Analiza kału na posiew bakteryjny

Rodzaje

6 minut Autor: Lyubov Dobretsova 1111

  • Wskazania do
  • Co pokazuje badanie
  • Przygotowanie do analizy i prowadzenie badań
  • Zasady zbierania biomateriałów
  • Funkcje
  • Dekodowanie wyników
  • Wniosek
  • Powiązane wideo

Osoby, które chodzą do klinik z dolegliwościami i bólem brzucha, trudnościami z wypróżnianiem i ciągłymi nudnościami, otrzymują standardowe badania w celu postawienia wiarygodnej diagnozy, z których jednym jest analiza kału na posiew.

Za pomocą tego typu badania bakteriologicznego można określić skład, typy i przybliżoną liczbę mikroorganizmów żyjących w jelicie. Ta metoda badania jest niezastąpiona, ponieważ pomaga zidentyfikować ostre patologie jelitowe i czynniki wywołujące różne niebezpieczne dolegliwości.

Wskazania do

W większości przypadków zbiornik do analizy kału jest przepisywany, jeśli pacjent ma objawy charakterystyczne dla chorób jelit. Musisz skontaktować się z kliniką w celu przeprowadzenia badania z następującymi objawami:

  • nieuzasadniony wzrost temperatury (częściej obserwowany późnym popołudniem);
  • nudności i wymioty;
  • bębnica;
  • dyskomfort i bolesność w jamie brzusznej;
  • częsta biegunka;
  • brak apetytu.

Ponieważ każdy z tych objawów jest charakterystyczny dla chorób jelit, niemożliwe jest postawienie wiarygodnej diagnozy wyłącznie na podstawie skarg pacjenta. Aby potwierdzić lub zaprzeczyć domniemanej chorobie, wymagane jest przeprowadzenie pełnej diagnozy, która pomoże zidentyfikować, co spowodowało patologię i wybrać właściwy schemat leczenia.

Konieczne jest również okresowe przekazywanie takiej uprawy na mikroflorę osobom, których działalność wiąże się z:

  • produkcja, pakowanie i transport żywności;
  • cięcie i pakowanie mięsa i ryb;
  • sprzątanie kawiarni, restauracji, stołówek.

Co pokazuje badanie

Za pomocą takiego badania laboratoryjnego można zidentyfikować następujące dolegliwości:

  • salmonelloza. Choroba, w której szkodliwe mikroorganizmy infekują jelito cienkie. Pacjenci cierpiący na salmonellozę mają te same objawy, które są charakterystyczne dla ciężkiego zatrucia. Salmonelloza jest szczególnie niebezpieczna dla dzieci, ponieważ często prowadzi do rozwoju sepsy, zapalenia płuc i zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Zakażenie chorobą występuje, gdy ignoruje się zasady higieny osobistej, spożywanie niemytych warzyw i owoców;
  • czerwonka. Choroba rozwija się pod wpływem patogenu Shigella i dotyka głównie jelita grubego i żołądka. Przenikanie patogenu jest również możliwe tylko przez niemyte produkty;
  • coli. Ta grupa obejmuje choroby wywoływane przez E. coli. Najczęściej dzieci w wieku przedszkolnym cierpią na tego typu infekcje. Infekcja jest możliwa tylko wtedy, gdy osoba zdrowa ma kontakt z nosicielem. A także dzieci mogą zostać zarażone, jeśli rodzice nie przestrzegają zasad norm sanitarnych i higienicznych..

Przygotowanie do analizy i prowadzenie badań

Aby odchody bakteryjne wykazały wiarygodny wynik, musisz odpowiednio się do tego przygotować. Również zbieranie biomateriałów odgrywa ważną rolę w badaniach. Eksperci zalecają przygotowanie się do analizy, przestrzegając następujących zasad:

  • 5 dni przed pobraniem biomateriału należy wykluczyć z diety produkty mięsne i dania rybne. W tym okresie podstawą diety powinny być dania ziemniaczane, zboża, produkty mleczne i makaron;
  • zabronione jest spożywanie napojów alkoholowych na tydzień przed badaniem;
  • Na 3 dni przed pobraniem biomateriału pacjent musi zaprzestać spożywania jakichkolwiek leków. Jeśli dana osoba jest przepisana na ciągłe przyjmowanie leków, konieczne jest powiadomienie o tym lekarza prowadzącego..

Pobieranie próbek biomateriału często odbywa się w domu. Pacjent musi najpierw zakupić w aptece sterylny pojemnik ze szczelną, hermetyczną pokrywką. Jeśli nie można kupić takiego pojemnika, możesz użyć małego szklanego słoika. Przed użyciem należy go dokładnie wypłukać, wysterylizować i wysuszyć..

Zasady zbierania biomateriałów

Jeśli dana osoba chce samodzielnie pobrać biomateriał do analizy i zabrać go do laboratorium, konieczne jest przestrzeganie poniższych zasad. Stolec nie powinien zawierać obcych zanieczyszczeń, takich jak śluz lub mocz. Jeśli do przechowywania używany jest szklany słoik z domu, zabrania się używania środków dezynfekujących podczas jego sterylizacji. Słoik należy dokładnie wypłukać i wysterylizować wrzącą wodą.

Jeśli chcesz zebrać kał od dziecka, doniczkę należy przygotować w taki sam sposób, jak szklany słoik. Pobrany materiał należy jak najszybciej dostarczyć do laboratorium, najlepiej w ciągu 2–3 godzin. Należy rozumieć, że im później biomateriał zostanie dostarczony do placówki medycznej, tym mniej dokładne będą wyniki badań..

Funkcje

Aby zidentyfikować ogólny obraz kliniczny i patologię, z którą spotkał się pacjent, asystent laboratoryjny umieszcza kał w specjalnej pożywce. Po 5 dniach powinny wyrosnąć w nich kolonie mikroorganizmów, z których specjalistom udaje się przygotować wymaz z grupy jelitowej.

Nawet jeśli liczba bakterii jest znikoma, technicy laboratoryjni mogą nadal przeprowadzić analizę. Materiał biologiczny umieszczany jest pod mikroskopem, gdzie asystent laboratoryjny na podstawie typu zewnętrznego i ruchliwości będzie mógł określić rodzaj mikroorganizmów żyjących w kale. Następnie przeprowadza się badanie patogenu E. coli..

Niewątpliwą zaletą takiego badania jest to, że nie tylko ujawni, jaki rodzaj mikroorganizmów występuje w ludzkim organizmie, ale także określi jego podatność na leki przeciwbakteryjne. Ilość przeprowadzanych analiz zależy od rodzaju instytucji.

W większości przypadków formularz wyników jest przekazywany pacjentowi po 7–8 dniach. A także w niektórych klinikach możliwe jest przeprowadzanie testów ekspresowych, które pozwalają uzyskać wynik w jak najkrótszym czasie. Należy rozumieć, że wyniki metod ekspresowych nie zawsze są wiarygodne, ich dokładność nie przekracza 75%.

Dekodowanie wyników

Diagnoza jest postawiona tylko przez wykwalifikowanego lekarza. Lekarz ocenia stan pacjenta na podstawie informacji uzyskanych podczas badań. Niezależnie od rodzaju instytucji, w której przeprowadzono badanie, wartości normy zostaną wyszczególnione w formularzu wraz z wynikami. Musisz porównać z nimi wskaźniki.

Wartości odniesienia powinny mieścić się w następujących granicach:

  • typowe e-coli - 10 7–10 8;
  • E. coli - bakterie tego typu powinny być całkowicie nieobecne w badanym biomateriale;
  • pałeczki laktozo-ujemne - mniej niż 10 5;
  • drobnoustroje, takie jak proteus - mniej niż 10 2;
  • inne oportunistyczne Enterobacteriaceae - mniej niż 10 4;
  • bakterie niefermentujące - mniej niż 10 4;
  • enterococci - mniej niż 10 8;
  • gronkowiec hemolityczny - bakterie tego typu powinny być całkowicie nieobecne;
  • bifidobacteria - 10 10;
  • pałeczki kwasu mlekowego - 10 7;
  • bakteriidy - 10 7;
  • clostridia - mniej niż 10 5;
  • drożdże - mniej niż 10 3.

