Analiza duru brzusznego - w jakich przypadkach i jak jest przeprowadzana

Objawy

Ostra infekcja jelitowa wywołana przez pałeczkę duru brzusznego nazywana jest durem brzusznym. Choroba ma ściśle cykliczny przebieg z charakterystycznymi objawami uszkodzenia przewodu pokarmowego. Badania laboratoryjne krwi, moczu, kału pomogą zdiagnozować patologię.

Czynnik wywołujący chorobę

Infekcja jest wywoływana przez drobnoustrój Salmonella. Jest mobilna, żyje i rozmnaża się w niskich temperaturach. Wytwarzana przez nią endotoksyna jest niebezpieczna dla ludzi. Duża ilość pałeczek duru brzusznego we krwi (bakteriemia) powoduje powiększenie śledziony i wątroby, nasilenie odurzenia, uszkodzenie przepływu limfy w jelicie cienkim.

Zjadliwość salmonelli brzusznej jest bardzo wysoka, ale zmniejsza ją szereg czynników. Wirus ginie podczas gotowania, ekspozycji na światło słoneczne, środków dezynfekujących - alkohol etylowy, chlorek rtęci, chloramina.

Do zakażenia dochodzi drogą fekalno-ustną i domową poprzez wodę i żywność. Infekcja przenoszona jest tylko z człowieka na człowieka, podczas gdy nosiciel może być zarówno chory, jak i zdrowy. Przewlekłe nosicielstwo odnotowano w 5% przypadków, śmiertelny wynik - nie więcej niż 1%.

Kiedy przepisuje się badanie krwi na dur brzuszny

Choroba ma niespecyficzne cechy. Konieczne jest przeprowadzenie analizy tyfusu na potrzeby książki dla osób pracujących z produktami, które przybyły z krajów o gorącym klimacie i przy pierwszych objawach klinicznych. Główne objawy to:

  • gorączka;
  • zaparcie lub biegunka;
  • szara powłoka na języku;
  • letarg świadomości;
  • czerwona wysypka na ciele;
  • ból, wzdęcia;
  • wilgotny kaszel;
  • zmniejszony apetyt;
  • krew w kale;
  • nudności wymioty;
  • intensywne pragnienie.

Rodzaje testów na dur brzuszny

Diagnostyka różnicowa patologii składa się z laboratoryjnych metod badawczych. Możesz prowadzić badania w szpitalach miejskich lub płatnych laboratoriach. Metody badawcze:

  1. Ogólne kliniczne - wskaż ogólny stan pacjenta, stopień odwodnienia, obecność procesu zapalnego. Dokładność badań jest niska.
  2. Bakteriologiczne - stosowane do identyfikacji czynnika sprawczego gatunku duru brzusznego w organizmie, mają średni stopień dokładności.
  3. Serologiczne - najdokładniejsza grupa metod oznaczania antygenów okrężnicy brzusznej.

Kultura bakteryjna

Ta grupa metod służy do wczesnej, specyficznej diagnostyki choroby. Analizy przeprowadza się przed zastosowaniem antybiotykoterapii. Materiałem do badań są płyny biologiczne (mocz, krew, żółć, kał). Krótki opis metod:

Metoda pobierania próbek biomateriału

Wysiew krwi na pożywkę z żółci, glukozy i barwnika. Badanie przeprowadza się w szczycie wzrostu temperatury.

Krew z żyły łokciowej. Konieczne jest wykonanie 2-3 pojedynczych wysiewów.

Coprogram służy do ustalenia przewozu patologii. Prowadzony jest dla pracowników wodociągów, publicznych sieci gastronomicznych szkół, przedszkoli.

Bada się 10-15 g miękkiego kału, zawierającego zanieczyszczenia śluzu, krwi, ropy.

Do wysiewu moczu stosuje się osad, który umieszcza się w wirówce, a następnie wysiewa na pożywkę.

Po wykonaniu higieny zewnętrznych narządów płciowych do sterylnego pojemnika pobiera się 40-50 ml moczu.

Serologiczne metody badań

Metody te stosuje się nie wcześniej niż w drugim tygodniu choroby. Diagnostyka serologiczna opiera się na identyfikacji określonych antygenów i przeciwciał we krwi pacjenta. Stosowane metody to ELISA (test immunoenzymatyczny), koaglutynacja (wykrywanie antygenów przy użyciu przeciwciał i elektrolitu). Główne reakcje serologiczne:

Średnia cena, rub

Pośrednia reakcja hemaglutynacji (RNGA)

Oznaczanie przeciwciał i antygenów przy użyciu erytrocytów, które wytrącają się w obecności immunoglobulin.

Krew z żyły łokciowej pobierana jest na pusty żołądek.

Stopniowe rozcieńczanie surowicy krwi po koagulacji. Pomaga określić obecność antygenu O..

15 ml krwi żylnej z łokcia

RPHA na dur brzuszny (bierna reakcja hemaglutynacji)

Wykrywanie specyficznych przeciwciał przeciwko patogenowi

Krew pobierana jest z żyły łokciowej

Analiza kliniczna

Stosuje się go podczas pierwszej wizyty u lekarza. Zmiany wartości nie diagnozują bezpośrednio duru brzusznego, ale pomagają ustalić ogólny stan pacjenta. Kliniczne obejmują:

  • Ogólne badanie krwi (hemogram) - przeprowadza się pod kątem ESR (szybkość sedymentacji erytrocytów), obecność leukopenii (spadek liczby leukocytów) i leukocytozy (spadek odporności organizmu). Średni koszt to 300 rubli.
  • Biochemiczne - oznaczenie stężenia białek, które wskazuje na stadium choroby. Cena waha się od 300-500 rubli.
  • Ogólna analiza moczu - ustalenie obecności i wzrostu liczby erytrocytów i białek. Średni koszt - 250 rubli.

Inne metody

Do diagnozowania choroby stosuje się dodatkowe metody. Obejmują one:

  • identyfikacja specyficznych globulin M dla salmonelli tyfusu (600 rubli);
  • Analiza PCR w celu identyfikacji DNA patogenu (350 rubli);
  • prześwietlenie klatki piersiowej (500 rubli);
  • USG narządów jamy brzusznej (800 rubli);
  • echokardiogram (400 rubli).

Jak wygląda test na dur brzuszny

Aby uzyskać wiarygodność uzyskanych danych, należy odpowiednio przygotować się do badań nad durem brzusznym. Podstawowe zasady:

  1. Biomateriał przyjmować rano na czczo.
  2. Dzień przed analizą nie spożywaj alkoholu, tłustych potraw.
  3. Nie pal na 3-4 godziny przed badaniem.
  4. W ciągu 3 dni przed analizą należy w miarę możliwości wykluczyć stosowanie leków.
  5. Odrzuć zwiększony stres fizyczny i emocjonalny.

Dekodowanie wyników

Jeśli wniosek dotyczący analiz jest negatywny, oznacza to brak patologii w 90% przypadków. We wczesnych stadiach przeciwciała mogą nie zostać wykryte; wymagane będzie ponowne badanie. W tym przypadku wynik negatywny wskazuje, że dana osoba miała dur brzuszny. Pozytywny wniosek wskazuje na obecność ostrej infekcji lub jej przenoszenia.

Wideo

Znalazłem błąd w tekście?
Wybierz, naciśnij Ctrl + Enter, a my wszystko naprawimy!

Analiza duru brzusznego

Tyfus jest niebezpieczną chorobą o charakterze zakaźnym, której czynnikiem sprawczym jest Salmonella S.typhi. Tyfus można złapać poprzez jedzenie, zakażoną wodę, jeśli nie przestrzega się prostych zasad higieny (przez niemyte ręce), a także nosiciela infekcji.

Początkowe objawy duru brzusznego są pod wieloma względami bardzo podobne do różnych innych chorób zakaźnych, dlatego jeśli istnieje podejrzenie obecności tej infekcji w organizmie, konieczne jest bezbłędne wykonanie analizy duru brzusznego w celu dokładnej diagnozy. Tylko w ten sposób można potwierdzić fakt zakażenia, a skuteczne leczenie można przepisać w odpowiednim czasie.

