Dur brzuszny (przeciwciała przeciwko Salmonella typhi (test RPHA)

Pytania

Tyfus brzuszny jest ostrą chorobą zakaźną wywołaną przez antroponikę, która przenosi się poprzez kał do ust. Charakteryzuje się uszkodzeniem układu limfatycznego jelit, bakteriemią, ciężkim zatruciem, powiększeniem wątroby i śledziony, wysypką różyczkową, aw niektórych przypadkach zapaleniem jelit.

Czynnikiem sprawczym jest Salmonella typhi, Gram-ujemna ruchoma pałeczka z rodzaju Salmonella z rodziny Enterobacteriaceae. Bakterie są bezpretensjonalne i rosną na zwykłych pożywkach. W S. typhi izolowane są termostabilne somatyczne O-Ar, termolabilne wiciowce H-Ar, termolabilne somatyczne Vi-Ag itp. Bakterie nie tworzą egzotoksyn. Kiedy mikroorganizmy są niszczone, uwalniana jest endotoksyna, która odgrywa główną rolę w patogenezie choroby. Do pewnego stopnia patogeniczność bakterii duru brzusznego jest również określana przez „enzymy agresji” - hialuronidazę, fibrynolizynę, lecytynazę, hemolizynę, katalazę, itp. Ponad 100 stabilnych fagowarów jest izolowanych dzięki ich wrażliwości na typowe bakteriofagi. Określenie fagowaru patogenu jest wygodnym markerem do identyfikacji powiązań epidemiologicznych między poszczególnymi chorobami, określenia źródła i dróg przenoszenia patogenu. W niesprzyjających warunkach, na przykład w organizmie odpornościowym, bakterie przekształcają się w formy L. Bakterie są średnio odporne w środowisku zewnętrznym - w glebie i wodzie mogą przetrwać do 1-5 miesięcy, w kale - do 25 dni, na lnie - do 2 tygodni, na jedzeniu - od kilku dni do tygodni. Utrzymują się nieco dłużej w mleku, mięsie mielonym, sałatkach warzywnych, gdzie mogą namnażać się w temperaturach powyżej 18 ° C. Po podgrzaniu patogen szybko umiera, roztwory dezynfekujące w normalnych stężeniach mają na niego szkodliwy wpływ.
Rezerwuarem i źródłem infekcji jest osoba (chora lub bakterie). Zagrożenie pacjenta dla innych w różnych okresach choroby nie jest takie samo. W okresie inkubacji zarażona osoba praktycznie nie jest niebezpieczna. Zagrożenie pacjenta dla innych wzrasta wraz z postępem choroby i osiąga maksimum w 2-3 tygodniu choroby - w okresie wydalania bakterii z kałem, moczem i potem; można je również znaleźć w mleku matki i nosogardzieli. Większość osób, które wyleczyły się z patogenu w ciągu pierwszych 12 tygodni lub w ciągu następnych 2-3 miesięcy rekonwalescencji. Około 3-5% pozostaje nosicielami przez długi czas, a niektórzy przez całe życie. O zagrożeniu epidemiologicznym przewlekłego nosiciela decyduje jego zawód i zależy od przestrzegania przez niego zasad higieny osobistej. Szczególnie niebezpieczni są przewoźnicy, którzy mają dostęp do przygotowywania, przechowywania i sprzedaży żywności..
Mechanizm transmisji jest kałowo-ustny, jest realizowany przez wodę, żywność i drogi domowe; na obszarach o wysokiej zapadalności rozprzestrzenia się głównie woda. Ta ostatnia występuje na skutek wykorzystywania wody pobranej z zanieczyszczonych zbiorników otwartych lub przemysłowych, a także z powodu niezadowalającego stanu sanitarno-technicznego urządzeń wodno-kanalizacyjnych. W wyniku konsumpcji skażonej wody dochodzi do ostrych i przewlekłych ognisk wody, które mogą trwać przez długi czas i obejmować duże grupy ludności. Ogniska wodne są spowodowane wypadkami w sieciach i konstrukcjach wodociągowych, spadkami ciśnienia i nieregularnymi dostawami wody, którym towarzyszy zasysanie zakażonych wód gruntowych przez nieszczelne odcinki sieci. Najbardziej niebezpieczne produkty spożywcze to mleko i produkty mleczne, kremy, sałatki i inne produkty, które służą jako korzystna pożywka dla bakterii. Czasami zanieczyszczenie może również nastąpić przez warzywa, zwłaszcza gdy są one podlewane ściekami lub nawożone odchodami. Domowa droga przenoszenia jest możliwa przy niskiej kulturze nosicieli bakterii lub u pacjentów z wymazaną postacią choroby. W tym przypadku otaczające obiekty zostają zakażone, a następnie - zanieczyszczenie żywności.

Diagnostyka różnicowa
Należy odróżnić dur brzuszny od chorób, którym towarzyszy przedłużająca się gorączka i pojawienie się objawów zatrucia - tyfusu, malarii, brucelozy, zapalenia płuc, posocznicy, gruźlicy, ziarniniakowatości limfatycznej itp. W klinicznej diagnostyce różnicowej duru brzusznego należy polegać na takich objawach, jak wysoka i długotrwała gorączka. bladość skóry twarzy, bolesność i dudnienie przy badaniu palpacyjnym w prawym odcinku biodrowym, zespół wątrobowo-jelitowy, bradykardia, powiększenie języka, podszewka pośrodku, pojawienie się w 8-9 dniu choroby skąpej wysypki różowej na brzuchu i dolnej części klatki piersiowej, z większą ciężki przebieg - rozwój stanu duru brzusznego. Postawienie prawidłowej diagnozy stwarza duże trudności, zwłaszcza w nietypowych postaciach duru brzusznego. Dlatego każdy przypadek niejasnej gorączki trwającej dłużej niż 3 dni wymaga odpowiednich badań laboratoryjnych, w tym izolacji patogenu z krwi i kału, oznaczenia antygenów patogenu w surowicy i kale. Wykonanie posiewu krwi na dur brzuszny jest absolutnym potwierdzeniem rozpoznania duru brzusznego. Wykrycie pałeczek duru brzusznego w kale jest mniej pouczające.

Diagnostyka laboratoryjna
W szczytowym okresie zatrucia u pacjentów z durem brzusznym zmiany hemogramu charakteryzują się leukopenią, aneozynofilią, względną limfocytozą i umiarkowanym wzrostem szybkości sedymentacji erytrocytów (OB). We wczesnych stadiach choroby można również zaobserwować umiarkowaną leukocytozę z przesunięciem formuły leukocytów w lewo. W analizie moczu, białka i wzrostu liczby czerwonych krwinek, a także cylindrów.

Najbardziej niezawodną metodą rozpoznawania duru brzusznego jest izolacja patogenu. W tym celu inokuluje się 10 ml krwi na 100 ml pożywki zawierającej żółć (10–20% bulionu żółciowego, pożywka Rappoport). Izolacja posiewu krwi jest najbardziej skuteczna w pierwszym tygodniu choroby, jednak w celach diagnostycznych badanie przeprowadza się we wszystkich okresach reakcji temperaturowej. Uprawy stolca (koprokultura) i moczu (hodowla moczu) są również wykonywane we wszystkich okresach choroby, zwłaszcza w 2-3 tygodniu. Jednocześnie należy pamiętać, że pałeczki duru brzusznego z kału i moczu można izolować nie tylko u chorych na dur brzuszny, ale także od nosicieli bakterii w różnych stanach gorączkowych. Uprawy kału i moczu przeprowadza się na stałych pożywkach. Oprócz badań bakteriologicznych, od pierwszych dni choroby dur brzuszny O-Ar można wykryć w kale lub surowicy krwi w RCA, RLA, a także za pomocą mikroskopii immunofluorescencyjnej i testu ELISA.

Diagnostyka serologiczna (RNGA w surowicach skojarzonych z durem brzusznym O-diagnosticum) prowadzona jest od końca pierwszego tygodnia choroby, jednak minimalne diagnostyczne miano AT (1: 200) można wykryć po raz pierwszy w późniejszych stadiach choroby (w 3. tygodniu choroby). RNGA z durem brzusznym Vi-diagnosticum u chorych na dur brzuszny ma wartość pomocniczą (minimalne miano diagnostyczne 1:40). Najczęściej reakcja ta służy selekcji osób podejrzanych o przenoszenie bakterii. Osoby z mianami AT 1:80 i wyższymi przechodzą powtórne badania bakteriologiczne. Obecnie najbardziej rozpowszechnionym jest RPHA, który jest dodatni już w 4-5 dniu choroby..

Analiza duru brzusznego

Tyfus jest niebezpieczną chorobą o charakterze zakaźnym, której czynnikiem sprawczym jest Salmonella S.typhi. Tyfus można złapać poprzez jedzenie, zakażoną wodę, jeśli nie przestrzega się prostych zasad higieny (przez niemyte ręce), a także nosiciela infekcji.

Początkowe objawy duru brzusznego są pod wieloma względami bardzo podobne do różnych innych chorób zakaźnych, dlatego jeśli istnieje podejrzenie obecności tej infekcji w organizmie, konieczne jest bezbłędne wykonanie analizy duru brzusznego w celu dokładnej diagnozy. Tylko w ten sposób można potwierdzić fakt zakażenia, a skuteczne leczenie można przepisać w odpowiednim czasie.