Nawet jeśli wyniki znacznie odbiegają od normy, nie należy panikować, ponieważ w niektórych przypadkach takie odchylenia mogą być wywołane przez czynniki zewnętrzne. W dekodowaniu analizy i postawieniu diagnozy powinien być zaangażowany tylko doświadczony specjalista..

Ze względu na stopień wzrostu badany biomateriał dzieli się na 4 stopnie:

  • 1 stopień. Rozwój bakterii na płynnym podłożu jest słabo wyrażony, a na stałym jest całkowicie nieobecny;
  • II stopień. Wzrost jednego typu osiąga 10 kolonii na gęstej pożywce;
  • 3 stopnie. Wzrost bakterii sięga liczby od 10 do 100;
  • 4 stopnie. Znaczny wzrost kolonii (ponad 100).

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano stopień 1 lub 2, oznacza to, że choroba nie jest spowodowana obecnymi mikroorganizmami, ale innymi przyczynami. 3 i 4 wskazują, że symptomatologia jest spowodowana obecnymi mikroorganizmami.

Wniosek

Siew kału na mikroflorę nie jest trudny. Przy odpowiednim przygotowaniu i odpowiednim zebraniu biomateriału jego wyniki będą wiarygodne. Należy pamiętać, że ignorowanie zasad zbierania materiału może zniekształcić ogólny obraz kliniczny, co negatywnie wpływa na zdrowie i może sprowokować postęp choroby..

Kultura bakteriologiczna (kultura w zbiorniku) odchody: esencja, przygotowanie i analiza

Kultura bakteriologiczna kału (kultura w zbiorniku) to biologiczne badanie kału, które określa skład i przybliżoną liczbę mikroorganizmów żyjących w jelicie człowieka. W tym celu stosuje się wprowadzanie cząstek kału do różnych pożywek, na których rosną 3 grupy mikroorganizmów: normalne (niezbędne do trawienia pokarmu), oportunistyczne (zmieniają swoje normalne właściwości) i patogenne (chorobotwórcze). Jednocześnie można ustalić wrażliwość bakterii chorobotwórczych na antybiotyki i bakteriofagi.

Grupy mikroorganizmów jelitowych:

  • Normalne bakterie to bifidobacteria, bakterie kwasu mlekowego (pałeczki kwasu mlekowego) i Escherichia coli, która ma typowe właściwości, bakteroidy;
  • Bakterie warunkowo chorobotwórcze - enterobakterie, clostridia, bakterie beztlenowe i niefermentujące;
  • Bakterie chorobotwórcze - atypowe E. coli o właściwościach hemolitycznych lub enzymatycznych, gronkowce, grzyby z rodzaju Candida (drożdże), Shigella, patogenna salmonella, Proteus, Pseudomonas aeruginosa.

Co pokazuje analiza?

Kał bakteryjny determinuje skład i ilość mikroflory jelitowej. Inna nazwa badania to odchody dla dysbiozy lub odchody dla grupy jelitowej.

Analiza składa się z dwóch etapów. Najpierw pod mikroskopem bada się specjalnie przygotowany rozmaz i wykrywane są bakterie. Umieszczane są w pożywkach, które są standaryzowane (innymi słowy, od dawna wiadomo, które mikroorganizmy najlepiej rozwijają się w jakich pożywkach).

Naczynia laboratoryjne z pożywką i inokulum umieszczane są w termostacie, który symuluje temperaturę i wilgotność ludzkiego ciała. Środowisko jest utrzymywane w termostacie do 7 dni. Potrzebny jest czas, aby wszystkie wprowadzone bakterie miały czas na rozmnażanie się i tworzenie kolonii (kolonia to potomkowie jednej bakterii). Po tym okresie liczy się liczbę wyhodowanych bakterii i kolonii.

Niektóre podłoża zawierają początkowo antybiotyki lub bakteriofagi. Porównując liczbę kolonii wyhodowanych na konwencjonalnych pożywkach hodowlanych i zawierających antybiotyki, można dowiedzieć się, które leki mogą znacznie zmniejszyć wzrost bakterii. W ten sposób określa się wrażliwość na antybiotyki..

Na podstawie wyniku można ocenić, które bakterie z jakiej grupy przeważają w jelitach danej osoby i jak bardzo zmieniła się normalna mikroflora.

Jak poprawnie przejść testy?

Wiarygodność analizy zależy od jakości zebranego materiału, dlatego należy dokładnie przestrzegać wszystkich punktów. Sens wszystkich działań to sterylność, aby bakterie, które zawsze znajdują się w środowisku zewnętrznym i nie mają żadnego związku z człowiekiem, nie dostały się do materiału.

Przygotowanie do dostarczenia badania

Przygotowując się, musisz spełnić następujące warunki:

  • Przez 2 dni przestań brać leki zawierające bizmut (De-nol, Vikair, Vikalin, Ventrisol, Bismofalk i tym podobne) i żelazo (Tardiferon, Ferroplekt, Ferrum-lek);
  • poczekać na naturalny akt wypróżnienia, jeśli to konieczne, odkładając termin dostawy materiału;
  • jeśli konieczne jest codzienne przyjmowanie leków, należy poinformować o tym lekarza i asystenta laboratoryjnego.

Co robić w żadnym wypadku:

  • używaj środków przeczyszczających, ich użycie zniekształca wynik;
  • używaj świec, nawet gliceryny;
  • umieścić lewatywę, mikroklystry (Mikrolax, Norgalax) w tym.

Przygotowanie pojemnika

Do zbierania kału w aptekach służą jednorazowe sterylne pojemniki z łyżeczką. Najdroższy kosztuje do 10 rubli, jest też dużo tańszy. Pojemnik nie powinien zawierać żadnych płynów ani konserwantów (wystarczy powiedzieć farmaceucie, co ma zbadać na dysbiozę). Dobre laboratoria wystawiają takie pojemniki w obiegu, dodając koszt do ceny analizy.

Niepożądane jest używanie innych potraw - słoików z jedzeniem dla niemowląt itp. - ponieważ nawet gotowanie nie zapewnia sterylności. Niemożliwe jest osiągnięcie sterylności wymaganej dla szkła laboratoryjnego w domu..

Zbiór materiału

  1. Aby zebrać materiał, użyj czystego, suchego naczynia - do leżenia. W przypadku spacerowiczów umieść nową plastikową torbę w toalecie, tak aby worek pokrył całą powierzchnię. Dla dzieci - załóż czystą pieluchę, nie możesz jej zdjąć z pieluchy (pieluszka i tym bardziej pieluszka wchłania płyn).
  2. Po wypróżnieniu otwórz pojemnik, wyjmij łyżkę (przymocowaną do wieczka), nie dotykając niczego wewnątrz pojemnika.
  3. Łyżką materiał od środka, nie dotykając krawędzi.
  4. Napełnij pojemnik nie więcej niż jedną trzecią.
  5. Przykręcić wieczko.
  6. Wyraźnie oznakuj pojemnik: imię i nazwisko oraz inicjały, rok urodzenia, data i godzina pobrania (niektóre laboratoria wymagają numeru referencyjnego).

Jak długo można przechowywać zebrany materiał?

Pojemnik z materiałem należy dostarczyć do laboratorium w ciągu 3 godzin. Jeśli przyniesiesz go później, laboratorium po prostu go nie zaakceptuje, ponieważ analiza nie może być wiarygodna.

Wskazane jest unikanie bezpośredniego nasłonecznienia i przegrzania po drodze. Pojemnik zawinięty w plastikową torbę najlepiej umieścić w torbie lub teczce. Nie kładź go na przednim panelu samochodu, nie trzymaj przy kuchence ani nie zakładaj pod futro. Zimą wystarczy temperatura w torbie czy teczce, nie trzeba jej zawijać.

Niektóre laboratoria przyjmują materiał po 8 godzinach, jeśli był przechowywany w lodówce. Należy to wyjaśnić w laboratorium.

Wskaźniki dekodowania

Pełna ocena jest wystawiana przez lekarza, poniższe dane mają charakter orientacyjny.

Formularz każdego laboratorium zawiera normalne średnie lub wartości odniesienia, uzyskane wyniki są z nimi porównywane.