Wskazania do przepisania badania krwi na dur brzuszny

Konieczne jest wykonanie testu na dur brzuszny, jeśli pojawią się następujące objawy:

  • Ataki nudności, wymiotów, bólu brzucha.
  • Oznaki zatrucia organizmu: bezsenność, utrata apetytu.
  • Niestabilne stolce: zaparcia lub biegunka.
  • Uczucie ogólnego złego samopoczucia i osłabienia.
  • Objawy odwodnienia: suchość skóry, pragnienie, zakryty język.
  • Stopniowy wzrost temperatury ciała przechodzący w gorączkę.

Obecność duru brzusznego określa się na podstawie wskazań badań laboratoryjnych, danych wywiadu (wywiad z pacjentem), które mogą wskazywać na charakterystyczne objawy choroby i kontakt z nosicielem zakażenia. Aby zapobiec pojawieniu się duru brzusznego i zachować zgodność ze standardowymi normami sanitarnymi, badanie krwi na dur brzuszny jest wykonywane przez pracowników placówek medycznych, przedszkoli, a także pracowników przemysłu spożywczego, przedsiębiorstw handlowych zajmujących się różnymi produktami spożywczymi itp. raz w roku.

Jakie testy są przepisywane w celu zdiagnozowania duru brzusznego?

Jeśli występują oznaki choroby, przed przyjęciem antybiotyków należy wykonać badanie krwi na dur brzuszny. Stan ten tłumaczy się faktem, że po 2-4 dniach od rozpoczęcia leczenia badanie krwi może dać wynik ujemny. Zasadniczo do takiego badania zwykle przepisuje się szereg następujących testów:

  • Serologiczne badanie krwi (reakcja Vidala). Może być stosowany do wykrywania przeciwciał przeciwko czynnikowi wywołującemu dur brzuszny w dniach 4-5 choroby.
  • Ogólna analiza krwi. Takie badanie jest zwykle przepisywane w pierwszych dniach choroby, jednak tylko pośrednio wskazuje na tyfus..
  • Biochemiczne badanie krwi - wykrywa białka ostrej fazy.
  • Kultura bakteryjna - wyniki takiego badania krwi można uzyskać dopiero po 4-5 dniach.

Do wykrywania przeciwciał przeciw durowi brzusznemu stosuje się metody radioimmunologiczne i immunoenzymatyczne. Najpowszechniejszą metodą badawczą wykorzystywaną do wykrywania nosicieli zakażeń wśród pracowników przemysłu spożywczego oraz oceny skuteczności szczepień przeciwko durowi brzusznemu jest metoda badawcza z wykorzystaniem RNGA (pośrednia reakcja hemaglutynacji). Materiałem do tej analizy jest krew żylna. Aby uzyskać jak najdokładniejsze dane, zabrania się palenia na 30 minut przed przejściem analizy RNGA.

Mając pozytywny wynik badania krwi na dur brzuszny, możemy mówić o ostrym przebiegu choroby lub o infekcji, która została już przeniesiona. Ponadto pozytywny wynik może wskazywać, że dana osoba jest nosicielem czynnika wywołującego dur brzuszny. Jeśli wyniki badania są negatywne, lekarz może stwierdzić, że upłynęło dużo czasu od wyzdrowienia, wczesnej postaci choroby (przy odpowiednich objawach klinicznych), a nawet braku infekcji w organizmie. Fałszywie dodatni wynik testu na dur brzuszny jest możliwy w przypadku reakcji krzyżowych z innymi patogenami chorób zakaźnych z rodzaju Salmonella.

Jak prawidłowo przygotować się do testów na tyfus?

Główne czynniki wpływające na wynik badania krwi na dur brzuszny to:

  • Spożycie żywności. W dniu wykonania testu na dur brzuszny nie zaleca się spożywania potraw smażonych, pikantnych, wędzonych i tłustych, a także masła, nabiału i jajek. Przy tak niewłaściwej diecie możliwy jest zarówno bezpośredni wpływ na skład krwi w wyniku wchłaniania składników pokarmowych, jak i pośredni - wpływ zmętnienia próbki, zmiany poziomu hormonów.
  • Alkohol. Na dwa dni przed oddaniem krwi do analizy nie wolno pić alkoholu, ponieważ ma on ostry i przewlekły wpływ na wiele procesów metabolicznych.
  • Palenie. Na godzinę przed wizytą w punkcie krwiodawstwa do analizy należy powstrzymać się od palenia. Faktem jest, że ten zły nawyk zmienia wydzielanie substancji biologicznie czynnych, co negatywnie wpływa na wyniki badań..
  • Przeciążenie emocjonalne i fizyczne - powoduje zmiany biochemiczne i hormonalne.
  • Badania instrumentalne, fizjoterapia - mogą powodować chwilową zmianę parametrów laboratoryjnych.

Ponadto podczas pobierania krwi bardzo ważna jest pora dnia: każda osoba ma określone codzienne rytmy aktywności i zgodnie z tym dobowe wahania wielu parametrów biochemicznych i hormonalnych, wyrażane w mniejszym lub większym stopniu dla różnych wskaźników. Jeśli to możliwe, wskazane jest oddanie krwi do analizy na czczo (nie mniej niż 8 godzin i nie więcej niż 14 godzin głodu, można pić wodę jak zwykle), unikać przeładowania pokarmem dzień wcześniej. Najbardziej optymalny czas na badanie krwi w kierunku duru brzusznego to poranek, od 8 do 11 godzin.

Jeśli chodzi o leki, nie zaleca się przyjmowania ich na 72 godziny przed badaniem. Wymóg ten tłumaczy się faktem, że wpływ leków na wyniki badań laboratoryjnych nie zawsze jest przewidywalny. Jeśli jesteś już leczony jakimikolwiek lekarstwami, powinieneś skonsultować się z lekarzem w sprawie celowości wykonania badania lub możliwości odwołania przed badaniem przyjmowanie leków. Czas odstawienia leku zależy głównie od okresu jego eliminacji z krwi..

Analizy duru brzusznego: rodzaje i wyniki

Jak wykonuje się testy na dur brzuszny? Czym oni są? Dur brzuszny określany jest jako ostre infekcje jelitowe, ale występuje samodzielnie. Zwykle przy infekcjach jelit studenci zaczynają badać przebieg chorób zakaźnych, a pierwszą z nich jest zwykle dur brzuszny i paratyfus A i B, których czynniki wywołujące tworzą grupę duru brzusznego.

Dlaczego badanie tego trudnego kursu zaczyna się od duru brzusznego? Tak, ponieważ choroba ta rozwija się w jasno określonych etapach, przebiega w sposób przewidywalny, testy na dur brzuszny i zasady diagnostyki są standardowe i nieskomplikowane, a na przykładzie duru brzusznego można w pełni zapoznać się z typowym przebiegiem ostrej infekcji jelitowej.

O tyfusie

Nie myl tyfusu z tyfusem. W tłumaczeniu z greki słowo „tyfus” (τῦφος) oznacza coś podobnego do mgły, dymu, a to określenie przez dawnych lekarzy określano jako rodzaj zmętnienia świadomości, letargu pacjenta, które może wystąpić zarówno w ostrym zapaleniu jelit, jak i przy tyfusie. Tyfus nie ma nic wspólnego z tyfusem, z wyjątkiem tego objawu. Jest to infekcja krwi, którą przenoszą wszy, pchły - pasożyty zewnętrzne wysysające krew.

Skąd się bierze tyfus? To choroba brudnych rąk i zanieczyszczonej wody. Czynnikiem wywołującym dur brzuszny jest duży drobnoustrój Salmonella z rodzaju enterobakterii, a czynnikiem sprawczym tyfusu jest wyjątkowo mała riketsja.