Wskazania do przepisania badania krwi na dur brzuszny

Konieczne jest wykonanie testu na dur brzuszny, jeśli pojawią się następujące objawy:

  • Ataki nudności, wymiotów, bólu brzucha.
  • Oznaki zatrucia organizmu: bezsenność, utrata apetytu.
  • Niestabilne stolce: zaparcia lub biegunka.
  • Uczucie ogólnego złego samopoczucia i osłabienia.
  • Objawy odwodnienia: suchość skóry, pragnienie, zakryty język.
  • Stopniowy wzrost temperatury ciała przechodzący w gorączkę.

Obecność duru brzusznego określa się na podstawie wskazań badań laboratoryjnych, danych wywiadu (wywiad z pacjentem), które mogą wskazywać na charakterystyczne objawy choroby i kontakt z nosicielem zakażenia. Aby zapobiec pojawieniu się duru brzusznego i zachować zgodność ze standardowymi normami sanitarnymi, badanie krwi na dur brzuszny jest wykonywane przez pracowników placówek medycznych, przedszkoli, a także pracowników przemysłu spożywczego, przedsiębiorstw handlowych zajmujących się różnymi produktami spożywczymi itp. raz w roku.

Jakie testy są przepisywane w celu zdiagnozowania duru brzusznego?

Jeśli występują oznaki choroby, przed przyjęciem antybiotyków należy wykonać badanie krwi na dur brzuszny. Stan ten tłumaczy się faktem, że po 2-4 dniach od rozpoczęcia leczenia badanie krwi może dać wynik ujemny. Zasadniczo do takiego badania zwykle przepisuje się szereg następujących testów:

  • Serologiczne badanie krwi (reakcja Vidala). Może być stosowany do wykrywania przeciwciał przeciwko czynnikowi wywołującemu dur brzuszny w dniach 4-5 choroby.
  • Ogólna analiza krwi. Takie badanie jest zwykle przepisywane w pierwszych dniach choroby, jednak tylko pośrednio wskazuje na tyfus..
  • Biochemiczne badanie krwi - wykrywa białka ostrej fazy.
  • Kultura bakteryjna - wyniki takiego badania krwi można uzyskać dopiero po 4-5 dniach.

Do wykrywania przeciwciał przeciw durowi brzusznemu stosuje się metody radioimmunologiczne i immunoenzymatyczne. Najpowszechniejszą metodą badawczą wykorzystywaną do wykrywania nosicieli zakażeń wśród pracowników przemysłu spożywczego oraz oceny skuteczności szczepień przeciwko durowi brzusznemu jest metoda badawcza z wykorzystaniem RNGA (pośrednia reakcja hemaglutynacji). Materiałem do tej analizy jest krew żylna. Aby uzyskać jak najdokładniejsze dane, zabrania się palenia na 30 minut przed przejściem analizy RNGA.

Mając pozytywny wynik badania krwi na dur brzuszny, możemy mówić o ostrym przebiegu choroby lub o infekcji, która została już przeniesiona. Ponadto pozytywny wynik może wskazywać, że dana osoba jest nosicielem czynnika wywołującego dur brzuszny. Jeśli wyniki badania są negatywne, lekarz może stwierdzić, że upłynęło dużo czasu od wyzdrowienia, wczesnej postaci choroby (przy odpowiednich objawach klinicznych), a nawet braku infekcji w organizmie. Fałszywie dodatni wynik testu na dur brzuszny jest możliwy w przypadku reakcji krzyżowych z innymi patogenami chorób zakaźnych z rodzaju Salmonella.

Jak prawidłowo przygotować się do testów na tyfus?

Główne czynniki wpływające na wynik badania krwi na dur brzuszny to:

  • Spożycie żywności. W dniu wykonania testu na dur brzuszny nie zaleca się spożywania potraw smażonych, pikantnych, wędzonych i tłustych, a także masła, nabiału i jajek. Przy tak niewłaściwej diecie możliwy jest zarówno bezpośredni wpływ na skład krwi w wyniku wchłaniania składników pokarmowych, jak i pośredni - wpływ zmętnienia próbki, zmiany poziomu hormonów.
  • Alkohol. Na dwa dni przed oddaniem krwi do analizy nie wolno pić alkoholu, ponieważ ma on ostry i przewlekły wpływ na wiele procesów metabolicznych.
  • Palenie. Na godzinę przed wizytą w punkcie krwiodawstwa do analizy należy powstrzymać się od palenia. Faktem jest, że ten zły nawyk zmienia wydzielanie substancji biologicznie czynnych, co negatywnie wpływa na wyniki badań..
  • Przeciążenie emocjonalne i fizyczne - powoduje zmiany biochemiczne i hormonalne.
  • Badania instrumentalne, fizjoterapia - mogą powodować chwilową zmianę parametrów laboratoryjnych.

Ponadto podczas pobierania krwi bardzo ważna jest pora dnia: każda osoba ma określone codzienne rytmy aktywności i zgodnie z tym dobowe wahania wielu parametrów biochemicznych i hormonalnych, wyrażane w mniejszym lub większym stopniu dla różnych wskaźników. Jeśli to możliwe, wskazane jest oddanie krwi do analizy na czczo (nie mniej niż 8 godzin i nie więcej niż 14 godzin głodu, można pić wodę jak zwykle), unikać przeładowania pokarmem dzień wcześniej. Najbardziej optymalny czas na badanie krwi w kierunku duru brzusznego to poranek, od 8 do 11 godzin.

Jeśli chodzi o leki, nie zaleca się przyjmowania ich na 72 godziny przed badaniem. Wymóg ten tłumaczy się faktem, że wpływ leków na wyniki badań laboratoryjnych nie zawsze jest przewidywalny. Jeśli jesteś już leczony jakimikolwiek lekarstwami, powinieneś skonsultować się z lekarzem w sprawie celowości wykonania badania lub możliwości odwołania przed badaniem przyjmowanie leków. Czas odstawienia leku zależy głównie od okresu jego eliminacji z krwi..

Analiza duru brzusznego - w jakich przypadkach i jak jest przeprowadzana

Ostra infekcja jelitowa wywołana przez pałeczkę duru brzusznego nazywana jest durem brzusznym. Choroba ma ściśle cykliczny przebieg z charakterystycznymi objawami uszkodzenia przewodu pokarmowego. Badania laboratoryjne krwi, moczu, kału pomogą zdiagnozować patologię.

Czynnik wywołujący chorobę

Infekcja jest wywoływana przez drobnoustrój Salmonella. Jest mobilna, żyje i rozmnaża się w niskich temperaturach. Wytwarzana przez nią endotoksyna jest niebezpieczna dla ludzi. Duża ilość pałeczek duru brzusznego we krwi (bakteriemia) powoduje powiększenie śledziony i wątroby, nasilenie odurzenia, uszkodzenie przepływu limfy w jelicie cienkim.

Zjadliwość salmonelli brzusznej jest bardzo wysoka, ale zmniejsza ją szereg czynników. Wirus ginie podczas gotowania, ekspozycji na światło słoneczne, środków dezynfekujących - alkohol etylowy, chlorek rtęci, chloramina.

Do zakażenia dochodzi drogą fekalno-ustną i domową poprzez wodę i żywność. Infekcja przenoszona jest tylko z człowieka na człowieka, podczas gdy nosiciel może być zarówno chory, jak i zdrowy. Przewlekłe nosicielstwo odnotowano w 5% przypadków, śmiertelny wynik - nie więcej niż 1%.

Kiedy przepisuje się badanie krwi na dur brzuszny

Choroba ma niespecyficzne cechy. Konieczne jest przeprowadzenie analizy tyfusu na potrzeby książki dla osób pracujących z produktami, które przybyły z krajów o gorącym klimacie i przy pierwszych objawach klinicznych. Główne objawy to:

  • gorączka;
  • zaparcie lub biegunka;
  • szara powłoka na języku;
  • letarg świadomości;
  • czerwona wysypka na ciele;
  • ból, wzdęcia;
  • wilgotny kaszel;
  • zmniejszony apetyt;
  • krew w kale;
  • nudności wymioty;
  • intensywne pragnienie.

Rodzaje testów na dur brzuszny

Diagnostyka różnicowa patologii składa się z laboratoryjnych metod badawczych. Możesz prowadzić badania w szpitalach miejskich lub płatnych laboratoriach. Metody badawcze:

  1. Ogólne kliniczne - wskaż ogólny stan pacjenta, stopień odwodnienia, obecność procesu zapalnego. Dokładność badań jest niska.
  2. Bakteriologiczne - stosowane do identyfikacji czynnika sprawczego gatunku duru brzusznego w organizmie, mają średni stopień dokładności.
  3. Serologiczne - najdokładniejsza grupa metod oznaczania antygenów okrężnicy brzusznej.

Kultura bakteryjna

Ta grupa metod służy do wczesnej, specyficznej diagnostyki choroby. Analizy przeprowadza się przed zastosowaniem antybiotykoterapii. Materiałem do badań są płyny biologiczne (mocz, krew, żółć, kał). Krótki opis metod:

Metoda pobierania próbek biomateriału

Wysiew krwi na pożywkę z żółci, glukozy i barwnika. Badanie przeprowadza się w szczycie wzrostu temperatury.

