Gruczolakorak odbytnicy

Diagnoza

Osiem z 10 gruczolakoraków rozwija się w środkowej części - bańce odbytnicy, gdzie wchłaniana jest woda i ostatecznie powstaje kał. Jelito ma 16-18 cm długości i szerokości. Część przed zwieraczem odbytu stanowi jedną szóstą długości, część przechodząca do esicy to dwie szóste, reszta to ampułka odbytnicy.

Stopień złośliwości gruczolakoraka determinuje dojrzałość jego komórek - różnicowanie. Komórki rakowe są podobne do komórek narządów, ale stopień podobieństwa może być bardzo różny. Kiedy złośliwa komórka jest bardziej podobna do swojej progenitorowej komórki macierzystej niż do dojrzałej komórki gruczołowej, wówczas nazywa się ją niezróżnicowaną. Im bardziej agresywny guz, tym mniej komórek w nim podobnych do „rodzimego” gruczołu.

Jeśli komórki rakowe w przeważającej mierze zachowują strukturę gruczołową, wówczas taki gruczolakorak jest uważany za wysoce zróżnicowany. W średnio zróżnicowanym gruczolakoraku połowa komórek nowotworowych jest podobna do komórek gruczołowych odbytnicy. Od połowy do dwudziestej komórek - słabo zróżnicowane. A kiedy mniej niż 5% komórek guza jest podobnych do natywnych komórek odbytnicy, jest to niezróżnicowany rak.

Podział na etap

Etapy gruczolakoraka odbytnicy zależą od stopnia zaangażowania ściany jelita w proces nowotworowy. Jeśli komórki nowotworowe osiadły tylko w najbardziej powierzchownych warstwach błony śluzowej, to jest to rak stopnia 0, w warstwie podśluzowej lub mięśniowej - stadium I, w stadium II rak może rozrosnąć się przez całą ścianę jelita, ale węzły chłonne powinny być czyste. W III stadium guz pierwotny może być dowolny, a węzły chłonne są dotknięte rakiem. Kryterium definiujące IV stopień - przerzuty do innych narządów.

Objawy kliniczne

Gruczolakorak przeszkadza w jelitach, pełniąc funkcję tworzenia i usuwania kału, dlatego objawami choroby są zaburzenia stolca. Jest to zaparcie lub biegunka, których nasilenie z czasem nasila się - coraz gorzej. Na przykład osłabiony raz dziennie, po pewnym czasie, już trzy razy dziennie, odnotowuje się luźne stolce, a potem jeszcze więcej, podczas gdy bez leków nie ma stolca o normalnej konsystencji.

Są fałszywe pragnienia dna i poczucie niższości wypróżnień, ich bolesność. Krew pojawia się w kale, najpierw w smugach, potem zaczyna się wyróżniać w ciemnych, prawie czarnych skrzepach, można z nią zmieszać śluz. Jeśli guz rośnie blisko odbytu, może wystąpić nietrzymanie stolca i gazów. Ból w odbytnicy pojawia się z gruczolakorakiem, który atakuje splot nerwowy. Zaangażowanie w konglomerat raka pęcherza moczowego powoduje objawy powolnego i opornego na leczenie zapalenia pęcherza. Podczas kiełkowania we włóknie pochwy ból pojawia się podczas stosunku.

Wraz z daleko idącym procesem i chroniczną utratą krwi w wyniku kiełkowania gruczolakoraka naczyniowego rozwija się anemia, pogarsza się stan zdrowia i nasila się osłabienie. A utrata masy ciała dołącza do późnego stadium gruczolakoraka, kiedy to rozrzucił przerzuty po całym ciele.

Wykrywanie i leczenie

Gruczolakoraka odbytnicy wykrywa się za pomocą badania cyfrowego, w celu uzyskania analizy wykonuje się badanie endoskopowe, wymagana jest kolonoskopia w celu wykluczenia drugiego synchronicznego guza w innej części jelita grubego. Przed rozpoczęciem leczenia MRI miednicy określi prawdziwy rozmiar gruczolakoraka.

Radykalne leczenie gruczolakoraka odbytnicy jest tylko chirurgiczne, jeśli to konieczne, uzupełnione radioterapią i chemioterapią. W przypadku małego raka odbytnicy dobre wyniki uzyskuje się dzięki chirurgii endoskopowej, która jest możliwie jak najbardziej oszczędzająca i zachowująca narząd. W przypadku rozległego gruczolakoraka wykonuje się chemioradioterapię. Stosowana jest terapia fotodynamiczna, która zmniejsza stan zapalny wokół guza i poprawia wnikanie do niego leków chemioterapeutycznych.

Odbytnica jest niewielka i wcale nie sterylna; operacje w okolicy intymnej z częściowym lub całkowitym zatrzymaniem narządu czasowo lub na stałe są bolesne dla pacjentów. Jednak odmowa operacji przez pacjenta jest jeszcze bardziej nie do zniesienia ze względu na rozległe rozprzestrzenianie się gruczolakoraka odbytnicy, w tym przypadku interwencje paliatywne mogą poprawić jakość życia pacjenta..

Jesteśmy gotowi do zorganizowania diagnostyki i leczenia gruczolakoraka okrężnicy w najlepszych klinikach w Moskwie i za granicą. Aby wybrać klinikę, zadzwoń do nas pod numer: +7 (495) 023-10-24.

Umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy

Średnio zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy jest rodzajem nowotworu. Aby zapobiec rozwojowi poważnej patologii, konieczne jest poznanie czynników, które wywołały chorobę, objawy i metody eliminacji choroby.

Średnio zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy najczęściej występuje u mężczyzn w starszej kategorii wiekowej (po 45 roku życia). Kobiety rzadziej cierpią na tę patologię. Podział ze zniszczeniem atypowych komórek nowotworowych następuje szybko. Patologia charakteryzuje się wczesnymi przerzutami nowotworów złośliwych, które prowadzą do śmierci w ciągu 1 roku od początku procesu patologicznego.

Opis choroby

Przetworzona żywność (kał) jest zatrzymywana w odbytnicy przed opróżnieniem.

Organ składa się z kilku warstw:

  • śluzowaty;
  • muskularny;
  • brzuszny.

Jelito jest otoczone węzłami chłonnymi, w których zatrzymywane są wirusowe i bakteryjne infekcje komórkami nowotworowymi. Guzy jelita grubego lub gruczołowego w początkowej fazie rozwoju nie mają rozpoznawalnych objawów. Dlatego późny etap (pooperacyjny, chemiczny) nie pozostawia pacjentom szans na wyzdrowienie..

Wraz ze wzrostem gruczolakoraka w nabłonku gruczołowym wewnętrzna ściana jest wyłożona. Najczęściej obserwuje się to u starszych pacjentów żyjących w zanieczyszczonym środowisku i niewłaściwym życiu. Choroba jest wykrywana na podstawie wyników badań na marker nowotworowy (mcb 10) - złośliwy guz narządu odbytu.

Wysoko zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy ma złe rokowania z powodu trudności w postawieniu wczesnej diagnozy.

Powody

Gruczolakorak jelita grubego jest spowodowany:

Specjalista ds. Profili

  • cechy genetyczne;
  • patologie postaci przewlekłej w okrężnicy, w tym szczeliny w kanale odbytu, formacje przetokowe, choroby hemoroidalne, polipowatość;
  • Choroba Crohna;
  • zmiany związane z wiekiem;
  • częsty stres;
  • trwałe zaparcia;
  • niektóre leki;
  • wirus brodawczaka;
  • szkodliwa dieta;
  • szkodliwa praca w przemyśle chemicznym;
  • siedzący tryb życia;
  • nadwaga;
  • uzależnienie od alkoholu, nikotyny.

Powstanie procesu onkologicznego jest możliwe w obecności jakiegokolwiek czynnika prowokującego.

Klasyfikacja

Złośliwa patologia jelita grubego jest podzielona na grupy, biorąc pod uwagę jednorodność guza i jego cechy.

