Analiza kału na dysbiozy: co pokazuje, jak to zrobić, norma i patologia

Pytania

Analiza kału na dysbiozy jest zwykle przepisywana w ramach diagnozy patologii jelit.

Dysbioza (dysbioza) jelita to zespół charakteryzujący się zmianą składu mikrobiologicznego okrężnicy. Diagnostyka laboratoryjna dysbiozy rozpoczyna się od analizy bakteriologicznej kału. Z reguły lekarz prowadzący, wypisując skierowanie na badania, mówi nie tylko o tym, gdzie się przebadać, ale także o tym, jak się odpowiednio przygotować. Przestrzeganie zasad przygotowania i techniki pobierania w dużym stopniu wpływa na wiarygodność wyniku badania mikroflory jelitowej.

W celu jakościowego i ilościowego określenia chorobotwórczych form drobnoustrojów w 1 g kału stosuje się analizę zbiornikową - wysiew kału na pożywki.

Gdy wskazana jest analiza kału pod kątem dysbiozy

Podejrzenie braku równowagi flory bakteryjnej może powodować objawy złego stanu zdrowia, które pojawiają się przez długi czas i nie są wyjaśniane innymi przyczynami.

  • zmniejszony apetyt;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • bóle głowy;
  • obniżona odporność;
  • alergia;
  • naruszenie normalnego przyrostu masy ciała u dzieci.
  • zaburzenia stolca, bolesne odczucia podczas wypróżnień;
  • wzdęcia, wzdęcia, dudnienie;
  • skurczowy ból brzucha;
  • nudności, odbijanie, zły smak w ustach.

Zaburzenia stolca uwarunkowane są lokalizacją zmian dysbiotycznych: biegunka jelitowa jest oznaką dysbiozy w jelicie cienkim. Z powodu upośledzonego wchłaniania składników odżywczych zwiększa się objętość kału, kał jest obraźliwy, spieniony. Zaburzenia stolca typu zapalenia okrężnicy wskazują na dysbiozę z lokalizacją w jelicie grubym. Objętość wypróżnień w tym przypadku jest często niewielka, z domieszką śluzu, smugami krwi.

Upośledzone wchłanianie niezbędnych składników odżywczych w jelicie przez długi czas może powodować hipowitaminozę, niedożywienie białkowo-energetyczne, zaburzenia równowagi jonowej, niedobór wapnia i ma następujące objawy:

  • wahania nastroju, drażliwość, zmniejszona zdolność poznawcza;
  • suchość i bladość skóry i błon śluzowych;
  • swędząca skóra;
  • matowe i łamliwe włosy, łuszczące się paznokcie;
  • zmniejszona mineralizacja kości;
  • kątowe zapalenie jamy ustnej.

Przygotowanie do analizy kału na dysbiozy

Tydzień przed badaniem antybiotyki i inne leki wpływające na florę bakteryjną, a także parametry kału są anulowane. Stolec przeznaczony do badania musi być uformowany w sposób naturalny, nie należy używać lewatywy, środków przeczyszczających ani czopków doodbytniczych.

Analiza kału na dysbiozy może tylko ujawnić jego obecność, konieczne jest dodatkowe badanie w celu ustalenia przyczyn.

Zabrania się pobierania materiału do badań wcześniej niż dwa dni po badaniu kontrastu rentgenowskiego przewodu pokarmowego. W przeddzień wykonania testu kału na dysbiozy należy wykluczyć z diety produkty, które przyczyniają się do przebarwienia kału, nadmiernego tworzenia się gazów, wystąpienia biegunki lub zaparć.

Materiał do analizy nie powinien dostawać moczu ani wydzieliny z pochwy, dlatego przed pobraniem kału należy opróżnić pęcherz, a następnie umyć go wodą i mydłem bez dodatków pieniących i zapachowych.

Wcześniej musisz zadbać o pojemnik, z którego będą zbierane odchody. Może to być naczynie suche i czyste, jeśli nie, możesz przymocować plastikową folię do powierzchni muszli klozetowej. Bezpośrednio po wypróżnieniu odchody z różnych miejsc należy zebrać do sterylnego plastikowego pojemnika za pomocą specjalnej łopatki wbudowanej w pokrywkę. Aby przeprowadzić analizę pod kątem dysbiozy, potrzebujesz około 10 ml biomateriału. Kał jest dostarczany do laboratorium w ciągu trzech godzin od daty pobrania analizy. Dopuszcza się przechowywanie materiału w lodówce w temperaturze od +3 do +7 ° C przez sześć godzin; przy dłuższym przechowywaniu wiarygodność wyników uważa się za zmniejszoną.

Podczas analizy kału pod kątem dysbiozy określa się stężenie i stosunek mikroorganizmów normalnych, oportunistycznych i patogennych.

Normalna mikroflora jelitowa i jej funkcje w organizmie

Flora drobnoustrojów jest niezbędna do życia organizmu. Jelita zdrowej osoby zwykle zawierają 400-500 szczepów różnych mikroorganizmów. Zapewniają prawidłowe trawienie, uczestniczą w syntezie i wchłanianiu witamin, hamują aktywność drobnoustrojów chorobotwórczych.

Czasami stosuje się ekspresową metodę diagnozowania dysbiozy, której wyniki można uzyskać w ciągu godziny, jednak za pomocą takiego testu ocenia się zawartość tylko bifidobakterii i własnego białka w kale.

Normalna mikroflora jelitowa spełnia następujące funkcje:

  • udział w rozwoju odporności miejscowej, realizacja syntezy przeciwciał tłumiących obcą mikroflorę;
  • zwiększenie zakwaszenia środowiska (obniżenie poziomu pH);
  • ochrona (cytoprotekcja) nabłonka, zwiększając jego odporność na czynniki rakotwórcze i patogenne;
  • wychwytywanie wirusów, zapobieganie kolonizacji organizmu przez obce mikroorganizmy;
  • enzymy bakterii rozkładają substancje spożywcze, tworząc w ten sposób różne związki (aminy, fenole, kwasy organiczne i inne). Pod wpływem enzymów zachodzi również przemiana kwasów żółciowych;
  • udział w ostatecznym rozkładzie niestrawionych resztek żywności;
  • dostarczanie organizmowi składników odżywczych, synteza niskocząsteczkowych kwasów tłuszczowych, które są źródłem energii dla komórek jelitowych;
  • tworzenie składu gazowego, regulacja perystaltyki jelit, usprawnienie procesów wchłaniania w jelicie;
  • synteza witamin z grupy B, kwasu nikotynowego, foliowego i pantotenowego, witaminy K, zapewniająca przyswajanie wapnia, magnezu, żelaza;
  • udział w mechanizmach regulacji procesów naprawczych podczas odnowy komórek nabłonka jelit;
  • synteza szeregu aminokwasów i białek, metabolizm tłuszczów, białek, węgla, żółci i kwasów tłuszczowych, cholesterol;
  • utylizacja nadmiaru pokarmu, tworzenie się kału.

U zdrowej osoby w jelicie zachowana jest dynamiczna równowaga między organizmem żywiciela, zamieszkującymi go mikroorganizmami a środowiskiem. Naruszenie jakościowego i ilościowego składu mikroflory powoduje dysbiozę.