Krew z żyły łokciowej. Konieczne jest wykonanie 2-3 pojedynczych wysiewów.

Coprogram służy do ustalenia przewozu patologii. Prowadzony jest dla pracowników wodociągów, publicznych sieci gastronomicznych szkół, przedszkoli.

Bada się 10-15 g miękkiego kału, zawierającego zanieczyszczenia śluzu, krwi, ropy.

Do wysiewu moczu stosuje się osad, który umieszcza się w wirówce, a następnie wysiewa na pożywkę.

Po wykonaniu higieny zewnętrznych narządów płciowych do sterylnego pojemnika pobiera się 40-50 ml moczu.

Serologiczne metody badań

Metody te stosuje się nie wcześniej niż w drugim tygodniu choroby. Diagnostyka serologiczna opiera się na identyfikacji określonych antygenów i przeciwciał we krwi pacjenta. Stosowane metody to ELISA (test immunoenzymatyczny), koaglutynacja (wykrywanie antygenów przy użyciu przeciwciał i elektrolitu). Główne reakcje serologiczne:

Średnia cena, rub

Pośrednia reakcja hemaglutynacji (RNGA)

Oznaczanie przeciwciał i antygenów przy użyciu erytrocytów, które wytrącają się w obecności immunoglobulin.

Krew z żyły łokciowej pobierana jest na pusty żołądek.

Stopniowe rozcieńczanie surowicy krwi po koagulacji. Pomaga określić obecność antygenu O..

15 ml krwi żylnej z łokcia

RPHA na dur brzuszny (bierna reakcja hemaglutynacji)

Wykrywanie specyficznych przeciwciał przeciwko patogenowi

Krew pobierana jest z żyły łokciowej

Analiza kliniczna

Stosuje się go podczas pierwszej wizyty u lekarza. Zmiany wartości nie diagnozują bezpośrednio duru brzusznego, ale pomagają ustalić ogólny stan pacjenta. Kliniczne obejmują:

  • Ogólne badanie krwi (hemogram) - przeprowadza się pod kątem ESR (szybkość sedymentacji erytrocytów), obecność leukopenii (spadek liczby leukocytów) i leukocytozy (spadek odporności organizmu). Średni koszt to 300 rubli.
  • Biochemiczne - oznaczenie stężenia białek, które wskazuje na stadium choroby. Cena waha się od 300-500 rubli.
  • Ogólna analiza moczu - ustalenie obecności i wzrostu liczby erytrocytów i białek. Średni koszt - 250 rubli.

Inne metody

Do diagnozowania choroby stosuje się dodatkowe metody. Obejmują one:

  • identyfikacja specyficznych globulin M dla salmonelli tyfusu (600 rubli);
  • Analiza PCR w celu identyfikacji DNA patogenu (350 rubli);
  • prześwietlenie klatki piersiowej (500 rubli);
  • USG narządów jamy brzusznej (800 rubli);
  • echokardiogram (400 rubli).

Jak wygląda test na dur brzuszny

Aby uzyskać wiarygodność uzyskanych danych, należy odpowiednio przygotować się do badań nad durem brzusznym. Podstawowe zasady:

  1. Biomateriał przyjmować rano na czczo.
  2. Dzień przed analizą nie spożywaj alkoholu, tłustych potraw.
  3. Nie pal na 3-4 godziny przed badaniem.
  4. W ciągu 3 dni przed analizą należy w miarę możliwości wykluczyć stosowanie leków.
  5. Odrzuć zwiększony stres fizyczny i emocjonalny.

Dekodowanie wyników

Jeśli wniosek dotyczący analiz jest negatywny, oznacza to brak patologii w 90% przypadków. We wczesnych stadiach przeciwciała mogą nie zostać wykryte; wymagane będzie ponowne badanie. W tym przypadku wynik negatywny wskazuje, że dana osoba miała dur brzuszny. Pozytywny wniosek wskazuje na obecność ostrej infekcji lub jej przenoszenia.

Wideo

Znalazłem błąd w tekście?
Wybierz, naciśnij Ctrl + Enter, a my wszystko naprawimy!

Charakterystyka analizy w kierunku duru brzusznego

Dur brzuszny jest rzadką patologią, której towarzyszy szkodliwa infekcja wnikająca do jelit. Okres leczenia wynosi co najmniej 1 miesiąc. Aby zidentyfikować tę chorobę, lekarz przepisuje odpowiednie testy, które omówimy bardziej szczegółowo w naszym materiale..

Co oznacza dur brzuszny??

Po raz pierwszy nazwa „tyfus”, która oznacza zamieszanie, została wprowadzona w 460 rpne. Hipokrates. W 2017 roku dur brzuszny (zwany dalej BT) jest chorobą zakaźną związaną z uszkodzeniem żołądka i jelit na skutek pojawienia się w organizmie szkodliwej bakterii Salmonella typhi - pałeczki występującej w świecie zewnętrznym do 3 miesięcy, szczególnie w obecności sprzyjającego środowiska do rozmnażania.

Tak więc objawy BT obejmują: zmęczenie; ciepło; migrena; zmniejszony apetyt; zaburzenia snu; bladość, suchość skóry; wysypka na skórze; suchy kaszel.

Tyfus może istnieć tylko w organizmie człowieka. Tak więc każdego roku około 20 milionów ludzi jest zarażonych tą chorobą, z czego 40% umiera. W Federacji Rosyjskiej liczba pacjentów z taką diagnozą nie przekracza 1000 osób rocznie.

Ważny! Kategoria wiekowa pacjentów to 5–45 lat. Zaostrzenie BT obserwuje się jesienią i latem.

Istnieją 4 rodzaje infekcji:

  • Jedzenie - podczas jedzenia mięsa, mleka.
  • Kontakt - dotykanie zanieczyszczonych artykułów gospodarstwa domowego, nieprzestrzeganie zasad higieny, a także bezpośredni kontakt z chorym pacjentem.
  • Woda - zużycie wody ze zbiorników lub wody przemysłowej z przedsiębiorstw.
  • Owady - muchy przenoszą szkodliwe bakterie.

Ponadto BT ma kilka funkcji:

  1. Infekcja szybko przeradza się w epidemię - na 10 osób zostanie zarażonych 4 pacjentów.
  2. Łatwa podatność organizmu na te bakterie.
  3. Czas trwania leczenia - do 7-8 tygodni.
  4. Osoba może być nosicielem infekcji, pomimo faktycznego braku choroby.
  5. Szkodliwe bakterie giną w kontakcie z alkoholem lub gorącą wodą.

Jakie analizy są wymagane?

Jeśli podejrzewa się BT, badania wykonuje się przed przyjęciem leków, ponieważ po 3 dniach badania mogą dać wynik negatywny.

Wstępne badanie będzie ogólnym badaniem krwi (dalej CBC), które nie gwarantuje 100% wyniku na wykrycie BT. Ale KLA wykrywa obecność bakterii w ciele pacjenta. Tak więc po potwierdzeniu BT wartość ESR wzrasta, a poziom leukocytów spada..

Wadą jest to, że ZAK jest przekazywany w przypadku podejrzenia jakiejkolwiek choroby zakaźnej, dlatego lekarze zalecają dodatkowe badania, takie jak:

  • Bacterial Culture Test - Wyniki będą dostępne w ciągu 6 dni od pobrania krwi. Próbkę biologiczną pacjenta umieszcza się w sprzyjającym środowisku i po 5 dniach asystent laboratorium bada wynik rozmnażania się szkodliwych mikroorganizmów.
  • Analiza biochemiczna - identyfikuje białka wskazujące na rozwój duru brzusznego.
  • Analiza serologiczna - wykrywa przeciwciała przeciwko patogenowi przez okres 5 dni od daty rozwoju patologii.
  • Badanie krwi za pomocą pośredniej reakcji hemaglutynacji (RNGA) - asystent laboratoryjny identyfikuje nosiciela zakaźnego wśród pracowników przemysłu spożywczego.
  • Reakcja immunofluorescencji (RIF) - wykrywa przeciwciała przeciwko patogenowi BT na początku choroby.

Pobieranie krwi do książki

Pracownicy pozostający w stałym kontakcie z innymi osobami są zobowiązani do poddania się badaniom lekarskim w celu uzyskania dokumentacji medycznej lub medycznej. Podobny dokument otrzymują pracownicy takich obszarów jak:

  1. Medycyna.
  2. Produkcja jedzenia.
  3. Handel.
  4. Instytucje edukacyjne.

Jednym z testów laboratoryjnych jest analiza w kierunku duru brzusznego, który może być wykonywany zarówno w szpitalach prywatnych, jak i publicznych..

Częstotliwość wykonywania badań na dur brzuszny zależy od miejsca pracy. Tak więc nauczyciele i pracownicy gastronomii są zobowiązani do przechodzenia takiej analizy co najmniej 1 raz w roku. Jednocześnie na podstawie któregokolwiek z powyższych rodzajów analiz wydawane jest świadectwo badań nad BT..

Aby uzyskać wiarygodne informacje o przeprowadzonych analizach, pacjent musi przygotować się do zabiegu. Tak więc na 2 dni przed pobraniem krwi zabrania się spożywania alkoholu, tłustych potraw, a także przyjmowania leków.

Jaka jest tego cena?