Zwykle, gdy mówią o tyfusie, przychodzą na myśl ciężkie lata wojny domowej. Ale potem były epidemie, głównie tyfus. A dziś każdego roku ponad 20 milionów ludzi, czyli populacja dwóch miast, takich jak Moskwa, zapada na tyfus. Co roku umiera prawie 900 tysięcy z nich. Takie ogniska występują w gorących krajach Afryki, Indii, Kolumbii, Malezji, Indonezji i Afganistanu. Dlatego wielkie niebezpieczeństwo czyha na tych podróżników, którzy nie doceniają prawdopodobieństwa infekcji..

Bardzo łatwo jest zarazić się tyfusem, a nasilenie tej choroby polega przede wszystkim na tym, że zaczyna się ona jako lekkie złe samopoczucie w przypadku zwykłego zatrucia pokarmowego. Takie cechy tej infekcji doprowadziły do ​​tego, że wszystkie tzw. Dekretowe osoby pracujące w przemyśle spożywczym, w placówkach edukacyjnych i organizacjach medycznych muszą corocznie poddawać się badaniom na dur brzuszny i być sprawdzane pod kątem nosicielstwa pałeczek duru brzusznego. Osoby pracujące w handlu żywnością muszą przejść to samo badanie..

Cechy przebiegu infekcji

Dur brzuszny występuje przy stopniowo narastającej wysokiej temperaturze, bólach brzucha, ogólnych objawach zatrucia, charakterystycznych dla wszystkich infekcji. Cechą duru brzusznego jest namnażanie się patogenów, które wniknęły przez ścianę jelita do narządów układu odpornościowego jelita - do pęcherzyków limfatycznych, do wątroby, do komórek układu odpornościowego. W tych pęcherzykach patogeny namnażają się, a następnie dostają się do krwiobiegu przez piersiowy przewód limfatyczny, co zbiega się z początkiem ostrego okresu choroby. Charakterystycznym niebezpieczeństwem duru brzusznego jest krwawienie z jelit, perforacja jelit lub martwica pęcherzyków limfatycznych.

Jednocześnie dur brzuszny to wyjątkowa choroba, która wymaga jamy operacyjnej w szpitalu chorób zakaźnych. Faktem jest, że pacjent z rozpoznaniem duru brzusznego i krwawienia z jelit nigdy nie powinien zostać przyjęty na oddział chirurgii ogólnej, ponieważ jest on bardzo zaraźliwy. Dlatego w szpitalu chorób zakaźnych przygotowana jest specjalna sala operacyjna na taki przypadek, aw razie potrzeby chirurdzy są wzywani do wykonania operacji doraźnej..

Tyfus przenoszony jest tylko przez ludzi; tyfusu nie można złapać od zwierząt. Możesz zachorować, komunikuję się nie tylko z chorym, ale także ze zdrowym nosicielem. Jedną z najbardziej znanych postaci w historii jest tak zwana „tyfusowa Maryja”. Klinicznie zdrowa, na początku XX wieku pracowała jako kucharka w Stanach Zjednoczonych iw wyniku swojej pracy związanej z żywnością zmarło łącznie około 47 osób, które osobiście zarażała. Patogeny duru brzusznego namnażały się w jej woreczku żółciowym i uwalniane do środowiska wraz z kałem. Sytuację pogorszył fakt, że odmówiła przesłuchania i odmówiła profilaktycznej wartości mycia rąk..

Ale ogromna liczba ofiar, która regularnie i do chwili obecnej pojawia się w krajach o gorącym klimacie i niskim standardzie życia, jest związana z używaniem żywności, a przede wszystkim z zakażoną wodą i mlekiem, które są skażone odchodami i ściekami w przypadku braku scentralizowanej kanalizacji..

Skutkiem duru brzusznego może być zarówno powrót do zdrowia, jak i przemiana pacjenta w przewlekłego nosiciela. Nie więcej niż 5% wszystkich wyzdrowiałych zostaje nosicielami przewlekłymi, co stwarza pewne zagrożenie epidemiologiczne.

Rodzaje testów na dur brzuszny

Najważniejsza rzecz do zapamiętania: 100% pozytywny wynik to dopiero izolacja pręcików duru brzusznego z krwi pacjenta w szczycie choroby, gdy Salmonella pokonuje bariery ochronne pęcherzyków limfatycznych jelit i pojawia się stan bakteriemii. Począwszy od drugiego tygodnia choroby, w kale można określić pałeczki duru brzusznego. Oczywiście prawdopodobieństwo wykrycia mikroorganizmów zależy od leczenia antybiotykami oraz od początkowego stężenia drobnoustrojów w materiale biologicznym..

Pod koniec pierwszego tygodnia po chorobie można określić dur brzuszny, badając przeciwciała krwi pacjenta, które gromadzą się przeciwko antygenom salmonelli patogenu duru brzusznego. Jest to pasywna reakcja hemaglutynacji (RPHA) i inne testy serologiczne, które są wykonywane w badaniach surowicy krwi. Specyfika tych testów jest niższa, ponieważ patogen nie jest bezpośrednio wykrywany. Testy na dur brzuszny mogą być fałszywie dodatnie, jeśli pacjent chorował wcześniej na tę chorobę.

Należy pamiętać, że istnieje wiele patogenów Salmonelli dla ludzi. Po przeniesieniu salmonellozy może wystąpić reakcja krzyżowa, jak w przypadku niektórych Shigellosis lub bakteryjnej czerwonki. Dlatego w diagnostyce serologicznej duru brzusznego, tak jak w przypadku prawie wszystkich infekcji bakteryjnych, bardzo ważne jest powtórzenie badania krwi na dur brzuszny po około tygodniu, aby wykryć wzrost miana, czyli gwałtowny wzrost ilości przeciwciał. To będzie charakteryzować ostry proces infekcyjny i wtedy diagnoza zostanie potwierdzona.

Patrząc w przyszłość, należy stwierdzić, że pełna morfologia krwi nigdy nie jest wykorzystywana do potwierdzenia rozpoznania duru brzusznego. Może wykazywać ogólne objawy ostrego procesu zakaźnego: może wystąpić zwiększona leukocytoza, wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów, aw ciężkich przypadkach i rozwój wstrząsu infekcyjno-toksycznego, leukopenii i innych objawów toksycznego zahamowania czynności czerwonego szpiku kostnego. Jednak ogólne badanie krwi nie wystarczy do postawienia diagnozy. Podajemy główne metody badań laboratoryjnych, za pomocą których diagnozuje się dur brzuszny u pacjentów iu klinicznie zdrowych nosicieli:

  • Metoda izolacji posiewu krwi (bakteriologiczne badanie krwi).

Posiew krwi pozwala uzyskać pozytywne rezultaty już w pierwszych dniach choroby. Jest to metoda czasochłonna, ale niedroga. Czynniki wywołujące dur brzuszny dobrze dojrzewają na pożywkach zawierających bulion żółciowy. Jeśli połączysz badania bakteriologiczne z metodą immunofluorescencji (RIF), to kulturę patogenu tyfusu wyhodowanego w ciągu 12 godzin można już wcześniej zidentyfikować, ale wtedy zdecydowanie musisz poczekać na potwierdzenie w klasyczny sposób. Zwykle krew należy pobrać w ilości nie przekraczającej 20 ml..

Pomimo pojawienia się nowych metod diagnostycznych, takich jak łańcuchowa reakcja polimerazy (PCR), metoda izolacji posiewów krwi nie straciła swojej praktycznej wartości. Nie wystarczy, aby lekarz wiedział, że patogen duru brzusznego znajduje się we krwi pacjenta. Musi wiedzieć, jakich antybiotyków można użyć, aby szybko pozbyć się agresywnego mikroorganizmu. Pałeczki duru brzusznego, jak wszystkie inne drobnoustroje, stale się „poprawiają” i nabierają lekooporności na różne antybiotyki. Wyizolowana czysta kultura pozwala określić wrażliwość patogenu na leki przeciwbakteryjne. Pozwala to, po otrzymaniu wstępnej analizy, na rozpoczęcie leczenia celowanego, zmianę terapii empirycznej na racjonalną, co oczywiście przyspieszy powrót pacjenta do zdrowia..