Zwykle dysbioza jest konsekwencją lub powikłaniem patologii chorób jelit lub niewłaściwej antybiotykoterapii.

Analiza kału na dysbiozy

W celu jakościowego i ilościowego określenia patogennych form mikroorganizmów w 1 g kału stosuje się analizę zbiornikową - wysiew kału na pożywki. Do diagnostyki zakażeń jelitowych i nosicieli bakterii stosuje się posiew bakteriologiczny. Materiał do zaszczepienia bakterii umieszcza się w sterylnym pojemniku ze środkiem konserwującym, następnie izoluje się czystą kulturę drobnoustroju, bada się jego właściwości i zlicza liczbę jednostek tworzących kolonie (CFU).

Ile kosztuje analiza kału na dysbiozy? Z reguły czas oczekiwania na wynik wynosi od dwóch dni do tygodnia. Czasami stosuje się ekspresową metodę diagnozowania dysbiozy, której wyniki można uzyskać w ciągu godziny, jednak za pomocą takiego testu ocenia się zawartość tylko bifidobakterii i własnego białka w kale.

Rozszyfrowanie analizy kału pod kątem dysbiozy przeprowadza lekarz prowadzący, biorąc pod uwagę historię i kliniczne objawy choroby.

Normalne wskaźniki

Wskaźniki zawartości bakterii w 1 g kału przedstawiono w tabeli.

Jak prawidłowo wykonać test kału na dysbiozy

Dysbakterioza to stan mikroflory jelitowej, w którym zmienia się proporcja mikroorganizmów. Zwiększa się liczba patogennych bakterii i grzybów, maleje liczba pałeczek kwasu mlekowego i innej normalnej mikroflory. Analiza kału na dysbiozy wskazuje na ilościową zmianę tego stosunku.

Kiedy analiza kału jest przepisywana na dysbiozę

Dostarczenie analizy kału na dysbiozy jest przepisywane przez lekarza prowadzącego z następującymi wskaźnikami:

  • Nieprawidłowe tworzenie się stolca (biegunka, zaparcie);
  • Dyskomfort w jamie brzusznej (wzdęcia, wzdęcia, ból);
  • Nietolerancja na jedną lub więcej substancji w żywności;
  • Reakcje alergiczne (wysypka, zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk);
  • Choroby przewodu pokarmowego (bakteryjne infekcje jelit, choroby trzustki, kamica żółciowa, zapalenie wątroby);
  • Przyjmowanie leków wpływających na przewód pokarmowy (hormony, antybiotyki, kortykosteroidy).

Dysbakterioza długo nie daje objawów klinicznych, a możliwość wykrycia zaburzenia mikroflory po jednym objawie jest znikoma. Kiedy pojawia się stres lub choroba, można wywołać pełny obraz.

Normalne wskaźniki analizy stolca w kierunku dysbiozy

Po otrzymaniu wyników analizy osoba może ocenić własne wskaźniki i rozszyfrować je u dorosłych. Ale lekarz, widząc ich, postawi prawidłową diagnozę na podstawie danych z wywiadu klinicznego, a także porównuje uzyskane wartości z normą..

Zwykle jelita zawierają własne komórki organizmu, niepatogenne pałeczki kwasu mlekowego i niewielką liczbę zjadliwych szczepów mikroorganizmów. Podstawą mikroflory jelitowej są dobre i złe bakterie. Ważne jest monitorowanie dynamiki ich wzrostu w przypadku wykrycia dysbiozy..

Tabela normalnych wskaźników do analizy kału na dysbiozy

Nazwa mikroorganizmuLiczba mikroorganizmów w kale, jtk / g
Lactobacillus10 5-10 9
Bifidobacteria10 4-10 10
Esherichia koli10 5-10 9
Bakteroidy10 6-10 10
Streptococci10 4-10 7
Staphylococci10 4-10 5
Clostridia10 4-10 6
Eubacteria10 8-10 10
Candida i inne grzybyDo 10 2
Pałeczki Gram-ujemneDo 10 3

Częstość analizy stolca pod kątem dysbiozy zmienia się, ponieważ bakterie namnażają się i wzajemnie się wchłaniają. U niemowlęcia lub dziecka liczba pałeczek kwasu mlekowego jest znacznie zwiększona, ponieważ spożywają mleko matki.

  • Bifidobacteria. Najliczniejsze mikroorganizmy w jelicie. Weź udział w procesie rozkładu pokarmu, wchłanianiu składników odżywczych. Bifidobakterie, po znalezieniu toksyn i produktów rozpadu obcych mikroorganizmów, stymulują błonę śluzową, wydalając je.
  • Lactobacillus. Weź udział w produkcji kwasu mlekowego, który jest niezbędny do utrzymania równowagi mikroorganizmów.
  • Escherichia koli. Tworzy laktozę, która jest niezbędna do wchłaniania substancji. Wspomaga wchłanianie pierwiastków śladowych (żelazo, wapń) i witamin z grupy B. Zmiany ilości E. coli wskazują na zaburzenia mikroflory lub obecność robaków pasożytniczych.
  • Bakteroidy. Wspomaga metabolizm lipidów, rozkłada przetworzone substancje i kwasy żółciowe.
  • Enterococci. Przetwarzają sacharydy, powstrzymują wzrost liczby zjadliwych szczepów.
  • Gronkowce, paciorkowce i grzyby występują normalnie na skórze, błonie śluzowej przewodu pokarmowego. Liczba bakterii nie powinna przekraczać normalnego zakresu. W przeciwnym razie możliwa jest infekcja bakteryjna.

Co pokazuje analizę kału na dysbiozy

Do analizy dysbiozy wymagane są odchody ważące nie więcej niż 2 gramy. W nich asystent laboratoryjny określa rodzaj patogennych bakterii, które są przyczyną naruszenia mikroflory jelitowej.

  • Streptococci;
  • Staphylococci;
  • Clostridia;
  • Peptococci;
  • Escherichia;
  • Candida.

Zwykle obce bakterie są obecne w zdrowym ciele w niewielkich ilościach; nie powinno być już łagodnej mikroflory, która obejmuje:

  • Lactobacillus;
  • Kije;
  • Bifidobacteria.

Ważny! Ponieważ obecność patogennej flory w organizmie jest normą, lekarz określa stopień dysbiozy, dekodując stosunek patogennej i oportunistycznej mikroflory.

Metoda pobierania kału na dysbiozy

Kał zbierany jest przed zabiegiem. Lekarz, przepisując analizę, szczegółowo opisuje, jak wykonać test kału na dysbiozy..

  1. Stolec osoby powinien być spontaniczny. Środki przeczyszczające zmienią jego skład i konsystencję.
  2. Naczynie używane do wypróżnień jest traktowane środkiem antyseptycznym.
  3. Przygotowanie do analizy kału na dysbiozy rozpoczyna się od zakupu sterylnego pojemnika do zbierania kału. Niedopuszczalne jest używanie puszek, pudełka zapałek. Ich ściany zawierają obce mikroorganizmy, które zmienią skład stolca..
  4. Przed aktem defekacji należy opróżnić pęcherz, aby komórki i substancje z moczu nie dostały się do kału.
  5. Cały materiał jest sprawdzany i przygotowywany przed umieszczeniem plastra z kałem w pojemniku. Jeśli zostaną złapane obszary zawierające ciała obce (krew, jaja pasożytów, śluz), są one umieszczane w pojemniku.
  6. Po zamknięciu pojemnika pokrywką trafia do laboratorium nie później niż 4-5 godzin. Zamrożenie zmieni wynik testu, więc kał należy dostarczyć natychmiast. Im dłużej stoją, tym bardziej zmieni się wynik testu. Powodem jest śmierć mikroorganizmów.
  7. Nazwisko, imię, patronimia pacjenta jest podpisana na pojemniku. Wskazano wiek, czas pobrania materiału do badań, wstępną diagnozę.

