolnych;
    • zatorowość płucna;
    • ściskanie naczynia z zewnątrz;
    • uszkodzenie naczyń.

    Diagnostyka tego typu znajduje również zastosowanie jako metoda kontroli pooperacyjnej. Oprócz bezpośrednich wskazań do angiografii istnieje również szereg przeciwwskazań, do których zalicza się następujące czynniki: alergia na substancje zawierające jod, ciąża, niewydolność nerek i serca, zaburzenia psychiczne, choroby zakaźne, zaburzenia krzepnięcia krwi.

    Przygotowanie do angiografii

    Przed wykonaniem angiografii lekarz prowadzący musi uzyskać pisemną zgodę pacjenta na przeprowadzenie tego typu diagnozy. Musisz także wskazać wszystkie reakcje alergiczne organizmu na tę lub inną substancję, jeśli takie istnieją. Wskaż leki, które pacjent przyjmuje codziennie. Aby uniknąć reakcji alergicznych, pacjentowi można przepisać leki przeciwalergiczne.

    Przed angiografią tomografii komputerowej wykonywany jest dodatkowy zabieg - premedykacja z beta-blokerami, która może znacznie spowolnić tętno.

    Przed zabiegiem pacjent musi być nasycony płynem (wykonuje się nawodnienie), co przyczynia się do szybkiego usunięcia z organizmu kontrastowego środka kontrastowego..

    Na kilka dni przed zabiegiem pacjent musi całkowicie zrezygnować z ostrych i tłustych potraw, wszelkiego rodzaju produktów mącznych, a 14 dni przed angiografią - od palenia i alkoholu. W dniu diagnozy, na kilka godzin przed rozpoczęciem badania, nie należy przyjmować pokarmu. Wszystkie produkty metalowe i inne przedmioty powinny zostać usunięte.

    Angiografia

    Angiografię wykonuje się ambulatoryjnie. Pacjenta umieszcza się na stole angiograficznym podłączonym do monitora kardiologicznego.

    Angiografię można wykonać na dwa sposoby: nakłucie (nakłucie) lub cewnikowanie (prowadzenie cewnika).
    Pierwsza opcja badania obejmuje zabieg nakłucia tętnicy za pomocą igły o dużym prześwicie. Nakłucie wykonuje się w miejscu nacięcia o długości 3-4 mm. Igła jest następnie używana do włożenia metalowej prowadnicy, która jest przesuwana do określonego miejsca. Jego stopniowy ruch wzdłuż statku jest rejestrowany dzięki telewizji rentgenowskiej. Pod koniec operacji przewodnik jest usuwany z korpusu.

    Szereg leków jest wstrzykiwanych do wcześniej zainstalowanego cewnika żylnego (zwykle w żyle łokciowej):

    • leki przeciwhistaminowe;
    • środki uspokajające;
    • środki przeciwbólowe.

    Dopiero potem, z określoną szybkością, wstrzykuje się nieprzepuszczającą promieni rentgenowskich substancję na bazie jodu o objętości około 100 ml. Cały proces wstrzykiwania płynu kontrastowego jest rejestrowany za pomocą serii promieni rentgenowskich. Wraz z pełnym rozprzestrzenieniem się substancji w układzie naczyniowym naczynia stają się bardziej przejrzyste.

    Na miejsce nakłucia lub cewnik nakłada się sterylny bandaż, który należy przechowywać przez około jeden dzień. Po zakończeniu zabiegu radiolog za pomocą rekonstrukcji komputerowej przeanalizuje dane o stanie badanych naczyń.

    Angiografia CT

    Angiografia TK jest radiologicznym badaniem kontrastu rentgenowskim wykonywanym w przypadku przeciwwskazań do wykonania MRI. Ten rodzaj diagnozy polega na analizie trójwymiarowego obrazu układu naczyniowego organizmu w przekrojach i warstwach..