  • Badanie bakteriologiczne treści dwunastnicy, kału i moczu.

Testy te są niezwykle ważne, ponieważ pozwalają zidentyfikować zdrowych nosicieli spośród osób, które przeszły chorobę. Dlatego przed wypisaniem ze szpitala pacjent musi oddać kał i mocz do badania bakteriologicznego, a jeśli posiewy bakteryjne są ujemne - wypisuje się. Jak pobierana jest żółć? W ten sam sposób średnio na 7 dni przed planowanym wypisem ze szpitala pacjent jest poddawany diagnostycznej intubacji dwunastnicy. W częściach żółci woreczka żółciowego poszukuje się patogenów, na które zaszczepia się również żółć na pożywkach. Tak zwana tyfus Maryja przez całe życie zatrzymywał w woreczku żółciowym czynniki wywołujące dur brzuszny, który mnożył się i stanowił zagrożenie dla innych..

3 miesiące po wypisaniu ze szpitala chorób zakaźnych ponownie przeprowadza się badanie bakteriologiczne kału, moczu i żółci, ponieważ wszyscy chorzy są zarejestrowani u specjalisty chorób zakaźnych. Jeśli przynajmniej jedna analiza duru brzusznego po wypisie wykazała obecność patogenu, pacjent jest hospitalizowany ze wskazań sanitarno-epidemiologicznych i traktowany jako nosiciel. I tylko wtedy, gdy wszystkie wyniki posiewów były ujemne, pacjent jest usuwany z rejestru. W tym samym przypadku, jeśli pacjent pracuje w przemyśle spożywczym, w placówkach edukacyjnych lub medycznych, to jest pod specjalnym nadzorem podczas całej swojej pracy, regularnie oddając kał na hańbę i tyfus;

Ponieważ serologiczne metody badawcze związane z wykrywaniem przeciwciał mogą wykazać ich obecność u osób długo chorujących, w przypadku ostrej choroby konieczne jest ich powtórzenie po kilku dniach. W przypadku ciężkiego zapalenia żołądka i jelit o niejasnym przebiegu, w obecności gorączki połączonej z biegunką i bradykardią, przedstawiono enzymatyczny test immunosorpcyjny. Spowolnienie akcji serca (bradykardia) jest bardzo charakterystycznym objawem duru brzusznego, wywołanego działaniem antygenów i toksyn tego patogenu. ELISA służy również do śledzenia dynamiki ostrego procesu u pacjentów podczas obserwacji ambulatoryjnej, po wcześniejszej chorobie, a także do pierwotnego wykrywania nosicieli infekcji;

  • Reakcja Vidala.

Od wielu lat klasyczną reakcją serologiczną, która pojawia się we wszystkich podręcznikach, jest reakcja Vidala. Jak przystąpić do tego testu? Wystarczy oddać krew żylną, która jest następnie odwirowywana w celu uzyskania surowicy. Reakcja Vidala to badanie surowicy krwi pacjenta, która zawiera przeciwciała, ze specjalną diagnostyką duru brzusznego. Jego rolę odgrywają standaryzowane erytrocyty barana, na które sztucznie aplikuje się antygeny patogenów duru brzusznego lub, mówiąc językiem naukowym, te erytrocyty są uczulane.

Po wymieszaniu składników mieszaninę inkubuje się przez 2 godziny w temperaturze ciała, a gdy przeciwciała wiążą się z diagnostycznymi erytrocytami, pojawia się osad w postaci białawych płatków, wówczas reakcję uznaje się za pozytywną. Wady tej reakcji są oczywiste: wykorzystuje materiał biologiczny, konieczne jest uważne obserwowanie warunków temperaturowych, a także pewnych ilości, aby wykluczyć fałszywie dodatnie wartości. Obecnie reakcja Vidala zostanie zastąpiona metodami enzymatycznego testu immunologicznego, do których nie jest konieczne stosowanie erytrocytów owczych.

Interpretacja wyników

Najczęściej badanie krwi na tyfus wykonują osoby zdrowe, które podejmują pracę w różnych branżach spożywczych lub otrzymują zaświadczenie o stanie zdrowia do pracy jako sprzedawca żywności. Jeśli wynik jest negatywny, najprawdopodobniej osoba jest zdrowa i nigdy nie była chora..

Ale w przypadku, gdy pacjent zostanie przyjęty do szpitala z biegunką, zatruciem i niejasnym obrazem, to w ciągu pierwszych czterech lub pięciu dni duru brzusznego może również mieć wyniki negatywne, ponieważ przeciwciała nie zdążyły jeszcze się zgromadzić.

Jeśli we krwi pacjenta zostaną wykryte przeciwciała przeciw durowi brzusznemu, w wyniku analizy należy wskazać miano. W przypadku pozytywnej analizy możliwe są tylko cztery scenariusze: są to:

  • ostra choroba;
  • długotrwała infekcja, gdy krążące przeciwciała pozostają przez całe życie;
  • przewóz przewlekły;
  • czasami na przykład po salmonellozie występują fałszywie dodatnie reakcje krzyżowe.

Dlatego pacjenci z pozytywnym wynikiem diagnozy serologicznej muszą być badani metodami klasycznymi. Ile badań przeprowadza się w tym przypadku? Jest to bakteriologiczna metoda badania moczu i kału oraz zawartości pęcherzyka żółciowego. Posiew krwi, jako analiza tyfusu, jest wykonywany prawie wyłącznie w obecności objawów choroby.

Badanie krwi na dur brzuszny

Jakie analizy są przeprowadzane

Aby potwierdzić dur brzuszny, przepisuje się testy laboratoryjne, które należy wykonać jeszcze przed rozpoczęciem antybiotykoterapii (przyjmowanie leków przeciwbakteryjnych może wpływać na prawidłową diagnozę).

Do badania można pobrać krew, kał, mocz, żółć, płyn mózgowo-rdzeniowy (jeśli podejrzewa się powikłanie). W zależności od stadium choroby i objawów można przepisać następujące testy na dur brzuszny.

Badanie serologiczne

Wraz z nim badane jest osocze krwi. Jest to konieczne do wykrycia specyficznych przeciwciał wytwarzanych przez ludzką odporność. Analizę można przeprowadzić dopiero 4-5 dni po zakażeniu durem brzusznym, ponieważ organizm wcześniej nie syntetyzował przeciwciał.

Ogólna analiza krwi

Zaleca się określenie ilościowych cech wszystkich komórek krwi. W przypadku zakażenia durem brzusznym normalna morfologia krwi zmienia się.

Występuje leukopenia (zmniejsza się liczba leukocytów), aneozynofilia (nie ma eozynofili), wzrasta liczba limfocytów, co wskazuje na obecność infekcji we krwi.

Również podczas duru brzusznego zwiększa się poziom neutrofili, leukocytów syntetyzowanych przez organizm w czasie zapalenia, zmniejsza się liczba płytek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi..

Przy przyjęciu do leczenia szpitalnego i podczas terapii wymagane jest szczegółowe badanie krwi w celu prześledzenia dynamiki. Do badania pobiera się badanie krwi z żyły lub palca.

Biochemia krwi

Wykrywa białka ostrej fazy, należy ją przeprowadzić jeszcze przed przyjęciem antybiotyku. Badanie wymaga 5-10 ml krwi z żyły, wyniki badania można znaleźć w ciągu 24 godzin.

Kultura bakteryjna

W pobranej próbce krwi jest niewiele bakterii, dlatego jest przenoszona do pożywki (bulion mezopatamii) i umieszczana w aparacie termostatycznym. Mikroorganizm w sprzyjających warunkach zacznie tworzyć dużą kolonię, nadającą się do badań.

Następnie stosuje się odczynniki chemiczne i określa się rodzaj bakterii. Podobny test wykonuje się u wszystkich pacjentów z hipertermią, a także podczas sprawdzania duru brzusznego. Wyniki można uzyskać 4-5 dni po analizie, wstępna odpowiedź zostanie udzielona za 2 dni. Zbiornik wysiewający najdokładniejszą diagnostykę laboratoryjną duru brzusznego.