Etapy choroby

  1. Wysokie różnicowanie to nieznacznie zmieniony skład komórkowy z powiększonym jądrem. Komórki działają bez przerwy, u osób starszych nie ma przerzutów ze wzrostem guza do innych narządów. Młodsi pacjenci są bardziej zagrożeni. W ciągu 12 miesięcy mają nawracający guz, którego rozpoznanie jest trudne ze względu na podobieństwo zdrowych komórek. Dobra odpowiedź na terapię daje pozytywne wyniki w zakresie przeżycia. Ponad 98% pacjentów jest w remisji po manipulacjach terapeutycznych. W przypadku braku przerzutów tworzenie się jelita grubego rozwija się powoli.
  2. Umiarkowane zróżnicowanie - nowotwory o mniej pozytywnej dynamice. Tylko w połowie przypadków węzły chłonne po przerzutach dają prognozę 5-letniego przeżycia. Narastają komórki nabłonka, co powoduje niedrożność jelit. Choroba charakteryzuje się tworzeniem się przetok, wybuchem zapalenia otrzewnej. Duży proces nowotworowy prowadzi do pęknięcia ścian jelita z ciężką utratą krwi. Poważny proces patologiczny po operacji lub innym leczeniu ma pozytywne rokowanie.
  3. Niskie różnicowanie jest procesem onkologicznym jelita grubego, charakteryzującym się guzem ciemnokomórkowym i agresywną formacją. Możliwe jest wykrycie nowotworu u 20% pacjentów. Pacjenci mają wczesne przerzuty do sąsiednich tkanek, polimorfizm komórkowy. Rokowanie u pacjentów z podobnym gruczolakorakiem jest złe.

Rak gruczołowy dzieli się również na podgatunki:

Komórka rakowa

  • Płaskonabłonkowy - występowanie procesu nowotworowego w kanale odbytu, składającego się z komórek płaskich. Nowotwór charakteryzuje się dużą złośliwością, nadmiernie agresywnym rozwojem. U pacjentów rozpoznaje się proliferację prostaty, pochwy, moczowodu, moczowodu. Częste nawroty po wykryciu guza przyczyniają się do śmierci w ciągu trzech lat, tylko jedna trzecia pacjentów przeżywa dłużej niż 5 lat.
  • Śluzowy (śluzowy) - guz bez wyraźnych granic ze względu na śluzowy skład nabłonka. Pacjenci mają przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych. Leczenie tego guza nie obejmuje radioterapii ze względu na brak wrażliwości na promieniowanie.
  • Cricoid to formacja guza, która dotyka młodsze pokolenie ludzi, osoby starsze rzadko spotykają się z tą patologią. Choroba jest przemijająca z agresywnym rozwojem i przerzutami do chłonki i wątroby prawie na początku powstawania procesu. Wewnętrzna warstwa narządu odbytu jest również naznaczona inwazją przerzutów.
  • Tubular - proces gruczolakoraka w postaci połączenia rurowego, ma średnią wielkość z rozmytymi granicami. Prawie połowa pacjentów ma ten patologiczny przebieg raka..

Blastoma złośliwa część odbytniczo-esicy okrężnicy charakteryzuje się poważnymi objawami i zgonem. Taki guz nie ma błony, rozwija się w tkankę bez przeszkód i objawia się przerzutami, co prowadzi do rozprzestrzeniania się raka w większości narządów. Leczenie jest skomplikowane.

Objawy

Kiedy gruczolakorak dopiero zaczyna się formować, nie ma oznak procesu nowotworowego u pacjentów.

Wraz z kiełkowaniem raka do sąsiedniej tkanki proces odbytniczy zostaje zablokowany, co można rozpoznać po następujących cechach:

Gdy proces nowotworowy rozrasta się do innych narządów, odpływ moczu zostaje zakłócony, niedrożność jelita, pęknięcie ściany jelita, utrata krwi, ostra niedokrwistość, zjawiska przetokowe, zapalenie otrzewnej brzusznej.

Diagnostyka

Gruczolakoraka z jego strukturą histologiczną, lokalizacją i rozmiarem można rozpoznać według następującego schematu badawczego:

  • konsultacje z proktologiem, skargi pacjentów na niepokojące objawy w narządach i układach;
  • zebranie wywiadu choroby, biorąc pod uwagę predyspozycje do patologii nowotworowych;
  • przeprowadzanie badania palpacyjnego z opukiwaniem i osłuchiwaniem pacjenta;
  • diagnostyka laboratoryjna i instrumentalna.

Badanie instrumentalne polega na wykonaniu radiografii, ultrasonografii, tomografii komputerowej, spiralnej.

Leczenie

Gruczolakoraka odbytnicy leczy się indywidualnie. Schemat wyboru terapii zależy od zróżnicowania guza, stopnia uszkodzenia, rozwoju procesu i stanu pacjenta. Terapia zapewnia kilka metod eliminacji patologii onkologicznych: chirurgię, chemioterapię i radioterapię. Łącząc wszystkie techniki, onkolodzy potrafią zneutralizować raka gruczołowego.

Za najskuteczniejszą terapię gruczolakoraka uważa się operację chirurgiczną, podczas której usuwa się nowotwór z zajętym obszarem jelita i aparatem zwieracza. Przez ścianę otrzewnej przeprowadza się kolostomię w celu usunięcia kału. Do niego przymocowany jest pojemnik do zbierania kału. Przed i po operacji pacjent przechodzi kilka kursów chemii i radioterapii.

Opieka operacyjna nie zawsze jest możliwa u pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych, wówczas zaleca się leczenie paliatywne, mające na celu zmniejszenie bólu w celu poprawy i wydłużenia życia.

Przeprowadza się elektrokoagulację guza i inne środki:

  • chemia - pacjentowi wstrzykuje się lek cytostatyczny (Irinotecan, Fturocilin) ​​lub kompleks leków chemioterapeutycznych;
  • radioterapia - radioterapia określonego obszaru dotkniętego gruczolakorakiem.

Wykonane działania terapeutyczne pozwalają na zmniejszenie wielkości nowotworów, po tym jak chirurdzy mogą wyciąć formację onkologiczną.

Zapobieganie

W przypadku gruczolakoraka u pacjenta dalsze rokowanie zależy od kategorii wiekowej pacjenta, stanu układu odpornościowego, stopnia zaawansowania raka, prowadzonej terapii i innych osób. Ujawniona patologia na początkowym etapie pozwala w 93% przypadków żyć chorym do pięciu lat. Drugi etap onkologii gruczołowej ma mniejszy wskaźnik przeżywalności, wynoszący 68%. W trzecim etapie 45% pacjentów przeżywa po leczeniu. Na czwartym etapie pacjenci żyją do 5 lat w 10% przypadków.

Aby zapobiec procesom nowotworowym, konieczna jest zbilansowana dieta, dużo ruchu, monitorowanie wagi, nie daj się ponieść paleniu i piciu alkoholu. Jeśli doszło do gruczolakoraka, to po wykonaniu działań terapeutycznych pacjent powinien być regularnie monitorowany przez onkologa, aby zapobiec nawrotom.

Gruczolakorak jelit: rodzaje, stadia, rozpoznanie, leczenie

Odżywianie zawsze było jednym z centralnych miejsc w życiu człowieka. Zakłócenie procesu trawienia prowadzi do wielu problemów, zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Nic dziwnego, że mówią, że jesteśmy tym, co jemy. Ze względu na wpływ różnych agresywnych czynników środowiska wewnętrznego i zewnętrznego występuje masa schorzeń przewodu pokarmowego: od próchnicy po zapalne choroby wrzodowe przewodu pokarmowego. Jedną z najniebezpieczniejszych chorób jest gruczolakorak jelit. Więcej szczegółów na temat tej patologii zostanie omówionych poniżej..

Definicja

Gruczolakorak jelit lub rak gruczołowy to złośliwy nowotwór nowotworowy, który atakuje dowolną część jelita i pochodzi z komórek nabłonkowo-gruczołowych błony śluzowej (wewnętrznej). Taki guz jest dość niebezpieczny i powszechny. Ze względu na to, że charakteryzuje się długim bezobjawowym przebiegiem, często zdarza się, że obecność choroby jest wykrywana już na zaawansowanym etapie, gdy leczenie nie ma sensu.

Anatomia jelit

Jelito spełnia wiele funkcji wspomagających normalne życie. Zajmuje się siekaniem jedzenia, trawieniem go, wchłanianiem składników odżywczych i usuwaniem produktów przemiany materii. Składa się z kilku sekcji - cienkich i grubych.

Na zdjęciu: Anatomia jelit

Ogólnie rzecz biorąc, przewód pokarmowy ma około siedmiu do ośmiu metrów długości u przeciętnej osoby żyjącej i około 10-12 metrów u osoby zmarłej. Jest ukrwiona przez tętnice krezkowe - górna i dolna są izolowane. Odpływ krwi odbywa się do żył o tej samej nazwie, które następnie wpływają do układu żył wrotnych, są filtrowane przez wątrobę i wracają do serca.

Ściana dowolnej części jelita ma trzy warstwy - wewnętrzną warstwę śluzową i warstwę podśluzową, warstwę mięśniową zapewniającą perystaltykę, zewnętrzną warstwę surowiczą reprezentowaną przez otrzewną trzewną.

Jelito cienkie składa się z następujących sekcji:

  • Dwunastnica.
  • Jejunum.
  • Talerz.

Jelito grube składa się z:

  • Cecum z wyrostkiem robaczkowym.
  • Okrężnica wstępująca, poprzeczna i zstępująca.
  • Okrężnica esicy.
  • Odbytnica.