Wartości referencyjne mieszczą się w granicach:

  • typowa E. coli - od 10 7 do 10 8;
  • sztyfty bez laktozy - mniej niż 10 5;
  • E. coli hemolityczna - nieobecna;
  • proteus - mniej niż 10 2;
  • enterobakterie oportunistyczne - mniej niż 10 4;
  • bakterie niefermentujące - do 10 4;
  • enterokoki - do 10 8;
  • gronkowiec hemolityczny - nieobecny;
  • inne gronkowce (saprofityczne) - do 10 4;
  • bifidobacteria - do 10 10;
  • pałeczki kwasu mlekowego - do 10 7;
  • bakteroidy (normalni mieszkańcy) - do 10 7;
  • clostridia - nie więcej niż 10 5;
  • drożdże - mniej niż 10 3.

Gastroenterolodzy rozróżniają 3 stopnie ciężkości dysbiozy:

  • Pierwszy stopień. Zmniejszenie liczby lakto- i bifidobakterii o 1-2 rzędy wielkości w połączeniu z pojawieniem się E. coli w zmienionych formach (hemolitycznych, laktozo-ujemnych);
  • Drugi stopień. Znaczący wzrost liczby bakterii oportunistycznych (do 105 bakterii tworzących kolonie na gram);
  • Trzeci stopień. Wysoka zawartość bakterii oportunistycznych i chorobotwórczych.

Zasady leczenia zaburzeń mikroflory jelitowej

W zależności od obrazu klinicznego i wyników badania lekarz przepisuje określone leczenie. Ogólne zasady to:

  • usunięcie przyczyny, która spowodowała dysbiozę - zniesienie antybiotyków lub zniszczenie czynnika zakaźnego;
  • ułamkowe odżywianie z gotowanym puree;
  • wykluczenie alkoholu, tłustych i smażonych potraw, wędzonek i marynat;
  • codzienne stosowanie sfermentowanych produktów mlecznych;
  • przepisywanie leków przywracających prawidłową mikroflorę: probiotyki (suche lub sorbowane szczepy bakterii), prebiotyki (składniki odżywcze dla prawidłowej mikroflory) i synbiotyki (zawierają oba składniki).

Kultura kału szybko daje odpowiedź na pytanie, dlaczego trawienie jest upośledzone i jak to naprawić.

Badanie bakteriologiczne kału

Jedną z metod badania stanu zdrowia człowieka są badania bakteriologiczne produktów jego życiowej aktywności, w tym kału. Tego typu analiza jest zwykle włączana do ogólnych badań profilaktycznych oraz złożonych, wąskoprofilowych czynności diagnostycznych. Zebrany materiał, przetworzony w specjalny sposób, pozwala określić kilka ważnych wskaźników stanu zdrowia człowieka, np. Obecność dysbiozy jelit czy infekcji jelitowych, a także monitorować jakość leczenia. Taką analizę można przepisać pacjentom w każdym wieku..

Do czego służy mikroflora jelitowa?

Powszechnie wiadomo, że ludzkie jelito zawiera dużą liczbę różnych mikroorganizmów, łącznie ponad 500 gatunków. Większość mikroflory „żyje” w jelicie grubym, mniejsza ilość - w jelicie cienkim i wyrostku robaczkowym.

  • Do czego służy mikroflora jelitowa?
  • Skład bakteryjny mikroflory jelitowej
  • Do czego jest przeznaczony
  • Wskazania i przeciwwskazania do posiewu bakteryjnego kału
  • Wymagania dotyczące zebrania materiału do analizy
  • Jak wygląda zbieranie materiału do analizy przez pacjenta
  • Pobieranie kału do analizy w laboratorium lub szpitalu
  • Jak wygląda dalsze przetwarzanie kału
  • Technika badania bakteriologicznego i skatologicznego kału

Choć na pierwszy rzut oka może się wydawać, że ich funkcjonalne znaczenie dla człowieka nie jest szczególnie ważne, w rzeczywistości praca tych bakterii przekłada się bezpośrednio na stan zdrowia ich żywiciela..

W jamie jelitowej bakterie przyczepiają się do kosmków nabłonka. Jedną z ich funkcji jest wytwarzanie specjalnego biofilmu śluzowego, który odpowiada za utrzymanie populacji pożytecznych mikroorganizmów i chroni je przed wpływami zewnętrznymi..

W procesie swojej żywotnej aktywności bakterie aktywnie namnażają się, uczestnicząc w procesach trawienia pokarmu i przyswajania użytecznych substancji przez organizm ludzki.

W przypadku przedostania się obcych mikroorganizmów „obcy” ulegają zniszczeniu, przemieszczeniu lub następuje ich adaptacja, a także zaczynają uczestniczyć w ogólnej aktywności bakterii jelitowych.

Oprócz tego mikroorganizmy w jelicie pełnią także inne funkcje - rozkładają i trawią pokarm, chronią nabłonkową warstwę wewnętrzną jelita, uczestniczą w procesach metabolicznych, syntetyzują niektóre witaminy i aminokwasy, tworzą reakcje układu odpornościowego, chronią przed różnymi organizmami chorobotwórczymi.

Jednocześnie część samej mikrobioty jelita jest warunkowo patogenna, na przykład E. coli. W normalnych ilościach jest niezbędny w procesie trawienia.

Wszelkie zmiany ilościowego lub jakościowego stosunku mikroflory w jelicie prowadzą do pogorszenia stanu zdrowia człowieka..

Skład bakteryjny mikroflory jelitowej

Dla wygody lekarze klasyfikują wszystkie mikroorganizmy zamieszkujące jamę jelitową według tego, czy w określonych warunkach mogą stanowić jakiekolwiek zagrożenie dla ich nosiciela.

Tak więc istnieją:

  • zdrowe bakterie, które funkcjonują w jelitach i nie szkodzą nośnikowi: pałeczki kwasu mlekowego, bifidobakterie, escherichia;
  • mikroorganizmy oportunistyczne, które mogą wywoływać rozwój pewnych procesów patologicznych w określonych warunkach: Clostridia, Staphylococcus, Candida, Enterococcus;
  • patogenne, które są czynnikami wywołującymi niebezpieczne choroby: salmonella, shigella.

Do czego jest przeznaczony

Analiza kału pod kątem infekcji jelitowych i dysbakteriozy pozwala zidentyfikować wszystkie rodzaje mikroorganizmów, w tym patogenne. Istotą badania jest zasianie wydzielin ludzkiego organizmu na pożywki, w wyniku czego wszystkie bakterie obecne w kale zaczynają się intensywnie namnażać i stają się łatwe do wykrycia. Często dzieciom zaleca się badanie, zwane również kulturą kałową.

Na podstawie wyników analizy lekarz prowadzący otrzymuje informacje o występowaniu nieprawidłowości w pracy jelit, przyczynach zaburzeń procesu trawienia, zaburzeniach mikroflory, obecności pasożytów i robaków w jelicie.

Wskazania i przeciwwskazania do posiewu kału

Badanie kału jest zalecane w niektórych przypadkach, gdy lekarz potrzebuje konkretnych informacji o stanie zdrowia pacjenta. Wskazania do wyznaczenia badania bakteriologicznego kału to:

  • potrzeba przepisywania antybiotyków;
  • przygotowanie do poczęcia dziecka;
  • obecność problemów trawiennych: zaparcia, biegunka, zgaga, nudności i wymioty, uczucie ciężkości w żołądku:
  • ból brzucha;
  • zwiększone tworzenie się gazu;
  • ukończony kurs antybiotykoterapii;
  • przejawy reakcji alergicznych;
  • częste choroby zakaźne, podejrzenie obecności robaków;
  • zdiagnozowane choroby onkologiczne;
  • niedobór odpornościowy.

Jeśli chodzi o ewentualne przeciwwskazania, ta procedura ich nie ma - badanie bakteriologiczne kału można przeprowadzić w każdym wieku i w każdym stanie pacjenta.

Wymagania dotyczące zebrania materiału do analizy

Przeprowadzenie analizy bakteriologicznej kału wymaga od pacjenta pewnych działań przygotowawczych. Kał jest produktem przemiany materii ludzkiego ciała, co odzwierciedla sposób jego odżywiania.