RNGA i RPGA

Do wykrycia osoby, która jest nosicielem pałeczki duru brzusznego, a także do kontrolowania efektu szczepienia przeciw durowi brzusznemu, stosuje się RNGA (pośrednia reakcja hemaglutynacji) lub bierną hemaglutynację (RPHA). Ta metoda pomaga wykryć antygeny i przeciwciała za pomocą czerwonych krwinek, które wytrącają się w kontakcie z antygenem..

Erytrocyty, na których adsorbowane są antygeny, sklejają się w kontakcie z przeciwciałem. Badanie immunologiczne określa poziom tych przeciwciał. U osoby chorującej na dur brzuszny może być na poziomie 1:40, a u osoby, która pokonała infekcję 1: 2000, więc diagnozę przeprowadza się co 5 dni w celu monitorowania dynamiki.

Badanie bakteriologiczne kału

Ta analiza jest rzadko zalecana, ponieważ pałeczka duru brzusznego opuszcza organizm zaledwie 8-10 dni po zakażeniu. Ta metoda służy do identyfikacji osób, które są nosicielami infekcji, ale same nie chorują..

Analiza moczu

Bakterie duru brzusznego znajdują się w moczu zaledwie 1–1,5 tygodnia po zakażeniu. Analiza moczu może wskazywać na takie pośrednie oznaki duru brzusznego, takie jak leukocytoza (w początkowej fazie choroby zwiększa się liczba białych krwinek, aw ciągu 7 dni gwałtownie spada), leukopenia, zwiększona OB, aneozynofilia, względna limfocytoza.

Przed pobraniem moczu pacjent powinien przeprowadzić higienę zewnętrznych narządów płciowych, a następnie pobrać materiał do analizy do sterylnego słoika. Do postawienia diagnozy wystarczy 40-50 ml moczu. Do badania infekcji stosuje się osad, który przenosi się do gęstej pożywki.

Możliwość wykrycia czynnika wywołującego dur brzuszny metodami mikrobiologicznymi jest bezpośrednio związana z liczebnością bakterii w płynie biologicznym i stosowaniem antybiotykoterapii. Tydzień po zakażeniu Salmonella S. Typhi serologiczne testy aglutynacyjne (RPHA na dur brzuszny) dają pozytywną odpowiedź.

Testy serologiczne są mniej specyficzne niż metody bakteriologiczne, ponieważ pozytywna odpowiedź może wskazywać na wcześniejsze zakażenie wywołane innym typem Salmonelli. Dodatkowe badania po pięciu dniach pomagają monitorować wzrost miana, który jest charakterystyczny dla ostrej infekcji.

Lista wymaganych analiz

Badanie lekarskie obejmuje następujące badania diagnostyczne i laboratoryjne:

  • elektrokardiografia (w przypadku chorób serca) i fluorografia (badanie narządów klatki piersiowej);
  • laboratoryjne badania krwi: biochemiczne (cukier, cholesterol) i kliniczne, badania krwi w kierunku kiły i duru brzusznego;
  • analiza kliniczna moczu (wykrywanie naruszeń funkcjonowania układu moczowego);
  • badanie cytologiczne (diagnostyka testowa chorób onkologicznych) i wymaz w kierunku rzęsistka i gonokoków;
  • wymaz z nosa i ust w celu identyfikacji gronkowców;
  • badania helmintologiczne: kał metodą KATO, skrobanie w kierunku robaczycy;
  • odchody na czerwonkę i salmonellozę.

Analizy do książki medycznej dla każdego obszaru działalności stanowią ustaloną listę, której należy przestrzegać.

Przemysł medycznyPrzemysł edukacyjnyPrzedszkola, domy dziecka, sanatoriaPrzemysł spożywczyStewardessy, konduktorzy, gościnnośćUsługi konsumenckie (obsługa kąpieli, fryzjerzy)
Biochemia krwi++++++
Kliniczne badanie krwi++++++
Syfilis++++++
Wymaz z raka++++++
Rzeżączka i rzęsistkowica++++++
Dur brzuszny++++
Dis. Grupa++++
Staphylococcus++
KATO kał++++
Skrobanie jaj pasożytów++++

Pracownicy organizacji, których działalność obejmuje badanie, diagnostykę i leczenie osób zakażonych wirusem HIV, muszą oddać krew w postaci 50 (diagnostyka zakażenia wirusem HIV).

Jeśli chodzi o przejście fluorografii, ważne jest, aby wiedzieć, ile certyfikatów jest ważnych na podstawie wyników tych egzaminów. Wyniki fluorografii, certyfikaty od psychiatry i narkologa są ważne przez rok, jeśli są dostępne, badania te można pominąć

Wyniki fluorografii, certyfikaty od psychiatry i narkologa są ważne przez rok, jeśli są dostępne, badania te można pominąć.

Badanie krwi - infekcja wirusowa lub bakteryjna

Skórę przebija się jednorazowym wertykulatorem. Pierwszą kroplę krwi usuwa się suchym, sterylnym wacikiem. Możesz użyć krwi z żyły pobranej do probówki z EDTA.

Pełna morfologia krwi obejmuje oznaczenie ilości hemoglobiny, erytrocytów, płytek krwi, retikulocytów, leukocytów (z obliczeniem wzoru leukocytów), szybkości sedymentacji erytrocytów (ESR) i obliczenie wskaźnika koloru. Tradycyjne rutynowe oznaczanie liczby erytrocytów, leukocytów, hemoglobiny, leukogramu w nowoczesnych laboratoriach odbywa się na automatycznych analizatorach; do określenia ESR używa się kapilary Panczenkowa. Rozmaz krwi bada się pod mikroskopem.

Interpretacja wyników CBC

• Hemoglobina - 130–160 g / l (samiec); 120-140 g / l (kobieta).

• Erytrocyty - 4,0–6,0 × 1012 / l (samiec); 3,9-4,7 × 1012 / L (kobieta).

• Indeks koloru - 0,86-1,05.

- mielocyty i metamielocyty - nieobecne;

- neutrofile kłute - 1–6%;

- neutrofile podzielone na segmenty - 47–72%;

- komórki plazmatyczne - nieobecne.

• OB - 2-10 mm / h (mężczyźni), 2-15 mm / h (kobiety).

W przypadku wielu chorób zakaźnych charakterystyczna jest niedokrwistość różnego pochodzenia. Tak więc niedokrwistość hipochromiczna ze spadkiem liczby erytrocytów, poziomu hemoglobiny i wskaźnika barwy jest typowa dla gorączki krwotocznej (GL), ciężkich inwazji robaków pasożytniczych; niedokrwistość hemolityczna jest charakterystyczna dla malarii, leptospirozy; hiperchromia - difylobotrioza. Niedokrwistość może mieć połączoną genezę. Tak więc w przypadku posocznicy dochodzi do hemolizy i zahamowania erytropoezy. Rozwój anemii może być wynikiem utraty krwi, na przykład z krwawieniem z jelit u pacjentów z durem brzusznym.

Małopłytkowość, która jest charakterystyczna dla posocznicy, HF i leptospirozy, ma ważną wartość prognostyczną. Zmniejszeniu liczby płytek krwi do mniej niż 30000 w 1 μl z reguły towarzyszy zwiększone krwawienie

Definicja leukocytozy i formuły leukocytów ma ogromne znaczenie. W przypadku chorób zakaźnych wywołanych przez bakteryjną florę kokosową (paciorkowce, gronkowce, meningo-, pneumokoki), niektóre bakterie Gram-ujemne w kształcie pałeczek charakterystyczna jest leukocytoza neutrofilowa z przesunięciem w lewo. Brak reakcji leukocytarnej (posocznica, meningokokemia) jest niekorzystny prognostycznie, z wyjątkiem krztuśca, w którym obserwuje się leukocytozę limfocytową.

W większości infekcji wywołanych przez bakterie Gram-ujemne w kształcie pałeczek, riketsja, leukocytoza jest mniej wyraźna, leukopenia jest możliwa, ale neutrofilowe przesunięcie w lewo pozostaje.