    Nowoczesne technologie umożliwiają diagnozowanie naczyń krwionośnych na podstawie wyników uzyskanych z jednej sesji. Takie prawdopodobieństwo wyniku badania jest możliwe dzięki dużej rozdzielczości obrazów wyświetlanych przez tomograf.

    W przypadku angiografii TK w trójwymiarowej macierzy można zbadać:

    • aorta;
    • tętnice nerkowe;
    • tętnice szyjne;
    • przeszczepy tętnicze;
    • tętnice trzewne;
    • tętnice kończyn dolnych;
    • tętnice pachwinowe;
    • tętnica podobojczykowa.

    Przeciwwskazania do tomografii komputerowej mogą być bezwzględne i względne, z których najważniejsze to:

    • funkcjonalna niewydolność nerek;
    • zaburzenia w tarczycy;
    • ciąża;
    • reakcja alergiczna na leki zawierające jod.

    W ten sposób badanie naczyń pacjenta można przeprowadzić metodą nieinwazyjną, bez nakłuć.

    Cyfrowa (cyfrowa) angiografia odejmowania

    Cyfrowa angiografia subtrakcyjna to metoda obrazowania układu naczyniowego polegająca na wstrzyknięciu dotętniczego lub dożylnego środka kontrastowego. Ten rodzaj badania pozwala bardziej szczegółowo, dzięki komputerowej obróbce i odejmowaniu (wykluczaniu) obiektów, które nie mają wartości diagnostycznej, na przeprowadzenie badania naczyń krwionośnych.

    Duża ekspansja uzyskanych obrazów pozwala na użycie mniejszej ilości środka kontrastowego i prowadzenie go w miejscach bardziej oddalonych od badanego obszaru. Angiografia tego typu ma niezaprzeczalną zaletę - różnice w kontraście są wyraźniejsze w uzyskanych obrazach, co przyczynia się do dokładniejszego rozpoznania choroby..

    Istnieją trzy główne grupy modyfikacji DSA, w zależności od tego, która zmienna fizyczna jest używana podczas odejmowania obrazu:

    • czas;
    • energia;
    • głębokość.

    W przypadku użycia jednej zmiennej do uzyskania ostatecznego obrazu, wyjątek będzie cytowany jako „odejmowanie pierwszego rzędu”, jeśli dwa lub więcej - „odejmowanie drugiego rzędu” (hybryda).

    Na szczególną uwagę zasługuje zasada odejmowania czasu, która składa się z kilku poddziałów:

    • tradycyjna angiografia subtrakcyjna;
    • metoda integralna,
    • odpowiednia filtracja;
    • filtracja powrotna.

    Głównym zadaniem tymczasowego wykluczenia jest wykonanie serii obrazów od momentu wizualizacji środka kontrastowego na monitorze, aż do całkowitego zniknięcia. Ostateczny obraz powstaje z różnicy pomiędzy obrazami o największej gęstości wizualizacji i tzw. „Maską” - obrazem bez środka kontrastowego. Ta zasada jest podstawą tradycyjnego DSA, wszystkie pozostałe działy odnoszą się do jego zmodyfikowanych wersji, które różnią się liczbą obrazów potrzebnych do diagnozy.

    Metoda integralna opiera się na różnicy między obrazami „maskującymi” a obrazami z wstrzyknięciem środka kontrastowego. Obrazy z wibracjami naczyniowymi, które zakłócają diagnozę, usuwa się za pomocą odpowiedniej filtracji.

    Filtrowanie rekurencyjne polega na porównaniu serii fragmentów składających się z dwóch następujących po sobie obrazów.

    Istotą odejmowania hybrydowego jest zwalczanie obrazowania ruchów tkanek miękkich i narządów znajdujących się w sąsiedztwie badanych naczyń (bicie serca, odruch połykania). Obrazy DSA można generować w rekonstrukcji naczyniowej kodowanej kolorami 3D.

    Ten rodzaj angiografii nie pozwala na określenie potrzeby operacji..