Koszt analizy zależy bezpośrednio od wielu czynników:

  • Miejsce analizy - w laboratorium państwowym taka analiza będzie bezpłatna.
  • Rodzaj analizy - analiza serologiczna kosztuje nie więcej niż 500 rubli, podczas gdy ogólna analiza będzie tańsza - do 350 rubli.
  • Szybkość przygotowania wyników - metoda ekspresowa będzie droższa niż analiza na warunkach standardowych.
  • Miejsce zamieszkania - im mniejsza miejscowość, w której mieszka pacjent, tym niższy koszt.

Analiza duru brzusznego

Głównym źródłem patogenu BT jest osoba z obecnością szkodliwych bakterii (zwana dalej nosicielem) lub chory. Według statystyk infekcja jest przenoszona w 95% przypadków przez nosiciela, aw 5% przez chorego.

W tym przypadku przenoszenie bakterii jest przewlekłe lub ostre. W pierwszej wersji uwalnianie szkodliwych bakterii do otaczającej atmosfery trwa 3-10 lat lub przez całe życie, w drugiej - do 3 miesięcy.

W takim przypadku infekcja jest przenoszona na jeden z następujących sposobów:

  1. Woda - pije brudną wodę, a także owoce morza ze skażonego źródła.
  2. Żywność - infekcja dostaje się do organizmu zdrowego pacjenta poprzez spożycie surowej żywności, mleka, mięsa. Ponadto bakterie dostają się do żywności przez nośnik, który przechowuje, przygotowuje lub sprzedaje żywność..
  3. Artykuły gospodarstwa domowego - na przykład korzystanie z toalety zanieczyszczonej bakteriami. W takim przypadku infekcja występuje, gdy brudne ręce dotykają ust. Infekcja rozprzestrzenia się również w przypadku nieprzestrzegania zasad higieny przy zmianie pościeli, zwłaszcza w placówkach medycznych.
  4. Kontakt osobisty - obejmuje relacje intymne, w tym seks oralny i analny.

Tyfus jest powszechny w krajach o niskich standardach sanitarnych, takich jak Afryka, Ameryka Południowa czy Azja. W Rosji choroba ta rozprzestrzenia się po wyjeździe pacjenta do powyższych krajów. Ale kiedy rejestruje się wybuch infekcji, BT może zachorować nawet do 50% ogólnej populacji. Jednocześnie śmierć częściej obserwuje się wśród osób, które nie opuściły swojego kraju..

Ważny! Kobiety są częściej nosicielami niż mężczyźni w wieku powyżej 50 lat - 88%.

Testy serologiczne w kierunku duru brzusznego

Badanie serologiczne (dalej SI) jest metodą diagnostyczną, której celem jest wykrycie przeciwciał w surowicy krwi. Dzięki SI lekarz stwierdza chorobę zakaźną nie wcześniej niż w 5 dniu rozwoju patologii.

Serologiczne pobieranie krwi to analiza krwi włośniczkowej, na podstawie której lekarz wykrywa nie tylko choroby zakaźne, takie jak BT, ale także bakteryjne, wirusowe infekcje. W przypadku choroby zakaźnej analizę przeprowadza się na początku rozwoju patologii, gdy pacjent zostaje przyjęty do szpitala i po 8-10 dniach..

W takim przypadku istnieje kilka sposobów wykrywania określonych ciał we krwi:

  • Test immunologiczny (ELISA) - przeciwciała utrwala się na specjalnie przygotowanej płytce.
  • Reakcja aglutynacyjna - dostarcza informacji 14 dni po wystąpieniu choroby.
  • Pośrednia reakcja hemaglutynacji - pomaga w rozpoznaniu BT 7 dni po rozwoju patologii.
  • Fluorescencyjna odpowiedź przeciwciał - pomaga zidentyfikować dowolny typ przeciwciał przeciwko antygenom patogenu.

Więcej informacji na temat duru brzusznego można znaleźć w następującym filmie:

Zatem dur brzuszny jest poważną chorobą wymagającą szybkiego leczenia. Pierwszym etapem jest dostarczenie wszystkich testów, które są omówione bardziej szczegółowo w naszym materiale.

Badanie krwi na dur brzuszny

Dur brzuszny odnosi się do ostrych chorób zakaźnych charakteryzujących się przedłużającą się gorączką, zatruciem, powiększeniem śledziony i wątroby, zapaleniem jelit i wysypką skórną. Wykonuje się badanie krwi na dur brzuszny w celu odróżnienia tej choroby od gruźlicy, brucelozy, tyfusu i innych chorób charakteryzujących się zatruciem i gorączką.

Wskazania

Czynnik wywołujący dur brzuszny przenoszony jest drogą domową, najczęściej przez zanieczyszczoną wodę. Bez leczenia choroba zagraża życiu ze względu na rozwój powikłań, takich jak krwawienie z jelit i perforacja jelit..

Czynnik wywołujący dur brzuszny

Z badań laboratoryjnych w diagnostyce typu brzusznego największą wartość ma izolacja patogenu z krwi pacjenta. Dodatkowo przeprowadza się badania hematologiczne oraz określa się szybkość sedymentacji erytrocytów, liczbę leukocytów i stosunek tworzonych przez nie pierwiastków.

Kiedy i jak wykonać badanie krwi na dur brzuszny? Ustawodawstwo wymaga, aby pracownicy wykonujący określone zawody, a także organizacje działające w określonych dziedzinach, posiadali świadectwa zdrowia. Książeczki zdrowia obowiązani są od pracowników przemysłu spożywczego, gastronomii, instytucji edukacyjnych, organizacji i usług konsumenckich, basenów, łaźni, zakładów hydropatii, salonów fryzjerskich, hoteli. Dotyczy to również personelu medycznego, pracowników sieci aptek i branży medycznej, kierowców przewożących produkty.

Posiadacze książeczek sanitarnych są zobowiązani do okresowego wykonywania określonych badań, w tym corocznego badania krwi na tyfus w celu wykonania kary.

Objawy

Ale wskazania do przeprowadzenia takiej analizy nie ograniczają się do konieczności posiadania książki sanitarnej.

Jeśli dana osoba zachoruje i ma objawy oddawania krwi na dur brzuszny, takie jak:

Poważne złe samopoczucie spowodowane infekcją brzucha

  • Złe samopoczucie;
  • Bół głowy;
  • Majaczenie, zmętnienie świadomości;
  • Ból w prawym podżebrzu;
  • Stopniowy wzrost temperatury ciała;
  • Zatrucie;
  • Brak apetytu;
  • Czerwona wysypka na brzuchu;
  • Objawy odwodnienia:
  • Wymioty;
  • Biegunka na przemian z zaparciami;

Analiza pod kątem duru brzusznego jest również konieczna, jeśli rozpoznanie jest postawione na podstawie wywiadu, dowodów kontaktu z chorymi i innych laboratoryjnych badań krwi.

Przygotowanie i dostarczenie analizy

Aby uzyskać prawidłowe wyniki badań krwi, należy przerwać przyjmowanie leków na trzy dni przed zabiegiem. Alkoholu nie należy spożywać na dwa dni przed testem na dur brzuszny. W dniu oddania krwi do analizy duru brzusznego należy odmówić przyjęcia takich potraw jak jajka, nabiał, wędliny, ostre przyprawy oraz smażone. Nie pal na godzinę przed oddaniem krwi.

W celach diagnostycznych badanie krwi na dur brzuszny wykonuje się zgodnie z następującymi wskaźnikami:

  • Hemogram lub pełna morfologia krwi. Przeprowadza się go, jeśli podejrzewa się chorobę zakaźną. Na wykrycie duru brzusznego może pośrednio wskazywać leukopenia, brak eozynofilów i podwyższona ESR;
  • Kultura bakteryjna. Rozwój i identyfikacja mikroflory może zająć do pięciu dni;
  • Biochemiczne badanie krwi jest w stanie zarejestrować obecność białek wskazujących na ostry przebieg choroby;
  • Serologiczne badanie krwi na dur brzuszny, które pozwala na wykrycie przeciwciał w czwartym dniu choroby;
  • Test immunologiczny na dur brzuszny;
  • RNGA - reakcja hemaglutynacji pośredniej (pośredniej).

Pozytywne wyniki potwierdzają obecność przeciwciał przeciwko patogenowi. Wskazuje to na obecność choroby w ostrej fazie lub wcześniejszą infekcję..

Jeśli wynik testu na dur brzuszny jest ujemny, oznacza to, że choroba właśnie się rozpoczęła lub została przeniesiona dawno temu, lub że osoba jest zdrowa i nigdy nie chorowała na dur brzuszny.

Czasami testy dają fałszywie dodatni wynik. Przyczyną mogą być inne infekcje Salmonella, hemoliza próbki krwi lub antybiotyki.

Diagnoza choroby

Diagnostyka różnicowa duru brzusznego może być skomplikowana. Z pomocą państwowych placówek medycznych przyszło niezależne laboratorium Invitro. Sieć laboratoriów Invitro korzysta z najnowszych systemów testowych liderów światowego przemysłu farmaceutycznego na Ukrainie, Białorusi, Kazachstanie i Rosji.

W Invitro z powodzeniem diagnozują różne choroby, w tym dur brzuszny. Podstawą potwierdzenia rozpoznania jest izolacja Salmonella typhi z krwi pacjenta.