Dlatego w celu zapewnienia jak najbardziej obiektywnej diagnozy lekarze zalecają przede wszystkim skonsultowanie się z lekarzem i na około 5-7 dni przed przyjęciem kału na chorobotwórczą florę jelitową odmówić przyjmowania antybiotyków, leków przeciwbiegunkowych, przeciwrobaczych, przeczyszczających, leki zawierające enzymy i żelazo. Nie zaleca się wykonywania lewatywy oczyszczającej lub leczniczej na 3-4 dni wcześniej. Lekarz prowadzący badanie powinien zostać ostrzeżony o wszystkich przyjmowanych lekach na krótko przed analizą. Jeżeli osoba badana przebywała w innych państwach w ciągu ostatnich sześciu miesięcy przed analizą, należy o tym również poinformować lekarza..

W ramach przygotowania pacjenta na 2-3 dni przed wyznaczonym terminem badania należy przestrzegać diety wykluczającej pokarmy zwiększające wydzielanie gazów lub przebarwienia kału. Zabroniony:

  • rośliny strączkowe;
  • buraczany;
  • surowe warzywa i owoce;
  • chleb i pieczywo cukiernicze;
  • mleko i produkty mleczne;
  • zieleń;
  • pomidory;
  • czerwona ryba.

Opracowując dietę w tym okresie należy pamiętać, że spożywanie mięsa również może wpływać na wyniki analizy. Nie wolno brać do analizy kału uzyskanego za pomocą środków przeczyszczających lub lewatyw. Wszystkie te zalecenia dotyczą planowanego pobierania materiału..

Jak wygląda zbieranie materiału do analizy przez pacjenta

Istnieje kilka sposobów zabrania stolca do badań. W pierwszym przypadku pacjent samodzielnie pobiera materiał biologiczny do badań po przeprowadzonym losowo procesie wypróżniania. W takim przypadku istnieją pewne wymagania dotyczące techniki ogrodzenia..

Należy wcześniej zadbać o dostępność specjalnego sterylnego pojemnika na zebrane odchody - w każdej aptece można kupić pojemnik z dopasowaną pokrywką i szpatułką.

Bardzo ważne jest, aby obce zanieczyszczenia - mocz, krwawienia miesiączkowe, środki czyszczące z muszli klozetowej - nie dostały się do kału przesłanego do analizy. Kobiety są zachęcane do zbierania materiałów po zakończeniu okresu..

Jeśli w kale znajduje się ropa lub śluz, należy go zebrać. Nie należy pobierać plam ani skrzepów krwi do analizy. Opróżnij pęcherz przed pobraniem.

Do analizy wystarczy masa o objętości około 2-3 łyżeczek, przy czym materiał należy dobrać z różnych części masy - od wewnątrz, z boków, z góry.

Po zebraniu materiału do badań do pojemnika, należy go szczelnie zamknąć pokrywką. Na pojemniku należy podać swoje nazwisko i inicjały, datę urodzenia. W ciągu nie więcej niż półtorej godziny pojemnik z zawartością należy dostarczyć do laboratorium. Najczęściej specjalne warunki przechowywania nie mogą w jak największym stopniu zachować mikroflory kału, ponieważ większość bakterii, które do niego dostają się, umiera w wyniku kontaktu z tlenem. Pięć godzin po pobraniu materiał nie jest już wartościowy do badań.

Pobieranie kału do analizy w laboratorium lub szpitalu

W niektórych przypadkach pobieranie materiału do badań jest wykonywane przez lekarza, niezależnie od naturalnego procesu wypróżniania pacjenta. W tym celu można użyć tamponów lub specjalnych pętli. Ten algorytm zbierania stolca jest również odpowiedni dla małych dzieci..

Technika pobierania próbek stolca wygląda następująco: badany kładzie się na kanapie w pozycji „na boku”, zginając kolana i podciągając biodra do brzucha. Musi rozłożyć pośladki dłońmi. Do odbytu na głębokość 10 centymetrów wprowadza się pętlę lub tampon, którym pielęgniarka delikatnie usuwa treści jelitowe ze ściany odbytu.

Pobrany materiał umieszcza się w sterylnej probówce, pojemniku lub pojemniku ze środkiem konserwującym. Bez środka konserwującego materiał należy poddać obróbce nie później niż 2 godziny po jego usunięciu.

Jak wygląda dalsze przetwarzanie kału

Po otrzymaniu materiału do analizy przesyłany jest do laboratorium w sterylnym pojemniku..

Jak najszybciej od momentu pobrania kału wysiewa się go na podłożu jednokolorowym - Levin's lub Bactoagar G, a także na podłożu akumulacyjnym (Kaufman, Müller). Zrobione plony trafiają na jeden dzień do termostatu, gdzie są utrzymywane w temperaturze 37 stopni Celsjusza. Jeśli stolec został zebrany na waciku, jest on nakładany na jednolicie zabarwiony średni kubek i rozsypywany szpatułką. W ciągu jednego dnia materiał jest gotowy do badań.

Technika badania bakteriologicznego i skatologicznego kału

Analiza kliniczna kału obejmuje ich wstępne badanie. Jednocześnie lekarz bada jego strukturę, kolor, konsystencję, zapach. Zwykle kał nie powinien zawierać niestrawionych kawałków pokarmu, śluzu, ropy, być przebarwiony lub odwrotnie, zbyt ciemny.

  • Dlaczego nie możesz sam przejść na dietę
  • 21 wskazówek, jak nie kupować nieaktualnego produktu
  • Jak zachować świeżość warzyw i owoców: proste sztuczki
  • Jak pokonać głód cukru: 7 nieoczekiwanych potraw
  • Naukowcy twierdzą, że młodość można przedłużyć

Analiza biochemiczna polega na przeprowadzeniu pewnych reakcji chemicznych, na przykład reakcji na obecność bilirubiny, krwi utajonej, skrobi, kwasów tłuszczowych, białka, flory jodofilowej. Wszystkie te elementy powinny normalnie dawać negatywny wynik reakcji..

Reakcje na amoniak i sterkobilinę powinny być pozytywne. Lekarz za pomocą lakmusu określa poziom kwasowo-zasadowego stanu stolca. Ponadto materiał jest badany pod mikroskopem. Ta metoda badania kału pozwala zidentyfikować obecność elementów patologicznych w odchodach. Mikroskopia stolca pozwala ocenić jakość trawienia pokarmu, zdiagnozować mukowiscydozę, zaburzenia dysbakteryjne i enzymatyczne.

Badanie bakteriologiczne kału jest analizą, dzięki której można wykryć u pacjenta szereg patologii, w tym dysbiozę. W normalnym stanie mikroflora jelitowa jest zrównoważoną symbiozą różnych rodzajów mikroorganizmów, które odpowiadają za funkcjonowanie układu odpornościowego, za proces przetwarzania pokarmu, za utrzymanie prawidłowego poziomu kwasowości i zasobów ochronnych organizmu. Niebezpieczeństwo dysbiozy polega na tym, że niszczy mikroflorę jelitową, w wyniku czego u człowieka mogą nawet rozwinąć się choroby takie jak czerwonka czy choroba gronkowcowa.

Oprócz dysbakteriozy, ten rodzaj diagnozy pokazuje lekarzowi niuanse procesu trawienia pacjenta, stan jego jelit i żołądka. Analiza stolca umożliwia określenie obecności krwawienia w narządach trawiennych.

Określenie patogenów chorobotwórczych pozwala na diagnostykę i potwierdzenie chorób zakaźnych, co poprawia możliwość zastosowania określonej terapii.

  1. StandartGOST.ru - Zalecenia metodyczne. Diagnostyka bakteriologiczna dysbiozy jelit

Więcej aktualnych i istotnych informacji zdrowotnych na naszym kanale Telegram. Zapisz się: https://t.me/foodandhealthru

Specjalizacja: specjalista chorób zakaźnych, gastroenterolog, pulmonolog.

Łączne doświadczenie: 35 lat.

Wykształcenie: 1975-1982, 1MMI, san-gig, wyższe kwalifikacje, lekarz chorób zakaźnych.

Stopień naukowy: doktor najwyższej kategorii, kandydat nauk medycznych.