W przypadku większości infekcji wirusowych (grypa, odra, różyczka, wirusowe zapalenie wątroby, GL itp.) Charakterystyczna jest leukopenia i limfocytoza, ESR nie zwiększa się ani nieznacznie zwiększa, jednak w wielu infekcjach, na przykład enterowirusami, riketsjozami, obraz krwi jest nietypowy.

W niektórych infekcjach wirusowych, leukopenii, zmianach w leukocytozie, na przykład z GL, w innych przypadkach (grypa, odra) pojawienie się leukocytozy może wskazywać na rozwój powikłań bakteryjnych.

W ostrym okresie większości infekcji obserwuje się aneozynofilię lub eozynopenię, aw infekcjach charakteryzujących się uczuleniem organizmu eozynofilię (jersiniozę). Jest to szczególnie charakterystyczne dla inwazji robaków pasożytniczych z migracjami patogenu w organizmie, a stopień eozynofilii (do 60–70%) odpowiada intensywności inwazji. Brak eozynofilii z masywną inwazją (włośnica) niekorzystna prognostycznie.

W niektórych przypadkach obraz krwi ma kluczowe znaczenie dla diagnozy. Na przykład mononukleoza zakaźna wirusa Epsteina-Barra charakteryzuje się leukocytozą, limfocytozą i pojawieniem się nietypowych komórek jednojądrzastych we krwi (ponad 10%).

Czynniki wpływające na wynik klinicznego badania krwi

Odwodnienie, hiperwolemia, pobieranie krwi po posiłkach.

Powikłania są niezwykle rzadkie. W przypadku koagulopatii może rozwinąć się krwawienie włośniczkowe.

Badanie krwi WBC (badanie na leukocyty) odnosi się do ogólnego badania krwi. Jego zadaniem jest określenie liczby leukocytów w surowicy krwi. Na podstawie wyników tej analizy lekarz ocenia ogólny stan pacjenta i stan jego układu odpornościowego. Poziom leukocytów jest jedną z najważniejszych cech krwi ludzkiej..

Zapobieganie durowi brzusznemu

Zapobieganie durowi brzusznemu podlega ścisłej kontroli w stosunku do pracowników placówek przedszkolnych i zdrowotnych, pracowników punktów gastronomicznych i zakładów opieki zdrowotnej. W przypadku wykrycia nosiciela infekcji wśród pracowników tych placówek w miejscu pracy chorego przeprowadza się dwa zabiegi dezynfekcyjne.

Indywidualne zapobieganie chorobom zakaźnym to przestrzeganie higieny osobistej, które obejmuje również obowiązkową izolację rzeczy osobistych z miejsc publicznych. Aby zapobiec zanieczyszczeniu przez żywność, nie wolno spożywać niemytych owoców i warzyw, surowego nabiału i surowych jaj. Wielkim niebezpieczeństwem jest nieprzegotowana woda z kranu lub woda z wątpliwych źródeł.

Ponieważ dzieci w wieku podstawowym lub szkolnym są bardziej podatne na zakażenie durem brzusznym niż dorośli, rodzice powinni bardziej uważać, aby pracownicy placówki odwiedzający ich dziecko mieli wszystkie niezbędne zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia. To prawie w 100% wykluczy możliwość zarażenia dziecka niebezpieczną pałeczką duru brzusznego..

Ustalenie diagnozy

Wstępna diagnoza zostanie postawiona na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego, danych z historii życia i choroby.

Z punktu widzenia skuteczności terapii i środków przeciwepidemicznych rozpoznanie duru brzusznego powinno zostać ustalone w ciągu pierwszych 5-10 dni. W końcu to w tym okresie terapia przeciwbakteryjna jest najskuteczniejsza, a pacjent jest minimalnie zaraźliwy..

Lekarz może podejrzewać dur brzuszny na podstawie danych klinicznych i epidemiologicznych. Zaalarmować go powinna kombinacja następujących objawów:

  • wzrost gorączki i zatrucia bez wyraźnych zmian narządowych;
  • względna bradykardia (niedopasowanie tętna z wysoką temperaturą ciała);
  • bladość skóry;
  • wysypka różana;
  • charakterystyczne zmiany w języku (obrzęk, szaro-żółta płytka, odciski zębów);
  • zespół hepatolienalny (powiększenie wątroby i śledziony);
  • wzdęcia i zaparcia;
  • zaburzenia snu;
  • słabość.

Z danych epidemiologicznych szczególne znaczenie mają:

  • kontakt z gorączkującym pacjentem;
  • przebywać na terytorium niekorzystnym dla duru brzusznego;
  • woda pitna z otwartych zbiorników;
  • jedzenie niemytych warzyw i owoców;
  • wykorzystanie do żywności produktów mlecznych zakupionych od osób fizycznych.

Wszystkie osoby z gorączką powyżej 5 dni powinny zostać zbadane pod kątem infekcji tyfusowej.

Zobacz pełną wersję: ARVI (zapalenie oskrzeli)

Dzień dobry. Dziecko 2,11, waga 12 kg, czwartego dnia jest aktywnie chore. Kaszle przez tydzień. Zaostrzenie zaczęło się w niedzielę od temperatury 38,5 + kaszel, krew płynęła z nosa. W poniedziałek wezwano pediatrę, który nasłuchiwał ciężkiego oddechu. Wstępna diagnoza to ostre zapalenie oskrzeli lub zapalenie płuc. Wykonano badania krwi, moczu + RTG i laryngologię (krew z nosa - migdałki?). Po południu były smarki. Następnej nocy temperatura osiągnęła 39,5, dwukrotnie przewrócona świecami efferralgan. Rano zabrali mocz do analizy. Nie było prawie żadnego kataru. Znów był pediatra, który poruszył kwestię antybiotyków. Powiedziałem to po wynikach testu. Analiza KLA i prześwietlenia przeszła dzisiaj. Pediatra przyszła dziś z własnej inicjatywy i przyniosła kopię wyniku KLA. Nie widziałem migawki i OAM, powiedziała, że ​​zapalenie oskrzeli na zdjęciach rentgenowskich, keton w moczu (w wysokich temperaturach mijały, ale endokrynologia jest wątpliwa, ponieważ dziecko często ma nieświeży oddech). Zapytana o wirusowe zapalenie oskrzeli lub bakterie, odpowiedziała, że ​​najprawdopodobniej były to bakterie, co wskazuje na KLA. Dzisiaj znowu katar, zhikala aquamaris. Szanowni lekarze, prosimy o komentarz do analizy. Hemoglobina 108 Erytrocyty 4.1 (wspomniana anizocytoza) leukocyty 7,4 pchnięcie 5 (wspomniane dużo) segmentowane 48 limfocytów 41 monocytów 6 soe 55 Przeznaczenie - augmentin 400, 2 p * 5 ml podczas posiłków, acepol (nie będziemy), ambroben ( też), rehydron (?) - dziecko mało pije. O pozostałych lekach, które zostały przepisane od poniedziałku, ale nie zostały podjęte - zyrtek, vibrocil, nazivin, lazolvan.

Zapomniałem zaznaczyć, że dzisiaj nie ma temperatury. Dziecko spędziło już 3 tygodnie w październiku w domu z ARVI. Poszedłem do ogrodu na 2 tygodnie i znowu zachorowałem. W przeszłości w wynikach KLA leukocyty były znacznie podwyższone. Pediatra nie wydał nam zaświadczenia bez fizjoterapii, siedzieli 4 razy z magnesem na plecach. W obecnej chorobie zaprasza nas do szpitala.

Dobry wieczór. Prawie zawsze znajdowałem odpowiedzi na pytania dotyczące leczenia dziecka na Twoim forum i próbowałem je śledzić. Może nie przekazałem swojego pytania profesjonalistom, ale Twoja odpowiedź jest dla mnie bardzo ważna. Nie wiem, czy moje dziecko powinno zacząć przyjmować antybiotyki, czy nie. Postępowałbym zgodnie ze zwykłymi instrukcjami, które podajesz podczas leczenia ARVI, ale to badanie krwi, w którym występuje niedokrwistość, następnie zwiększa się liczba dźgnięć, a następnie ogólnie nierealna OB. Temperatura dziecka wynosi teraz 37,7 (termometr elektroniczny). Źle się odżywia, ale w zasadzie mamy ogromny problem. Przyjdę, skomentuję analizy, proszę.