    Angiografia fluorescencyjna

    Angiografia fluorescencyjna to metoda badania dna oka, która pozwala na badanie naczyń i naczyń włosowatych siatkówki, dna przedniego i naczyniówki.

    Nadzór fotograficzny lub wideo umożliwia okulistowi śledzenie przepływu środka kontrastowego (fluoresceiny) przez naczynia, co daje jasny obraz ich stanu.

    Procedura:
    1. Wkraplanie kropli rozszerzających źrenicę
    2. Dożylne wstrzyknięcie barwnika (fluoresceiny)
    3. Barwnik przechodzi przez układ naczyniowy organizmu do naczyń oka
    4. Sprawdzenie obecności barwnika w oku
    5. Robienie zdjęć

    Rozprzestrzenianie się barwnika po całym ciele kontrolowane jest przez specjalnie zaprojektowany sprzęt, który kieruje wiązkę światła o określonej fali na badaną gałkę oczną, a środek kontrastowy zaczyna świecić.

    Jeśli barwnik w niektórych miejscach nie świeci dostatecznie dobrze, wycieka - w tym miejscu dochodzi do naruszenia pracy naczyń krwionośnych.

    Do fotografowania naczyń dna służy precyzyjny aparat. Uzyskane obrazy przechodzą przez system obrazowania i dopiero wtedy okuliści mogą analizować zmiany w układzie naczyniowym.

    Główną zaletą angiografii fluorescencyjnej jest wysoki wskaźnik czułości, który umożliwia badanie gałęzi naczyń włosowatych, nabłonka barwnikowego. Ten rodzaj badania pozwala zdiagnozować następujące choroby: retinopatię cukrzycową, zamknięcie żył siatkówki.

    Najczęstszymi wskazaniami do angiografii fluoresceinowej są cukrzyca i zwyrodnienie plamki żółtej..

    Dekodowanie wyników angiografii

    Dekodowanie wyników angiografii odbywa się na podstawie badania naczyń i można wykryć szereg patologii związanych z funkcjonowaniem układu sercowo-naczyniowego pacjenta:

    • obecność miejsc zwiększonych przebarwień, luminescencji wskazuje na naruszenie drożności żyły lub błony epiretinalnej. Istnieje możliwość rozwoju angiogenezy;
    • obszary o słabym blasku mogą wskazywać na tętniaki;
    • uwolnienie barwnika lub środka kontrastowego poza ściany naczyń krwionośnych wskazuje na ich uszkodzenie;
    • zmiana szybkości przepływu krwi (spowolnienie lub całkowity brak) wskazuje na zablokowanie naczyń krwionośnych.

    Obecność różnych powikłań lub jakichkolwiek początkowych stadiów choroby może stwierdzić tylko doświadczony lekarz, dlatego nie należy samodzielnie odczytywać wyników angiografii i diagnozy.

    Możliwe komplikacje

    Najczęstszym powikłaniem w angiografii jest wypływ środka kontrastowego poza badany obszar (do tkanek miękkich, sąsiednich narządów). Wstrzyknięcie zwiększonej dawki barwnika może spowodować uszkodzenie skóry i warstw podskórnych, ponieważ już samo wstrzyknięcie niesie ze sobą prawdopodobieństwo wystąpienia obrzęku, krwiaków i bólu w tym obszarze..

    Poważniejszym powikłaniem jest reakcja alergiczna na środek kontrastowy. W większości przypadków objawia się wystarczająco szybko, z charakterystycznym swędzeniem i zaczerwienieniem w miejscu wstrzyknięcia, może pojawić się obrzęk i duszność..

    Angiografia ma negatywny wpływ na nerki. Rzadko zdarzają się przypadki zamknięcia światła tętnicy przez skrzeplinę, wstrząs, infekcję, śmierć.

    Ogólne ryzyko powikłań po koronarografii lub w jej trakcie nie przekracza 5%.