Jelito cienkie

Najczęściej lokalizacją raka jelita cienkiego jest początek dwunastnicy lub jelita krętego. Guz ten rozwija się w wyniku zwyrodnienia komórek nabłonka gruczołowego pod wpływem różnych czynników prowokujących. W przypadku gruczolakoraka jelita cienkiego objawy nie są wykrywane przez długi czas, tylko wtedy, gdy rozmiar guza osiąga znaczny rozmiar, możliwa jest klinika niedrożności jelit. Dzięki tej diagnozie pacjenci udają się na stół operacyjny, po czym ujawnia się prawdziwa przyczyna problemów z wypróżnianiem..

Anatomia jelita cienkiego

Dwukropek

Podobny charakter ma gruczolakorak jelita grubego - powstaje z komórek nabłonka śluzowego znajdujących się w jelicie. Ponadto, wraz ze wzrostem guza, połączą się objawy podobne do guza jelita cienkiego. Pojawiają się problemy z trawieniem, częste wzdęcia, zaparcia ustępują biegunce, przejście gruboziarnistego pokarmu włóknistego jest trudne.

Ponadto posiada ulubione lokalizacje. Należą do nich esicy, ślepy i odbytniczy.

Schematyczne przedstawienie jelita grubego

Guz esicy okrężnicy

Na chorobę gruczolakoraka jelita tego oddziału najczęściej wpływają kategorie osób, które mają następujące czynniki predysponujące:

  • Zaawansowany wiek.
  • Siedzący tryb życia.
  • Częste zaparcia, które podczas wysiłku uszkadzają błonę śluzową jelit.
  • Obecność polipów w świetle jelita, końcowe zapalenie jelita krętego, uchyłki.
  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Rozwój tego typu choroby przebiega według następującego scenariusza. Istnieje odcinek błony śluzowej, który jest chronicznie uszkadzany przez gruby kał. Ponadto w wyniku ciągłego urazu komórki nabłonkowe odradzają się i nabierają cech wzrostu guza nowotworowego - zaczynają się aktywnie dzielić, tracą kontakt z otaczającymi komórkami, tracą swoją funkcję i aktywnie wrastają w otaczające tkanki. Dopóki guz ma mniej niż półtora centymetra średnicy, przerzuty nie rozprzestrzeniają się w krwiobiegu.

Guz esicy okrężnicy

Gdy guz zajmuje połowę światła rurki, w regionalnych węzłach chłonnych pojawiają się pojedyncze przerzuty, które pełnią rolę kolektorów i nie pozwalają komórkom nowotworowym przejść dalej. Po całkowitym zamknięciu jelita przerzuty rozprzestrzeniają się po całym organizmie i aktywnie wrastają w otaczające tkanki.

Guz jelita ślepego

Mechanizm powstawania guza jest w przybliżeniu taki sam, jak opisany powyżej. Zazwyczaj gruczolakorak jelita ślepego występuje u dwóch kategorii pacjentów - u dzieci i osób starszych. Wzrost poprzedzony jest tak zwanym stanem „rak na miejscu” lub polipami.

Na zdjęciu: Guz jelita ślepego mobilizowany podczas operacji

Guz odbytnicy

Rak gruczołowy zlokalizowany w odbytnicy - występuje najczęściej i najczęściej u osób starszych. Eksperci kojarzą występowanie tego typu chorób z takimi czynnikami, jak niezrównoważone odżywianie, zbyt dużo gruboziarnistego błonnika w pożywieniu, brak błonnika. Istnieje również możliwość zachorowania na skutek przewlekłego kontaktu z chemicznymi czynnikami rakotwórczymi, zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego. Lokalizacja guza może wyglądać następująco:

  • Analny
  • Ampullar
  • Nadampular

Przyczyny występowania

Nie ma zgody co do dokładnej przyczyny rozwoju gruczolakoraka jelit. Ale lekarze identyfikują czynniki, które ich zdaniem mogą powodować uraz z późniejszym nowotworem złośliwym komórek warstwy śluzowej jelita:

Częste spożywanie tłustych potraw.

Niedostateczne spożycie błonnika roślinnego.

Nadmierne spożycie produktów mięsnych.

Historia zapalenia okrężnicy i innych chorób zapalnych jelit.

Predysponująca historia rodzinna. Jeśli rodzina miała przypadki gruczolakoraka jelit, to ryzyko zachorowania wzrasta kilkakrotnie.

Zagrożenia zawodowe - praca z azbestem, metalami ciężkimi.

Zakażenie onkogennym szczepem wirusa brodawczaka ludzkiego.

Uraz błony śluzowej podczas seksu analnego.

Jak leczyć gruczolakoraka odbytnicy?

Gruczolakorak odbytnicy jest chorobą jelita dolnego, która wiąże się z powstaniem nowotworu złośliwego, upośledzeniem funkcji narządu i rozwojem dalszych powikłań. Występuje głównie u mężczyzn w starszym wieku. Zajmuje trzecie miejsce pod względem rozpowszechnienia wśród chorób nowotworowych przewodu pokarmowego, częściej rozwija się gruczolakorak odbytnicy wysoko zróżnicowany. Prognozy dotyczące przeżycia nie zawsze są korzystne.

Powody

Według ekspertów jedną z głównych przyczyn rozwoju raka jest mutacja genu. To ona przyczynia się do zakłócenia wzrostu i czynności funkcjonalnej zdrowych tkanek. Komórka onkologiczna to rodzaj „pasożyta”, który zużywa więcej składników odżywczych i zakłóca ludzkie życie.

Czynnikami ryzyka mogą być:

  1. Dziedziczność. Ryzyko mutacji genetycznej jest znacznie wyższe, jeśli ojciec, matka cierpieli lub cierpią na tę patologię;
  2. Wiek. W ciągu kilkudziesięciu lat organizm męczy się i źle funkcjonuje. Pojawiają się współistniejące patologie, zmniejsza się tempo metabolizmu;
  3. Odżywianie. Spożycie żywności o wysokiej zawartości białka, aminokwasów i niskiej koncentracji nienasyconych kwasów tłuszczowych, pierwiastków śladowych, witamin przyczynia się do pojawienia się i wzrostu nowotworów złośliwych;
  4. Długotrwałe zapalenie związane z infekcją bakteryjną lub wirusową. Reakcja zapalna prowadzi do zakłócenia struktury tkanek, ich czynności funkcjonalnej, śmierci niektórych komórek. Rozwija się stwardnienie, a także gruczolakorak;
  5. Seks analny. Taki stosunek prowadzi nie tylko do mechanicznego uszkodzenia ściany narządu, ale także do przenoszenia wielu infekcji, w szczególności wirusa brodawczaka ludzkiego. Patogen sprzyja rozwojowi pierwszych łagodnych nowotworów, a następnie złośliwych.

Na rozwój i rozprzestrzenianie się raka mają również wpływ złe nawyki, współistniejące choroby układu hormonalnego i nerwowego, długotrwałe zażywanie narkotyków, siedzący tryb życia, długotrwała praca z azbestem.

Klasyfikacja

Według międzynarodowej klasyfikacji chorób dziesiątej rewizji (ICD-10) ten typ gruczolakoraka jest określany jako złośliwy nowotwór odbytnicy pod kodem C20.

Na podstawie badania histologicznego biopsji uzyskanej podczas diagnozy rozróżnia się następujące stopnie zróżnicowania:

  • wysoce zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy;
  • średnio zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy;
  • słabo zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy (słabo zróżnicowany).

W niektórych przypadkach rozróżnienie jest niemożliwe, ponieważ albo pobrany materiał został pobrany z nieodpowiedniego obszaru, albo choroba jest nietypowa.

Ponadto na podstawie cech morfologicznych stworzono inną klasyfikację gruczolakoraka odbytnicy:

  1. Śliski typ. Na powierzchni guza obserwuje się zwiększoną ilość śluzu;
  2. Cricoid cell. Gruczolakorak odbytnicy powstaje głównie u młodych ludzi, rak rozwija się, atakuje zdrowe tkanki i ma zatarte granice;
  3. Łuskowaty. W badaniu mikroskopowym komórki są lekko spłaszczone, to znaczy mają płaski kształt;
  4. Gruczołowy płaskonabłonkowy. Gruczolakorak atakuje głównie nabłonek gruczołowy. Klinika nie ma specjalnych funkcji.

Klinika stosuje międzynarodową klasyfikację TNM, biorąc pod uwagę wielkość, częstość występowania raka, jego przerzuty do węzłów chłonnych i narządów.