Spadek hemoglobiny na tle zapalenia nie powinien cię przerażać, jest to normalne.

WBC w badaniu krwi: norma i odchylenia

Leukocyty (WBC - białe krwinki) to białe krwinki, które pełnią funkcję immunologiczną. Te krwinki powstają w czerwonym szpiku kostnym i węzłach chłonnych człowieka. Ich główną funkcją jest ochrona organizmu przed chorobotwórczymi infekcjami - bakteriami, wirusami, pasożytami. WBC w ogólnej morfologii krwi jest ważnym wskaźnikiem diagnostycznym. Z jego pomocą specjalista określa główne reakcje ludzkiego układu odpornościowego.

Norma WBC w badaniu krwi osoby dorosłej wynosi 4,0-9,0 × 109 / l, u dziecka w wieku od 12 do 15 lat - 4,3-9,5 × 109 / l, w wieku od 6 do 12 lat - 4,5– 10,0 × 109 / l, od roku życia do 6 lat - 5,0-12,0 × 109 / l, od 6 do 12 miesięcy - 6,0-12,0 × 109 / l, u miesięcznego dziecka - 5, 5–12,5 × 109 / l.

Zwiększenie objętości białych krwinek we krwi nazywa się leukocytozą. Rozróżnić leukocytozę fizjologiczną (w niektórych sytuacjach występuje u osób zdrowych) i leukocytozę patologiczną (wskazuje na rozwój chorób).

Fizjologiczny wzrost liczby leukocytów we krwi występuje w następujących warunkach:

  • kilka godzin po jedzeniu;
  • po stresie psycho-emocjonalnym;
  • po nadmiernym wysiłku fizycznym;
  • po wzięciu zimnej lub gorącej kąpieli;
  • u kobiet przed miesiączką;
  • w drugiej połowie ciąży.

W związku z tym zaleca się wykonanie badania krwi rano na czczo, unikając znacznego stresu fizycznego i emocjonalnego w przeddzień..

Zgodnie z transkrypcją badania krwi WBC leukocytoza jest objawem następujących chorób:

  • infekcje o innym charakterze;
  • zapalenie opon mózgowych - proces zapalny błon mózgowych i rdzenia kręgowego;
  • róża;
  • zapalenie ucha;
  • zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc;
  • zapalenie tkanki podskórnej - ropień, ropowica, panaryt;
  • zapalenie i ropienie jamy brzusznej - zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie otrzewnej;
  • ostre zapalenie trzustki;
  • białaczka (choroby nowotworowe);
  • śpiączka cukrzycowa;
  • przewlekłą niewydolność nerek;
  • zawały serca;
  • urazowe uszkodzenie tkanki;
  • rzucawka;
  • mocznica;
  • choroba tarczycy;
  • ostre krwawienie.

Zmniejszenie objętości leukocytów we krwi nazywa się leukopenią. Krytyczna leukopenia, w której zawartość leukocytów we krwi spada do minimum, nazywana jest agranulocytozą. Stan ten stanowi poważne zagrożenie dla życia ludzkiego..

Dekodowanie badania krwi WBC wskazuje na następujące przyczyny spadku stężenia leukocytów we krwi:

  • choroby onkologiczne, w których rozwijają się przerzuty do szpiku kostnego;
  • patologie hipoplastyczne lub aplastyczne, w wyniku których zmniejsza się tworzenie leukocytów w szpiku kostnym;
  • choroby, w których zwiększa się funkcja śledziony - gruźlica, kiła, limfogranulomatoza, marskość wątroby;
  • wczesne etapy rozwoju białaczki;
  • niektóre choroby zakaźne, takie jak grypa, odra, malaria, różyczka, wirusowe zapalenie wątroby, dur brzuszny, bruceloza;
  • toczeń rumieniowaty układowy;
  • niedokrwistość, która rozwija się z powodu niedoboru witaminy B12;
  • choroba popromienna.

Rodzaje testów duru brzusznego

Jeszcze przed uzyskaniem wyników badań laboratoryjnych obraz kliniczny zespołu objawów pozwala lekarzowi zdiagnozować dur brzuszny i rozpocząć leczenie pacjenta w izolacji od pacjentów z innymi grupami chorób. Pomimo faktu, że diagnoza opiera się na kompleksowym badaniu krwi, jeśli podejrzewa się dur brzuszny, potrzebne będą inne próbki - na przykład mocz, żółć, kał.

Przed pobraniem jakichkolwiek próbek biologicznych zaleca się spełnienie warunków przygotowania, aby uzyskane dane miały jak najmniejszy stopień błędu:

  • nie możesz przyjmować leków przez trzy dni przed dostawą materiału;
  • żadne napoje alkoholowe nie powinny być spożywane 24 godziny przed pobraniem próbek;
  • Na 2-4 godziny przed badaniami nie można palić, przemęczać się fizycznie i powstrzymywać od przeżyć i negatywnych emocji;
  • wszystkie próbki pobierane są rano na czczo pacjenta;
  • w przeddzień dostawy materiału biologicznego nie wolno spożywać: jaj, produktów mlecznych i kwaśnych, wędlin, wieprzowiny, jagnięciny, potraw pikantnych i słonych.

Wszystkie rodzaje badań dodatkowych, które mogą powodować dyskomfort lub wymagają osobnego przygotowania, należy wykonać po wykonaniu badań laboratoryjnych.

Ogólna analiza krwi

Kliniczne badanie krwi pomaga określić zmianę głównych wskaźników stanu organizmu jako całości. Wiodącymi wartościami wskazującymi na aktywność czynnika wywołującego dur brzuszny w organizmie jest zniekształcenie (w porównaniu z normą) następujących danych:

  • obniżenie poziomu leukocytów;
  • brak eozynofili we krwi;
  • limfocytoza o względnych parametrach, co wskazuje na niską odpowiedź immunologiczną;
  • wysoki wskaźnik sedymentacji erytrocytów (wskaźniki ESR);
  • krytycznie zawyżone wartości neutrofili;
  • niskie kryteria obecności płytek krwi.

Pobieranie krwi do badań z żyły pacjenta odbywa się bezpośrednio po przyjęciu na oddział zakaźny szpitala. Następnie krew zostanie pobrana kilka razy podczas procesu leczenia i przed wypisaniem..

Chemia krwi

Przed rozpoczęciem leczenia przeciwbakteryjnego pobiera się również biochemiczne badanie krwi z żyły. Wyniki badań uzyskane w ciągu 24 godzin określają obecność białek ostrej fazy syntetyzowanych w wątrobie w odpowiedzi na zmianę zakaźną.

Serologiczne badanie krwi

W przypadku badań serologicznych z krwi chorego człowieka uwalnia się osocze, gdzie decydujące znaczenie ma obecność charakterystycznych przeciwciał.

Przeszacowane wartości wykrytych przeciwciał wskazują na wysoki poziom odpowiedzi immunologicznej na infekcję, która jest specyficzna w dwóch przypadkach:

  • w trakcie odzyskiwania;
  • jeśli chory jest nosicielem pałeczki duru brzusznego.

Aby uzyskać wiarygodną odpowiedź, badania serologiczne przeprowadza się w 7-10 dniu od pojawienia się początkowych objawów..

Kultura bakteryjna

Kultura bakteryjna materiału biologicznego umożliwia wykrycie choroby na wczesnym etapie zakażenia. Płynem testowym jest najczęściej krew - nazywa się to posiewem krwi. Pobieranie krwi najlepiej wykonywać w czasie, gdy temperatura ciała pacjenta przekracza 38 ° C. Do siewu używa się pożywki Rappoport, w której umieszcza się 15-20 ml krwi pacjenta. Następnie przez dziesięć dni pracownicy laboratorium codziennie odnotowują wzrost kolonii bakteryjnych w próbce i, jeśli zostanie wykryty dynamiczny ich rozwój, wykonują następną inokulację na szalce Petriego. Tutaj bakterie są analizowane przez 24 godziny w ramach stałych testów, w tym pod kątem wrażliwości na leki przeciwbakteryjne..