Trening:

  1. Choroba zakaźna.
  2. Choroby pasożytnicze.
  3. Nagłe wypadki.
  4. HIV.

Analiza kału na dysbiozy: interpretacja wyników

W jelitach osoby dorosłej żyje średnio od 2,5 do 3,5 kg różnych bakterii. Połączenie tych mikroorganizmów nazywa się mikroflorą, a nasze zdrowie i dobre samopoczucie zależy bezpośrednio od stosunku liczby jej poszczególnych przedstawicieli. Brak równowagi w mikroflorze jelitowej lub po prostu dysbioza to bardzo powszechny problem we współczesnym świecie, ale błędem jest uważanie tego za niezależną chorobę. Z punktu widzenia środowiska lekarskiego dysbioza jest tylko stanem (najczęściej - przejściowym), przeciwko któremu może rozwinąć się choroba. Aby temu zapobiec, przy pierwszych charakterystycznych oznakach kłopotów w jelicie zaleca się przeprowadzenie analizy kału pod kątem dysbiozy, której odkodowanie wyników pozwoli lekarzowi zdecydować o dalszej taktyce diagnostycznej i terapeutycznej.

Sukces w dużej mierze zależy od tego, jak starannie pacjent przygotował się do analizy kału i czy prawidłowo zebrał materiał. Jeśli chodzi o diagnozowanie dysbiozy jelit u niemowląt i małych dzieci, konieczne staje się omówienie niektórych subtelności. Dziś powiemy Ci, jakie oznaki i objawy są wskazaniami do przeprowadzenia takiego badania, o czym świadczy analiza kału na dysbiozy (dekodowanie wyników i norm w tabeli), w jaki sposób ustalane są naruszenia równowagi mikroflory jelitowej, dlaczego powstają i jakie konsekwencje mogą prowadzić.

Zwracamy uwagę na fakt, że podane informacje mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępują konieczności korzystania z wykwalifikowanej opieki medycznej. Dysbakterioza to poważny stan patologiczny, który ma szkodliwy wpływ na trawienie, metabolizm, stan odporności i wiele innych aspektów zdrowia człowieka, dlatego wymaga wizyty u lekarza!

Po co robić test kału na dysbiozę?

Biliony bakterii żyjących w naszym organizmie pozostają z nami w relacji symbiotycznej, to znaczy czerpią korzyści od gospodarza, jednocześnie przynosząc mu korzyści. Ale to stwierdzenie jest prawdziwe w różnym stopniu dla wszystkich mikroorganizmów: niektóre z nich są bardziej pożądanymi gośćmi dla człowieka, inne mniej, a niektóre są „persona non grata”. Analiza kału pod kątem dysbiozy jest precyzyjnie przeprowadzana w celu ustalenia liczbowego stosunku między koloniami bakterii zasiedlających jelita.

Wskazania do badania:

Nasilenie, dyskomfort, wzdęcia, ból brzucha;

Podejrzenie infekcji jelitowej;

Nagła utrata wagi bez wyraźnego powodu;

Nietolerancja niektórych pokarmów;

Reakcje alergiczne, wysypki skórne;

Widoczne patologiczne zanieczyszczenia w kale (śluz, krew, ropa).

Bardzo pożądane jest zdanie testu kału na dysbiozy po długotrwałej terapii środkami przeciwbakteryjnymi lub hormonalnymi - rozszyfrowanie wyników badania pozwoli ustalić, w jakim stopniu leczenie wpłynęło na skład mikroflory jelitowej, czy wymagana jest jej korekta.

Istnieją trzy metody:

Koproskopia to rodzaj „pełnej analizy stolca”, pierwszy krok w diagnozowaniu zaburzeń jelit. Rezultatem badań jest coprogram - forma zawierająca wskaźniki, w tym kolor, kształt, konsystencję i zapach kału, informacje o obecności lub braku ukrytej krwi, ropy, śluzu, pasożytów i ich jaj, niestrawione resztki pokarmu, nietypowe komórki i fragmenty tkanek. Jeśli wynik jest niepokojący, lekarz przepisze dodatkowe procedury diagnostyczne;

Analiza bakteriologiczna kału - czyli wysiew na pożywkę. Po 4-5 dniach bakterie rozmnażają się, a asystent laboratoryjny będzie mógł wyciągnąć wniosek o liczbie głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej w 1 gramie materiału (jtk / g). Chodzi o to badanie, o którym dziś mówimy - jest proste i niedrogie, jest wykonywane w każdym szpitalu i nadal służy jako wiodąca metoda określania dysbiozy u dzieci i dorosłych. Jednak taka analiza wymaga bardzo ścisłego przestrzegania zasad przygotowania i zbierania materiału, a także zajmuje zbyt dużo czasu, dlatego wymyślono metodę alternatywną;

Analiza biochemiczna stolca to nowoczesna procedura diagnostyczna oparta na widmowej chromatografii gazowo-cieczowej kwasów tłuszczowych. Rozszyfrowanie wyników badania staje się możliwe w ciągu kilku godzin, odzwierciedla między innymi równowagę mikroflory ciemieniowej jelit. Biochemia stolca jest metodą bardziej czułą i dokładną, nadaje się do niej nawet próbka z wczoraj, ponieważ kwasy tłuszczowe wydzielane przez bakterie podczas ich życiowej aktywności pozostają niezmienione przez długi czas. Analiza biochemiczna kału pod kątem dysbiozy pozwala nawet na ustalenie określonej części jelita, w której wystąpiła awaria. Metoda ma tylko jedną wadę - nie w każdym laboratorium.

Normy analizy biochemicznej kału przedstawiono w tabeli:

Wartość bezwzględna (mg / g)

Względna wartość (jednostki)

Kwas octowy (C2)

Kwas propionowy (C3)

Kwas masłowy (C4)

Całkowita zawartość kwasu

-0,686 do -0,466

-0,576 do -0,578

Przygotowanie do badań i zebranie materiału

Bardzo ważne jest nie tylko prawidłowe zebranie kału do analizy pod kątem dysbiozy, ale także dostarczenie próbki na czas, a także przestrzeganie wszystkich szczegółów przygotowania.

Zacznijmy w kolejności:

Jeśli przeszedłeś kurację antybiotykową, pamiętaj, że warto wykonać badanie kału w celu stwierdzenia zaburzeń równowagi mikroflory jelitowej nie wcześniej niż dwa tygodnie po zakończeniu terapii;

Na trzy dni przed badaniem należy odstawić środki przeczyszczające, przeciwbiegunkowe i przeciwrobacze, NLPZ, pro i prebiotyki, olej rycynowy i wazelinowy, preparaty z baru i bizmutu;

Konieczne jest zakupienie sterylnego plastikowego pojemnika z łyżeczką i szczelnie dopasowaną pokrywką, specjalnie zaprojektowanego do zbierania i transportu kału do analizy, wcześniej w aptece lub do uzyskania w laboratorium;

Defekacja powinna odbywać się w sposób naturalny, bez użycia lewatywy lub innych środków pomocniczych;

Nie pobieraj próbki do analizy z toalety. W tym celu należy przygotować dowolny wygodny pojemnik, który należy dokładnie umyć, polać wrzącą wodą, wysuszyć i wypróżnić;

Przed rozpoczęciem procesu musisz oddać mocz, a następnie umyć się i wysuszyć. W żadnym przypadku do pobranej próbki nie powinien dostać się mocz ani wydzielina z dróg rodnych. Jeśli kobieta miesiączkuje, należy użyć tamponu;

Po wypróżnieniu należy otworzyć przygotowany pojemnik, wziąć łyżkę i zebrać trochę materiału z różnych części kału: od środka, z powierzchni. Jeśli zauważysz podejrzany obszar zawierający śluz lub krew, który różni się konsystencją lub kolorem od otaczającego kału, umieść go w pojemniku! W sumie do analizy potrzeba 6-8 łyżek kału;

Zamknij szczelnie pojemnik i przenieś próbkę do laboratorium nie później niż 2 godziny po pobraniu.

Większość bakterii wchodzących w skład mikroflory jelitowej jest beztlenowa, dlatego pod wpływem otwartego powietrza stopniowo giną. Dlatego tak ważne jest terminowe przekazanie analizy kału pod kątem dysbiozy - tylko wtedy dekodowanie wyników będzie wiarygodne.

Jeśli przechodzisz badania biochemiczne, pilność nie jest tak duża - możesz nawet zamrozić próbkę i przynieść ją do laboratorium następnego dnia. Jest to szczególnie wygodne dla rodziców niemowląt i małych dzieci, ponieważ nie wiadomo, czy będzie można pobrać kał od dziecka do analizy wcześnie rano - być może po prostu nie będzie chciał korzystać z toalety.