Objawy

We wczesnych stadiach wzrostu guza nie może być w ogóle obrazu klinicznego, co przyczynia się do dalszego postępu choroby. W rzadkich przypadkach pacjent może skarżyć się na zaparcia, jeśli guz wyrosnie egzofitycznie (do światła narządu), dyskomfort podczas wypróżniania, nieregularne wypróżnienia.

Ponadto objawy stają się bardziej rozległe. Występuje ciągnący, bolesny lub ostry ból w kroczu w okolicy przejścia zewnętrznego, nasilany przez pchanie. Na tle zaparć, wzdęcia, objawy zatrucia (nudności, osłabienie, gorączka, bóle głowy, złe samopoczucie) zaczynają Cię niepokoić z powodu wchłaniania toksycznych substancji, które normalnie są wydalane. Apetyt spada, pacjent szybko traci masę ciała.

W miarę postępu gruczolakoraka dochodzi do niewydolności wielonarządowej, niedrożności jelit, obfitego wydzielania śluzu, krwi, jeśli guz się rozpadł, ropa wraz z kałem.

Odbytnica jest wysiewana dużą liczbą bakterii, zaczynają się aktywnie namnażać i powodują dodatkowe stany zapalne na tle obniżenia odporności i osłabienia organizmu.

Jako powikłania głównej patologii występują:

  • przerzut;
  • krwawienie z rozpadającego się guza;
  • krwawienie i niedokrwistość;
  • perforacja ściany narządu, a następnie zapalenie otrzewnej - zapalenie ściany brzucha.

Diagnostyka

Dokładną diagnozę stawia się dopiero po konsultacji z proktologiem i onkologiem, badaniu laboratoryjnym i instrumentalnym.

Diagnostyka laboratoryjna obejmuje oddawanie krwi do markerów nowotworowych oraz badanie kału na obecność krwi. Ogólne standardowe analizy mieszczą się w normalnych granicach.

Diagnostyka instrumentalna gruczolakoraka odbytnicy obejmuje:

  1. Irygoskopia - radiografia narządu z kontrastem. Pacjent pije specjalną substancję, aparat rejestruje przejście zawiesiny przez jelita. Irygoskopia pozwala określić naruszenie struktury ściany, obecność guza, zmiany ruchliwości narządów;
  2. Kolonoskopia - technika endoskopowa polegająca na wizualizacji ściany odbytnicy za pomocą małej kamery;
  3. Sigmoidoskopia - jest podtypem kolonoskopii, charakteryzującym się zdolnością do biopsji tkanek z późniejszym dostarczeniem biomateriału do analizy mikroskopowej;
  4. Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny - nowoczesne metody diagnostyczne dające wyraźny obraz narządu bez wprowadzania instrumentów i leków.

Aby określić przerzuty, możesz przepisać prześwietlenie klatki piersiowej, badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej i miednicy małej, fibrogastroduodenoskopię.

Leczenie

Leczenie gruczolakoraka odbytnicy polega głównie na operacji. W okresie pooperacyjnym pacjent musi przejść kursy chemioterapii i wypić niezbędne leki..

Operacje dzielą się na trzy główne kategorie: typowe, kombinowane i zaawansowane. Typowy rodzaj operacji jest wymagany, gdy guz jest sam i nie rozprzestrzenił się na pobliskie narządy. Widok łączony obejmuje resekcję guza w odbytnicy i pobliskim narządzie. Rozszerzona kategoria oznacza usunięcie kilku guzów naraz, które powstały prawie w tym samym czasie.

Operacja nie zawsze jest wyświetlana. Nie wykonuje się go w przypadkach, gdy pacjent cierpi na niewyrównaną czynnościową niewydolność narządową, jest mocno wychudzony, osłabiony i może umrzeć bezpośrednio na stole operacyjnym..

Chemioterapię przeprowadza się po operacji, która polega na dożylnym podaniu leków cytostatycznych, takich jak fluorouracyl, irynotekan. Zabieg zmniejsza ryzyko nawrotu, zatrzymuje podział i wzrost komórek nowotworowych.

Profilaktyka i rokowanie

Zapobieganie gruczolakorakowi odbytnicy obejmuje następujące punkty:

  • terminowe leczenie patologii przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • racjonalizacja żywienia, kontrola proporcji białek, tłuszczów, węglowodanów i witamin z mikroelementami;
  • korekta leczenia niektórymi lekami (doodbytnicze czopki przeciwzapalne, antybiotyki);
  • unikanie seksu analnego, rozwiązłość;
  • stabilizacja układu nerwowego i hormonalnego;
  • regularne badania lekarskie przez specjalistów (częstotliwość badań powinna wzrastać wraz z wiekiem).

Rokowanie w przypadku gruczolakoraka odbytnicy zależy od ciężkości patologii, postaci raka i stanu zdrowia pacjenta. Średnio w pierwszym etapie onkologii przeżywalność wynosi 90-95%, w drugim - około 70%, w trzecim - 40-50%, w czwartym prawdopodobieństwo całkowitego wyzdrowienia dąży do zera.

Z filmu dowiesz się, czym jest gruczolakorak odbytnicy:

Możesz być zainteresowany:

Rak gruczołowy

Informacje ogólne

Gruczolakorak to złośliwy nowotwór składający się z komórek gruczołowych narządu dotkniętego chorobą. Nabłonek gruczołowy obejmuje większość narządów wewnętrznych i błon śluzowych człowieka, a guzy takie mogą rozwijać się w narządach o budowie nabłonkowej. Ten złośliwy guz tworzy się w narządach wewnętrznych, błonach śluzowych i na skórze. Istnieje kilka typów gruczolakoraków, w zależności od stopnia ich zróżnicowania, czyli podobieństwa do prawidłowej tkanki. W zależności od miejsca powstania gruczolakorak gruczołu krokowego, okrężnicy, żołądka, płuc, gruczolakoraka gruczołu sutkowego itp..

Najczęściej takie nowotwory pojawiają się u osób w średnim i starszym wieku. Przyczyny powstania guza zależą od tego, na który narząd wpływa. Z reguły pacjent zaczyna zauważać nieprzyjemne objawy, gdy guz już się aktywnie rozwija. Dlatego niezwykle ważne jest poddanie się badaniom profilaktycznym i skonsultowanie się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek dolegliwości lub podejrzeń..

Ważne jest, aby zrozumieć, że gruczolak i rak to różne choroby. Co to jest - gruczolakorak, jakie są objawy guza gruczołu krokowego, odbytnicy, macicy itp., A także jakie opcje leczenia tej choroby istnieją, zostaną omówione w tym artykule.

Patogeneza

Z pewnych powodów komórki nabłonka są narażone na ryzyko powstawania guzów. Wynika to przede wszystkim z faktu, że takie komórki stale się odnawiają i dzielą, w wyniku czego wzrasta ryzyko mutacji. Tkanki nabłonkowe są powierzchowne, więc najczęściej stykają się z toksynami i innymi czynnikami powodującymi awarie.

Komórki gruczołowe wytwarzają śluz i pełnią w organizmie funkcję wydzielniczą i ochronną. Tak więc w odbytnicy wytwarzają lubrykant, który ułatwia przechodzenie kału i chroni ściany jelita przed uszkodzeniami mechanicznymi. Po niepowodzeniu w produkcji i podziale komórek gruczołowych zaczynają rosnąć i nieprawidłowo się dzielić. Wydajność takich komórek jest upośledzona: wydzielają zbyt dużo śluzu, którego właściwości ulegają zmianie.

W żołądku mutacje komórek nabłonka następują pod wpływem procesu zapalnego na skutek przewlekłego wrzucania treści dwunastnicy do żołądka, działania bakterii, procesów autoimmunologicznych itp. Regularne powtarzanie się takich objawów powoduje przewlekłe zapalenie żołądka z atrofią gruczołów. Może to wywołać zmniejszenie wydzielania żołądka, w wyniku czego nasila się rakotwórcze działanie związków nitrozowych, co prowadzi do nietypowych reakcji i rozwoju nowotworów złośliwych..

Gruczolakorak macicy może rozwinąć się na tle przedłużonego hiperestrogenizmu i przerostu endometrium. W starszym wieku choroba rozwija się na tle atrofii endometrium..

Patogeneza gruczolakoraka płuc jest związana z wpływem czynnika rakotwórczego, jego interakcją z DNA komórki nabłonka. Prowadzi to do tego, że genom i fenotyp komórki nabłonkowej zmienia się i powstaje utajona komórka rakowa. Jeśli kontakt czynników rakotwórczych lub innych czynników uszkadzających z komórką jest powtarzany przewlekle, odnotowuje się dodatkowe zmiany genów, które ostatecznie prowadzą do namnażania komórek złośliwych i powstania węzła nowotworowego.

Patogeneza gruczolakoraka innych narządów jest również związana z mutacjami komórek nabłonka, które rozwijają się w wyniku ekspozycji na różne czynniki.