Patogen jest wykrywany we krwi metodami bakteriologicznymi (posiewy krwi na pożywkach) i serologicznymi (szybki test przeciwciał RPHA). Szybkie testy pod względem swoistości ustępują metodom bakteriologicznym, ponieważ wykrywają przeciwciała przeciwko innym drobnoustrojom z rodzaju Salmonella. Ponadto test reaguje również pozytywnie na przeciwciała wskazujące na wcześniejszą chorobę. Dlatego wskazany jest ponowny test po pięciu dniach. Jeśli miano przeciwciał wzrośnie, choroba jest w ostrej fazie..

Nie jest wymagane specjalne przygotowanie do pobrania krwi do analizy w Invitro, konieczne jest pobranie krwi na czczo lub cztery godziny po śniadaniu lub obiedzie.

Rozszyfrowanie badania krwi na dur brzuszny to informacja dla lekarza, który stawia ostateczną diagnozę..

Badanie krwi na tyfus

Leczenie i zapobieganie

W leczeniu duru brzusznego duże znaczenie ma opieka nad pacjentem. Chorzy są hospitalizowani, w krytycznym stadium duru brzusznego przepisywany jest odpoczynek w łóżku, który po obniżeniu się temperatury o kolejny tydzień zostaje przedłużony. Następnie rekonwalescent będzie mógł usiąść, a po kolejnym tygodniu wstać..

W trakcie hospitalizacji pacjent powinien pić jak najwięcej, najlepiej słodką herbatę. Jedzenie powinno być półpłynne i wysokokaloryczne

Leczenie duru brzusznego odbywa się w dwóch kierunkach:

  • walka z patogenem oraz środki zapobiegające zatruciu i odwodnieniu. Walka z czynnikiem wywołującym dur brzuszny ogranicza się do stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych. Środki zapobiegające odwodnieniu i zatruciu przeprowadza się za pomocą pozajelitowego podawania odpowiednich leków.

W zależności od sytuacji stosuje się środki objawowe, nasercowe, tonizujące i inne. Pacjenci z tyfusem wypisywani są ze szpitala nie wcześniej niż po trzech tygodniach od spadku temperatury pod warunkiem ujemnego wyniku badań bakteriologicznych.

Leczenie i zapobieganie durowi brzusznemu polega na szczepieniu, aby osoba zdrowiejąca nie stała się nosicielem prątków. Zapobieganie durowi brzusznemu, z wyłączeniem szczepień, ma na celu przestrzeganie standardów higieny sanitarnej, kontrolowanie stanu sanitarnego przemysłu spożywczego, przedsiębiorstw spożywczych i handlowych.

Profilaktyka osobista to mycie rąk, warzyw i owoców przed jedzeniem i gotowaniem surowych produktów pochodzenia zwierzęcego.

Badanie krwi na dur brzuszny

Jakie analizy są przeprowadzane

Aby potwierdzić dur brzuszny, przepisuje się testy laboratoryjne, które należy wykonać jeszcze przed rozpoczęciem antybiotykoterapii (przyjmowanie leków przeciwbakteryjnych może wpływać na prawidłową diagnozę).

Do badania można pobrać krew, kał, mocz, żółć, płyn mózgowo-rdzeniowy (jeśli podejrzewa się powikłanie). W zależności od stadium choroby i objawów można przepisać następujące testy na dur brzuszny.

Badanie serologiczne

Wraz z nim badane jest osocze krwi. Jest to konieczne do wykrycia specyficznych przeciwciał wytwarzanych przez ludzką odporność. Analizę można przeprowadzić dopiero 4-5 dni po zakażeniu durem brzusznym, ponieważ organizm wcześniej nie syntetyzował przeciwciał.

Ogólna analiza krwi

Zaleca się określenie ilościowych cech wszystkich komórek krwi. W przypadku zakażenia durem brzusznym normalna morfologia krwi zmienia się.

Występuje leukopenia (zmniejsza się liczba leukocytów), aneozynofilia (nie ma eozynofili), wzrasta liczba limfocytów, co wskazuje na obecność infekcji we krwi.

Również podczas duru brzusznego zwiększa się poziom neutrofili, leukocytów syntetyzowanych przez organizm w czasie zapalenia, zmniejsza się liczba płytek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi..

Przy przyjęciu do leczenia szpitalnego i podczas terapii wymagane jest szczegółowe badanie krwi w celu prześledzenia dynamiki. Do badania pobiera się badanie krwi z żyły lub palca.

Biochemia krwi

Wykrywa białka ostrej fazy, należy ją przeprowadzić jeszcze przed przyjęciem antybiotyku. Badanie wymaga 5-10 ml krwi z żyły, wyniki badania można znaleźć w ciągu 24 godzin.

Kultura bakteryjna

W pobranej próbce krwi jest niewiele bakterii, dlatego jest przenoszona do pożywki (bulion mezopatamii) i umieszczana w aparacie termostatycznym. Mikroorganizm w sprzyjających warunkach zacznie tworzyć dużą kolonię, nadającą się do badań.

Następnie stosuje się odczynniki chemiczne i określa się rodzaj bakterii. Podobny test wykonuje się u wszystkich pacjentów z hipertermią, a także podczas sprawdzania duru brzusznego. Wyniki można uzyskać 4-5 dni po analizie, wstępna odpowiedź zostanie udzielona za 2 dni. Zbiornik wysiewający najdokładniejszą diagnostykę laboratoryjną duru brzusznego.

RNGA i RPGA

Do wykrycia osoby, która jest nosicielem pałeczki duru brzusznego, a także do kontrolowania efektu szczepienia przeciw durowi brzusznemu, stosuje się RNGA (pośrednia reakcja hemaglutynacji) lub bierną hemaglutynację (RPHA). Ta metoda pomaga wykryć antygeny i przeciwciała za pomocą czerwonych krwinek, które wytrącają się w kontakcie z antygenem..

Erytrocyty, na których adsorbowane są antygeny, sklejają się w kontakcie z przeciwciałem. Badanie immunologiczne określa poziom tych przeciwciał. U osoby chorującej na dur brzuszny może być na poziomie 1:40, a u osoby, która pokonała infekcję 1: 2000, więc diagnozę przeprowadza się co 5 dni w celu monitorowania dynamiki.

Badanie bakteriologiczne kału

Ta analiza jest rzadko zalecana, ponieważ pałeczka duru brzusznego opuszcza organizm zaledwie 8-10 dni po zakażeniu. Ta metoda służy do identyfikacji osób, które są nosicielami infekcji, ale same nie chorują..

Analiza moczu

Bakterie duru brzusznego znajdują się w moczu zaledwie 1–1,5 tygodnia po zakażeniu. Analiza moczu może wskazywać na takie pośrednie oznaki duru brzusznego, takie jak leukocytoza (w początkowej fazie choroby zwiększa się liczba białych krwinek, aw ciągu 7 dni gwałtownie spada), leukopenia, zwiększona OB, aneozynofilia, względna limfocytoza.

Przed pobraniem moczu pacjent powinien przeprowadzić higienę zewnętrznych narządów płciowych, a następnie pobrać materiał do analizy do sterylnego słoika. Do postawienia diagnozy wystarczy 40-50 ml moczu. Do badania infekcji stosuje się osad, który przenosi się do gęstej pożywki.

Możliwość wykrycia czynnika wywołującego dur brzuszny metodami mikrobiologicznymi jest bezpośrednio związana z liczebnością bakterii w płynie biologicznym i stosowaniem antybiotykoterapii. Tydzień po zakażeniu Salmonella S. Typhi serologiczne testy aglutynacyjne (RPHA na dur brzuszny) dają pozytywną odpowiedź.

Testy serologiczne są mniej specyficzne niż metody bakteriologiczne, ponieważ pozytywna odpowiedź może wskazywać na wcześniejsze zakażenie wywołane innym typem Salmonelli. Dodatkowe badania po pięciu dniach pomagają monitorować wzrost miana, który jest charakterystyczny dla ostrej infekcji.

Lista wymaganych analiz

Badanie lekarskie obejmuje następujące badania diagnostyczne i laboratoryjne:

  • elektrokardiografia (w przypadku chorób serca) i fluorografia (badanie narządów klatki piersiowej);
  • laboratoryjne badania krwi: biochemiczne (cukier, cholesterol) i kliniczne, badania krwi w kierunku kiły i duru brzusznego;
  • analiza kliniczna moczu (wykrywanie naruszeń funkcjonowania układu moczowego);
  • badanie cytologiczne (diagnostyka testowa chorób onkologicznych) i wymaz w kierunku rzęsistka i gonokoków;
  • wymaz z nosa i ust w celu identyfikacji gronkowców;
  • badania helmintologiczne: kał metodą KATO, skrobanie w kierunku robaczycy;
  • odchody na czerwonkę i salmonellozę.

Analizy do książki medycznej dla każdego obszaru działalności stanowią ustaloną listę, której należy przestrzegać.

Przemysł medycznyPrzemysł edukacyjnyPrzedszkola, domy dziecka, sanatoriaPrzemysł spożywczyStewardessy, konduktorzy, gościnnośćUsługi konsumenckie (obsługa kąpieli, fryzjerzy)
Biochemia krwi++++++
Kliniczne badanie krwi++++++
Syfilis++++++
Wymaz z raka++++++
Rzeżączka i rzęsistkowica++++++
Dur brzuszny++++
Dis. Grupa++++
Staphylococcus++
KATO kał++++
Skrobanie jaj pasożytów++++

Pracownicy organizacji, których działalność obejmuje badanie, diagnostykę i leczenie osób zakażonych wirusem HIV, muszą oddać krew w postaci 50 (diagnostyka zakażenia wirusem HIV).