Analiza kału pod kątem dysbiozy u niemowląt

Normy badania bakteriologicznego kału u noworodków, niemowląt i starszych dzieci różnią się nieco od tych samych wskaźników u dorosłych, a im młodsze dziecko, tym wyraźniejsze są te różnice. Są związane ze stopniową kolonizacją organizmu dziecka bakteriami. A ten proces z kolei przebiega w różny sposób u niemowląt karmionych naturalnie lub sztucznie. Porozmawiamy o tym bardziej szczegółowo podczas dekodowania wyników analizy kału na dysbiozy w tabeli.

Skład mikroflory jelitowej niemowląt może ulegać niepożądanym zmianom w wyniku zakażenia infekcjami szpitalnymi: Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, grzybami drożdżopodobnymi i tak dalej. W najlepszym przypadku doprowadzi to do przejściowych i drobnych problemów zdrowotnych, aw najgorszym - do poważnej choroby. Dlatego rodzice muszą uważnie monitorować zachowanie i samopoczucie dziecka, stan jego skóry i błon śluzowych, częstotliwość i wygląd wypróżnień, zwłaszcza jeśli niedawno miałaś okazję poddać się leczeniu szpitalnemu..

Konieczne jest przekazanie niemowlęciu analizy kału pod kątem dysbiozy, jeśli występują następujące objawy:

Częste i gwałtowne odbijanie po karmieniu, bardziej przypominające wymioty;

Wzdęcia i kolki w jamie brzusznej, wzdęcia;

Trudność we wprowadzaniu żywności uzupełniającej;

Oznaki nietolerancji niektórych produktów;

Wysypki, plamy na skórze i / lub błonach śluzowych;

Niedawna terapia antybiotykowa lub hormonalna;

Wszelkie problemy z stolcem - nieprawidłowa częstotliwość, nieprawidłowy wygląd lub zapach stolca, obecność patologicznych zanieczyszczeń (krew, śluz, ropa).

Aby dekodowanie wyników badań dało obiektywne wyniki, należy odpowiednio przygotować się do analizy:

Odmówić wprowadzenia nowej żywności uzupełniającej co najmniej 3-4 dni przed wizytą w laboratorium;

Dzień wcześniej nie podawaj dziecku warzyw ani owoców, które mogą zmienić kolor stolca (puree z marchwi, czerwone i czarne jagody, sok z buraków itp.);

Na kilka dni przed badaniem zaprzestań przyjmowania jakichkolwiek leków, w tym środków przeczyszczających i witamin. Wskazane jest zakończenie antybiotykoterapii na 2 tygodnie przed badaniem. Lepiej jest poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko i skonsultować się z terminem analizy kału pod kątem dysbiozy;

Kup sterylny plastikowy pojemnik z łyżeczką. Próbkę kału dziecka można pobrać z powierzchni pieluchy, ale tylko wtedy, gdy wypełniacz nie jest żelem. Najlepiej jest użyć czystej bawełnianej pieluchy i wyprasować ją gorącym żelazkiem. Aby przeprowadzić badanie, wystarczy zebrać 2 łyżki materiału.

Tabela norm dla analizy bakteriologicznej kału

Dzieci powyżej 1 roku życia

Dekodowanie wyników badań

Całą mikroflorę jelitową można podzielić na trzy grupy:

Pożyteczne bakterie - pełnią niezwykle pozytywną rolę w życiu organizmu człowieka, dlatego bardzo ważne jest, aby było ich wystarczająco dużo. Mówimy o bifidobakteriach i pałeczkach kwasu mlekowego;

Bakterie warunkowo chorobotwórcze - niektóre z nich, będąc w równowadze z innymi członkami mikroflory, przynoszą nawet określone korzyści. Ale jeśli ich kolonie rozmnażają się zbyt mocno, a kolonie antagonistów przerzedzają się, bakterie te zmieniają się z konwencjonalnych wrogów w prawdziwych wrogów. Dzieje się tak szczególnie często na tle spadku obrony immunologicznej. Mówimy na przykład o kandydozie, enterokokach czy clostridia;

Bakterie chorobotwórcze - nie powinny znajdować się w organizmie zdrowej osoby. Nie ma z nich żadnej korzyści, są tylko problemy. Jeśli układ odpornościowy nie poradzi sobie z atakiem takich mikroorganizmów, doprowadzi to do rozwoju poważnej choroby. Mowa o Staphylococcus aureus, Salmonella, Shigella i innych „niechcianych gościach” jelita.

Teraz rozważymy bardziej szczegółowo głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej. W formularzu z wynikami analizy kału pod kątem dysbiozy może brakować niektórych z poniższych bakterii - w laboratoriach obowiązują inne zasady, zwłaszcza prywatne. Dlatego lepiej powierzyć dekodowanie wskaźników wykwalifikowanemu lekarzowi, a tutaj podajemy tylko ustalone normy i wskazujemy przyczyny możliwych odchyleń.

Bifidobacteria

Nazwa tego mikroorganizmu pochodzi od łacińskich słów „bakteria” i „bifidus”, czyli „podzielony na dwie części”. Rzeczywiście, bifidobacterium wygląda jak zakrzywiony pręt o długości 2-5 mikronów, rozwidlony na końcach. Należy do klasy beztlenowców Gram-dodatnich. Mikroflora jelitowa zdrowej osoby składa się w około 95% z bifidobakterii. Normy dla niemowląt do roku - 10 jtk w dziesiątym lub jedenastym stopniu / g, a dla dzieci starszych i dorosłych - 10 jtk w dziewiątym lub dziesiątym stopniu / g.

Niedobór tych pożytecznych bakterii jest głównym powodem zgłaszania się do lekarza z dolegliwościami jelitowymi i skierowań na badanie stolca pod kątem dysbiozy - interpretacja wyników prawie zawsze wskazuje na spadek ich liczby. Bez wystarczającej liczby bifidobakterii wchłanianie witamin i mikroelementów jest zaburzone, cierpi na tym metabolizm węglowodanów, miejscowa odporność spada, zwiększa się toksyczne obciążenie wątroby i nerek. Poprawienie mikroflory jelitowej i uzupełnienie niedoboru bifidobakterii jest dość proste - istnieje wiele specjalistycznych leków na to.

Bifidobakterie w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia antybiotykami, hormonami, NLPZ, środkami przeczyszczającymi, przeciw robakom;

Złe odżywianie - nadmiar węglowodanów lub tłuszczów w diecie, na czczo, sztywne monodiety;

Sztuczne karmienie niemowląt, zbyt wczesne wprowadzanie pokarmów uzupełniających;

Wrodzone fermentopatie - nietolerancja laktozy, fruktozy, glutenu i innych składników żywności;

Stany niedoboru odporności, alergie;

Infekcje jelitowe - czerwonka, salmonelloza, jersinioza;

Inwazje pasożytnicze - glistnica, enterobioza, lamblioza;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe - zapalenie jelit, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, wrzód żołądka;

Nagła zmiana klimatu.

Lactobacillus

Nazwa tych pożytecznych członków mikroflory jelitowej pochodzi od łacińskiego słowa „lakier”, co oznacza „mleko”. Jest ich wiele gatunków zasiedlających między innymi inne narządy wewnętrzne, np. Żeńskie narządy płciowe. Lactobacilli należą do gram-dodatnich fakultatywnych beztlenowych mikroorganizmów, wyglądają jak cienkie pręciki i stanowią około 3% całkowitej masy wszystkich bakterii żyjących w jelicie. Zgodnie z dekodowaniem analizy kału pod kątem dysbiozy, wskaźnik ich zawartości u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u dorosłych pacjentów - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g.

Lactobacilli wytwarzają kwasy organiczne, utrzymując w ten sposób prawidłową równowagę pH w jelitach. Ponadto biorą udział w trawieniu błonowym, czyli rozkładają cukier mlekowy, zapobiegając wystąpieniu niedoboru laktazy. Normalna przyswajalność mleka jest w zasadzie niemożliwa bez wystarczającej liczby pałeczek kwasu mlekowego. Człowiek potrzebuje ich także jako stymulatorów odporności miejscowej, ponieważ będąc obcymi elementami pobudzają aktywność immunokompetentnych komórek, zasiedlających strefę ciemieniową jelita. Lactobacilli biorą również udział w metabolizmie kwasów żółciowych, przyczyniają się do prawidłowej perystaltyki jelit, zapobiegają zbytniej twardości kału, a tym samym pośrednio zapobiegają rozwojowi zaparć.