Klasyfikacja

Nowotwory tego typu są podzielone w zależności od wielu cech..

Zgodnie z cechą histologiczną wyróżnia się następujące typy gruczolakoraka:

  • Wysoko zróżnicowane - przy tej postaci choroby komórki nowotworowe przypominają zdrowe. Dlatego ten typ jest najmniej niebezpiecznym rakiem nabłonkowym. Przerzuty w tej postaci raka żołądka, trzustki i innych narządów występują rzadko, a leczenie jest najczęściej skuteczne. Wysoce zróżnicowany guz rośnie powoli.
  • Umiarkowanie zróżnicowany - jest formą przejściową, która charakteryzuje się tworzeniem dużej liczby komórek nowotworowych i odpowiednio ich bardziej agresywnym rozprzestrzenianiem. Rozwija się ze średnią prędkością.
  • Słabo zróżnicowany - ta postać guza jest najbardziej niebezpieczna, ponieważ transformacja komórek w złośliwe następuje bardzo szybko. Komórki tracą swoją strukturę morfologiczną, a guz bardzo szybko rozprzestrzenia się na inne tkanki. Słabo zróżnicowany gruczolakorak żołądka i innych narządów jest trudny do leczenia, charakteryzuje się szybkim rozprzestrzenianiem się przerzutów.

Istnieje pięć stadiów gruczolakoraka, w zależności od etapu jego rozwoju:

  • Zero - pojawiając się w nabłonku, komórki złośliwe nie wykraczają poza niego.
  • Po pierwsze, guz ma średnicę do 2 cm.
  • Drugi - średnica guza dochodzi do 4 cm, przerzuty mogą już na tym etapie rozprzestrzeniać się do najbliższych węzłów chłonnych.
  • Po trzecie, formacja rozwija się na całej grubości ścian dotkniętego narządu, po czym rozprzestrzenia się na sąsiednie narządy i zaczyna dawać przerzuty.
  • Po czwarte - przerzuty zaczynają rozprzestrzeniać się na odległe narządy.

Choroba ta dzieli się na różne typy iw zależności od narządów, w których rozwija się nowotwór.

  • Gruczolakorak płuc. Najczęściej ten typ choroby rozwija się u osób palących. Guzy rozwijają się w kształcie węzła lub drzewa. Guz płuc o charakterze pełzającym rozwija się z poliferacją wzdłuż powierzchni nienaruszonych ścian pęcherzyków płucnych i nie ma oznak naciekania zrębu lub naczyń. Jeśli guz zostanie wykryty w 2-3 etapach, jego leczenie jest skuteczne w 40-60% przypadków..
  • Guz piersi. Rozwijając się guz atakuje kanaliki i zraziki, stopniowo modyfikuje tkankę piersi. Wykształcenie jest najczęściej diagnozowane u kobiet po 45 roku życia, ponieważ jest sprowokowane zmianami hormonalnymi. Guz występuje w postaci guzka lub węzła. Jeśli choroba zostanie wcześnie zdiagnozowana, leczenie jest skuteczne w 90% przypadków.
  • Gruczolakorak okrężnicy. Guzy okrężnicy najczęściej rozwijają się w odbytnicy. Ważną rolę w rozwoju tej choroby odgrywają częste zaparcia, hemoroidy, polipy oraz niedożywienie. Guz wysoce zróżnicowany jest stanem bardzo niebezpiecznym. Ale nawet średnio zróżnicowany gruczolakorak okrężnicy jest skutecznie leczony tylko we wczesnych stadiach. Rozpoznawany jest również gruczolakorak esicy. Guz esicy najczęściej rozwija się u osób powyżej 50 roku życia nadużywających alkoholu i fast foodów.
  • Gruczolakorak prostaty. W kanałach gruczołu, a także w pęcherzykach płucnych, które przechowują tajemnicę prostaty, powstają formacje. Najczęstszym tego typu jest rak gruczołowy gruczołu krokowego. Rozpoznawane są w 90-95% przypadków. Określa się małe groniaste, duże groniaste i inne typy tego typu nowotworów. Rak prostaty najczęściej diagnozowany jest na późniejszym etapie rozwoju. Guzy przewodowe, drobnokomórkowe, śluzowe i inne rodzaje nowotworów są znacznie rzadsze.
  • Gruczolakorak żołądka. Rozwija się w części odźwiernikowej i odźwiernikowej żołądka. Guz może wyglądać jak naciek, wrzód, polip. Takie formacje rozwijają się powoli i mogą osiągać rozmiary do 10 cm, niekiedy przebieg bezobjawowy trwa kilka lat. Aktywnie wrasta w pobliskie tkanki i jest źle leczony.
  • Rak macicy. W macicy tworzą się gruczolakoraki. Czynnikami prowokującymi mogą być wahania hormonalne, aborcje i przyjmowanie środków antykoncepcyjnych. Patologia jest często identyfikowana na późniejszym etapie..

Powody

Rak gruczołowy może rozwinąć się pod wpływem wielu czynników, a naukowcy wciąż pracują nad badaniem związku między prowokowaniem przyczyn a rozwojem raka.

Istnieje wiele czynników ryzyka, które determinują skłonność do rozwoju gruczolakoraków.

  • Dyspozycja genetyczna - rolę odgrywa rozpoznanie raka u bliskich krewnych.
  • Niewłaściwe odżywianie i brak aktywności fizycznej - niewystarczające spożycie błonnika oraz obfitość mąki i tłustych potraw w diecie w połączeniu z niewystarczająco aktywnym trybem życia prowadzą do powolnego przemieszczania się kału, co również zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia nowotworów jelit. Czynnikiem ryzyka jest regularne spożywanie nienaturalnej, konserwowanej, wędzonej żywności.
  • Wirus brodawczaka ludzkiego - zakażenie tym wirusem zwiększa ryzyko zachorowania na raka odbytnicy, macicy.
  • Starszy wiek - wraz z wiekiem zmniejsza się odporność organizmu na rozwój nowotworów.
  • Długotrwałe narażenie na promieniowanie radioaktywne i czynniki rakotwórcze.
  • Zaburzenia hormonalne - mogą wywoływać rozwój guzów macicy.
  • Ciężkie i powtarzające się stresujące sytuacje.
  • Zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, otyłość itp.).
  • Złe nawyki - nadużywanie alkoholu, palenie.
  • Przewlekłe procesy zapalne układu rozrodczego, jelit i innych narządów.

Określono również konkretne przyczyny, które wywołują rozwój gruczolakoraków określonego narządu:

  • Żołądek - zapalenie żołądka, wrzód trawienny.
  • Pierś - zaburzenia hormonalne, skłonność dziedziczna, znaczny uraz.
  • Wątroba - zapalenie wątroby, marskość wątroby, infekcje.
  • Prostata - zaburzenia hormonalne związane z wiekiem, długotrwałe zatrucie kadmem.
  • Nerki - odmiedniczkowe zapalenie nerek, częste stany zapalne.
  • Jelita - regularne zaparcia, czynniki traumatyczne, hemoroidy.

Objawy gruczolakoraka

Gruczolakorak prostaty

Na fakt, że dana osoba rozwija tę złośliwą chorobę, może wskazywać szereg objawów, zarówno ogólnych, jak i szczegółowych..

Typowe objawy są następujące:

  • Zwiększone zmęczenie, ciągłe osłabienie.
  • Zmniejszona wydajność.
  • Utrata apetytu, postępująca utrata wagi.
  • Zaburzenia dyspeptyczne.
  • Niedokrwistość.

Specyficzne objawy zależą od lokalizacji guza.