Jeśli zasady zaliczenia analizy zostaną naruszone, dekodowanie analizy kału na dysbiozy będzie niewiarygodne, a asystent laboratoryjny przepisze ponowne badanie.

Zasady przekazywania analizy kału na dysbiozy

Aby wykluczyć fałszywe wyniki, musisz skontaktować się z terapeutą, który powie ci, jak poprawnie przejść test kału na dysbiozy. Diagnoza i wyznaczenie terapii przez gastroenterologa zależą od poprawności dekodowania analizy kału.

Ważny! Poprawność testu zależy od przygotowania analizy kału na dysbiozy. Jeśli punkty nie będą przestrzegane, lekarz zaleci niewłaściwe leczenie dysbiozy jelit.

Przygotowanie ciała przed analizą kału pod kątem dysbiozy

  • Na kilka dni przed analizą kału pod kątem dysbiozy należy odmówić zbyt aktywnego mycia zębów. Szczególnie przy zapaleniu przyzębia. Krew z dziąseł, które dostała się do przełyku, znajdzie technik laboratoryjny. To da fałszywie pozytywne wyniki..
  • Na dwa tygodnie przed analizą kału pod kątem dysbiozy nie można przeprowadzić badań instrumentalnych - porysują one ścianę śluzową, powodując uwolnienie krwi. Przeprowadzona analiza będzie fałszywie dodatnia.
  • Jedzenie i dieta przed badaniem powinny wykluczać pokarmy bogate w żelazo (jabłka, mięso, zielone warzywa). Na 3 dni przed badaniem dieta powinna składać się z nabiału, ziemniaków, jajek, pieczywa.

Zabronione leki przed analizą kału pod kątem dysbiozy

  • Środki przeczyszczające, przeciwzapalne i zawierające żelazo są zabronione. Nie należy przyjmować leków rozrzedzających krew (kwas acetylosalicylowy (aspiryna)).
  • Wprowadzenie leków przez odbyt przed analizą zmieni jej wynik. Dlatego czopki, lewatywy, olejki przestają być podawane na tydzień przed badaniem..

Termin analizy kału pod kątem dysbiozy

Po porodzie kału pacjenci są zainteresowani tym, ile kału analizuje się pod kątem dysbiozy. Czas jej wykonania to 7-8 dni. Po otrzymaniu materiału zaszczepia się go pożywką. Wyhodowane mikroorganizmy są identyfikowane i badane pod mikroskopem. W przypadku wykrycia dużej liczby patogennych bakterii określa się ich wrażliwość na antybiotyki.

Ważny! Należy wykluczyć stosowanie antybiotyków do czasu odszyfrowania wyników analizy. Leki o szerokim spektrum działania niszczą bakterie, zmieniają stosunek mikroflory jelitowej. Bez probiotyków test da fałszywie dodatni wynik dysbiozy.


Po ustaleniu przyczyny i przejściu leczenia lekarz przepisuje drugi test. Według niego gastroenterolog określa dynamikę powrotu do zdrowia. Po szybkiej wizycie u lekarza ze znalezionymi objawami i rozpoczęciem leczenia rokowanie w chorobie jest pozytywne. Osoba jest całkowicie wyleczona.

Analiza kału na dysbiozy

Ciało ludzkie jest siedliskiem miliardów bakterii i wielu różnych mikroorganizmów, których aktywność zapewnia jego normalne funkcjonowanie. Jednym z głównych miejsc lokalizacji większości z nich jest jelito. Dlatego każde naruszenie mikroflory tego narządu od razu wpływa na zdrowie całego organizmu..

Aby ocenić zawartość bakterii w jelicie, wystarczy przeanalizować kał pod kątem dysbiozy. Jest to dość proste badanie mikrobiologiczne, które pozwala określić ilościowe i jakościowe cechy flory. Ponadto diagnostyka umożliwia określenie wrażliwości wykrytych bakterii chorobotwórczych lub oportunistycznych na antybiotyki, co pomoże w wyborze najbardziej odpowiedniej opcji terapii..

Co zawiera mikroflora jelitowa

Skład flory bakteryjnej jelit jest jednym z najważniejszych czynników normalnego funkcjonowania organizmu człowieka. Naruszenie naturalnego stosunku mikroorganizmów „pożytecznych” i „szkodliwych” z reguły prowadzi do rozwoju różnych chorób. Zwykle prawie 90% pożytecznej mikroflory jest reprezentowane przez bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego.

Pozostałe 10% to gatunki oportunistyczne, takie jak E. coli, clostria, grzyby drożdżopodobne, bakteroidy, peptococci itp. Tak więc w 1 ml mikroflory jelita krętego znajduje się około 105 mikroorganizmów, z których główne to bakterie kwasu mlekowego, gronkowce, paciorkowce i inni Gram-dodatnie przedstawiciele gatunków beztlenowych.

W dalszej części narządu normalnie wzrastają do 108 i jest to spowodowane głównie przez E. coli, bakteroidy, enterokoki i beztlenowce. W jelicie grubym znajdują się przede wszystkim bakterie beztlenowe - pałeczki kwasu mlekowego, bakteroidy i Clostridia.

Istnieją pewne granice charakteryzujące współczynnik dla każdego rodzaju mikroorganizmu. Dlatego nadmiar lub spadek liczby niektórych bakterii może prowadzić do braku równowagi, czyli do dysbiozy (lub dysbiozy) - patologii, która może wystąpić zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej..

Dobrze skoordynowana symbioza mikroorganizmów tworzących florę jelitową ssaków (w tym ludzi) zapewnia procesy trawienne, syntezę witamin B i K oraz funkcję ochronną przed obcymi wirusami i bakteriami. Ponadto ze względu na mikroflorę przeprowadza się aktywność ruchową, regulację składu gazowego jelita, a także detoksykację.

Kiedy konieczne jest wykonanie testu na dysbiozę?

Objawy dysbiozy mogą mieć zupełnie inny stopień nasilenia. Choroba może trwać długo bez widocznych lub niepozornych pojedynczych objawów, co pozwala przekonać się o swoim zdrowiu. Ale na takim tle każdy stres może wywołać wyraźne objawy, co zmusi Cię do natychmiastowego zwrócenia się o pomoc lekarską..