Lactobacilli w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia pre- i probiotyków, niekontrolowane przyjmowanie NLPZ (aspiryna, analgin, ibuprofen), stosowanie środków przeczyszczających lub przeciwrobaczych;

Niezbilansowana dieta, post, diety mono;

Sztuczne karmienie lub zbyt wczesne wprowadzenie pokarmów uzupełniających u niemowląt;

Ostre infekcje jelitowe;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Peptostreptococci

Bakterie te należą do flory warunkowo patogennej, są małymi zaokrąglonymi komórkami, związanymi w krótkie łańcuchy i zdolnymi do poruszania się za pomocą organelli ruchu - rzęsek. Peptostreptococci to Gram-dodatnie beztlenowce, które nie tworzą przetrwalników; żyją w jamie ustnej, pochwie, jelitach i na skórze i stanowią do 18% wszystkich Gram-dodatnich ziarniaków beztlenowych żyjących w ludzkim ciele. Podczas rozszyfrowywania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy norma zawartości peptostreptokoków u dzieci poniżej pierwszego roku życia wynosi maksymalnie 10 do piątego stopnia CFU / g, au dorosłych - maksymalnie 10 do szóstego stopnia CFU / g.

Peptostreptococci odgrywają niewielką rolę w metabolizmie białek i węglowodanów, a także wytwarzają wodór, który jest potrzebny do utrzymania zdrowej równowagi kwasowo-zasadowej w jelitach. Jednak ich liczba powinna być ściśle kontrolowana przez układ odpornościowy i innych członków mikroflory. Nadmiernie namnożone kolonie peptostreptokoków mogą powodować mieszane infekcje jamy brzusznej razem z innymi oportunistycznymi i patogennymi szczepami bakterii. Na przykład w 20% przypadków zapalenia otrzewnej pojawiają się peptostreptococci. Wysiewa się je również przy ginekologicznych chorobach zapalnych, a także przy ropnych ropniach w jamie ustnej..

Peptostreptococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Ostra infekcja jelitowa;

Przewlekłe choroby żołądkowo-jelitowe;

Nadmiar cukrów w diecie.

Escherichia typowa

E. coli (Escherichia coli, typowa Escherichia) to gram-ujemna fakultatywna beztlenowa bakteria nie tworząca przetrwalników, z których większość to oportunistyczne szczepy patogenne i są naturalnym uczestnikiem mikroflory narządów wewnętrznych. Już w ciągu pierwszych czterdziestu godzin po urodzeniu jelita dziecka są skolonizowane przez Escherichia. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy, norma E. coli u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u starszych dzieci i dorosłych - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g. W porównaniu z innymi mikroorganizmami E. coli stanowi do 1% całkowitej masy bakterii żyjących w jelicie.

Typowa Escherichia przynosi korzyści człowiekowi: bierze udział w syntezie witamin B i K, w metabolizmie cholesterolu, bilirubiny i choliny, we wchłanianiu żelaza i wapnia. Escherichia coli produkuje szereg niezbędnych kwasów (octowy, mlekowy, bursztynowy, mrówkowy), kolicyny, które są szkodliwe dla bakterii chorobotwórczych, a także pobiera z jelit nadmiar tlenu, który jest szkodliwy dla pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii. Dlatego pomimo oportunistycznego statusu E. coli, jej niedobór jest wysoce niepożądany..

Escherichia w kale są obniżone - przyczyny:

Długotrwała terapia lekami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Sztuczne karmienie niemowląt.

Escherichia laktozo-ujemna

Obecność tego szczepu w interpretacji wyników analizy kału na dysbiozy jest do zaakceptowania. Norma zawartości laktozo-ujemnej Escherichia coli w jelicie u dzieci i dorosłych wynosi nie więcej niż 10 jtk / g.

Przekroczenie tego wskaźnika jest alarmującym znakiem, szczególnie w połączeniu z niedoborem pełnoprawnej Escherichii. Szczep laktozo-ujemny nie spełnia funkcji przypisywanych E. coli, ale po prostu działa bezużytecznie. W warunkach obniżonej odporności E. coli - „pasożyt” będzie działać po stronie szkodliwych bakterii i pogorszyć przebieg procesu zapalnego, jeśli się on rozpocznie. U małych dzieci zwiększona zawartość laktozo-ujemnej Escherichia w kale pośrednio wskazuje na inwazję robaków, dlatego taki wynik analizy wymaga dalszych badań..

Fusobacteria

Należą do beztlenowców Gram-ujemnych, są polimorficzne, przy czym nie posiadają organelli ruchu, nie tworzą zarodników i kapsułek. Z wyglądu fusobakterie są cienkimi pręcikami o długości 2-3 mikronów ze spiczastymi końcami. Są naturalnymi członkami mikroflory jamy ustnej, górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i narządów płciowych. Zgodnie ze standardami analizy kału pod kątem dysbiozy, w jelitach niemowląt dopuszcza się zawartość fusobakterii do 10 w szóstym stopniu jtk / g, u dorosłych pacjentów - do 10 w ósmym stopniu jtk / g.

Fusobakterie są warunkowo patogenne, podczas gdy nie pełnią żadnej użytecznej funkcji w organizmie człowieka, chyba że wchodzą w konkurencyjne interakcje z innymi, bardziej potencjalnie niebezpiecznymi mikroorganizmami. Niektóre rodzaje fusobakterii w stanach niedoboru odporności mogą wywoływać ropne zapalenie septyczne. Osłabione dzieci i osoby starsze z ciężką dławicą mogą rozwinąć groźne powikłanie - fusospirocetozę. Jest to proces martwicze, który atakuje błony śluzowe jamy ustnej i gardła..

Bakteroidy

Są to warunkowo patogenne beztlenowce w kształcie pałeczek Gram-ujemnych. Są drugim co do wielkości uczestnikiem naturalnej mikroflory jelitowej po bifidobakteriach. Rozszyfrowanie wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy implikuje następujące normy dla bakteroidów: u dzieci poniżej pierwszego roku życia - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g, u dorosłych - 10 w dziewiątym lub 10 w dziesiątym stopniu CFU / g. Warto zauważyć, że u niemowląt w wieku do 6-8 miesięcy bakterie te nie są zasiane, zwłaszcza jeśli dziecko jest karmione piersią i nie otrzymuje wczesnej żywności uzupełniającej..

Bakteroidy w normalnym stężeniu są przydatne - biorą udział w metabolizmie tłuszczów. Ale jeśli nadmiernie się rozmnażają, zaczną konkurować z E. coli o tlen, a to grozi zaburzeniami trawienia, niedoborem witamin i pierwiastków śladowych, obniżeniem odporności miejscowej i innymi problemami (mówiliśmy o użytecznej roli typowej Escherichii powyżej). Ich bezpośredni antagoniści, pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie, hamują wzrost populacji bakteroidów. Dlatego jeśli wyniki analizy kału pod kątem dysbakteriozy wskazują na nadmierne stężenie bakteroidów w jelicie, zaleca się wypicie kursu odpowiednich leków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory.

Bakteroidy w kale są podwyższone - przyczyny:

Nadmierne spożycie tłuszczu;

Niedobór bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego.

Bakteroidy w kale są zmniejszone - przyczyny:

Długotrwała terapia środkami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelitowa;

Eubacteria

Beztlenowce Gram-dodatnie mają kształt grubych, krótkich kolumn lub spłaszczonych kulek, mają sztywne ściany komórkowe i nie tworzą zarodników. Eubakterie należą do przedstawicieli naturalnej mikroflory jelitowej, są jednak warunkowo patogenne, ponieważ niektóre ich szczepy mogą wywoływać procesy zapalne w jamie ustnej, układzie oddechowym, narządach płciowych, stawach, sercu, mózgu, a także mogą powodować powikłania pooperacyjne. Normy dotyczące zawartości eubakterii w jelicie przy dekodowaniu wyników analizy kału pod kątem dysbiozy są następujące: dla niemowląt - 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, dla starszych dzieci, dorosłych i osób starszych - 10 w dziewiątym lub dziesiątym stopniu CFU / g.