  • Gdy żołądek jest uszkodzony, następuje pogorszenie apetytu, ciągłe uczucie ciężkości w żołądku, regularne wymioty i nudności, bóle brzucha, utrata masy ciała, osłabienie.
  • Jeśli płuca są dotknięte chorobą, zmienia się głos pacjenta, obserwuje się chrypkę, niepokój kaszlu niewiadomego pochodzenia, bóle w klatce piersiowej, duszność, częste zapalenie płuc, obrzęk węzłów chłonnych.
  • Kiedy pierś jest uszkodzona, zmienia się kolor i kształt piersi, pojawiają się pieczęcie i ból w dotkniętym gruczole, pojawia się obrzęk i wydzielina z brodawki.
  • Jeśli szyjka macicy jest uszkodzona, może wystąpić naruszenie cyklu miesiączkowego, ból i dyskomfort w dolnej części brzucha, wzdęcia, niedrożność jelit. Gruczolakorak macicy bardzo często, w prawie 90% przypadków, powoduje krwawienie niezwiązane z cyklem miesięcznym. Podobny objaw jest charakterystyczny dla porażenia jajnika i szyjki macicy. Objawy tych nowotworów mogą obejmować krwawienie podczas menopauzy i po jej zakończeniu. Gruczolakorak endometrium macicy rzadko powoduje ból, ale w większości przypadków wywołuje krwawienie z macicy. Obrzęk endometriozy u młodych kobiet może prowadzić do obfitych miesiączek i krwawień między miesiączkami. Wysoko zróżnicowany gruczolakorak endometrium może nie powodować bólu, ale jeśli proces się rozprzestrzeni, prowadzi do bólu. Ból może się rozwinąć, jeśli guz endometrium uciska pnie nerwowe lub rozciąga je zawartość macicy. Należy jednak pamiętać, że stan ogólny pogarsza się dopiero po przejściu choroby do zaawansowanego stadium. Dlatego niezwykle ważne są badania profilaktyczne ginekologa. W razie potrzeby przepisze niezbędne badania w celu określenia rodzaju procesu nowotworowego (gruczolakorak macicy wysoce zróżnicowany endometrioidalny, średniozróżnicowany itp.), A także zdecyduje o ewentualnym leczeniu (operacja, usunięcie guza laparoskopią itp.).
  • Przy uszkodzeniu prostaty u pacjentów dochodzi do zaburzeń oddawania moczu, rozwija się ból w pachwinie i kości krzyżowej, obserwuje się hipospermię i zaburzenia erekcji.
  • W przypadku zajęcia jelit obserwuje się biegunkę, uporczywy śluz i ropę, bolesne wypróżnienia i fałszywe popędy. Gruczolakorak odbytnicy objawia się długotrwałym bólem w dolnej części brzucha, który objawia się bez powodu. Umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak odbytnicy prowadzi do zmniejszenia apetytu i utraty wagi. Wraz z rozwojem procesu w kale pojawia się krwawe wydzielanie.

Jednak na najwcześniejszych etapach wysoce zróżnicowane gruczolakoraki nie wykazują praktycznie żadnych wyraźnych objawów. Objawy obserwuje się, gdy guzy zaczynają rosnąć, aw tym okresie leczenie jest już trudniejszym procesem, a rokowanie jest mniej korzystne. Dlatego bardzo ważne jest, aby regularnie poddawać się badaniom profilaktycznym..

Analizy i diagnostyka

W procesie diagnozowania gruczolakoraka stosuje się metody laboratoryjne i instrumentalne.

  • Kliniczna i biochemiczna analiza krwi i moczu na obecność markerów nowotworowych jest obowiązkowa.
  • Biopsja to metoda, która służy do potwierdzenia diagnozy, jeśli pacjent ma podejrzenie rozwoju procesu onkologicznego.
  • Badania endoskopowe - pozwalają na wizualizację guzów w różnych narządach. W zależności od narządu, w którym podejrzewa się rozwój procesu onkologicznego, stosuje się histeroskopię, gastroskopię, kolonoskopię. W procesie stosowania takich metod możliwe jest również pobranie materiału do dalszych badań..
  • Badanie ultrasonograficzne - stosowane do podstawowej diagnozy, jeśli istnieje podejrzenie rozwoju gruczolakoraka.
  • Radiologia - służy do wyjaśnienia diagnozy i dokładniejszego określenia lokalizacji guza.
  • Tomografia komputerowa - wykonywana w celu wyjaśnienia diagnozy. Często wykonuje się CT z kontrastem, aby uzyskać dokładniejsze obrazy.
  • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest jedną z najbardziej pouczających technik identyfikacji guzów i obecności przerzutów.

Jeśli podejrzewa się raka gruczołowego, które badania należy zastosować w każdym konkretnym przypadku, lekarz ustala indywidualnie.

Leczenie

Metody leczenia zależą od narządu i miejsca, w którym rozwija się guz. Wraz z rozwojem gruczolakoraka głównym celem leczenia jest usunięcie guza z organizmu. Stosowane są również metody zatrzymania rozwoju procesu onkologicznego - radioterapia, chemioterapia.

Gruczolakorak jelita i okrężnicy

Gruczolakorak jelita to guz nowotworowy, który wyrasta z komórek gruczołowych (kubkowych) wewnętrznej warstwy jelita. Stanowi do 80% wszystkich nowotworów złośliwych jelit. Częściej dotyczy to odcinków jelita grubego, rzadziej jelita cienkiego.

Według statystyk u kobiet gruczolakorak okrężnicy zajmuje drugie miejsce pod względem częstości po raku piersi, a u mężczyzn - trzeci, tylko rak płuc i prostaty wyprzedza. Rak okrężnicy stanowi 15% wszystkich nowotworów złośliwych.

Choroba jest poważnym problemem w krajach rozwiniętych. Najwyższe rozpowszechnienie występuje w USA, Japonii i Anglii. Nie zapominajmy, że w tych krajach najlepiej wykrywa się onkopatologię. Rosja jest na piątym miejscu.

Maksymalną zapadalność obserwuje się w wieku 40–70 lat. Światowa Organizacja Zdrowia zarejestrowała trend w kierunku odmładzania patologii. Trudność w szybkiej diagnozie polega na braku objawów we wczesnych stadiach i gwałtownym postępie wzrostu w przyszłości..

  1. Trochę o jelitach i komórkach odpowiedzialnych za chorobę
  2. Powody
  3. Typy guzów w zależności od zmian komórkowych
  4. Cechy objawów w zależności od lokalizacji w jelicie
  5. Uszkodzenie jelita cienkiego
  6. Obrzęk brodawki Vatera
  7. Guzy okrężnicy
  8. Cechy zmian esicy okrężnicy
  9. Jaka jest różnica między guzami jelita ślepego i odbytnicy?
  10. Klasyfikacja etapowa
  11. Objawy i znaki diagnostyczne
  12. Leczenie
  13. Cechy opieki nad pacjentem
  14. Jakie jedzenie jest potrzebne?
  15. Prognoza

Trochę o jelitach i komórkach odpowiedzialnych za chorobę

Ludzkie jelito dzieli się na 2 sekcje: cienką i grubą. Połączenie z żołądkiem zaczyna się od subtelności. Rozróżniać:

  • dwunastnica;
  • chudy;
  • biodrowy.

Tutaj znajduje się maksymalna ilość enzymów, następuje rozkład i asymilacja składników odżywczych. Wszystko, czego potrzebujesz, jest wchłaniane do krwiobiegu. Jelito grube zapewnia gromadzenie, reabsorpcję wody, tworzenie masy z toksyn i ich usuwanie z organizmu. On dzieli:

  • na jelicie ślepym z wyrostkiem robaczkowym (wyrostek robaczkowy);
  • kolka z czterema częściami (wstępująca, poprzeczna okrężnica, zstępująca, esicy i prosta).

Ostatnim segmentem jest bańka odbytnicy, kanał odbytu i odbyt. Komórki gruczołowe znajdują się na błonie śluzowej wszystkich oddziałów. Są zaklinowane między nabłonkiem; nie ma ich na wierzchołkach kosmków. W sumie stanowią do 9,5% składu komórkowego błony śluzowej jelita cienkiego, ich stężenie wzrasta w miarę zbliżania się do grubego przekroju. Różnią się od sąsiednich zdolnością do wytwarzania śluzu, który jest niezbędny do ochrony ściany przed oddawaniem kału.


Wraz z gromadzeniem się śluzu komórki na końcu wierzchołkowym rozszerzają się i przybierają postać kielicha

Po uwolnieniu wydzieliny do jelit ponownie stają się pryzmatyczne. Złośliwa degeneracja charakteryzuje się początkowo powolnym wzrostem do jelita (wzrost endofityczny) lub na zewnątrz (egzofityczny), a następnie szybkim przejściem do przerzutów naczyniowych do najbliższych węzłów chłonnych, płuc, wątroby i innych narządów.

Najcięższy przebieg obserwuje się w młodym wieku. Tłumaczy się to anatomicznymi zmianami w naczyniach krwionośnych u osób po 40 roku życia: zmniejsza się światło, aktywność przenoszenia przerzutów jest mniej wyraźna. A do 30 roku życia jelito ma wyraźną sieć naczyniową i limfatyczną, co zapewnia wysokie ryzyko przerzutów.

Powody

Aby rozważyć przyczyny gruczolakoraka, wyróżnijmy wspólną część charakterystyczną dla każdej lokalizacji nowotworów. W konkretnych przypadkach rozważymy najbardziej typowe czynniki ryzyka..

Stwierdzono, że zwyrodnienie guza komórek gruczołowych może być spowodowane niewłaściwą dietą przy zwiększonym spożyciu:

  • tłuszcze zwierzęce z mięsa, oleje;
  • nadmiar słodyczy;
  • smażone, wędzone, pikantne potrawy;
  • napoje alkoholowe.

Ponadto w diecie brakuje:

  • warzywa;
  • owoc;
  • ryba;
  • nabiał;
  • zad.