Pierwszą rzeczą, jaką zrobi lekarz po zbadaniu pacjenta z objawami takimi jak:

  • zaburzenie układu pokarmowego - biegunka, zaparcie, wzdęcia itp.;
  • obecność niewyjaśnionej etiologii skóry i wysypek śluzowych;
  • częste reakcje alergiczne (najczęściej obserwowane u dzieci i młodzieży);
  • nietolerancja na określoną liczbę pokarmów, -

zaleci to wykonanie testu stolca na dysbiozy. Ponadto konieczne będzie wykonanie coprogramu, jak nazywa się to badanie, po przebiegu terapii lekami przeciwbakteryjnymi, przeciwzapalnymi i hormonalnymi, przeszłych infekcjach przewodu pokarmowego itp..

Według statystyk dysbioza dzieci jest bardzo powszechną patologią. Jego wystąpienie może mieć różne przyczyny. W sytuacjach, gdy u dziecka pojawiają się pierwsze objawy dysbiozy, pierwszą rzeczą, jaką muszą zrobić rodzice, jest pokazanie dziecku pediatry.

Rodzaje testów kału na dysbiozy

U dorosłych, jak również u niemowląt, badanie to można przeprowadzić dwoma metodami, które mogą wykazać dwie cechy pobranego biomateriału. Dlatego lekarz może przepisać analizę bakteryjną lub biochemiczną kału na dysbakteriozę, ale z reguły w większości przypadków obie metody są wykonywane jednocześnie, co pokazuje najpełniejszy obraz stanu mikroflory jelitowej.

Analiza bakteryjnego stolca

Badanie przeprowadza się w celu oceny ilościowych i gatunkowych cech bakterii, aw wyniku przeprowadzonych analiz opracowuje dalsze taktyki terapeutyczne. W procesie interpretacji uzyskanych materiałów możliwe staje się obliczenie stosunku normalnej, warunkowo patogennej i obecności patogennej flory.

W razie potrzeby dodatkowo wykonuje się zbiornik zaszczepiający, czyli próbkę materiału sadzi się na pożywce, a następnie określa się wrażliwość bakterii na antybiotyki z określonych grup. Ta metoda pozwala dobrać odpowiednią opcję leczenia i osiągnąć szybkie efekty w wyleczeniu choroby..

Analiza biochemiczna dysbiozy

Technika ta polega na określeniu zawartości parametrów biochemicznych, aw szczególności metabolitów lotnych kwasów tłuszczowych, takich jak masłowy, octowy i propionowy. Związki te są wytwarzane przez mikroorganizmy żyjące w przewodzie pokarmowym (przewodzie pokarmowym). Każda patologiczna zmiana ze strony układu pokarmowego z pewnością wpłynie na mikroflorę, co w konsekwencji prowadzi do zmiany wskaźników biochemicznych.

Wyniki analizy biochemicznej dostarczą lekarzowi wystarczających informacji, aby mógł on z całą pewnością powiedzieć, w jakim konkretnym narządzie rozwija się proces patologiczny i jakie są jego cechy. Badanie przeprowadza się jedną z nowych metod - metodą chromatografii gazowo-cieczowej, która umożliwia ocenę nie tylko mikroflory jelitowej, ale nawet jamy ustnej.

Możliwości tej diagnozy są rozległe - przy jej pomocy można również wykonać badanie przesiewowe jelita i zidentyfikować niespecyficzne zapalenie okrężnicy, zespół jelita drażliwego, a także nowotwory. Ponadto staje się dostępna do oceny działania odtruwającego wątroby w różnych jej chorobach, dysfunkcji trzustki i odchyleń w krążeniu kwasów żółciowych.

Jak przygotować się do dostawy

Przed przystąpieniem do analizy mającej na celu określenie stanu mikroflory jelitowej należy najpierw skonsultować się z lekarzem na temat zawiłości procesu przygotowawczego.

Należy przestrzegać wszystkich zasad, które zawiera preparat, w przeciwnym razie nie będzie możliwe zebranie wysokiej jakości biomateriału. A to z kolei doprowadzi do uzyskania niewiarygodnych wyników i ponownego wyznaczenia egzaminu. Zalecenia są odpowiednie zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci.

Tak więc podstawowe zasady zbierania analizy bakteryjnej (można ją również nazwać bakteriologiczną) obejmują:

  • na kilka dni przed badaniem wykluczyć z diety tłuste mięso i ryby, potrawy pikantne i kwaśne oraz alkohol;
  • tydzień przed przyjęciem materiału zaprzestań przyjmowania antybiotyków, środków przeczyszczających, w tym czopków doodbytniczych;
  • kobiety muszą wybrać okres cyklu miesiączkowego, aby dostarczenie próbki nie pokrywało się z okresem;
  • zakup plastikowego pojemnika specjalnie do tego celu przeznaczonego w aptece.

Wszystkie czynności przygotowawcze dotyczą bakteryjnej metody badania próbki kału, a analiza biochemiczna nie wymaga absolutnie żadnego wstępnego przygotowania. Ponieważ jednak w większości przypadków stosuje się obie metody, pacjent musi odpowiednio przygotować się do zabiegu.

Jak zbierać biomateriał do badań

Przed pobraniem kału do analizy należy upewnić się, że pojemnik jest sterylny i całkowicie suchy. Podczas pobierania upewnij się, że mocz ani wydzielina z genitaliów nie dostają się do pojemnika. Aby przyspieszyć wypróżnianie, nie można używać środków przeczyszczających ani wykonywać lewatywy - doprowadzi to również do niskiej jakości danych. Stolec powinien być procesem naturalnym (dobrowolnym).

Przed bezpośrednim pobraniem próbek należy przeprowadzić dokładną toaletę genitaliów i odbytu. Opróżnianie jelita powinno odbywać się w czystym naczyniu, garnku lub wodoodpornym papierze (cerata), następnie weź 10-15 gramów (1-2 łyżeczki) i szczelnie zamknij szczelnie zamkniętą pokrywką. Pojemnik musi zawierać pełne imię i nazwisko pacjenta, datę urodzenia oraz dokładną godzinę i datę pobrania próbki kału.

Pojemnik z biomateriałem należy dostarczyć do laboratorium nie później niż 3-4 godziny po pobraniu stolca. W tym czasie pojemnik należy przechowywać w lodówce w temperaturze 4-8 ° C. Jeśli wystąpi opóźnienie, pobrana próbka zostanie uznana za nieważną, ponieważ jej badanie nie da prawidłowych wyników..

Jak szybka jest analiza?

Biorąc pod uwagę, że wielu pacjentów przechodzi diagnostykę już z wyraźnymi objawami, które powodują dość silny dyskomfort, jednym z ich głównych pytań jest to, ile analizy jest wykonywanych i kiedy będzie gotowa. Nie jest to zaskakujące, ponieważ tylko na podstawie wyników badania kału można wybrać odpowiednią taktykę terapeutyczną..

Ile dni zajmie wykonanie analizy, a dekodowanie uzyskanych danych zależy bezpośrednio od rodzaju badania przypisanego pacjentowi. Jeśli zostanie przepisana analiza bakteriologiczna w celu określenia wrażliwości na antybiotyki, to na przykład w klinice takiej jak Helix zajmie to co najmniej 5-7 dni, ponieważ tylko w tym czasie na pożywce będą rosły kolonie mikroorganizmów, na których będzie można spróbować wrażliwość na antybiotyki.