Jeśli chodzi o przejście fluorografii, ważne jest, aby wiedzieć, ile certyfikatów jest ważnych na podstawie wyników tych egzaminów. Wyniki fluorografii, certyfikaty od psychiatry i narkologa są ważne przez rok, jeśli są dostępne, badania te można pominąć

Wyniki fluorografii, certyfikaty od psychiatry i narkologa są ważne przez rok, jeśli są dostępne, badania te można pominąć.

Badanie krwi - infekcja wirusowa lub bakteryjna

Skórę przebija się jednorazowym wertykulatorem. Pierwszą kroplę krwi usuwa się suchym, sterylnym wacikiem. Możesz użyć krwi z żyły pobranej do probówki z EDTA.

Pełna morfologia krwi obejmuje oznaczenie ilości hemoglobiny, erytrocytów, płytek krwi, retikulocytów, leukocytów (z obliczeniem wzoru leukocytów), szybkości sedymentacji erytrocytów (ESR) i obliczenie wskaźnika koloru. Tradycyjne rutynowe oznaczanie liczby erytrocytów, leukocytów, hemoglobiny, leukogramu w nowoczesnych laboratoriach odbywa się na automatycznych analizatorach; do określenia ESR używa się kapilary Panczenkowa. Rozmaz krwi bada się pod mikroskopem.

Interpretacja wyników CBC

• Hemoglobina - 130–160 g / l (samiec); 120-140 g / l (kobieta).

• Erytrocyty - 4,0–6,0 × 1012 / l (samiec); 3,9-4,7 × 1012 / L (kobieta).

• Indeks koloru - 0,86-1,05.

- mielocyty i metamielocyty - nieobecne;

- neutrofile kłute - 1–6%;

- neutrofile podzielone na segmenty - 47–72%;

- komórki plazmatyczne - nieobecne.

• OB - 2-10 mm / h (mężczyźni), 2-15 mm / h (kobiety).

W przypadku wielu chorób zakaźnych charakterystyczna jest niedokrwistość różnego pochodzenia. Tak więc niedokrwistość hipochromiczna ze spadkiem liczby erytrocytów, poziomu hemoglobiny i wskaźnika barwy jest typowa dla gorączki krwotocznej (GL), ciężkich inwazji robaków pasożytniczych; niedokrwistość hemolityczna jest charakterystyczna dla malarii, leptospirozy; hiperchromia - difylobotrioza. Niedokrwistość może mieć połączoną genezę. Tak więc w przypadku posocznicy dochodzi do hemolizy i zahamowania erytropoezy. Rozwój anemii może być wynikiem utraty krwi, na przykład z krwawieniem z jelit u pacjentów z durem brzusznym.

Małopłytkowość, która jest charakterystyczna dla posocznicy, HF i leptospirozy, ma ważną wartość prognostyczną. Zmniejszeniu liczby płytek krwi do mniej niż 30000 w 1 μl z reguły towarzyszy zwiększone krwawienie

Definicja leukocytozy i formuły leukocytów ma ogromne znaczenie. W przypadku chorób zakaźnych wywołanych przez bakteryjną florę kokosową (paciorkowce, gronkowce, meningo-, pneumokoki), niektóre bakterie Gram-ujemne w kształcie pałeczek charakterystyczna jest leukocytoza neutrofilowa z przesunięciem w lewo. Brak reakcji leukocytarnej (posocznica, meningokokemia) jest niekorzystny prognostycznie, z wyjątkiem krztuśca, w którym obserwuje się leukocytozę limfocytową.

W większości infekcji wywołanych przez bakterie Gram-ujemne w kształcie pałeczek, riketsja, leukocytoza jest mniej wyraźna, leukopenia jest możliwa, ale neutrofilowe przesunięcie w lewo pozostaje.

W przypadku większości infekcji wirusowych (grypa, odra, różyczka, wirusowe zapalenie wątroby, GL itp.) Charakterystyczna jest leukopenia i limfocytoza, ESR nie zwiększa się ani nieznacznie zwiększa, jednak w wielu infekcjach, na przykład enterowirusami, riketsjozami, obraz krwi jest nietypowy.

W niektórych infekcjach wirusowych, leukopenii, zmianach w leukocytozie, na przykład z GL, w innych przypadkach (grypa, odra) pojawienie się leukocytozy może wskazywać na rozwój powikłań bakteryjnych.

W ostrym okresie większości infekcji obserwuje się aneozynofilię lub eozynopenię, aw infekcjach charakteryzujących się uczuleniem organizmu eozynofilię (jersiniozę). Jest to szczególnie charakterystyczne dla inwazji robaków pasożytniczych z migracjami patogenu w organizmie, a stopień eozynofilii (do 60–70%) odpowiada intensywności inwazji. Brak eozynofilii z masywną inwazją (włośnica) niekorzystna prognostycznie.

W niektórych przypadkach obraz krwi ma kluczowe znaczenie dla diagnozy. Na przykład mononukleoza zakaźna wirusa Epsteina-Barra charakteryzuje się leukocytozą, limfocytozą i pojawieniem się nietypowych komórek jednojądrzastych we krwi (ponad 10%).

Czynniki wpływające na wynik klinicznego badania krwi

Odwodnienie, hiperwolemia, pobieranie krwi po posiłkach.

Powikłania są niezwykle rzadkie. W przypadku koagulopatii może rozwinąć się krwawienie włośniczkowe.

Badanie krwi WBC (badanie na leukocyty) odnosi się do ogólnego badania krwi. Jego zadaniem jest określenie liczby leukocytów w surowicy krwi. Na podstawie wyników tej analizy lekarz ocenia ogólny stan pacjenta i stan jego układu odpornościowego. Poziom leukocytów jest jedną z najważniejszych cech krwi ludzkiej..

Zapobieganie durowi brzusznemu

Zapobieganie durowi brzusznemu podlega ścisłej kontroli w stosunku do pracowników placówek przedszkolnych i zdrowotnych, pracowników punktów gastronomicznych i zakładów opieki zdrowotnej. W przypadku wykrycia nosiciela infekcji wśród pracowników tych placówek w miejscu pracy chorego przeprowadza się dwa zabiegi dezynfekcyjne.

Indywidualne zapobieganie chorobom zakaźnym to przestrzeganie higieny osobistej, które obejmuje również obowiązkową izolację rzeczy osobistych z miejsc publicznych. Aby zapobiec zanieczyszczeniu przez żywność, nie wolno spożywać niemytych owoców i warzyw, surowego nabiału i surowych jaj. Wielkim niebezpieczeństwem jest nieprzegotowana woda z kranu lub woda z wątpliwych źródeł.

Ponieważ dzieci w wieku podstawowym lub szkolnym są bardziej podatne na zakażenie durem brzusznym niż dorośli, rodzice powinni bardziej uważać, aby pracownicy placówki odwiedzający ich dziecko mieli wszystkie niezbędne zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia. To prawie w 100% wykluczy możliwość zarażenia dziecka niebezpieczną pałeczką duru brzusznego..

Ustalenie diagnozy

Wstępna diagnoza zostanie postawiona na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego, danych z historii życia i choroby.

Z punktu widzenia skuteczności terapii i środków przeciwepidemicznych rozpoznanie duru brzusznego powinno zostać ustalone w ciągu pierwszych 5-10 dni. W końcu to w tym okresie terapia przeciwbakteryjna jest najskuteczniejsza, a pacjent jest minimalnie zaraźliwy..

Lekarz może podejrzewać dur brzuszny na podstawie danych klinicznych i epidemiologicznych. Zaalarmować go powinna kombinacja następujących objawów:

  • wzrost gorączki i zatrucia bez wyraźnych zmian narządowych;
  • względna bradykardia (niedopasowanie tętna z wysoką temperaturą ciała);
  • bladość skóry;
  • wysypka różana;
  • charakterystyczne zmiany w języku (obrzęk, szaro-żółta płytka, odciski zębów);
  • zespół hepatolienalny (powiększenie wątroby i śledziony);
  • wzdęcia i zaparcia;
  • zaburzenia snu;
  • słabość.

Z danych epidemiologicznych szczególne znaczenie mają:

  • kontakt z gorączkującym pacjentem;
  • przebywać na terytorium niekorzystnym dla duru brzusznego;
  • woda pitna z otwartych zbiorników;
  • jedzenie niemytych warzyw i owoców;
  • wykorzystanie do żywności produktów mlecznych zakupionych od osób fizycznych.

Wszystkie osoby z gorączką powyżej 5 dni powinny zostać zbadane pod kątem infekcji tyfusowej.