Czynniki ryzyka obejmują:

  • skłonność do zaparć;
  • polipy jelitowe;
  • przewlekłe zapalenie (zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit);
  • dziedziczna predyspozycja;
  • niska jakość wody pitnej;
  • wieloletnie doświadczenie w pracy z zagrożeniami zawodowymi;
  • obecność wirusa brodawczaka;
  • pasja do seksu analnego.


Wzrost guza endofitycznego

Typy guzów w zależności od zmian komórkowych

Wzrost guza zmienia wygląd komórek gruczołowych. Najmniejszym zagrożeniem są te komórki, które niewiele różnią się od normalnych. Można je różnicować (rozróżniać) ze względu na stopień odchyleń w badaniu cytologicznym materiału biopsyjnego. Im wyraźniejsze cechy charakterystyczne, tym mniejsze zróżnicowanie mają komórki rakowe..

Wśród nowotworów typu gruczolakoraka jelit wyróżnia się:

  1. Guz wysoko zróżnicowany - pod dużym powiększeniem mikroskopu widoczne są w przeciwieństwie do normalnych, powiększone jądra komórkowe, nie ma zmian funkcjonalnych, dlatego leczenie w odpowiednim czasie jest skuteczne. Szczególnie skuteczna jest terapia starszych pacjentów. Możliwe jest osiągnięcie długotrwałej remisji. U młodych pacjentów prawdopodobieństwo nawrotu nie znika w ciągu najbliższych 12 miesięcy.
  2. Gruczolakorak średniozróżnicowany - osiąga duże rozmiary, komórki silnie rosną, powodują obraz niedrożności jelit, krwawienie, pęknięcie ściany. Przebieg kliniczny komplikuje zapalenie otrzewnej, tworzenie się przetok. Ryzyko przejścia do formy słabo zróżnicowanej jest wysokie. Jednak po usunięciu chirurgicznym i późniejszym leczeniu 5-letnie przeżycie obserwuje się u 70-75% pacjentów..
  3. Słabo zróżnicowany - guz charakteryzuje się polimorfizmem (zróżnicowany skład komórek), rośnie bardzo aktywnie, szybko rozprzestrzenia się na inne narządy, atakuje węzły chłonne. Nie ma wyraźnych granic. Operacja jest wskazana na wczesnym etapie, trudno jest z góry przewidzieć czas trwania remisji. W późnych terminach leczenie jest nieskuteczne.

W zależności od rodzaju komórek gruczołowych gruczolakoraka jelit dzieli się na:

  1. Guz śluzowy (śluzowy) - składa się z nabłonka, śluzu z mucyną, nie ma wyraźnych granic, przerzutuje głównie w sąsiednich węzłach chłonnych. Ważne jest, aby gatunek ten nie był wrażliwy na skutki radioterapii. Dlatego daje częste nawroty.
  2. Cricoid - charakteryzujący się znaczną złośliwością, częściej wykrywany z wieloma przerzutami. Szczególnie w wątrobie i węzłach chłonnych. Więcej dotyka młodych ludzi i jest zlokalizowane w błonie śluzowej okrężnicy.
  3. Płaskonabłonkowy - ma wysoki stopień złośliwości, najczęstszą lokalizacją jest odbytnica. Rośnie do pęcherza, pochwy, prostaty, moczowodów. Efekty leczenia charakteryzują się częstymi nawrotami, niską przeżywalnością (nie więcej niż 1/3 pacjentów żyje do pięciu lat, reszta umiera w ciągu pierwszych 3 lat).
  4. Rurkowaty - niewyraźny guz składa się z ruropodobnych formacji w postaci sześcianów lub cylindrów. Rozmiary mogą być małe, rosną stopniowo i są podatne na masywne krwawienia. Występuje u połowy pacjentów z rakiem jelita grubego.

Cechy objawów w zależności od lokalizacji w jelicie

Złośliwe zmiany w różnych częściach jelita grubego i cienkiego mają swoje szczególne właściwości i różnice w przebiegu klinicznym.

Uszkodzenie jelita cienkiego

Rak gruczołowy jest częściej zlokalizowany w jelicie krętym i dwunastnicy. Może rosnąć w formie pierścienia i pokrywać całe światło jelita, prowadząc do zwężenia i niedrożności. Ale w niektórych obszarach możliwy jest wzrost naciekowy, wtedy nie ma objawów niedrożności.

Łączy się z innymi typami nowotworów: z chłoniakiem jelita krętego (w 18% przypadków zlokalizowanym w jelicie krętym), z limfogranulomatozą (choroba Hodgkina), z mięsakami chłoniakowymi (chłoniaki nieziarnicze).

Obrzęk brodawki Vatera

Formacja w kształcie stożka, zwana w anatomii brodawką Vatera, znajduje się w środku zstępującej części dwunastnicy, 12-14 cm w dół od odźwiernika. Mieści zwieracz Oddiego. Jest to miazga mięśniowa, która reguluje przepływ żółci i soku trzustkowego do dwunastnicy. Od tego zależy zablokowanie powrotu treści jelitowej do leżących powyżej przewodów..

W okolicy brodawki Vatera łączą się guzy o różnej genezie. Tutaj możliwe są nowotwory z nabłonka trzustki, dróg żółciowych. Są małe i wolno rosną.

Często wiąże się z dziedziczną polipowatością i mutacjami genów. Przerzuty do wątroby i pobliskich węzłów chłonnych. Objawia się wyraźnym obrazem klinicznym.

Pacjenci znajdują:

  • utrata apetytu;
  • wymioty;
  • znaczna utrata wagi;
  • zażółcenie skóry i twardówki;
  • swędząca skóra;
  • ból w nadbrzuszu, możliwe promieniowanie do pleców;
  • niejasny wzrost temperatury;
  • krew w kale.

Guzy okrężnicy

Lokalizacja i budowa nowotworów gruczołowych jelita grubego różnią się konsystencją, rozmiarem i stopniem zróżnicowania. U 40% pacjentów stwierdza się nowotwór okrężnicy poprzecznej. Rak gruczołowy jelita ślepego obserwuje się w 20% przypadków. O tej samej częstotliwości - rak odbytnicy.


Rejon esicy jest zajęty u 10% pacjentów

Wszystkie guzy powodują reakcję zapalną jelita, aw późnym okresie rozprzestrzeniają się w postaci przerzutów, pojedynczych lub wielokrotnych zastojów. Wrastając do otrzewnej przez ścianę, nawet wysoce zróżnicowany gruczolakorak okrężnicy stopniowo powoduje:

  • utrata apetytu;
  • częste nudności z wymiotami;
  • przerywany umiarkowany ból wzdłuż jelit;
  • zaparcia i biegunka;
  • śluz, ropa i zanieczyszczenia krwi znajdują się w kale.

Wraz ze wzrostem zatrucia z powodu dodania infekcji pacjent pojawia się:

  • intensywny ból brzucha;
  • wysoka gorączka;
  • objawy zapalenia otrzewnej.

Cechy zmian esicy okrężnicy

Czynniki ryzyka raka esicy to:

  • zaawansowany wiek pacjenta:
  • Siedzący tryb życia;
  • długotrwałe zaparcia, powodujące uraz błony śluzowej kamieniami kałowymi.

Choroby takie jak:

  • polipowatość;
  • końcowe zapalenie jelita krętego;
  • uchyłki jelitowe;
  • niespecyficzne wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Guz charakteryzuje się trzema wariantami jego przebiegu:

  • do 15 mm średnicy przy braku przerzutów;
  • do połowy światła jelita, ale bez zajęcia ściany i pojedynczych przerzutów regionalnych;
  • całkowite zachodzenie na światło jelita, wyrastające na sąsiednie narządy, z wieloma odległymi przerzutami.

Na wczesnym etapie zmiany możliwe jest powstanie przedrakowej dysplazji błony śluzowej. Typowe objawy:

  • ból w dolnej części brzucha po lewej stronie;
  • wzdęcia (wzdęcia);
  • naprzemienność biegunki i zaparć;
  • okresowe oznaki niedrożności jelit;
  • w kale obecność zanieczyszczeń śluzu, ropy, krwi.

Jaka jest różnica między guzami jelita ślepego i odbytnicy?

Jelito ślepe znajduje się na granicy jelita cienkiego i grubego. Najczęściej spotyka się tu choroby przedrakowe (polipozy). Klęska dotyka zarówno dzieci, jak i osoby starsze. Najważniejsze przyczyny to wirusy brodawczaka, niezrównoważona dieta.