Badanie biochemiczne jest zwykle gotowe w ciągu 1 dnia, aw razie potrzeby można przeprowadzić ekspresową analizę, która jest wykonywana w ciągu godziny. Oczywiście nie można zapominać o obciążeniu laboratoriami i różnicy między pracą prywatnych klinik a publicznymi placówkami medycznymi. Dlatego jeśli chcesz uzyskać wyniki tak szybko, jak to możliwe, optymalne będzie wybranie instytucji, która ma najlepsze recenzje od pacjentów lub ich krewnych..

Co jest oceniane w badaniu

Na zakończenie wszystkich procedur laboratoryjnych niezbędnych do uzyskania wyników analizy przesyłany jest do pacjenta w ręku lub do lekarza prowadzącego w gabinecie formularz zawierający charakterystykę badanej próbki. Dokument wskazuje wartości normalne dla różnych kategorii wiekowych. Jednocześnie należy zauważyć, że u niemowląt poniżej pierwszego roku życia górne granice zawartości bakterii różnią się nieco od wartości dorosłych. Dotyczy to głównie mikroorganizmów oportunistycznych.

Podczas badania biomateriału ocenia się konsystencję i kolor próbki, a także obecność w niej śluzu lub zanieczyszczeń krwi. Zwykle konsystencja powinna być wystarczająco gęsta i dobrze uformowana. Z reguły zbyt jasny lub ciemny odcień stolca jest wyraźnym dowodem patologicznych zmian w składzie mikroflory jelitowej..

Po wstępnych ocenach wartości, przeprowadzonych na wyglądzie próbki kału, szczegółowo bada się liczbę każdego rodzaju mikroorganizmu, który ma wartość diagnostyczną dla diagnozy. Konieczne jest określenie zawartości najliczniejszego wskaźnika - bifidobakterii. Zwykle powinny wynosić co najmniej 95-99%.

Ponadto szacuje się parametry liczebności bakterii E. coli (Eshirichia) i pałeczek kwasu mlekowego. Zmiany tych wskaźników wskazują na obecność dysbiozy, a jednocześnie w analizie można zauważyć bakterie chorobotwórcze. Należą do nich Vibrio cholerae, Salmonella, Giardia, Shigella, Haemophilus influenzae, Staphylococcus aureus i inne.

Możesz przeczytać więcej o dekodowaniu wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy w tym artykule. Na podstawie wszystkich tych wskaźników lekarzowi nie będzie trudno wyciągnąć wniosek na temat natury dysbiozy, przewidzieć dalszy rozwój choroby i przepisać niezbędną terapię.

Analiza kału na dysbiozy

Diagnoza „dysbiozy” wciąż pojawia się w dokumentacji medycznej dorosłych i dzieci. Stałe reklamy telewizyjne oferują magiczne środki na wyleczenie jelit, a pracownicy służby zdrowia oferują testy kału na dysbiozy. Dowiedzmy się, czy istnieje taka choroba, którą faktycznie pokazuje badanie kału.

Kto mieszka w domu?

Każdy z nas nosi w sobie 2-3 kg mikroorganizmów. Hordy bakterii są mieszkańcami naszych jelit. Kolonizacja przewodu pokarmowego rozpoczyna się, gdy noworodek przechodzi przez kanał rodny. Chociaż istnieją dowody na to, że pierwsze drobnoustroje osiedlają się w macicy, docierając do dziecka z płynu owodniowego. Skład gatunkowy mikrobioty jelitowej (nazwa naukowa dla drobnych mieszkańców) zależy od sposobu urodzenia, udanego lub niezbyt pierwszego przywiązania do piersi, stawu lub oddzielnego umieszczenia w szpitalu. Karmienie piersią przyczynia się do dominacji bifidobakterii u noworodka. Odżywianie mieszanką zbliża wskaźniki flory jelitowej dziecka do wskaźników dorosłych. Dodanie do diety pokarmów stałych po 6 miesiącach zmienia obraz mikrobiologiczny. Mikrobiota dziecka zmienia się w ciągu pierwszego półtora roku. Jest znajomość nowej żywności, warunków środowiskowych. Ostateczny skład jest zatwierdzony przez około 3 lata.

Rola bakterii jelitowych

Zdanie sobie sprawy, że w środku żyją niezliczone kolonie mikroskopijnych bakterii, jest niesamowite. Wielu jest przyzwyczajonych do tego, że drobnoustroje są obcymi agentami, z którymi toczy się nieustanna walka. Okazuje się, że ludzkość nie przetrwałaby, gdyby nie takie niewidzialne stworzenia.

Wymieńmy funkcje mikrobioty jelitowej:

  • są „drugim żołądkiem” - biorą udział w trawieniu napływającego pokarmu;
  • brać udział w wymianie żółci;
  • syntetyzuje substancje biologicznie czynne, witaminy;
  • chronią wewnętrzną powierzchnię przewodu pokarmowego wytwarzając śluz;
  • regulują ruchliwość żołądka i jelit;
  • zapobiegają przenikaniu oczywiście niebezpiecznych bakterii, wirusów, grzybów;
  • oczyścić jelita z uwięzionych toksyn.

Prowadzone są zakrojone na szeroką skalę badania potwierdzające niezwykłą rolę bakterii jelitowych w ochronie organizmu przed cukrzycą, miażdżycą tętnic i chorobami autoimmunologicznymi. Zdrowa mikroflora zapobiega rozwojowi alergii, onkopatologii.

Co to jest dysbioza

Dysbioza lub dysbioza jest zwykle nazywana naruszeniem składu lub zmniejszeniem liczby mikroorganizmów w przewodzie pokarmowym. Diagnoza stała się popularna 30 lat temu i istnieje do dziś. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób nie traktuje dysbiozy jelitowej jako odrębnej patologii. Nigdzie na świecie standardy i protokoły diagnostyczne nie obejmują analizy pod kątem dysbiozy jelitowej w schemacie w postaci akceptowanej przez laboratoria na obszarze poradzieckim..

Flora jelitowa jest niezwykle wrażliwa na wpływy zewnętrzne, reaguje na wszelkie czynniki. Zmiana składu i stosunku ilościowego bakterii jest zawsze konsekwencją, a nie przyczyną choroby. Błędem jest obwinianie dysbiozy za wszystkie problemy, od kataru po infekcje skóry. Konieczne jest poszukiwanie prawdziwego powodu i nie zajmowanie się rozszyfrowywaniem analizy kału pod kątem dysbiozy.

Wydawać by się mogło, że skoro wiadomo, jaką ważną rolę odgrywają drobnoustroje, konieczne jest zidentyfikowanie wszystkich, usunięcie nadmiaru i dodanie brakujących. Jednak nie ma jednego wzoru. Naukowcy rozróżniają kilka typów ludzi w zależności od występowania jednego lub drugiego rodzaju bakterii jelitowych..

Badanie kału w normalnych warunkach

Co pokazuje analiza kału na dysbiozę jelit, przekazanego do państwowej kliniki lub prywatnego laboratorium??

Lekarz-asystent laboratoryjny umieszcza pobrane odchody w specjalnych szklanych pojemnikach wypełnionych mieszaniną składników odżywczych za pomocą specjalnej pętli. Pojemniki przechowywane są przez kilka dni w sprzyjającej temperaturze i wilgotności. Ile dni trwa analiza kału pod kątem dysbiozy? Zwykle około 7 dni. W tym czasie bakterie kiełkują na pożywce i tworzą kolonie. Lekarz ocenia wygląd kolonii, cechy wzrostu, przeprowadza badanie pod mikroskopem. Zebrane dane są interpretowane, a pacjent otrzymuje ostateczny wynik.