Z tych danych wynika, że ​​eubakterie są dość licznymi przedstawicielami mikroflory jelitowej. Warto zauważyć, że u dzieci poniżej pierwszego roku życia, które są karmione piersią, bakterie te są wysiewane niezwykle rzadko, podczas gdy u sztucznych dzieci są prawie zawsze obecne. Eubakterie w odpowiednim stężeniu są korzystne dla organizmu - uczestniczą w metabolizmie cholesterolu i metabolizmie hormonalnym, syntetyzują ważne kwasy organiczne, fermentują węglowodany, wytwarzają witaminy, rozkładają celulozę. Jednak ich nadmierne ilości, zwłaszcza w warunkach obniżonej odporności immunologicznej, mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia..

Nadmiar wskaźników zawartości eubakterii w kale jest swoistym markerem obecności polipów w jelicie grubym, dlatego koniecznie wymaga dodatkowego badania (sigmoidoskopia, kolonoskopia).

Enterococci

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarenkowce, zwykle łączące się w pary lub łańcuchy, które nie tworzą zarodników. Enterokoki należą do flory oportunistycznej, są obecne w jelitach ludzi w każdym wieku i stanowią do 25% wszystkich występujących tam form kokosowych. Normalne wskaźniki zawartości enterokoków w dekodowaniu analizy kału pod kątem dysbiozy: u niemowląt - od 10 do piątego stopnia do 10 do siódmego stopnia CFU / g, u starszych dzieci i dorosłych pacjentów - od 10 do piątego stopnia do 10 do ósmego stopnia CFU / g.

Enterococci pełnią kilka przydatnych funkcji: biorą udział w metabolizmie węglowodanów, syntezie witamin i utrzymywaniu lokalnej odporności. Jednak populacja enterokoków nie powinna przewyższać liczebnie populacji E. coli, w przeciwnym razie te ostatnie zaczną umierać w konfrontacji konkurencyjnej. Opinia lekarzy dotycząca nieszkodliwości enterokoków straciła ostatnio na znaczeniu. Pojawiły się zmutowane szczepy, które są oporne na działanie najsilniejszych antybiotyków: penicylin beta-laktamowych, cefalosporyn, aminoglikozydów, a nawet wankomycyny. Znane są przypadki zakażeń szpitalnych, powikłań pooperacyjnych i chorób zapalnych wywołanych przez enterokoki, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia.

Enterococci w kale są zwiększone - przyczyny:

Długotrwała antybiotykoterapia;

Staphylococcus saprofityczny i naskórkowy

Gram-dodatnie fakultatywne beztlenowe ziarniaki o średnicy do 1,2 mikrona, nie tworzące przetrwalników, nieruchome, łączące się w grupy jak kiście winogron. Staphylococcus saprofityczny żyje głównie w drogach moczowo-płciowych i naskórku, jak sama nazwa wskazuje, na powierzchni skóry i błon śluzowych. Oba te gatunki należą do warunkowo patogennej mikroflory i mogą normalnie występować w interpretacji wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy: do 10 jtk / g w IV stopniu u dzieci i dorosłych.

Chociaż te gronkowce są kontrolowane przez układ odpornościowy, nie mogą powodować znaczących szkód dla zdrowia ludzkiego. Ale nie ma też z nich żadnej korzyści. Kolonie gronkowców saprofitycznych, które namnażały się w jelicie, mogą powodować ostre zapalenie pęcherza moczowego lub cewki moczowej, jeśli zostaną nieprawidłowo wytarte po skorzystaniu z toalety, i naskórka - na przykład zapalenie spojówek w wyniku pocierania oczu brudnymi rękami. Nadmiar wskaźnika zawartości tego typu gronkowców w kale jest jednoznacznie niekorzystnym objawem, a jeśli jest znaczący, to pacjent może wymagać antybiotykoterapii.

Waylonella

Gram-ujemne ziarniaki beztlenowe, bardzo małe, nieruchome i nie tworzące przetrwalników, zwykle grupujące się w nieregularne plamki. Veilonella należą do mikroorganizmów oportunistycznych i pokojowo współistnieją z ludźmi, jednak niektóre z ich szczepów mogą wywoływać ropno-septyczne procesy zapalne. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbakteriozy stosuje się następujące normy: dla dzieci poniżej pierwszego roku życia - mniej niż lub równe 10 do piątego stopnia CFU / g, dla starszych dzieci i dorosłych - 10 do piątego lub szóstego stopnia CFU / g. Warto zauważyć, że w warunkach naturalnego żywienia Veilonella jest zasiewana u mniej niż połowy niemowląt..

Bakterie te pełnią pożyteczną funkcję - rozkładają kwas mlekowy. Ponadto istnieją badania naukowe wskazujące na pośredni związek między niedoborem Veilonella a ryzykiem astmy u dzieci. Ale są rodzaje tych bakterii, które mają wyraźne właściwości paradontogenne - drobnoustroje gromadzą się w płytkach nazębnych, powodują zapalenie dziąseł i utratę zębów. I na przykład Veillonella parvula wywołuje zapalenie okrężnicy u ludzi. Ponadto nawet korzystne szczepy Veilonella, w stanach nadmiaru w jelicie, prowadzą do zwiększonej produkcji gazów, niestrawności i biegunki..

Clostridia

Gram-dodatnie bezwzględnie beztlenowe bakterie w kształcie pałeczek zdolne do rozmnażania przez przetrwalniki. Nazwa „clostridia” pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „wrzeciono” i nie jest to przypadek: znajdujący się w środku zarodnik ma z reguły większą średnicę niż sama komórka, przez co pęcznieje i wygląda jak wrzeciono. Rodzaj Clostridia jest bardzo liczny - są wśród nich zarówno przedstawiciele flory oportunistycznej, jak i czynniki wywołujące groźne choroby (tężec, botulizm, zgorzel gazowa). Norma zawartości Clostridia w kale przy dekodowaniu analizy pod kątem dysbiozy jest następująca: u niemowląt - nie więcej niż 10 w trzecim stopniu CFU / g, u dorosłych - nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g.

Clostridia pełnią pożyteczną funkcję - biorą udział w metabolizmie białek. Produkty przemiany materii to substancje zwane indolem i skatolem. W rzeczywistości są to trucizny, ale w niewielkich ilościach pobudzają perystaltykę jelit, promując wydzielanie kału i zapobiegając rozwojowi zaparć. Jeśli stężenie Clostridia w jelicie jest zbyt wysokie, doprowadzi to do zgniłej dyspepsji, której żywymi objawami są wodnista biegunka o nieprzyjemnym zapachu, nudności, wzdęcia, wzdęcia, kolki, a czasami wzrost temperatury ciała. Na tle osłabionej odporności iw połączeniu z innymi chorobotwórczymi bakteriami Clostridia może powodować martwicze zapalenie jelit, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pochwy, zapalenie gruczołu krokowego i wiele innych chorób zapalnych.

Candida

Grzyby drożdżopodobne-deuteromycetes, jednokomórkowe mikroorganizmy o okrągłym lub owalnym kształcie, tworzące pseudomycelium, czyli długie cienkie włókna. Najpopularniejszymi gatunkami są Candida albicans i Candida tropicalis. Zasiedlają organizm ludzki w pierwszym roku życia, żyją na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, a także w jelitach. Candida jest jasnym przedstawicielem oportunistycznej flory. Podczas dekodowania wyników analizy stolca pod kątem dysbiozy zwykle przestrzega się następujących norm: nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g dla pacjentów w każdym wieku.

Candida bierze udział w regulacji poziomu pH, więc jeśli ich liczba mieści się w dopuszczalnych granicach, są one korzystne dla ludzi. Ale jeśli grzyby drożdżopodobne namnażają się zbyt mocno, doprowadzi to do rozwoju miejscowej lub nawet ogólnoustrojowej kandydozy. Grzyby atakują jamę ustną (drożdżakowe zapalenie jamy ustnej), odbytnicę (drożdżakowe zapalenie odbytnicy), pochwę (pleśniawki) i tak dalej. Wszystkie te choroby, oprócz tego, że są wyjątkowo nieprzyjemne, którym towarzyszy świąd, ból i wydzielina, są również trudne do wyleczenia. W końcu grzyby drożdżopodobne są jednymi z najbardziej wytrzymałych i szybko rozmnażających się mikroorganizmów..

Candida w kale jest zwiększona - przyczyny:

Nadużywanie węglowodanów, miłość do słodyczy;

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia przeciwgrzybiczego;

Stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;