Zidentyfikowano ponad 600 typów wirusów brodawczaka, z których 40 ma właściwości onkogenne

W odbytnicy proces trawienia jest zakończony. W rozwoju gruczolakoraka podstawowe znaczenie mają:

  • uraz kamieniami kałowymi z długotrwałymi zaparciami;
  • wirusy brodawczaka;
  • działanie toksycznych substancji toksycznych wydalanych z kałem;
  • nie gojące się pęknięcia w odbycie;
  • niespecyficzne wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • seks analny.

Najczęściej dotyka mężczyzn po 50 latach. Objawy obejmują:

  • ból w odbytnicy podczas wypróżnień;
  • fałszywe pragnienia (tenesmus);
  • krwawienie z odbytnicy.

Anatomia odbytnicy wyróżnia 3 strefy:

  • analny,
  • ampułkowy,
  • przedampularny.

Gruczolakorak często rozwija się w nabłonku strefy ampułkowej. W okolicy odbytu bardziej charakterystyczny jest rak płaskonabłonkowy. Kontury guza są nierówne, przypominając wrzód z podważonymi krawędziami. Szybko postępuje i daje przerzuty.

Klasyfikacja etapowa

W celu stworzenia ujednoliconego podejścia do oceny ciężkości gruczolakoraka przyjęto międzynarodową klasyfikację. Dzieli wszystkie gruczolakoraki jelit na 5 etapów. Dla każdego zdefiniowanego:

  • dopuszczalny rozmiar wzrostu guza;
  • obecność bliskich i odległych przerzutów.

W stadium 0 guz jest minimalny, nigdzie nie rośnie i nie ma przerzutów. W stadium I-II - rozmiary są dopuszczalne od 2 do 5 cm lub więcej, ale nie ma przerzutów. Trzeci etap dzieli się na:

  • IIIa - dopuszcza się kiełkowanie do sąsiednich narządów i obecność przerzutów w węzłach chłonnych;
  • IIIc - łączy duże rozmiary i obecność przerzutów tylko w sąsiednich narządach.

Stopień IV - umieszczony z odległymi przerzutami, nawet jeśli rozmiar samego guza jest stosunkowo niewielki.

Istnieje klasyfikacja raka jelit, która obejmuje taką cechę, jak zróżnicowanie składu komórkowego. Oznacza to, że:

  • Gx - zdiagnozowano, jeśli komórki nie mogą być zróżnicowane;
  • G1 - stopień zróżnicowania ocenia się jako wysoki, komórki są podobne do normalnych komórek nabłonka;
  • G2 stopnia raka okrężnicy - wykazuje umiarkowaną degenerację;
  • G3 - komórki nowotworowe mają niewielkie podobieństwo do normalnych;
  • G4 - typ komórek należy do słabo zróżnicowanych, wyróżniają się największą złośliwością.


Nieaktualna, ale bardzo uderzająca klasyfikacja

Objawy i znaki diagnostyczne

Oprócz podanych ogólnych objawów można dodać oznaki zaawansowanego stadium choroby:

  • guz jest wyczuwalny w jamie brzusznej;
  • istnieje podejrzenie zapalenia otrzewnej;
  • wraz z rozwojem niedrożności u pacjenta pojawiają się wymioty z kałem, ustanie wydzielania gazów, intensywny ból;
  • osłabienie, utrata masy ciała;
  • krwawienie z jelit jest częste.

Najważniejsze i najbardziej pouczające metody diagnostyczne to:

  • Markery nowotworowe;
  • biopsja;
  • badania histologiczne;
  • różne opcje endoskopii.

Identyfikacja markerów nowotworowych to substancje, które naturalnie zwiększają stężenie przy pewnym typie raka, są one określane we krwi żylnej. W raku jelita określa się:

  • obecność markera komórek nowotworowych CA 19-9 i CEA w przypadku podejrzenia raka odbytnicy;
  • zarodkowy antygen raka.

Wykonywanie badań endoskopowych z wprowadzeniem sigmoidoskopu, fibrokolonoskopu do odbytnicy, laparoskopu do jamy brzusznej, a także możliwość pilnego zbadania tkanki podczas operacji daje lekarzom możliwość ustalenia średnio zróżnicowanego wzrostu komórek gruczołowych. Nadaje się do cytologii:

  • fragmenty tkanki;
  • odciski usuniętej błony śluzowej;
  • ropne i śluzowe wydzieliny.

Podsumowując, typ guza jest wskazany jako gruczolakorak okrężnicy o wysokim, niskim stopniu złośliwości lub mały przekrój.
W badaniu jelita grubego rak jest badany i część tkanki pobierana jest do cytologii

Gruczolakorak jelita grubego nadal różni się budową histologiczną, są:

  • guz ciemnokomórkowy;
  • śluzowy;
  • rak bez klasyfikacji.

Leczenie

Gruczolakoraka jelit leczy się trzema metodami:

  • usunięcie chirurgiczne;
  • chemoterapia;
  • radioterapia.

Najczęściej trzeba łączyć i łączyć wszystkie dostępne metody. Aby wybrać sposób działania, brane są pod uwagę:

  • Lokalizacja;
  • rozmiary;
  • charakter różnicowania komórek;
  • klasyfikacja międzynarodowa.

W okresie przygotowań do operacji stosuje się specjalne odżywianie z mieszaninami bez toksyn, system środków przeczyszczających i oczyszczających lewatyw, Fortrans do usuwania szkodliwych substancji.


Fortrans jest pobierany zgodnie ze schematem określonym w instrukcjach

Operacyjnie przeprowadzić:

  • resekcja (wycięcie) dotkniętego ograniczonego obszaru;
  • wytępienie (usunięcie) jelita, węzłów chłonnych i sąsiednich narządów w przypadku pojawienia się w nich przerzutów.

Zwykle operacja kończy się utworzeniem sztucznego wycofania kału do przedniej ściany brzucha (kolostomia). Radioterapię wykonuje się na 5 dni przed operacją i miesiąc po niej. Obszar napromieniania zależy od lokalizacji wzrostu guza.

W przypadku chemioterapii stosuje się kombinacje leków z powtarzanymi kursami:

  • 5-fluorouracyl;
  • Ftorafur;
  • Adriamycyna;
  • Mitomycyna-C.

Leki mają wyraźne właściwości negatywne, dlatego działanie jest monitorowane za pomocą badań krwi i moczu.

Cechy opieki nad pacjentem

W okresie pooperacyjnym pacjenci są poważnie osłabieni. Ze względu na stosowanie chemioterapii i radioterapii stan odpornościowy gwałtownie spada. Grozi im infekcja przez jakikolwiek patogen. Dlatego zaleca się:

  • częściej zmieniać pościel;
  • codziennie wykonywać zabiegi higieniczne (myć zęby, płukać usta, wycierać ciało);
  • zapobiegać powstawaniu odleżyn (zmienić pozycję ciała, wygładzić fałdy bielizny, nasmarować skórę alkoholem kamforowym, wykonać masaż);
  • w pierwszych dniach karmienie odbywa się za pomocą rurki i mieszanin dożylnych;
  • konieczne jest zapewnienie stosowania pieluch na nietrzymanie moczu;
  • podczas wymiany worka kolostomijnego, potraktuj skórę wokół kolostomii ciepłą wodą, wytrzyj ją do sucha;
  • lekarz może zalecić smarowanie kremem.

Jakie jedzenie jest potrzebne?

Pokarm powinien wspierać siłę pacjenta, mieć wystarczającą ilość kalorii, nie zawierać elementów drażniących i być lekkostrawny. Są kategorycznie przeciwwskazane:

  • tłuste posiłki;
  • gorące przyprawy;
  • smażone i wędzone produkty mięsne;
  • alkohol;
  • rośliny strączkowe;
  • świeże warzywa w sałatkach.

Pacjent powinien być karmiony 6 razy dziennie małymi porcjami. Przydatny:

  • kotlety gotowane na parze, klopsiki z chudego mięsa, drób;
  • łagodne owoce morza;
  • produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu;
  • owsianka w postaci płynnej z łyżeczką masła;
  • zupy z mleka, warzywa;
  • gotowane owoce i warzywa;
  • galaretka jagodowa, kompoty, herbaty ziołowe.

Pacjent będzie musiał przestrzegać diety przez całe życie..

Prognoza

W wyniku skojarzonego leczenia gruczolakoraka jelit możliwe jest osiągnięcie pięcioletniego przeżycia w zależności od stopnia zaawansowania:

  • w pierwszym etapie i pełnym leczeniu - u 80% pacjentów;
  • w drugim etapie - do 75%;
  • od pacjentów z IIIa - u połowy pacjentów;
  • od IIIb - nie więcej niż 40%.

Pacjenci w IV etapie otrzymują pomoc objawową. Podane informacje mają na celu zachęcenie czytelników do aktywnej ochrony zdrowia własnego i swoich bliskich. Jeśli nie możesz się zabezpieczyć, postaraj się jak najszybciej zgłosić się do lekarza..