Formularz analizy zawiera następujące wskaźniki:

  1. Bifidobacteria i Lactobacilli.
  2. E. coli o różnych właściwościach.
  3. Gronkowce różnych podtypów. Staphylococcus aureus.
  4. Enterococci.
  5. Grzyby Candida.
  6. Bakterie chorobotwórcze i hemolityczne.

Uważa się, że mikroorganizmy z pozycji 1-5 są powszechnymi mieszkańcami jelita. Rozumie się, że zarazków z punktu 6 nie należy wysiewać zdrowym ludziom..

Każde laboratorium ustala własne normy dotyczące liczby bakterii i grzybów. Nadmiar drobnoustrojów w analizie dysbiozy określa się jako proliferację. Co to jest? Termin odnosi się do przerostu mikroorganizmów zgodnie z normami przyjętymi w danym laboratorium..

Dlaczego konwencjonalna analiza nie jest zbyt pouczająca

Po przeprowadzeniu analizy bakteriologicznej mas kałowych oznacza to, że dysbiozę można wykryć i leczyć?

Standardowe wysiewanie praktycznie nie odzwierciedla prawdziwego obrazu tego, co dzieje się w jelicie z następujących powodów:

  • odchody przyniesione do analizy zawierają drobnoustroje tylko z końcowej części jelita. Z drugiej strony mikrobiota jest swobodnie zlokalizowana na całej długości przewodu pokarmowego. Bakterie znajdują się w żołądku i wszystkich częściach jelita. Niewielka część wszystkich bakterii jest dostępna do rutynowych badań w kierunku dysbiozy. Flora jelita cienkiego, większość okrężnicy pozostanie za kulisami;
  • w laboratorium wysiewa się tylko około 10 rodzajów mikroorganizmów. Podczas gdy jelita są siedliskiem ponad 400 rodzajów bakterii. Według niektórych informacji różnorodność typów mikrobioty przekracza 1000 sztuk;
  • kultura kału wykaże niewielki procent flory zamieszkującej światło okrężnicy. Znaczną część bakterii stanowią mikroorganizmy okładzinowe. Podobnych drobnoustrojów jest około 6 razy więcej, konwencjonalna analiza bakteriologiczna nie pokaże składu firmy ciemieniowej;
  • skład mikrobiologiczny kału, ujawniony podczas analizy dysbiozy, zmienia się każdego dnia w zależności od pożywienia, przyjmowanych leków i wielu czynników. Możliwe jest połknięcie pokarmu skażonego szkodliwymi bakteriami, który zostanie zasiany podczas standardowych badań. Jednocześnie pacjent czuje się świetnie, ponieważ wewnętrzne przyjazne mikroby niezależnie radziły sobie z obcym i zneutralizowały szkodliwy efekt;
  • skład flory jelitowej jest unikalny dla każdego dorosłego i dziecka. Bakterie uważane za chorobotwórcze (potencjalnie niebezpieczne) mogą żyć w środku latami bez powodowania problemów.

Kiedy ta analiza jest przydatna?

Kultura bakteriologiczna kału jest konieczna tylko wtedy, gdy lekarz wie, czego szuka. Mówimy o chorobach zakaźnych, które wpływają na jelita. Pacjent musi mieć klinikę ostrych zmian zakaźnych z gorączką, biegunką, wymiotami.

Lekarz podejrzewa patogen na podstawie objawów, ale do dokładnej identyfikacji wymagana jest hodowla kału. W każdym razie leczenie rozpoczyna się przed uzyskaniem wyników, ponieważ nie można czekać tygodnia.

Jak poprawnie przejść analizę kału pod kątem flory patogennej, a nie dysbiozy?

Przed wypróżnieniem należy dokładnie umyć mydłem krocze i okolice odbytu. Aby zebrać kał, nie używaj toalety, ale wcześniej przygotowanego, czysto umytego garnka. Nie mieszaj moczu i kału.

Kał zbierany jest wyłącznie w sterylnym pojemniku, który jest kupowany w aptece lub wydawany przez laboratorium. Pojemnik na kał to przezroczysty plastikowy słoik z pokrywką. Łyżka przymocowana do pokrywki.

Masy kałowe zbierane są z różnych miejsc łyżeczką, łączna ilość to około łyżeczki. Pokrywka jest mocno przykręcona. Pojemnik umieszcza się w torbie lub torbie izolowanej termicznie, a obok niego umieszcza się źródło chłodu. Jeśli szybka dostawa stolca nie jest możliwa, maksymalny okres przechowywania w lodówce wynosi 3 godziny. Nie wolno zamrażać zebranych odchodów.

Kał należy pozyskiwać w sposób naturalny, bez stosowania lewatyw i środków przeczyszczających. Czopki doodbytnicze, mikroklystry również wykluczają.

Jak możesz badać swoją mikroflorę jelitową

Jest tylko jeden sposób, aby rzetelnie ocenić jakościową i ilościową zawartość jelita. W tym celu pobiera się biopsję - odcinek ściany jelita z zawartością. Podobne badania prowadzone są w wyspecjalizowanych ośrodkach badawczych. Ta metoda służy do badania stanu flory jelita cienkiego i grubego..

Powstała biopsja rzadko jest wysiewana na pożywki, ponieważ zdecydowana większość prawdziwych mieszkańców przewodu pokarmowego nie rośnie na nich. Do identyfikacji drobnoustrojów stosowana jest metoda PCR - identyfikacja materiału genetycznego mikrobioty.

Istnieją metody nieinwazyjne bez penetracji ściany jelita. Na przykład test oddechowy. Wcześniej podmiot otrzymuje laktulozę, substancję syntetyczną używaną jako środek przeczyszczający. Bakterie okrężnicy konsumują laktulozę zawierającą znakowany wodór. Wodór jest uwalniany podczas rozkładu laktulozy, na podstawie jego zawartości i czasu pojawienia się w wydychanym powietrzu ocenia się aktywność bakterii w jelicie cienkim i grubym.

Stosuje się również metody chromatograficzne, w których zawartość jelita jest badana pod kątem produktów odpadowych mikrobioty..

Zawsze trzeba szukać prawdziwej przyczyny dolegliwości, czy to schorzenia skóry, czy niestrawności. Bakterie obecne w kale niemowlęcia lub osoby dorosłej budzą niepokój tylko w przypadku objawów ostrej choroby zakaźnej, takiej jak czerwonka czy salmonelloza.

Analiza stolca pod kątem dysbiozy - ważne informacje

W celu potwierdzenia diagnozy zalecana jest analiza stolca pod kątem dysbiozy..

Dysbioza (dysbioza) to stan braku równowagi drobnoustrojów w jelicie spowodowany zaburzeniem zapalnym w jelicie.