Zobacz pełną wersję: ARVI (zapalenie oskrzeli)

Dzień dobry. Dziecko 2,11, waga 12 kg, czwartego dnia jest aktywnie chore. Kaszle przez tydzień. Zaostrzenie zaczęło się w niedzielę od temperatury 38,5 + kaszel, krew płynęła z nosa. W poniedziałek wezwano pediatrę, który nasłuchiwał ciężkiego oddechu. Wstępna diagnoza to ostre zapalenie oskrzeli lub zapalenie płuc. Wykonano badania krwi, moczu + RTG i laryngologię (krew z nosa - migdałki?). Po południu były smarki. Następnej nocy temperatura osiągnęła 39,5, dwukrotnie przewrócona świecami efferralgan. Rano zabrali mocz do analizy. Nie było prawie żadnego kataru. Znów był pediatra, który poruszył kwestię antybiotyków. Powiedziałem to po wynikach testu. Analiza KLA i prześwietlenia przeszła dzisiaj. Pediatra przyszła dziś z własnej inicjatywy i przyniosła kopię wyniku KLA. Nie widziałem migawki i OAM, powiedziała, że ​​zapalenie oskrzeli na zdjęciach rentgenowskich, keton w moczu (w wysokich temperaturach mijały, ale endokrynologia jest wątpliwa, ponieważ dziecko często ma nieświeży oddech). Zapytana o wirusowe zapalenie oskrzeli lub bakterie, odpowiedziała, że ​​najprawdopodobniej były to bakterie, co wskazuje na KLA. Dzisiaj znowu katar, zhikala aquamaris. Szanowni lekarze, prosimy o komentarz do analizy. Hemoglobina 108 Erytrocyty 4.1 (wspomniana anizocytoza) leukocyty 7,4 pchnięcie 5 (wspomniane dużo) segmentowane 48 limfocytów 41 monocytów 6 soe 55 Przeznaczenie - augmentin 400, 2 p * 5 ml podczas posiłków, acepol (nie będziemy), ambroben ( też), rehydron (?) - dziecko mało pije. O pozostałych lekach, które zostały przepisane od poniedziałku, ale nie zostały podjęte - zyrtek, vibrocil, nazivin, lazolvan.

Zapomniałem zaznaczyć, że dzisiaj nie ma temperatury. Dziecko spędziło już 3 tygodnie w październiku w domu z ARVI. Poszedłem do ogrodu na 2 tygodnie i znowu zachorowałem. W przeszłości w wynikach KLA leukocyty były znacznie podwyższone. Pediatra nie wydał nam zaświadczenia bez fizjoterapii, siedzieli 4 razy z magnesem na plecach. W obecnej chorobie zaprasza nas do szpitala.

Dobry wieczór. Prawie zawsze znajdowałem odpowiedzi na pytania dotyczące leczenia dziecka na Twoim forum i próbowałem je śledzić. Może nie przekazałem swojego pytania profesjonalistom, ale Twoja odpowiedź jest dla mnie bardzo ważna. Nie wiem, czy moje dziecko powinno zacząć przyjmować antybiotyki, czy nie. Postępowałbym zgodnie ze zwykłymi instrukcjami, które podajesz podczas leczenia ARVI, ale to badanie krwi, w którym występuje niedokrwistość, następnie zwiększa się liczba dźgnięć, a następnie ogólnie nierealna OB. Temperatura dziecka wynosi teraz 37,7 (termometr elektroniczny). Źle się odżywia, ale w zasadzie mamy ogromny problem. Przyjdę, skomentuję analizy, proszę.

Spadek hemoglobiny na tle zapalenia nie powinien cię przerażać, jest to normalne.

WBC w badaniu krwi: norma i odchylenia

Leukocyty (WBC - białe krwinki) to białe krwinki, które pełnią funkcję immunologiczną. Te krwinki powstają w czerwonym szpiku kostnym i węzłach chłonnych człowieka. Ich główną funkcją jest ochrona organizmu przed chorobotwórczymi infekcjami - bakteriami, wirusami, pasożytami. WBC w ogólnej morfologii krwi jest ważnym wskaźnikiem diagnostycznym. Z jego pomocą specjalista określa główne reakcje ludzkiego układu odpornościowego.

Norma WBC w badaniu krwi osoby dorosłej wynosi 4,0-9,0 × 109 / l, u dziecka w wieku od 12 do 15 lat - 4,3-9,5 × 109 / l, w wieku od 6 do 12 lat - 4,5– 10,0 × 109 / l, od roku życia do 6 lat - 5,0-12,0 × 109 / l, od 6 do 12 miesięcy - 6,0-12,0 × 109 / l, u miesięcznego dziecka - 5, 5–12,5 × 109 / l.

Zwiększenie objętości białych krwinek we krwi nazywa się leukocytozą. Rozróżnić leukocytozę fizjologiczną (w niektórych sytuacjach występuje u osób zdrowych) i leukocytozę patologiczną (wskazuje na rozwój chorób).

Fizjologiczny wzrost liczby leukocytów we krwi występuje w następujących warunkach:

  • kilka godzin po jedzeniu;
  • po stresie psycho-emocjonalnym;
  • po nadmiernym wysiłku fizycznym;
  • po wzięciu zimnej lub gorącej kąpieli;
  • u kobiet przed miesiączką;
  • w drugiej połowie ciąży.

W związku z tym zaleca się wykonanie badania krwi rano na czczo, unikając znacznego stresu fizycznego i emocjonalnego w przeddzień..

Zgodnie z transkrypcją badania krwi WBC leukocytoza jest objawem następujących chorób:

  • infekcje o innym charakterze;
  • zapalenie opon mózgowych - proces zapalny błon mózgowych i rdzenia kręgowego;
  • róża;
  • zapalenie ucha;
  • zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc;
  • zapalenie tkanki podskórnej - ropień, ropowica, panaryt;
  • zapalenie i ropienie jamy brzusznej - zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie otrzewnej;
  • ostre zapalenie trzustki;
  • białaczka (choroby nowotworowe);
  • śpiączka cukrzycowa;
  • przewlekłą niewydolność nerek;
  • zawały serca;
  • urazowe uszkodzenie tkanki;
  • rzucawka;
  • mocznica;
  • choroba tarczycy;
  • ostre krwawienie.

Zmniejszenie objętości leukocytów we krwi nazywa się leukopenią. Krytyczna leukopenia, w której zawartość leukocytów we krwi spada do minimum, nazywana jest agranulocytozą. Stan ten stanowi poważne zagrożenie dla życia ludzkiego..

Dekodowanie badania krwi WBC wskazuje na następujące przyczyny spadku stężenia leukocytów we krwi:

  • choroby onkologiczne, w których rozwijają się przerzuty do szpiku kostnego;
  • patologie hipoplastyczne lub aplastyczne, w wyniku których zmniejsza się tworzenie leukocytów w szpiku kostnym;
  • choroby, w których zwiększa się funkcja śledziony - gruźlica, kiła, limfogranulomatoza, marskość wątroby;
  • wczesne etapy rozwoju białaczki;
  • niektóre choroby zakaźne, takie jak grypa, odra, malaria, różyczka, wirusowe zapalenie wątroby, dur brzuszny, bruceloza;
  • toczeń rumieniowaty układowy;
  • niedokrwistość, która rozwija się z powodu niedoboru witaminy B12;
  • choroba popromienna.

Rodzaje testów duru brzusznego

Jeszcze przed uzyskaniem wyników badań laboratoryjnych obraz kliniczny zespołu objawów pozwala lekarzowi zdiagnozować dur brzuszny i rozpocząć leczenie pacjenta w izolacji od pacjentów z innymi grupami chorób. Pomimo faktu, że diagnoza opiera się na kompleksowym badaniu krwi, jeśli podejrzewa się dur brzuszny, potrzebne będą inne próbki - na przykład mocz, żółć, kał.

Przed pobraniem jakichkolwiek próbek biologicznych zaleca się spełnienie warunków przygotowania, aby uzyskane dane miały jak najmniejszy stopień błędu:

  • nie możesz przyjmować leków przez trzy dni przed dostawą materiału;
  • żadne napoje alkoholowe nie powinny być spożywane 24 godziny przed pobraniem próbek;
  • Na 2-4 godziny przed badaniami nie można palić, przemęczać się fizycznie i powstrzymywać od przeżyć i negatywnych emocji;
  • wszystkie próbki pobierane są rano na czczo pacjenta;
  • w przeddzień dostawy materiału biologicznego nie wolno spożywać: jaj, produktów mlecznych i kwaśnych, wędlin, wieprzowiny, jagnięciny, potraw pikantnych i słonych.

Wszystkie rodzaje badań dodatkowych, które mogą powodować dyskomfort lub wymagają osobnego przygotowania, należy wykonać po wykonaniu badań laboratoryjnych.

Ogólna analiza krwi

Kliniczne badanie krwi pomaga określić zmianę głównych wskaźników stanu organizmu jako całości. Wiodącymi wartościami wskazującymi na aktywność czynnika wywołującego dur brzuszny w organizmie jest zniekształcenie (w porównaniu z normą) następujących danych:

  • obniżenie poziomu leukocytów;
  • brak eozynofili we krwi;
  • limfocytoza o względnych parametrach, co wskazuje na niską odpowiedź immunologiczną;
  • wysoki wskaźnik sedymentacji erytrocytów (wskaźniki ESR);
  • krytycznie zawyżone wartości neutrofili;
  • niskie kryteria obecności płytek krwi.

Pobieranie krwi do badań z żyły pacjenta odbywa się bezpośrednio po przyjęciu na oddział zakaźny szpitala. Następnie krew zostanie pobrana kilka razy podczas procesu leczenia i przed wypisaniem..