Posiew moczu jest wskaźnikiem na każdym etapie choroby, ale najlepszym okresem na wykrycie patogenu jest 21. dzień od momentu zakażenia. Zasada prowadzenia badań testowych kultury lekcyjnej jest taka sama, jak w przypadku obserwacji krwi pacjenta..

Badanie kału przeprowadza się w okresie między trzecim a piątym tygodniem choroby, przy czym do siewu uważa się tylko płynną substancję kału. W przypadku pacjentów zakaźnych ten rodzaj analizy jest rzadko stosowany, ale uważa się go za uzasadniony w przypadku badań okresowych pracowników posiadających orzeczenia lekarskie..

Cechy przebiegu infekcji

Dur brzuszny występuje przy stopniowo narastającej wysokiej temperaturze, bólach brzucha, ogólnych objawach zatrucia, charakterystycznych dla wszystkich infekcji. Cechą duru brzusznego jest namnażanie się patogenów, które wniknęły przez ścianę jelita do narządów układu odpornościowego jelita - do pęcherzyków limfatycznych, do wątroby, do komórek układu odpornościowego. W tych pęcherzykach patogeny namnażają się, a następnie dostają się do krwiobiegu przez piersiowy przewód limfatyczny, co zbiega się z początkiem ostrego okresu choroby. Charakterystycznym niebezpieczeństwem duru brzusznego jest krwawienie z jelit, perforacja jelit lub martwica pęcherzyków limfatycznych.

Jednocześnie dur brzuszny to wyjątkowa choroba, która wymaga jamy operacyjnej w szpitalu chorób zakaźnych. Faktem jest, że pacjent z rozpoznaniem duru brzusznego i krwawienia z jelit nigdy nie powinien zostać przyjęty na oddział chirurgii ogólnej, ponieważ jest on bardzo zaraźliwy. Dlatego w szpitalu chorób zakaźnych przygotowana jest specjalna sala operacyjna na taki przypadek, aw razie potrzeby chirurdzy są wzywani do wykonania operacji doraźnej..

Tyfus przenoszony jest tylko przez ludzi; tyfusu nie można złapać od zwierząt. Możesz zachorować, komunikuję się nie tylko z chorym, ale także ze zdrowym nosicielem. Jedną z najbardziej znanych postaci w historii jest tak zwana „tyfusowa Maryja”. Klinicznie zdrowa, na początku XX wieku pracowała jako kucharka w Stanach Zjednoczonych iw wyniku swojej pracy związanej z żywnością zmarło łącznie około 47 osób, które osobiście zarażała. Patogeny duru brzusznego namnażały się w jej woreczku żółciowym i uwalniane do środowiska wraz z kałem. Sytuację pogorszył fakt, że odmówiła przesłuchania i odmówiła profilaktycznej wartości mycia rąk..

Ale ogromna liczba ofiar, która regularnie i do chwili obecnej pojawia się w krajach o gorącym klimacie i niskim standardzie życia, jest związana z używaniem żywności, a przede wszystkim z zakażoną wodą i mlekiem, które są skażone odchodami i ściekami w przypadku braku scentralizowanej kanalizacji..

Skutkiem duru brzusznego może być zarówno powrót do zdrowia, jak i przemiana pacjenta w przewlekłego nosiciela. Nie więcej niż 5% wszystkich wyzdrowiałych zostaje nosicielami przewlekłymi, co stwarza pewne zagrożenie epidemiologiczne.

Co to jest dur brzuszny?

Salmonella wywołuje ostrą chorobę zakaźną - dur brzuszny. Czynnik sprawczy wpływa na strukturę limfatyczną jelita, powodując gorączkę, odurzenie, gorączkę, ogólne złe samopoczucie, ciężki letarg, charakterystyczną wysypkę na skórze, zaburzenia świadomości. Do tej pory infekcja została praktycznie zniszczona, w wielu krajach na wysokim poziomie higieny i medycyny udało się ograniczyć jej rozwój do minimum. Niehigieniczne warunki często tworzą środowisko dla rozwoju bakterii.

Badanie wielu pacjentów wykazało, że infekcja jest dużym problemem. Choroba charakteryzuje się następującymi drogami rozprzestrzeniania się:

  • Przenoszenie występuje częściej w gorących porach roku.
  • Dorosły i dziecko mają w 100% równą wrażliwość na bakterie.
  • Nosiciele są niebezpieczni dla zdrowych ludzi: chociaż objawy nie pojawiają się, możliwe jest przenoszenie patogenu.
  • Nawet pojedyncze przypadki mogą prowadzić do rozwoju epidemii.
  • Drogą zakażenia może być droga ustna lub kałowa, poprzez wydalanie nosiciela lub pacjenta do środowiska.

Metody leczenia duru brzusznego

Terminowe rozpoznanie i leczenie duru brzusznego determinuje rokowanie w wyzdrowieniu, a także ogranicza możliwość rozprzestrzeniania się infekcji.

W leczeniu duru brzusznego duże znaczenie ma opieka nad pacjentem. Chorzy są hospitalizowani, w krytycznym stadium duru brzusznego przepisywany jest odpoczynek w łóżku, który po obniżeniu się temperatury o kolejny tydzień zostaje przedłużony. Następnie rekonwalescent będzie mógł usiąść, a po kolejnym tygodniu wstać..

W trakcie hospitalizacji pacjent powinien pić jak najwięcej, najlepiej słodką herbatę. Jedzenie powinno być półpłynne i wysokokaloryczne

Leczenie duru brzusznego odbywa się w dwóch kierunkach:

walka z patogenem oraz środki zapobiegające zatruciu i odwodnieniu. Walka z czynnikiem wywołującym dur brzuszny ogranicza się do stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych. Środki zapobiegające odwodnieniu i zatruciu przeprowadza się za pomocą pozajelitowego podawania odpowiednich leków.

W zależności od sytuacji stosuje się środki objawowe, nasercowe, tonizujące i inne. Pacjenci z tyfusem wypisywani są ze szpitala nie wcześniej niż po trzech tygodniach od spadku temperatury pod warunkiem ujemnego wyniku badań bakteriologicznych.

Leczenie i zapobieganie durowi brzusznemu polega na szczepieniu, aby osoba zdrowiejąca nie stała się nosicielem prątków. Zapobieganie durowi brzusznemu, z wyłączeniem szczepień, ma na celu przestrzeganie standardów higieny sanitarnej, kontrolowanie stanu sanitarnego przemysłu spożywczego, przedsiębiorstw spożywczych i handlowych.

Profilaktyka osobista to mycie rąk, warzyw i owoców przed jedzeniem i gotowaniem surowych produktów pochodzenia zwierzęcego.

Tyfus leczy się w szpitalu chorób zakaźnych. Czas trwania leczenia wynosi od 25 do 45 dni lub dłużej i zależy od ciężkości zakażenia. Przez cały okres gorączki i przez pięć do siedmiu dni po spadku gorączki pacjentowi pokazano najsurowszy odpoczynek w łóżku. Ponadto pacjentowi stopniowo pozwala się siadać w łóżku. Możesz chodzić nie wcześniej niż 22 dnia od wystąpienia choroby.

Uwaga. Nasilenie diety zależy od ciężkości stanu pacjenta.

W razie potrzeby zalecana jest dieta z użyciem produktów o niskiej zawartości laktozy (mleko odtłuszczone, twarożek, kefir itp.).

Od piątego do szóstego dnia stabilizacji temperatury możliwe jest rozszerzenie diety. W przypadku krwawienia z jelit głód jest przepisywany na jeden dzień (12 godzin po krwawieniu można pić chłodną herbatę).