Przygotowanie do analizy kału na dysbiozy

Istnieje wiele czynników, które mogą powodować niekorzystne zmiany w składzie mikroflory jelitowej:

  • przyjmowanie niektórych leków;
  • choroby zakaźne różnego pochodzenia;
  • niewłaściwe odżywianie;
  • obecność chorób układu pokarmowego;
  • wrodzone wady lub zaburzenia pooperacyjne;
  • długotrwałe przeciążenie psycho-emocjonalne;
  • choroby alergiczne;
  • niedobór odpornościowy;
  • nadmierna aktywność fizyczna;
  • czynniki środowiskowe;
  • nagła zmiana warunków klimatycznych i geograficznych.

Stan nierównowagi mikroflory nie ma charakterystycznych objawów. Jego objawy są podobne do obrazu klinicznego wielu chorób żołądkowo-jelitowych. Można podejrzewać zmianę składu jakościowego i / lub ilościowego mikroflory w obecności następujących objawów:

  • zaburzenia stolca (zarówno zaparcia, jak i luźne stolce);
  • bębnica;
  • nietolerancja na niektóre produkty;
  • alergia;
  • zmniejszony apetyt;
  • poważna słabość;
  • wysypka na skórze;
  • ból brzucha;
  • nudności.

Istnieje wiele metod mających na celu wykrycie dysbiozy - koprogram, badanie bakteriologiczne kału, diagnostyka PCR, chromatografia-spektrometria mas oraz biochemiczne badanie metabolitów drobnoustrojów. Testy na dysbiozy są przepisywane przez lekarza zgodnie ze stanem zdrowia pacjenta.

W przypadku koprogramu badanie kału pacjenta z podejrzeniem dysbiozy odbywa się zgodnie z następującym schematem: badany jest wynik analizy dysbiozy, kolor kału, konsystencja, obecność lub brak jakichkolwiek nienaturalnych zanieczyszczeń w kale, takich jak krew, śluz lub niestrawione cząstki pokarmu.

Metodę spektrometrii chromatograficznej przeprowadza się za pomocą spektrografu. Badanie to pozwala określić stosunek masy materiału biologicznego do ładunku jonów. Uzyskane wyniki można zapisać w bazie informacji.

Diagnostyka PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy) to wysoce informacyjna metoda, która pomaga zidentyfikować obecność dziedzicznych patologii, ostrej lub przewlekłej infekcji jelita. Czynnik powodujący dysbiozy jest określany przez materiał DNA.

Analiza biochemiczna to metoda badania metabolitów (lotnych kwasów tłuszczowych) uwalnianych przez drobnoustroje podczas ich życiowej aktywności. Analiza jest prosta i pozwala uzyskać wynik w ciągu kilku godzin, aby zdiagnozować nie tylko dysbiozę, ale także choroby przewodu pokarmowego.

Najczęściej są to badania bakteriologiczne, które polegają na tym, że laboratorium bada kał pod kątem dysbiozy. Określ, jakie rodzaje drobnoustrojów zamieszkują jelita i ich liczbę.

Podczas badania kału pod kątem dysbiozy należy wziąć pod uwagę obecność jamy i mikroflory śluzowej w jelicie. Flora jamista to mikroorganizmy, które w świetle jelita znajdują się w stanie wolnym. Flora śluzowa - bakterie utrwalone na powierzchni błony śluzowej. W kale dysbakteriozy do analizy jest tylko flora wnękowa.

Fakt ten oznacza, że ​​wynik analizy da tylko częściowy obraz tego, jaki rodzaj biocenozy występuje w jelicie. Większość mikroorganizmów na powierzchni błony śluzowej nie będzie brana pod uwagę.

Przygotowanie do studiów rozpoczyna się przed zebraniem badanego materiału. Polega na spełnieniu następujących wymagań:

Przez 3 dni unikaj jedzenia żywności zawierającej substancje, które wpłyną na wiarygodność wyniku:

  • ryba;
  • mięso;
  • buraczany;
  • alkohol.

Przez dwa tygodnie wyklucz stosowanie leków, które mogą wpływać na mikroflorę jelitową:

  • środki przeczyszczające;
  • antybiotyki;
  • leki przeciwbiegunkowe;
  • leki przeciw robakom;
  • czopki doodbytnicze z probiotykami;
  • preparaty baru i bizmutu;
  • NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne);
  • Olej rycynowy;
  • Olej wazelinowy;
  • lewatywa.

Analiza stolca pod kątem dysbiozy - jak przyjmować

Badania bakteriologiczne mają specyficzne aspekty, które należy wziąć pod uwagę przed przejściem analizy. Ważne jest, aby zminimalizować kontakt kału z powietrzem. Flora jelitowa zawiera mikroorganizmy beztlenowe, które istnieją bez tlenu. W kontakcie z powietrzem umierają.

Zatem zawartość beztlenowców w organizmie jest większa niż zostanie wykryta. Dlatego wybierając tę ​​metodę badawczą, należy jak najdokładniej postępować zgodnie z technologią zbierania materiału do badań, aby uzyskać wiarygodny wynik..

Przed przystąpieniem do analizy pod kątem dysbiozy należy wziąć pod uwagę kilka zasad zbierania materiału:

  • konieczne jest przeprowadzenie procedur higienicznych w okolicy krocza w celu wykluczenia przedostania się obcych zanieczyszczeń do próbki;
  • nie używaj żadnych środków pomocniczych i leków, stolec powinien być spontaniczny;
  • przygotować dokładnie umyty i wysuszony garnek, naczynie lub inne urządzenie, nie należy korzystać z toalety;
  • używaj sterylnego pojemnika na kał z dopasowaną pokrywką (specjalne pojemniki z łyżeczką są kupowane w aptekach lub wydawane w laboratoriach);
  • zapobiegają przedostawaniu się cieczy do kału (moczu, wody).

Kilka fragmentów stolca jest pobieranych z różnych miejsc, jeśli obecna jest krew lub śluz, należy pobrać ich próbki. Potrzebujesz co najmniej 2 g i nie więcej niż 10 g kału (około 1 łyżeczki.).

Przed oddaniem kału do analizy pod kątem dysbiozy musisz upewnić się, że możesz dostarczyć go do laboratorium na czas. Im dłuższy odstęp czasu między pobraniem a przyjęciem kału do badań, tym mniejsza dokładność wyniku, ponieważ większość czynników chorobotwórczych umrze. Zalecany czas - nie więcej niż 2 godziny.

Ile dni zajmie badanie, zależy od przypisanej analizy i intensywności laboratorium, w nowoczesnych klinikach zajmuje to około 1 tygodnia.

Co pokazuje analiza

Rozpoznanie dysbiozy opiera się na tym, co pokazuje analiza kału na dysbiozy. Pokazuje, jakie bakterie występują w mikroflorze jelitowej i jaki jest ich stosunek ilościowy.