Chemia krwi

Przed rozpoczęciem leczenia przeciwbakteryjnego pobiera się również biochemiczne badanie krwi z żyły. Wyniki badań uzyskane w ciągu 24 godzin określają obecność białek ostrej fazy syntetyzowanych w wątrobie w odpowiedzi na zmianę zakaźną.

Serologiczne badanie krwi

W przypadku badań serologicznych z krwi chorego człowieka uwalnia się osocze, gdzie decydujące znaczenie ma obecność charakterystycznych przeciwciał.

Przeszacowane wartości wykrytych przeciwciał wskazują na wysoki poziom odpowiedzi immunologicznej na infekcję, która jest specyficzna w dwóch przypadkach:

  • w trakcie odzyskiwania;
  • jeśli chory jest nosicielem pałeczki duru brzusznego.

Aby uzyskać wiarygodną odpowiedź, badania serologiczne przeprowadza się w 7-10 dniu od pojawienia się początkowych objawów..

Kultura bakteryjna

Kultura bakteryjna materiału biologicznego umożliwia wykrycie choroby na wczesnym etapie zakażenia. Płynem testowym jest najczęściej krew - nazywa się to posiewem krwi. Pobieranie krwi najlepiej wykonywać w czasie, gdy temperatura ciała pacjenta przekracza 38 ° C. Do siewu używa się pożywki Rappoport, w której umieszcza się 15-20 ml krwi pacjenta. Następnie przez dziesięć dni pracownicy laboratorium codziennie odnotowują wzrost kolonii bakteryjnych w próbce i, jeśli zostanie wykryty dynamiczny ich rozwój, wykonują następną inokulację na szalce Petriego. Tutaj bakterie są analizowane przez 24 godziny w ramach stałych testów, w tym pod kątem wrażliwości na leki przeciwbakteryjne..

Posiew moczu jest wskaźnikiem na każdym etapie choroby, ale najlepszym okresem na wykrycie patogenu jest 21. dzień od momentu zakażenia. Zasada prowadzenia badań testowych kultury lekcyjnej jest taka sama, jak w przypadku obserwacji krwi pacjenta..

Badanie kału przeprowadza się w okresie między trzecim a piątym tygodniem choroby, przy czym do siewu uważa się tylko płynną substancję kału. W przypadku pacjentów zakaźnych ten rodzaj analizy jest rzadko stosowany, ale uważa się go za uzasadniony w przypadku badań okresowych pracowników posiadających orzeczenia lekarskie..

Cechy przebiegu infekcji

Dur brzuszny występuje przy stopniowo narastającej wysokiej temperaturze, bólach brzucha, ogólnych objawach zatrucia, charakterystycznych dla wszystkich infekcji. Cechą duru brzusznego jest namnażanie się patogenów, które wniknęły przez ścianę jelita do narządów układu odpornościowego jelita - do pęcherzyków limfatycznych, do wątroby, do komórek układu odpornościowego. W tych pęcherzykach patogeny namnażają się, a następnie dostają się do krwiobiegu przez piersiowy przewód limfatyczny, co zbiega się z początkiem ostrego okresu choroby. Charakterystycznym niebezpieczeństwem duru brzusznego jest krwawienie z jelit, perforacja jelit lub martwica pęcherzyków limfatycznych.

Jednocześnie dur brzuszny to wyjątkowa choroba, która wymaga jamy operacyjnej w szpitalu chorób zakaźnych. Faktem jest, że pacjent z rozpoznaniem duru brzusznego i krwawienia z jelit nigdy nie powinien zostać przyjęty na oddział chirurgii ogólnej, ponieważ jest on bardzo zaraźliwy. Dlatego w szpitalu chorób zakaźnych przygotowana jest specjalna sala operacyjna na taki przypadek, aw razie potrzeby chirurdzy są wzywani do wykonania operacji doraźnej..

Tyfus przenoszony jest tylko przez ludzi; tyfusu nie można złapać od zwierząt. Możesz zachorować, komunikuję się nie tylko z chorym, ale także ze zdrowym nosicielem. Jedną z najbardziej znanych postaci w historii jest tak zwana „tyfusowa Maryja”. Klinicznie zdrowa, na początku XX wieku pracowała jako kucharka w Stanach Zjednoczonych iw wyniku swojej pracy związanej z żywnością zmarło łącznie około 47 osób, które osobiście zarażała. Patogeny duru brzusznego namnażały się w jej woreczku żółciowym i uwalniane do środowiska wraz z kałem. Sytuację pogorszył fakt, że odmówiła przesłuchania i odmówiła profilaktycznej wartości mycia rąk..

Ale ogromna liczba ofiar, która regularnie i do chwili obecnej pojawia się w krajach o gorącym klimacie i niskim standardzie życia, jest związana z używaniem żywności, a przede wszystkim z zakażoną wodą i mlekiem, które są skażone odchodami i ściekami w przypadku braku scentralizowanej kanalizacji..

Skutkiem duru brzusznego może być zarówno powrót do zdrowia, jak i przemiana pacjenta w przewlekłego nosiciela. Nie więcej niż 5% wszystkich wyzdrowiałych zostaje nosicielami przewlekłymi, co stwarza pewne zagrożenie epidemiologiczne.

Co to jest dur brzuszny?

Salmonella wywołuje ostrą chorobę zakaźną - dur brzuszny. Czynnik sprawczy wpływa na strukturę limfatyczną jelita, powodując gorączkę, odurzenie, gorączkę, ogólne złe samopoczucie, ciężki letarg, charakterystyczną wysypkę na skórze, zaburzenia świadomości. Do tej pory infekcja została praktycznie zniszczona, w wielu krajach na wysokim poziomie higieny i medycyny udało się ograniczyć jej rozwój do minimum. Niehigieniczne warunki często tworzą środowisko dla rozwoju bakterii.

Badanie wielu pacjentów wykazało, że infekcja jest dużym problemem. Choroba charakteryzuje się następującymi drogami rozprzestrzeniania się:

  • Przenoszenie występuje częściej w gorących porach roku.
  • Dorosły i dziecko mają w 100% równą wrażliwość na bakterie.
  • Nosiciele są niebezpieczni dla zdrowych ludzi: chociaż objawy nie pojawiają się, możliwe jest przenoszenie patogenu.
  • Nawet pojedyncze przypadki mogą prowadzić do rozwoju epidemii.
  • Drogą zakażenia może być droga ustna lub kałowa, poprzez wydalanie nosiciela lub pacjenta do środowiska.

Metody leczenia duru brzusznego

Terminowe rozpoznanie i leczenie duru brzusznego determinuje rokowanie w wyzdrowieniu, a także ogranicza możliwość rozprzestrzeniania się infekcji.

W leczeniu duru brzusznego duże znaczenie ma opieka nad pacjentem. Chorzy są hospitalizowani, w krytycznym stadium duru brzusznego przepisywany jest odpoczynek w łóżku, który po obniżeniu się temperatury o kolejny tydzień zostaje przedłużony. Następnie rekonwalescent będzie mógł usiąść, a po kolejnym tygodniu wstać..

W trakcie hospitalizacji pacjent powinien pić jak najwięcej, najlepiej słodką herbatę. Jedzenie powinno być półpłynne i wysokokaloryczne

Leczenie duru brzusznego odbywa się w dwóch kierunkach:

walka z patogenem oraz środki zapobiegające zatruciu i odwodnieniu. Walka z czynnikiem wywołującym dur brzuszny ogranicza się do stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych. Środki zapobiegające odwodnieniu i zatruciu przeprowadza się za pomocą pozajelitowego podawania odpowiednich leków.

W zależności od sytuacji stosuje się środki objawowe, nasercowe, tonizujące i inne. Pacjenci z tyfusem wypisywani są ze szpitala nie wcześniej niż po trzech tygodniach od spadku temperatury pod warunkiem ujemnego wyniku badań bakteriologicznych.

Leczenie i zapobieganie durowi brzusznemu polega na szczepieniu, aby osoba zdrowiejąca nie stała się nosicielem prątków. Zapobieganie durowi brzusznemu, z wyłączeniem szczepień, ma na celu przestrzeganie standardów higieny sanitarnej, kontrolowanie stanu sanitarnego przemysłu spożywczego, przedsiębiorstw spożywczych i handlowych.

Profilaktyka osobista to mycie rąk, warzyw i owoców przed jedzeniem i gotowaniem surowych produktów pochodzenia zwierzęcego.

Tyfus leczy się w szpitalu chorób zakaźnych. Czas trwania leczenia wynosi od 25 do 45 dni lub dłużej i zależy od ciężkości zakażenia. Przez cały okres gorączki i przez pięć do siedmiu dni po spadku gorączki pacjentowi pokazano najsurowszy odpoczynek w łóżku. Ponadto pacjentowi stopniowo pozwala się siadać w łóżku. Możesz chodzić nie wcześniej niż 22 dnia od wystąpienia choroby.

Uwaga. Nasilenie diety zależy od ciężkości stanu pacjenta.

W razie potrzeby zalecana jest dieta z użyciem produktów o niskiej zawartości laktozy (mleko odtłuszczone, twarożek, kefir itp.).

Od piątego do szóstego dnia stabilizacji temperatury możliwe jest rozszerzenie diety. W przypadku krwawienia z jelit głód jest przepisywany na jeden dzień (12 godzin po krwawieniu można pić chłodną herbatę).