  1. Bifidobacteria. Udział tych mikroorganizmów w mikroflorze wynosi około 95%. Są odpowiedzialne za syntezę witamin takich jak K i B. Uczestniczą we wchłanianiu wapnia, jego związków oraz witaminy D. Pomagają wzmocnić układ odpornościowy. Bakterie odtruwają poprzez stymulację ściany jelita.
  2. Lactobacillus. Bakterie kwasu mlekowego pomagają w produkcji kwasu mlekowego i są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania jelit. Normalna zawartość pałeczek kwasu mlekowego wynosi 5%.
  3. Eshkheria koli lub E. coli. Pomimo niskiej zawartości bakteria ta jest niezbędna do utrzymania mikroflory przewodu pokarmowego. E. coli fermentuje laktozę, zapobiega wzrostowi liczby mikroorganizmów oportunistycznych, wspomaga żywotną aktywność bifidobakterii w jelicie, pomaga w produkcji witamin z grupy B, przyswajaniu wapnia i żelaza. Normalna zawartość E. coli wynosi 1%. Wahania wskaźnika wskazują na dysbiozę lub obecność pasożytów.
  4. Bakteroidy. Mikroorganizmy beztlenowe bez przetrwalników. Bakteroidy biorą udział w rozkładaniu kwasów żółciowych, trawieniu pokarmu i metabolizmie lipidów. Bakterie te po urodzeniu stopniowo zasiedlają organizm ludzki. Czasami błędnie przypisuje się im szkodliwe pierwiastki śladowe, chociaż ich rola w przewodzie pokarmowym nie jest w pełni poznana.
  5. Enterococci. Gram-dodatnie tlenowce, beztlenowce i ziarniaki kolonizujące jelito cienkie i grube biorą udział w fermentacji węglowodanów i zapobiegają rozmnażaniu się patogennych lub oportunistycznych mikroorganizmów. Pomimo tego, że enterokoki są czynnikami wywołującymi choroby, ich niewielka ilość powinna znajdować się w zdrowym organizmie.
  6. Drobnoustroje chorobotwórcze. Bakterie chorobotwórcze obejmują salmonellę, shigellę. Wnikając do jelit mikroorganizmy te wywołują rozwój zakaźnych chorób jelit. Nawet niewielka ilość tych bakterii powoduje hospitalizację..
  7. Staphylococci. Staphylococcus naskórkowy, podobnie jak enterokoki, należy do grupy bakterii oportunistycznych, wchodzi w skład mikroflory zdrowego jelita.
  8. Staphylococcus aureus należy do drobnoustrojów środowiska zewnętrznego, najmniejsze dostanie się tych drobnoustrojów do jelit może wywołać chorobę, której towarzyszą bóle brzucha, wymioty czy biegunka.
  9. Grzyby. Drożdżopodobne bakterie z rodzaju Candida znajdują się w mikroflorze zdrowego jelita. Ich liczba może wzrosnąć po zażyciu antybiotyków. Głównym zadaniem jest utrzymanie poziomu kwasowości.

Badania profilaktyczne w celu zbadania kału, badania dysbiozy mogą pomóc w utrzymaniu porządku mikroflory i zapobieganiu rozwojowi patologii. Lekarz ocenia otrzymane wskaźniki zgodności z normami w zależności od wieku pacjenta, biorąc pod uwagę czynniki predysponujące, objawy kliniczne i wywiad.

Przydziel 4 etapy rozwoju dysbiozy, oddziel jej formy pierwotne i wtórne.

W postaci pierwotnej obserwuje się jakościową i ilościową nierównowagę mikroflory, która powoduje zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego. Postać wtórna jest powikłaniem różnych chorób jelit.

  1. W pierwszym etapie następuje niewielki wzrost patogennej mikroflory i spadek liczby przedstawicieli normalnej mikroflory. Żadnych objawów.
  2. Drugi etap objawia się spadkiem liczby pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii (flora obligatoryjna) oraz namnażaniem się bakterii chorobotwórczych. Zaczynają się pojawiać pierwsze oznaki zaburzeń jelitowych.
  3. W trzecim etapie rozpoczyna się zapalna zmiana błony śluzowej jelit. Objawy są typowe dla rozstroju jelit, ale są przewlekłe.
  4. Czwarty etap charakteryzuje się szybkim rozwojem ostrej infekcji jelitowej. Obserwuje się ogólne osłabienie, wyczerpanie, anemię. Drobnoustroje chorobotwórcze znacznie dominują nad pożytecznymi, często ich własna mikroflora jest już całkowicie nieobecna.

Taktyka terapeutyczna zależy od cech współistniejącej choroby, prowokującej dysbiozy, a także cech przeważających objawów. Główne środki leczenia w celu rozpoznania dysbiozy są następujące:

  • przepisanie diety, zmiana stylu życia pacjenta;
  • eliminacja nadmiernego wzrostu patogennej mikroflory w jelicie;
  • zapewnienie implantacji mikroflory pożytecznej dla organizmu;
  • opracowanie środków mających na celu zwiększenie odporności, która ma na celu zapewnienie normalnej (naturalnej) mikroflory w jelicie.

Do czego służy kultura kału?

Analiza bakteriologiczna jest główną i najczęściej przepisywaną w przypadku problemów z przewodem pokarmowym. Badanie to pozwala uzyskać informacje o mikroorganizmach żyjących w jelicie, policzyć ich liczbę, określić ich stosunek.

W celu uzyskania informacji o składzie mikroflory pacjenta przeprowadza się inokulację bakteriologiczną - próbkę umieszcza się na specjalnej pożywce.

Po uzyskaniu niezbędnego wzrostu bakterii specjaliści zaczynają je analizować. Uwzględnia się ich gęstość, kształt, kolor i niektóre cechy biologiczne. Za pomocą badania mikroskopowego ustala się rodzaj patogenu, zlicza się kolonie, określa się stopień wzrostu.

Istnieją cztery stopnie wzrostu drobnoustrojów:

  • Chudy wzrost bakterii.
  • Do 10 bakterii patogenu.
  • 10 do 100 kolonii.
  • Ponad 100 kolonii.

Pierwsze dwa stopnie nie wskażą przyczyny choroby, ale trzeci i czwarty stopień będą kryterium do postawienia diagnozy.

Oprócz stopnia wzrostu oblicza się CFU (jednostka tworząca kolonie) - specjalny wskaźnik wskazujący liczbę mikroorganizmów w badanym materiale. Współczynnik CFU dla różnych bakterii będzie inny, ponieważ jelito ma swoją własną normalną mikroflorę, która pełni wiele funkcji.

Po zidentyfikowaniu patogenu konieczne jest również ustalenie jego wrażliwości na różne antybiotyki. Aby to zrobić, mikroorganizmy umieszcza się w innych pożywkach zawierających leki przeciwbakteryjne, a skuteczność środka ocenia się na podstawie dalszego wzrostu kolonii. Jeśli nie obserwuje się wzrostu (oznacza to śmierć mikroorganizmu), uznaje się, że antybiotyk nadaje się do leczenia.

Gdzie mogę przeprowadzić analizę kału pod kątem dysbiozy (adres i cena)

Aby zdać testy lub wykonać badanie lekarskie, należy skontaktować się z lokalnym terapeutą, opisać swoje dolegliwości i uzyskać skierowanie na badania do przychodni rejonowej, ponieważ program CHI obejmuje wiele testów..

W przypadku braku takiej możliwości należy skontaktować się z jednym z licencjonowanych ośrodków medycznych, laboratorium lub przychodni, gdzie można odpłatnie wykonać analizę na dysbiozy. Adresy laboratoriów można uzyskać od lekarza prowadzącego.

Średni koszt analizy bakteriologicznej kału (kultura na dysbiozy) to 900 rubli, analiza biochemiczna kału - 2200 rubli.